interdum profrrebat in medium lectioneqꝫ aſſidua etmeditatione diuturna pectus ſuum bibliothecā effecerat chriſti Quotiens ille trāſmarinis epiſtolis deprecatus eſt ut aliquid ad ſe ſcriberem? quotiens nocturnumde euāgelio petitorē et īterpellatricē duri iudicis mihiuiduā exhibuit? Cumqꝫ ego ſilentio magis ꝙͣ litterisdenegarem et pudore reticentis pudorē ſuffunderē poſtulantis: auunculū mihi oppoſuit precatoreꝫ: qui et liberius pro alio peteret: et pro reuerentia ſacerdotii ſaciliuſ impetraret feci ergo quod uoluit: et breui libelloamicitias noſtras æternæ memoriæ cōſecraui. Quo ſuſcepto Crœſi opes et darii diuitias ſe uiciſſe iactabat illuꝫ oculis illū ſinu: illuꝫ manibꝫ: illū ore retinebat: Cūqꝫ in ſtrato frequenter euolueret: ſemper ſuper pectusloporati dulciſ pagina decidebat. Si uero peregrinoꝝſi amicorū quiſpiam uenerat lætabatur ſuper ſe noſtroteſtimonio. Et quicquid minus in opuſculo erat diſtinctione moderata et pronunciationis uarietate pēſabatut ī recitādo illo ipſe uel quottidie placer̄ uel diſplicereuideretur. Vnde hic feruor niſi ex amore dei? Undelegis chriſti īdefeſſa meditatio niſi ex dſiderio eius quilegem dedit? Alii nummum addāt nūmo: et marſupiūſuffocantes matronaruꝫ opes uenētur obſequiis: Siditiores monachi ꝙͣ fuerunt ſeculares: poſſideant opeſſub chriſto paupere: quas ſub locuplete diabolo nonhabuerant: et ſuſpiret eos eccleſia diuites quos tenuitmūdus ante mendicos. Nepotianus noſter aurum calcans ſcedulas conſectatur: et ſui in carne contemptoreſt et paupertate incedit ornatior. Ita totum eccleſiæ inueſtigat ornatū Ad comparationem quideꝫ ſuperiorūmodicas et quæ dicturi ſumus: ſed in paruis idē anīusoſtenditur Ut enim creatorem non in cælo tm̄ mirauret ī terra ſole oceano elephātis: camelis equis: bobuspardis urſis leonibus ſꝫ et in minimis quoqꝫ animalibus formica: culice muſcis uermiculis et iſtiuſmodigenere quoꝝ magis corpora ſcimus ꝙͣ nomina eandēqꝫ in cunctis ueneramur ſolertiā: Ita mens chriſto dedita æque in maioribꝫ et in minoribus intenta eſt: ſciens etiā pro ocioſo uerbo reddendā eſſe rationē. Eratenim ſolicitus ſi niteret altare: ſi parietes abſqꝫ fulgīeſi pauimenta terſa: ſi ianitor creber in porta uela ſemꝑin hoſtiis: Si ſacrarium mundum: ſi uaſa lucentia: etin ōnes cerimōiaſ pia ſolicitudo diſpoſita. Non mīusn̄ maius negligebat. offitium Vbicūqꝫ eum in eccleſiaquæreres inuenires. Nobileꝫ uiruꝫ Quintuꝫ Fabiummiratur antiquitas: qui etiaꝫ rōanæ ſcriptor hiſtorixē.ſꝫ magis pictura ꝙͣ ex litteris nomē īuenit. Beſelehelnoſtruꝫ plenū ſapientia et ſpiritu dei ſcriptura teſtatur:hyraꝫ quoqꝫ filiuꝫ mulieris tyriæ quod alter tabernaculi: alter tēpli ſupellectilem fabricati ſunt. Quomodoenī lætæ ſegeteſ et uberes agri interdū culmiſ ariſtiſqꝫ luxuriant: Ita præclara ingenia. et mēs plena uirtutibusin uariaꝝ artiuꝫ redūdat elegantiā. Vnd et apud græcōſphiloſophoſ ille laudatur qui oē quo uteretur uſqꝫad palliū et anulū māu ſua factū gloriatus ē. Hoc idēpoſſumus et de iſto dicere qui baſillicas et eccleſiæ etmartyꝝ cōciliabula diuerſis floribꝫ et arboꝝ cōiſuitiunqꝫ pāpinis adu̓brarit: ut quicquid placebat in eccleſia tā diſpoſitione ꝙͣ uiſu laboreꝫ p̄ſbyteri et ſtudiumteſtaretur. Macte uirtute cuius talia principia erant:qualis finis erit/ O miſerabilis hūana cōditio: et ſinechriſto uanū omnino eē qd̓ uiuiuſ. Quid te ſubtrahiſQuid tergiuerſaris oratio? Quaſi eniꝫ mortē illius differre poſſimus et uitā facere longioreꝫ ſic tīemus adultiuꝫ ꝑuenir̄. Omnis caro fœnū et oīs gloria eius q̄iflos fœni. Vbi nūc decora illa facies; ubi tociuſ corporis dignitas quo ueluti pulchro indu̓ento pulchritudoaīæ ueſtiebatur? Garceſcebat prohdolor flāte auſtro6 85liliū et purpurea uiola in pallorē ſenſiꝫ migrabat. cūqꝫæſiuaret febribꝫ et uenaꝝ fontes hauriret calor: laſſoanhelitū triſtē auunculuꝫ cōſolabatur. Lætus erat uultu uniuerſis circa plorātibꝫ ſoluſ ipſe ridebat Proiicer̄pallium: māus extēdere: uidere qd̓ alij non uidebāt: etq̄i in occurſuꝫ ſe erigēs ſalutare ueniētes: Intelligereſilluꝫ nō emori ſꝫ emigare et mutare āicos nō relinq̄reDoluūtur ꝑ ora lachrymæ: et obfirmato aīo nō queodoloreꝫ diſſimulare quē patior. Uuis crederet illuꝫ intali tp̄e noſtræ neceſſitudinis recordari; et luctante aīaſtudioruꝫ ſcire dulcedineꝫ? Apprehēſa auunculi manuHanc inquit tunicā qua utebar ī miniſterio mitte dilectiſſimo mihi ætate pr̄i fr̄i collegio: et quiſquis a te nepoti debebatur affectus: in illū trāſfer: quē mecum pariter diligebas. Atqꝫ in talia uerba defecit: auunculuꝫmāu me recordatione contrectanſ. Scio qd̓ noluerisamorē ī te ciuiū ſic probar: et affectū pr̄iæ magiſ q̄ſi ſein proſperis: Sꝫ huiuſcemōi officiuꝫ ī bōis iocūdiuseſt: in malis gratiuſ. Tota hūc ciuitaſ tota plāxit ItaliaCorpus terra ſuſcepit: aīa chriſto reddita ē Tu nepotēq̄rebas: eccleſia ſacerdotū Præceſſit te ſucceſſor tuusAd tu eras: ille poſt te iuditio oīuꝫ merebatur. Atqꝫita ex una domo duplex pōtificatus egreſſa eſt dignitas duꝫ in altero gratulatio ē qd̓ tenuerit: ī altero moror qd̓ raptus ſit ne teneret. Platōis ſentētia ē omneꝫſapientiū uitā meditationē eē mortiſ laudant hochpliet in cælū ferūt Aꝫ multo fortiuſ apoſtolus Quottidieinquit morior ꝑꝑ ur̄aꝫ gloriā. Aliud eſt conari Aliudagere Aliud uiuere morituꝝ: Aliud mori uictuꝝ. Illemoriturus ē glorra iſta moriturus ſemꝑ ad gloriam.Debēus Igr̄ et noſ aīo p̄meditari quod aliqn̄ futuri ſumus et qd uelimus nolius abeſſe longius non: poteſtNā ſi nōigentos uitæ excederēuſ ānos ut an̄ diluuiūuiuebat hmanū genuſ et Matuſaleꝫ nobis tp̄ra donarentur tn̄ nihil eſſet p̄terita lōgitudo q̄ eſſe deſiſſet. Eteniꝫ inter euꝫ qui deceꝫ uixit annos: et illuꝫ qui millepoſtꝙͣ idē finis uitæ aduenerit et irrecuſabilis mortisneceſſitas tranſactū omne tātūdē ē niſi qd̓ magis ſenexonuſtus peccatorū faſce proficiſcitur. Optīa queqꝫ dies miſeris mortalibꝫ xui Prima fugit ſubeunt morbitriſtiſqꝫ ſenectus Et labor et duræ rapit īclemētia mortis Neuius poeta pati neceſſe ē multa mortale genusmala. Ond et niobā qꝛ multū fleuerit ī lapidē et in diuerſaſ beſtias cōmutataꝫ finxit ātiquitas Et Heſiodusnatales hoīuꝫ plangens gaudet in funere. Prudenterqꝫ Ennius plebes ait in hoc regi anteſtat loco. Licetlachrymare plebi regi honeſte nō licet. Ut regi ſic epiſcopo. Immo mīuſ regi ꝙͣ Ep̄o Ille einꝫ nolentibusp̄eſt hic uolētibꝫ Ille terrore ſubiicit hic ſeruituti donatur Ille corpora cuſtodit ad morteꝫ hic aīas ſeruatad uitaꝫ. In te oculi oīuꝫ dirigūtur: dōus tuæ cōuerſatio quaſi in ſpecula conſtituta magiſtra ē publicæ di ſciplinæ Quicquid feceris: id ſibi omnes faciendum putant Caue ne cōmittas qd̓ aut qui rep̄hendere uoluntdigne laceraſſe uideātur aut quu imitari cogātur delinquere. Dince quātuꝫ potes īmo ēt plus ꝙ potes molliciem animi tui et ūberti fluētes lachrymas re primene grandis pietas in nepotem apud incredulas mentes deſperatio putetur in deum. Deſiderandus eſt tibiquaſi abſens non quaſi mortuus. ut illum expectarenon amiſiſſe uidearis. Verum quid ago medens dolori quem iam reor de tempore et ratioue ſedatum acnon potius replico tibi uicinas regū miſerias et noſtritēporis calamitates ut non tā plangendus ſit qui hacluce caruerit ꝙͣ cōgratulandū ei ꝙ de tātis malis euaſerit. Cōſtantiuſ arrianæ fautor hæreſis duꝫ cōtra īimicum paratur et concituſ fertur ad pugnaꝫ in mopſi uīculo moriens magno dolore hoſti reliquit imperium