G. LLb.Magnus eſt et futura cognoſcit: Orbs enī Gaza poſtꝙͣ profecto de Palæſtina Hilariōe Iuliāus in īperiuꝫſucceſſerat: deſtructo mōaſterio eius p̄cibuſqꝫ ad īꝑatoreꝫ datis et Hilariōis et Heſitii mortē īpetrauerāt? aboqꝫ ut q̄rerētur toto orbe ſcriptuꝫ erat. Egreſſus ergo d̓brutio ꝑ inuiſam ſolitudineꝫ ītrauit Oſā? Ibiqꝫ annoplus miuſue exacto. qꝛ illuc quoqꝫ ſui fama p̄ueneratqͥi iam in oriente latere nō poſſet Obi illū multi et opiniōe et nultu nouerāt ad ſolas nauigare inſulas cogitabat ut quem terra uulgauerat: ſaltem maria celarent.¶ E. xxviiii.OPEMO ferme tp̄e Hadriāus diſcipulus eius de Pahæſtina ſuꝑuenit cſcens Iulianū occiſuꝫ? chriſtiaū īperatoreꝫ regnare cœpiſſe Reuerti eū d̓bere ad mōaſterii ſui reliquias? Qdille audiens deteſtatus ē. et conducto cāelo ꝑ uaſtā ſolitudineꝫ uenit ad maritimā urbes libyx paratōniū ObiHadrianus īfelix uolēs Pabeſtinā reuerti et priſtinamſub nomīe magiſtri q̄rens gloriā multas ei iniurias fec̄Ad extremū cōuaſtatis quæ fr̄ibꝫ ei miſſa detulerat neſciente eo profectus ē? Suꝑ hoc qr alter locus referendi nō eſt hoc tantuꝫ dixeri ī terrorē eorū qui magr̄osde ſpiciūt Ad poſt aliqͣtū tpis morbo regio cōputrueritE. xxx.AB EA S igitur ſenex zananū ſecūaſcendit claſſeꝫ quæ Siciliaꝫ nauigabat; Tūqꝫ uenūdato euāgelioruꝫ codice que māu ſua adoleſcens ſcripſerat dare naulū diſpōeret in media ferme Adria nauclerii filius areptus a dimōio clāare cœpit et dicer̄ Hiliarion ſerue dei Cur nobis et ꝑ te et inpelago tutos eſſe nō licet Pa mihi ſpatiū donec ad terram ueniā ne hic eiectus p̄cipiter ī abyſſos: Tui ille Sideus meus ait cōcedit tibi ut. maneas māe. Sin auteꝫille te eiicit: quid mihi īuidiā facis hōini peccatori atqꝫmēdico? hoc āt dicebat ne nautæ et negotiatores qui īnaui erāt ſecū ad terrā ꝑuēiſſent proderēt. Nec multopoſt purgatus ē puer: Patre fidem dante et cxteri quiaderāt: nulli ſe ſuper nōīne eius locuturos. Ingreſſusautē pachynū. promōtoriuꝫ Sicilia obtulit Naucleroeuāgeliuꝫ pro ſubuectione ſua et Fanani. Qui nolēs acciper maxime cū uideret eos excepto illo cōdice et hr̄squibꝫ ueſtiti erant āplius nihil hēre Ad extremuꝫ iurauit ſe nō acceptuꝝ: Sꝫ et ſeuex aſſenſuſ ē fidutia pauꝑis conſcientia et in eo magis lætabatur ꝙ nihil haberet ſeculi. et ab accolis illius loci mendicuſ putaretur.Z. xxxi.OR RO recogitāſ ne negociatoreſde oriēte uēientes ſe notū facerēt: admediterranea fugit loca .i. ī uiceſioa mari miliario. Ibiqꝫ ī quodā deſerto agello lignoꝝ quottidie faſcē colligans īponebat dorſo diſcipuli Quo ī proxima uilli uenundato et ſibi alimōiā. et alijs forte qui ad eos ueniebant pauxilluluꝫ pāis emebāt. Sed uere iuxta qd̓ ſcriptuꝫ ē. Nō poteſt ciuitas latere ſuꝑ montē poſita: Scutarius quidā cum ī baſilica beati Petri rōmx torqͥreturproclamauit ī eo immūdus ſpiritus ante paucos diesSiciliā ingreſſus Hilarion ſeruus dei et nemo euꝫ nouit: et putat ſe eſſe ſecretum: Ego uadam et prodam illum: Statimqꝫ cum ſeruulis ſuis aſcenſa in portu nauiappulſus eſt pachynum: et ducente ſe dæmone anttugurium ſenis proſtratus ilico curatus eſt.xxxii.OE īitiuꝫ ſignoꝝ eius in Sicilia Innūerabilē deinceps ægrotātiū: ſed etreligioſoꝝ hōinū adduxit multitudīēIn tātū ut d prīoribꝫ uiris tuenſ quidā morbo ītercutis eadē die quā adeū uenerat curatus ē. Qui poſtea offerenſ ei īfinita munera audiuit dictuꝫ dn̄i ſaluatoris ad diſcipulos Gratisaccepiſtis gratis date. Dū hæc ita agerentur ī ſicilia Heſitius diſcipulus eius toto orbe ſenē q̄rebat luſtrans. littora: deſerta penetrās. et hanc tantum hēns fidutiam?qꝛ ubicunqꝫ eſſet diu latere nō poſſet. Irāſacto autemtriennio audiuit mothonæ a quodaꝫ iudæo uilia populis ſcuta uendente prophetaꝫ chriſtianoꝝ apparuiſſe inſicilia tanta miracula et ſigna ſacientē. ut de. ueteribꝫ ſāctis putaretur: Interrogas itaqꝫ habitū eius inceſſū etlinguā maximeqꝫ ætateꝫ nihil diſcere potuit: Ille eniꝫqui hæc referebat famā ad ſe tātū uēiſſe hoīs teſtabaturIngreſſus ergo Idriā proſpero curſu uenit pachynuꝫet ī quadā curui littoris uillula famā ſenis ſciſcitatus ēCōſona omniuꝫ uoce cognouit ubi eſſet. quid ageret.Nihil ita ī eo cunctis āmirantibꝫ ꝙͣ ꝙ poſt tanta ſignaatqꝫ miracula: nec fragmē quideꝫ panis a quoꝙͣ in illiſlocis accepiſſet Et ne longuꝫ faciā ſanctus uir Heſitiusad gēua magr̄i prouolutus plātaſqꝫ eius lachrymis rigans Tandeꝫ ab eo ſubleuatus? poſt bidui triduiqꝫ ſermōē audiuit a zanano. Nō poſſe iā ſenē. in illis habitare regiōibꝫ. Sꝫ uellet ad barbaras quaſdaꝫ ꝑger nationes ubi ēt nōen et ſermo eius ignotuſ fieret. T. xxxiii.DXIT itaqꝫ eum ad Epidauꝝ Palmatia oppidū: ubi paucis diebꝫ ī uicino agello māſitans nō potuit abſcōdi? Siquidē draco miræ magnitudīiſquos gentili ſermōe boas uocant abeo ꝙ tā grādes ſint; ut boues glutire ſoleāt: omnē lateuaſtabat prouinciā et nō ſolum armēta et pecudes: ſedet agricolas quoqꝫ atqꝫ paſtores tractos ad ſe ui ſpiritus abſorbebat? Lui cum pyrā iuſſiſſet p̄parari: et or̄ōead chriſtū miſſa euocato p̄cepiſſet ſtrueꝫ lignoꝝ ſcāder̄igneꝫ ſuppoſuit? Tū itaqꝫ cūcta expectāte plebe īmanēbeſtiā cōcremauit. Vnd æſtuās quid faceret quo ſe uerteret aliam parabat fugam et ſolitarias terras mentepluſtrans morebat quod tacente de ſe lingua miraculaloqueretur.Z. xxxiiii.A tēpeſtate terrxmotus totius orbiſ qui poſt iuliāi mortē accidit mariaegreſſa ſūt termīos ſuos: et q̄i rurſūdeus diluuiū minaretur: uel ī ātiquūchaos redirēt oīa naues ad prupta dͥlatere mōtiū pependerunt. Quod cū uiderēt epidauritam ſrementes fluctus et ūdaꝝ moles: et mōtes gurgitū littoribꝫ īferri: uerētes qd iā euēiſſe cernebāt ne oppidū funditus ſubuerteretur. Ingreſſi ſūt ad ſene̓: et q̄iad p̄liū proficiſcētes poſuerūt euꝫ ī littore? Qui cū triacrucis ſigna pinxiſſet ī ſabulo māuſqꝫ cōtra tenderet īcredibile dictū eſt in quātaꝫ altitudinē ītumeſcēs mareante cum ſieterit? Ac diu fremens et quaſi ad obicemindignās paulatim ī ſemetipſū relapſū ē. Hoc Epidaurus et omnis illa regio uſqꝫ hodie prædicat? M Matreſqꝫdocēt liberos ſuos ad memoriā in poſteros trāſmittēdā. Gere illd qd̓ ad apoſtolos dictū ē ſi credideritis dicetis huic mōti: tranſi in mare et fiet etiā iuxta litteramīpleri poteſt. Si tn̄ quis habuerit apoſtoloꝝ fideꝫ et talem qualeꝫ illis habendaꝫ dn̄s iꝑauit. Auid enī ītereſtutruꝫ mons deſcendat ī mare: an immenſiūdaruꝫ mōtes repente obriguerint et ante ſenis tātuꝫ pedes ſaxeiex alia parte molliter fluxerint.L. xxxv