70 HRibus alijs ī tyro ludentibus hocaccidit qd̓ enarro Cū enī illi ſuū uellent īcipe ludū ut ii qui ſe hoc ab eiſdeꝫ audiſſe et totā rei ſeriē ēt ſe uidiſſe fantur et referūt ſic dixerūt. Quācūqꝫ potes exerceuiꝫ Hierōyme: qꝛ te iuito luduꝫ iſtū alacriter finiēushis ita dictis ſuū īceperūt luduꝫ quo quideꝫ primordiato qͥi uno elapſo īſtāti ſe terra aperiens illos ſolū abſorbuit ita ut nil eiſ ex eis āpliuſ fuerit uiſū.DO D uiſu noſcitur ueriſſimo teſtīonio cōprobatur Iccirco q̄ dico quāqͣmultis poſſent cōprobari teſubus tn̄meipſo teſte qui ea uiſiōe propria didici cōprobabo iuxͣ meā ī qua ī hie ruſalē habito ædeꝫ.Nobiliſſimus quidā miles fuit trāſitoriis nimirū locuples qui ūicuꝫ hēns filiū eiuſdē ſtultiſſimi āoris cæcitate ꝑcuſſus nō ſolū a prauis eū nō corrigere ſꝫ ēt eumip̄emet praua īſtruere conabatur. Parētes fatui et iſti ſimiles mētis q̄ſo oculos huic īclinēt ut quiſ finis eueniat nō ignorēt. Multi enī hoīes magnas aīæ et corporis īciderūt ruias ob prauorū parētuꝫ īſipiētiā. Creſcēſnāqꝫ illius militis filius cūctis moribꝫ bōis deſtitutusde die īdiē peiorādo totū ſuū tp̄us amittens ī ludis etblaſphēiis cūctiſqꝫ īmūdiciis pr̄e cauſāte ānū attigit duodecīmū Qui quodā adueſpaſcēte die ſolitis cuꝫ pr̄eludis īſiſtens ludū eodeꝫ ut gliſcebat nō hn̄te prīo prorupit ī hæc uerba. Si quid ille pōt Hierōymus qui ludos prohibet iā exerceat: nā ſe īuito hinc nō niſi uictorexurgā. Deꝝ hæc dūtaxat ip̄o proſequēte neꝙͣ ſpirituſcæteꝝ hoīnis ſpetie cūctis uidētibꝫ locū ī quo ludebatueloci gradu adiēs eūdē pueꝝ īfelicē rapuit. Sed quoeū detulit nulli hactēus hoīuꝫ ē cōꝑtū. Veruꝫ ut putoeū detulit ī īſernū eadē nāqꝫ hora caſu ad quādā meædōus feneſtrā q̄ loco ī quo ludētes degebant pater etfiliuſ ex oppoſito ſita ē me poſuerā quo me uiderr̄ fuitneceſſe ueritate ꝑſpicua ſeriē tā formidādæ rei geſtæ.Fiſcāt ergo iuuenes ī uuētutis tp̄re qd̓ cæteris ē p̄ſtātius expectēdis moribꝫ ſe fulcire ne uilibꝫ caduciſqꝫ moribꝫ iuuēilis aīus īformatus ſtatū ī cāicie nequeāt permutare. Ed̓ enī nouæ chartæ īſcribitur de facili nō deletur. Giſcāt ēt parentes fatui filios correctiōibꝫ et uerberibꝫ erudire nec uitiorū ſināt uepreſ radices figer̄ nōfaciliter euellēdaſ ne flēdi et hic et ī futur o cedāt euentus. Nā niſi fallor ad xternorū gaudiorū pr̄iā deueniēdi artiſſia et ſine ābiguitate aliqua a pauciſſimiſ certa cognita extat uia. Eūdi ad ꝑditionē iter latiſſimū et multiſīmo pene īfinitis limitibꝫ plenū fore cōſtat. Quodlibetenī mortaliū peccatoruꝫ ad p̄ditionē ſuū trāitē ſtruit.Quo dū hoīuꝫ nō ſolū paganorū ſꝫ ēt illorū quoſ ſacribaptiſmatis ūda lauit. Nā de pagāis nulla oritur q̄ſtioꝙ nō dānētur maiorē forte liquet nūerū multiplicibꝫīſiſtentiū flagitiis quoruꝫ nulla pene unꝙͣ cognoſcituremēdatio. Quinīmo reſpectiue quidē dico pariter bonis et malis hoīnibꝫ cōſyderatis nō ē qui faciat bonū:nō eſt uſqꝫ ad unuꝫ ſꝫ oēs poſt ſuas īprobas et peſſiasābulāt uoluptateſ cōſequēter cōcludi debet qd̓ ad æternæͣ beatitudinis gaudia rariſſimi gradiantur. Infinitequinīimo oēſ pene ſacre ſcriptura auctoritateſ hoc teſtātur. Inſinita ſiquidē et exēpla poſſemus ꝑſpicaciter intueri ad huiuſmōi ueritatē ſufficiētius dmōſtrādā hocex oībꝫ unuꝫ cenſeri decet nec ab hoc diſcrepari poteſtnullū ſcilicet ad æterna modo aliquo ꝑuenir poſſe gaudia niſi oībus nō particulariter ſed totaliter uitis extirpatis uirtutum ſtu deat itinere feſtinare. His iam finedato exēpla et prodigia q̄dam iaꝫ huius oꝑis fini propinquius breuiter introducam et duo p̄cipue admirāda quæ a uenerabili uiro Nicolao cretenſiſ īſulæ archiepiſcopo referente didici primo dicam.Enerabilis idem archiepiſcopus pridie glorioſi Hierōymi deuotionē nimia bethleeꝫ uenies ut eiuſdē cūctishonoribus colēdas reliquias uiſitaret ut totus caritate ſeruidus redirenoluit dōec me ſua gratiſſima uiſitatiōe eximiis lætitiiſadipleret. Qui uti donorū p̄cipuus ut gratiſſima mihidonaria ſuꝑabundātiſſime more ſolito īꝑtiret me uiſitare minime contētus: mecuꝫ dignatus ē iaꝫ diebꝫ pluribus commorari et etiam adhuc manet quod utinamtempore longo duret. In chriſto nāqꝫ Auguſtine cariſſime uenerabilis idem pōtiſex te ſalutat. Quaꝫ pluresigitur mihi ſuoruꝫ uerboruꝫ auido uenerabilis idempōtifex enarrauit hoc tale ī ciuitate cādia cōtigiſſe. Sacerdos quidaꝫ ſuus ſuæ maioris eccleſiæ cuſtos īpudicus luxuriæ et ebrietati deditus nōdū cōpleto anno dehoc ſeculo migrauit cuius corpor ī cæterorū ſepulto barathro ſacerdotuꝫ ut eius punitio cūctis īnoteſceret adexēpluꝫ ſubſequēti nocte tantus ī eccleſia eiuſqꝫ cimiteriis fuit ſtrepitus qd rumor nimio ī urbe illa comorātes excitati pauore igēti uelut amētes ad eccleſiā cucurrerūt. Stāt itaqꝫ oēs circa eccleſiā ſtrepitus uehementes cāpanarūqꝫ ſonitus audiētes diuinā quidē exorātclementiā quatenus cur iſta ſiāt debeat reuelar̄: ſꝫ nulluꝫ exauditionis ſentiunt adiuuamē. Biluculo hoc ceſſante cūcta q̄ fuerant ī eccleſia reꝑiūt reuoluta et quaſi undiqꝫ flammis igniuꝫ uiolata. Ad hoc memoratuspontiſex orationes indicens populo quid ſequēti eueniat nocte præcipit expectari. Ne nimis ſuccumbā uerbis ſequenti nocte duplex ſtrepitus et pauoris tribulatio eſt ſecuta. Qua de re repletus populus amaritudīeet dolore cernēs nullum ſibi a domino adiutoriuꝫ euenire ſicut uulnerati qui ī monumentis proiecti dormiunt exiſtebant̉. Die autem eluceſcēte omnibus ī eccleſia orationibꝫ congregatis gloriolus Hieronymus ſubito ſepties ſole ſplendidior ī eccleſiā ueniēs ad altareqꝫ gradiēſ cunctis: uidētibus et mirantibus ꝑ horā forte ſub ſilentio manens obſtupenti populo hoc propterſacerdotis illius miſerum cadauer ſacris indigne locisconditum ad terrorem peccantium contigiſſe itimauiteidēqꝫ mādans ut cadauer miſerū tartareis pōſt reſurrectionem omniū manſionibus depuatanduꝫ diſſepultum flammis tradarent protinus concremandum. Aliꝑquin īcepta peſtilentia non abiret. Et ſic ab intuētiuꝫoculis eſt iuiſus. Quod ut ordinauerat lætabundus populus protinus adimpleuit deo et beato Hieronymolaudes p̄cipuas perſoluendo. Et ſic peſtis illa ceſſauit.Qui deiceps beatiſſimuꝫ Hieronymum omnes unanimiter deuotione maxīa īceperunt colere.N eadē īſuꝑ ciuitate quidā pulcherrimus extitit iuuēis Iitus nomīe honeſtis moribus luculētus caruali nōignobiliori natus progēie p̄diueſ ualde totā pene deuotionē et fidutiā hēns ī beato hierōymo. Hic ſi quidē iuueniſ uirgineo nitēs cādor ī eiuſdēſactæ uirginitatiſ propoſito uſqꝫ ad uiceſſimū ānū probis uitæ moribꝫ p̄durauit. Quo itaqꝫ tp̄r ſui ſr̄is nefando cōſilio īcitatus ſptis taꝫ nobiliſſimis uirginitatis gēmis auri p̄cioſiſſimū metallū calcās ad carniſ ſpuricitiaſet lutū ac fœtoreꝫ uehemēter declinās puellā quādaꝫoī pulchritudīe corporis renitētē ſibi ī matrimōio cōpulauiti cuius āoris retibꝫ ita ſe capiēs qd alid p̄ter ip̄aꝫpoterat minīe cogitar d̓ die īdiē cœpit diuīa obſequiaobliuiſci. at qr miſer dereliquit iuſtitiā oblitus fuit deualentē ſe oblitus fuit ſibi dn̄s miſexeri cōpleto nāqꝫ anno quo cū puella iuuēis inſēſatus ſteterat nō ut in mitrimōio ſꝫ cā explēd libidinis copulatus ſuggerēte dibolica aſtutia inuēis ſꝫ puellæ illaq̄atus amor auid diu