Druckschrift 
2 (1476)
Entstehung
Seite
704
Einzelbild herunterladen
 

70 6Hæc cōtēplatio diuīoꝝ ut peccatorū modū īueniat explendorū. Percutitur aliēus ſui: et a ueritatis cognitione deuius cōtiue a diabolo cuius iugo grauiſſimo ībecille collū ſubmiſit libidinis noue tælis Sicut ſumuſ deficiūt dies eius cōfringūtur ſicut ī frixorio oſſa eius et īfirmatur doloribꝫ uita eius irrationabili fit ſimilis aīaliObliuiſcitur ī toto diuinā clemētiā exorare tota diegitās quis modus appareat habilis ut poculuꝫ mortisualeat deguſtare. Heu ꝙͣ ſunt īopes et miſeri et oībusbonis egētes et exules qui a dn̄o ſe elōgāt. Tāto fit peius brutis aīalibus uir ī peccatis quibꝫ ab aīa deuſ maiori ſpatio elōgatur ꝙͣ id quo cæluꝫ a terra diſtat et oriens ab occaſu ꝙͣ eiſdē p̄ſtat cus diuina gratia ē ſulcituscogitāti deniqꝫ monacho ueritatis lūinis neſcio nefandiſſima et auditui horribilis uoluptatis adipiſcēdæ reꝑire modū mali cōſilii ſemīator diaboluſ hoc ſibi tale īſinuat cōſiliū occulto cogitāine uani cordis ut ſcilicet intempeſte noctis medio cūctis dormiētibꝫ ueſte dpoſitamōachali ſūptoqꝫ habitu laicali ex monaſierio exienspaternas clam adeat māſiones et domū crepuſculo noctis latēter ītrans ſub ihoro ſororiſ lateat donec dormienīe ipſa ad eādē accedat ſuæ uoluptatis libidīes expleturus. Nlacet īſanæ mētis īperitia conſiliuꝫ erogatuꝫ:ſtudetqꝫ ipſū toto poſſeꝙͣ pōt breuiuſ eſſectui mācipar̄Sequetis igitur adueniēti noctis medio ſub ſilentio adfores cœnobii claueſ gerēſ māibꝫ properat ſꝫ ad hoſtiaueniēs totā illā noctē huc illuc qͣꝫ diſcurrēs quo ſintī loco poſita īuenit. Stupore et admiratione p̄territus cur hæc ſint neſciēs ītueri matutinali qua ad laudes debitas dōinicas monachi exculabāt propinquante hora cōpellitur ille ad cellulā retrogardi. Oanet incellula ille admirās diē illuꝫ proponit ſequēti nocteſacere qd̓ fecit audet ībecillis dextera non pōt ſperat ſtultū pecus cōtra leonē pugnās triūphi gloriā adpiſci. Quid īſenſate reris; putas agere uile pecus leofortiſſimus hieronymus cōtradicit? Eeſſa imagini glorioſiſſimi Hie ymigēua flectere ipſū ulterius ſalutes: et tibi poteſtas protinus cōcedetur ut cadas ī foueaꝫ quā eſſodis ut dira naufragia admittas. Non poſſunt īpenſa glorioſiſſimo hieronymo ſeruitia quoquomodo fiant mercedibꝫ uacuari. Retinebat ſiquideꝫ incellula mōachus ille deuius et errās et diabolico dn̄omācipatus imaginē glorioſi hieronymi tabula īſignatācui diebꝫ ſingulis ātiqua cōſuetudine flectēs genua ſeeidē plurieſ cōmēdabat Iccirco ut eius mira clementiacūctis innoteſceret illo euꝫ die retinebat ne maluꝫ faceret qd̓ uolebat. Ignorās uero hæc ille monachus ſubſequēti nocte ad conobii iteꝝ fores ꝑgit. Sꝫ qd̓ p̄cedētinocte fecerat id hac fecit. ne igitur ihæreā uerbis punūfere menſē ſingulis noctibꝫ cōtinue hoc euenit. nōpleto itaqꝫ ut puto mēſis circulo ſonis beatus hierōymuſſactiſſimo cuidā illius mōaſterii monacho apparuit: inſtratu ſuo quie ſcēti nocte eidē reuelādo quid iſte mōachuſ faciebat mandāſqꝫ illi ut debeat eidē monacho ſicerrāti declarare quomō ipſe euꝫ ob ſibi īpenſā reuerētiaꝫ cuſtodiuit ut hoſtia uideret ad cogitatū ꝑpetrandum ſcelus et niſi ſibi uelox de īcepus ſubſequaturemēdatio ſe ſe d ipſiuſ cuſtodia rēouebit diſceſſitqꝫ protinus ab eodē. Mane āt facto uiderat mōachus alteri monacho enarrauit: At ille ſe quid hic dicat ītelligere pluribꝫ deteſtās ſacramētis cœpit dicere ꝑꝑ cerebrii uācuitatē hæc ſōnia euēiſſe. Tacet monachus et recedit. Hic gaudēs proponit nocte ſequēti nullā āpliusexhibēs ſolitā Hierōymo reuerētiā hoſtia monaſteriiad neꝙͣ opus qd̓ diu affectauerat ꝑagendū ad ſuumlibituꝫ reſerar̄. Ut breuiter dicā qd̓ miſer diu hianti aīocogitauerat mala oꝑādi a hieronymo honor̄ ſolito priuato ſibi tradita poteſtate ut uoluit ſic efficit ſed tn̄ ī fieglorioſiſſimi hierōymi clemētia defecit. Recedensitaqꝫ ille de mōalterio nocturna hora alieno habitu occultatus pr̄is domū adueniēs diē illū ūdiqꝫ circuiuitCūqꝫ noctis crepuſculo domū ītraſſet ad lectū in quouirgo ſoror quieſcere tūc ſolebat clam procedēs diuſub eodē latitauit ꝙͣ diu ſororē dormire potuit eſtīareCunc idē exiēs expoliatis ueſtibꝫ ſororis ſe dextero lateri aplicauit. At hæc ſoror leui ſōno dorm ens excitatur et uiꝝ ſe iuxͣ mau ſētiēs admodū expaueſcēs dirisemiſſis clāoribꝫ ad ſe oēs pariter euocauit. Currūt adpuella thalamuꝫ cūcti lūine et tādeꝫ ī lecto īueniūthūc iacētē. Girātur parētes et ſtupēt cernūt hoc cūctiqui cucurrerāt et condolent. Interrogat a filio pr̄ diſcriminis tāti cauſaꝫ reatuꝫ ſuuꝫ filius ſilētio cōfitetur. Hteniꝫ dixi uoluit glorioſus hierōymus hūc ſuā ſtultitiaꝫexꝑiri ut in poſteꝝ hūilior et gtutior fieret ad cauendūet in p̄lio ſe tuendū et ne āplius exēplo ſuo quis de ſāctitate cōfideret et ſeꝑaret. Quāto eniꝫ maior ineſt hoīſanctitas duꝫ ī mari mūdi huius procelloſo et īimicoꝝagminibꝫ pleno ībecilli carnis nauicula nauigat tantomaior ē tior et aſtutia ſe tuēdi. Infinitas peſſimus illetēptator diabolus nocēdi poſſidet artes qui īcautusgit leuiſſime capietur. Qui in cūctis tiet ab omnibꝫ diabolis hic timetur Certe plus nil nocet ꝙͣ ſptō alioꝝſilio ut propria uolūtas p̄cipit ābulare. Qui ſua tāiumuolūtati credit ī cūctis facit finē odibileꝫ adinueniet.MHagnus exēplo finito tior de fragilitate nr̄a maxiaet de diabolica calliditate et aſtutia nobis oībꝫ demonſtratur magna et ſpes ueniæ peccatoribꝫ declaratur cernens nāqꝫ ſe mōachuſ ſic a diabolo deturbatū deluſūac ēt ī tāta miſeria captiuatuꝫ protius ſuffragiis glorioſiſſimi hie rōymi cuius ſēꝑ deuotus extiterat ſua miſeriā et culpā uehemētiſſimā recognoſcēs ī ſeipſuꝫ redutet de eadē paterna exiēs domo retardatione abiecta lugēs et dolēs ad fontē pœnitētiæ p̄parauit. Deid uero ī ſuo mōaſterio ānos duos ī tāta ſe abſtinētiæ aſpitate afflixit ut foret cor hoīuꝫ īſufficiens cogitare etcōpleto ānoruꝫ duorū ſpatio: an̄ dies modicos ex hocſeculo feliciter expirauit.Enerabilis Hamaſi portuēſis epiſcopi pridie receptis litteris aliquā eis īſcripta corde auido ītellexi ob eiusreuerētiā dimittā Rōæ cardīalisquidā Exleſtius noīe hierōnymi glorioſi æmulus etdetractor die quodā ī cōuetu exiſtens cardinaliummore ſolito ore audaci et temerario ī eiuſdē īiuriæ uerba proruperat dolore ſubito uiſcerū īpellente ad occulta natura loca properās uiſcera oīa protius emanauitet an̄ꝙͣ illinc recederēt expirauitLius quoqꝫ p̄ſbyter cardīalis andreas noīe iſti ſimilis ſꝫ glorioſiſſimihie rōymi deuotiſſimus atqꝫ cultor:pridie ī eadē romana urbe multis circūaſtāt bus expirauit. Qui ī eccleſia eſſet paratisexe quiis Quæ ſolent fidelium tumulandis exhibericorporibꝫ aſſiſtente ſūmo pōtifice pene toto clero etpopulo romanorū qui ad eūdē Andreā conueneranthonorādū emiſſis ululatibꝫ et crebris gēitibꝫ ī pheretro cūctis ſtupētibꝫ et ueluti amētibꝫ effectis tāꝙͣ ſi aſomni dormitione excitaretur mirabiliter exurrexit.qꝫ a romano pōtifice remoto de eccleſia maiori beatipetri apoſtoli uiuerſo populo clauſiſqꝫ ſoribꝫ īterrogaretur ītulit iſta uerba Dn ſtarē diuino examini iudicandus et ueſtiū et ciborū quibꝫ hactenus uſus eraꝫnimiaꝫ ſuꝑfluitatē tartareis cruciatibꝫ condemnaret.Uubito adueniens Quidam ſole ſplendidior niueqꝫcandidior quem fuiſſe Alorioſum Hieronymumad ſe Inuicem referentibus qui Aſtabant intellexi.