Druckschrift 
2 (1476)
Entstehung
Seite
706
Einzelbild herunterladen
 

70 8elapſis deſtīatis litteris affirmabat breuiter introducā.Poſt beati Hieronymi obituꝫ glorioſuꝫ anno cōpletoin die natiuitatis glorioſiſſimi Ioannis dn̄i præcurſorislaudibus expletis matutinis: memoratus pontifexmore ſolito in eccleſia ſolus an̄ altare eiuſdē præcurſoris dn̄i glorioſi flexis genibꝫ ipſius gloriā et excellētiaꝫmulta ſpiritus dulcedīe contēplaretur repētino ſomnoaliquātulū obdormiuit et ecce in eccleſiā ut ſibi clariſſime uidebatur binatiꝫ quorūdaꝫ ſpecioſiſſimoꝝ hoīumultra humanā eſtimationē cantus alternati ſuauiſſimoſcōcinētiū turba uehemētiſſima miro ordīe uēiebat. Deinde binatiꝫ oēs ad altare procedētes ibideꝫ flectentesgenua ad ſedēdū ſiuguli ſe ponebāt. Cūqꝫ illorū hoīuꝫiaꝫ eſſet eccleſia ualde plena: poſt oēs duo uiri eminētiores cæteris ī toto ſimiles atqꝫ pares īfinito ſole lucidiores ſtola iduti cādidiſſima auro et gēmiſūdiqꝫ īeffabiliter rutilāte ueniēteſ eccleſiā pariter ītrauerūt. Ad quoruꝫ ītroituꝫ oēs in eccleſia reſidēteſ protius flexis genibus eiuſdē ſūmā reuerentiā ꝑſoluerūt. Tunc duo illi uiri an̄ altare ab eiſdē reuerentia exhibita in duobꝫ cathedris aureis mira lapidū p̄cioſoꝝ uarietate et pulchritudine decoratus ſibi a quibuſdā pulcherrimis iuuēibusp̄paritis ambo pariter cōſederūt et ſic ſilentes aliquātuluꝫ ꝑmanſerūt. Interi facto īter illos ſilētio cœpit altereorū duoꝝ alteꝝ īpeller ad loquēduꝫ? Cūqꝫ lōga adinuicē altercatio oriretur ut quis prīo inciperet p̄dicar̄perūt ſinguli: ut Hieronymus Ioānis cuius erat die illa ſolēnitas laudes et magnificētias explicaret magnisuocibꝫ ac clamare. Quo unus illorū ſermonē mox incipiens laudes beatiſſimi p̄curſoris dn̄i tāta loquelæ dulcedine tātoqꝫ uerboꝝ ornatu necnō et ſentētiæ grauitate cōtexuit quod fas eſſet linguæ hominū declarar.Finito itaqꝫ ſermone illo alter quē Ioannē baptiſtācti qui aderant nōinabant eidē grates referenſ multiplices hoc circūaſtātibꝫ ad eius honorē et gloriam ē locūtus. Sotius iſte meus cariſſimus Hieronymus æqualis mihi ī gloria: æqualis ēt in ſanctitate: ſerieꝫ mearuꝫlaudū ē hactenus proſecutus: iccirco dignū eſt ut eiuslaudibꝫ nūc īſiſtā. Hic uere lux ē eccleſiæ tenebras effugans errorū et cūctos illuminās hoīes ueritatis claritate cæcos. Hic fons ē aquæ ſapientia ſalutaris ad quē ſitientes accedūt largiſſime ſatiātur. Hic arbor altiſſiacuius cacumē cæluꝫ aſcēdit ſub cuius doctrinæ frōdibꝫde ſuaui eiuſdē oris fructu aueſ cæli ſcilicet hoīes multuꝫ intelligētes et beſtiæ terræ ſcilicet hoīes paruꝫ intelligentes uberrīe ſatiātur. hic mecū fuit ī ſeculo hæremita et certe: mīus me carnē abſtinētiis macerauit hicmecū uirgo nitidus atqꝫ purus hic mecū fuit prophetico ſpiritu illuſtratus: hic mecuꝫ doctor extitit ueritatis:ego ꝑꝑ iuſtitiam et ueritatē uitā corporeā dereliqui. hicet ſi ſic amiſerit uitā corporalē propter iuſtitiæ et doctrinæ ſuæ ꝑſpicaciſſime ueritatē tp̄us ſuum tn̄ totū geſſit in ſeculo ī martyrio afflictionibꝫ et dolore. Ego chriſtianæ fidei p̄cucurri nūtius et gētium īuitator: hic poſtmodū ueniēſ eiuſdē extitit ſuſtētator: et ab hæreticisdeꝫ lacerantibꝫ defenſator. Ego ſemel ī baptiſmate manibus propriis chriſtuꝫ dn̄uꝫ tetigi ī iordane: hic ipſuꝫnon ſolū manibus propriis habuit multotiēs ī altari: ſꝫte ore proprio manducauit: hic mihi ī ſanctitate per oīafuit æqualis. nūc enim æquali ābo æternæ uitæ p̄mio īſimul congaudemus. Hæc et alia multa proſequēte beato Ioāne quæ idē beatus Gyrillus potuit totalitermemoriæ cōmēdare hora diei prīa adueniēte eccleſiaꝫ cuſtos intrās epiſcopuꝫ ītuitus dormientē eundeꝫmanibus excitauit. Exꝑgefactus itaqꝫ pōtifex ſtuporeadmiratiōe et gaudio admodū plenus uiderat cuſtodi cuꝫ lachrymis enarrauit deīde illo die miſſaꝫ ſolemniſſime celebrās uiſionē mirabilē populo declarauit.LDE5.O 51DIgiij. II1DeSECFONT īfinito plura quæ dici poſſentmiracula ueriſſima et utilia enarrādaꝙͣ ea quæ ī breui hoc opuſculo ſuntinſcripta: Sꝫ ne prolixitate operiſ aliquid legētibꝫ tedii oriatur ūo ſolo miraculo qd̓ nōduꝫ expleto menſe ī bethleeꝫ ꝑactuꝫ eſtfectus huic operi finiſ erit. Die dn̄ico trāſacto poſt octauas pentecoſtes oībꝫ meis ſuffragāeiſ epiſcopis et multitudine maxīa taꝫ uiroruꝫ ꝙͣ mulieruꝫ ī eccleſia ī quaſanctiſſimū quieſcit Hieronymi cadauer īſmul congregatis honore debito et ueneratione debita ꝙͣ deuota: primo egomet ſacris īdutus ueſtibus ad locū foueæin qua corpus uenerandū iacet accedens terrā cœpi effodere ſepulturæ quatēns ſacratiſſimū illud corpus idablatuꝫ in tumulo marmoreo mira pulchritudine undiqꝫ decorato: qd hac de fuerat fabricatuꝫ poſtmoduꝫponereturicūqꝫ foret fouea uacua cūctis cernētibuscorpus ſanctiſſimū ī medio fonex tāꝙͣ ī aera a nullate terraꝫ tangēs ꝑmanebat integrū nec corruptione aliqua uiolatū. Qd inde eleuātes odore uehemētiſſimo et ſuaui qd̓ talē olfactus hominū nūꝙͣ ſenſit collocauimus in altari quatenus a populo reliquiæ ſanctiſſi uiderētur. Quot āt illo die me cūctiſqꝫ qui aderātaſtantibus ſunt ꝑacta miracula glorioſa explicandi eanullatēus cōpos eſſeꝫ Exci ſedecī illas reliquiaſ tangētes facie uiſuꝫ protinus receperūt. Ires p̄cipue dæmonia cathenis uīcti ī illā eccleſiaꝫ plurimoꝝ hoīuꝫ manibus deportati ſunt protius liberati. Mulieris cuiuſdāuiduæ pauꝑculæ puerulus eius ūicus filius in eccleſiafuit p̄gētiuꝫ multitudine ſuffocatusª quē mr̄ inueniensdolens et lugēs mox in ulnis puerili cadauer ad foueāin qua ſepultū ſuerat corpus Hieronymi glorioſi deferens ī ſoueā proiecit hæc uerba dicēs Sācte Hieronyme glorioſe hinc recedā donec reſtituas mihi uicuꝫ meū filiū quē amiſi. Mirabiliſ certe deus ī ſanctisſuis faciēs prodigia īſueta ſtatī ut terrā extincti pueruli corpus tetigit eidē aīa eſt cōiūcta. Quidā uir corpuscuiuſdā ſui filii de ſepultura ī qua triduū ſteterat extractū mox ad foueā illā detulit et illud in foueā ſic proiecit qui iuuenis fuit ilico uitæ priſtiæ reſtitutus. Innumerabilia pene forēt miracula ꝑacta ſūt a mane uſqꝫad ueſpas quo quidē tp̄r̄ glorioſū hieronymi cadauerde fouen diſſepultū ī altari extitit collocatū. Sꝫ tamenad huiuſmōi miracula ulterius procedā. Unum qd̓nocte ſequēti accidit ſileboN hora ſiquidē ueſꝑtina corpus illd̓ſacratiſſimū ī monumēto qd̓ p̄parauimus poſſuimuſ ſꝫ mane monumētūuacuū eſt īuētum et corpus ſanctiſſi foueæ priſtiæ īuēimus reſtitutuꝫAddū ego plurimū admirarer nocte ſequēti mihi dormiēti beatus hieronymus apparēs ī uiſione plurīa mihi gradia patefecit Sꝫ īter cætera talia mihi uerba dixitNoueris Tyrilie qd̓ corpus meū de fouea ī qua iacetnullatenus extrahetur quouſqꝫ ciuitas hieruſalē ab īfidelibꝫ capietur: Quo quidē tp̄re romā delatum ibideꝫmulto tp̄re requieſcet: Ad hæc exꝑgefactus uideramcūctis epiſcopis et alijs uiris catholicis enarraui. Quidet qn̄ hæc eueniēt: aliter agnoſco Si quid utile autbonū ī hac epiſtola dixi meis ſꝫ glorioſiſſimi hierōymi meritis īputetur. Si quid uero ſuꝑfluū iutile etbonū ſolū mea īſipiētiæ et negligētiæ hoc accidiſſe:ab oībꝫ iudicetur Mei Auguſtine cariſſime in tuis orationibus memor eſto. Elegantiſſimas Piui Hieronymi Epiſtolas: AntoniusBartolomei Venetiis Feliciter Imp̄ſſit. M. cccc. lxx.vi. Die xxii menſis Ianuarit̉. IIS.