b.1Hlinguaꝫ nouerat ſyra ad puruꝫ uerba reſonarēt ut nōſtridor nō aſpiratio non idioma aliquod paleſtūi deeſſeteloquii. Cōfeſſus eſt itaqꝫ quo in eū intraſſet ordīe Etut interp̄tes eius intelligerent qui græcam linguā et latinā nouerāt Græce quoqꝫ euꝫ interrogauit Quo ſimiliter et in uerba eadē rn̄dente: multaſqꝫ incātationumoccaſiones: et neceſſitate magicaruꝫ artiuꝫ obtendenteNon curo inquit quomodo intraueris ſꝫ ut exeas innomine dn̄i nr̄i ieſu chriſti impero. Tūqꝫ curatus eſſethomo ſiplicitate ruſtica deceꝫ auri libras offerēs hordaceuꝫ ab eo accepit paneꝫ. Audiens quod qui tali ciboaletur auꝝ pro luto ducerent.C. xviiiiAR D:O eſt de hominibus loquibruta quoqꝫ āimalia ad eū quottidiefurentia ꝑtrahebantur In quibꝫ ibactrū cameluꝫ enormis magnitudiniſqui multoſ iam obtriuerat triginta eteo aplius uiri diſtentū ſolidiſſimis funibꝫ cuꝫ clamoreadduxerunt. Sanguinei erant oculi ſpumabat os uolubiliſ lingua turgebat et ſuꝑ omneꝫ terroreꝫ rugitus perſonabat īmaniſ Iuſſit igitur eū ſenex dimitti: Statimqꝫet qui eū adduxerant et qui cuꝫ ſene erantuſqꝫ ad unūomnes diffugerūt. Porro ille ſolus ꝑrexit obuiam etſermōe ſyro Non me īquit terres diabole tanta molecorporis et in uulpecula et in camelo unus atqꝫ idemipſe es et interim porrecta ſtabat manu? Ad queꝫ cumfurens et q̄i deuoratura euꝫ belua ꝑueniſſet ſtatim corruit. Sūmiſſuꝫqꝫ caput terræ coxquauit: Mirantibuscunctis qui aderant poſt tantā ferocitatem tantā ſubitomāſuetudineꝫ. Docebat auteꝫ eos ſenex hominū cauſa diaboluꝫ etiaꝫ iumēta corripere. Et tanto eoꝝ arderodio ut nō ſoluꝫ ipſos: ſꝫ ea quoqꝫ quæ ipſoruꝫ eſſentcuperet interire. Huiuſqꝫ rei proponebat exemplum.Quod anteꝙͣ beatū Iob tentare ꝑmitteretur omnē ſubſtantiā eius interfecerit Nec mouere quēpiaꝫ debereꝙ iuſſione dn̄i duo milia porcoꝝ a dxmōibꝫ interfectaſint. Si quidem eos qui uiderant nō potuiſſe aliter cͦdere exiſſe de hoīe tātā multitudineꝫ demonū niſi grādis/ porcorum numerus et quaſi a multis actus paritercorruiſſet.Z. xjE MPOS mihi deficiet ſi uoluerouniuerſa ſigna quæ ab eo ſunt perpetrata dicere. In tantā deniqꝫ a dōinoeleuatus fuerat gloriā ut beatuſ quoqꝫ Antonius audiens conuerſatiōēeius ſcriberet ei libenterqꝫ eius epiſtolas ſumeret Acſi qn̄ de ſyrie ꝑtibus ad ſe languentes ꝑrexiſſent dicer̄teis quare nos tā lōge uexare uoluiſtis: cuꝫ hēretiſ ibifiliuꝫ meū hllarionē: Exemplo igr̄ eius ꝑ totā paheſtinaꝫ inumerabilia cœperunt eſſe monaſteria et omnesad euꝫ monachi certatim currere. Quod ille cernenslaudabat dn̄i gratiam et ad profectū animæ ſinguloſ adhortabatur dicēs Prxterire figurā huius mūdi et ilireē beatā uitā q̄ p̄ſentis uitæ mercaretur ī cōmō. E. xxiOLEN S āt eis exempluꝫ dare ētet humilitatis et officii Statutis diebus āte uindemiaꝫ luſtrabat cellulasmonachorū qd̓ cognitū eſt fr̄ibꝫ omnes ad eū cōfluebant: et comitantetali duce circūibant monaſteria hēntes uiaticum ſuumqꝛ interdū uſqꝫ ad duo milia hoīuꝫ cōgregabātur? Sꝫet procedente tp̄e unaqueqꝫ uilla uicinis mōachis adſuſceptionē mōachoꝝ gaudens cibos offerebat? Quātus āt fuerit in eo ſtudii nulluꝫ fratrum quāuis hūileꝫquāuis pauꝑē p̄terire Del illud iudicium ē qd uadēsin deſertuꝫ cades ad unū ex diſcipulis ſuis uiſendumcuꝫ infinito agmine monachorū ꝑuenit peluſiū. Eodēforte die quo āniuerſaria ſolennitas omnē quoqꝫ oppidi populū ī templū ueneris cōgregauerat. Zolunt ātillam ob luciſeꝝ cuiuſ cultui ſarracenorū natio dedita ēSed et ipſū oppidū ex magna ꝑte ſemibarbaꝝ eſt ꝑꝑloci ſitum Igr̄ audito qd̓ ſanctuſ Hilario p̄teriret. uitos enī ſarracenoruꝫ arreptos a dæmone frequēter curauerat gregatim ei cū uxoribꝫ et liberis obuiā proceſſere ſūmittentes colla et uoce ſyra bareth ideſt bredicinclamātes? Quos ille blande hūiliterqꝫ ſuſcipiens obſecrabat: ut dū magis ꝙͣ lapides colerent Siulqꝫ ubertim flebat cælum ſuſpectans et ſe pollicens ſi chriſto cͦderent ad euꝫ crebro eē uenturuꝫ. ira dn̄i gratia nōprius eum abire paſſi ſūt ꝙͣ futuræ eccleſiæ lineā mitteret: et ſacerdos eorum ut erat coronatus chriſti ſignodenotaretur..C. xxiiLIO quoqꝫ tp̄e cū exituruſ eſſet aduiſenda monaſteria et degererent inſcedula apud quos maneret quos intrāſitu uiſitare deberet? Sciētes monachi quēdā de fr̄ibꝫ ꝑtioreꝫ ſimulqꝫ cupientes uitio eius mederi rogabāt ut apud eummāeret: Et ille Quid īquit uultis et uobis īiuriaꝫ et fr̄iuexationē facer̄. Quod poſtꝙͣ fr̄ ille ꝑcus audiuit erubuit et nitentibꝫ cūctis uix ab īuito īpetrauit: ut ſuumquoqꝫ monaſteriuꝫ ī māſionuꝫ ordinē poneret. Poſtdieꝫ ergo decimū uenerūt ad eū cuſtodibꝫ iam ī uineaqͥi uillæ cuſtos eēt ab eo diſpoſitis qui cū lapidibꝫ et glebaruꝫ iactu fundæqꝫ uertigine accedentes deterrerent.ſine eſu uux māe oēs profecti ſunt ridentē ſene et diſſimulāte ſcir qd̓ euenerat porro ſuſcepti ab alio mōachocui Sabas: uocabulū ē debemus quidē nōen ꝑci tacer̄uocabulū largi dicere qꝛ dōinicus erat dies. Inuitabātur ab eo ūiuerſi et uineā ut āte horā cibi uuarū paſtulaborē uia ſubleuarent: Et ſāctus Maledictus inquitqui prius refectionē corporis ꝙͣ aīæ q̄ſierit: orēus pſallāus reddāus dn̄o officiū: et ſic ad uineā properabitisCōpleto itaqꝫ miniſterio ī ſublie ſtanſ bn̄dixit uinex etſuas ad paſcenduꝫ oues dimiſit Erāt āt qui ueſcebāturnō mīus tribꝫ milibꝫ; Tūqꝫ centū lagenis extimata ſuiſſet ītegra adhuc uin eaꝝ poſt dies uiginti trecētas ſec̄Porro ille ꝑcus ſꝫ multo minus ſolito colligens: etiaꝫid qd̓ habuerat uerſuꝫ in acetuꝫ ſero doluit. Hoc multis ſribꝫ ſenex āte futurum dixerat E. xxiiiECESTABATOR āt p̄ipue monachosqui īfidelitate quadā in futuꝝ reſeruarēt ſuaet diligētiā haberent uel ſūptuuꝫ uel ueſtiumaut alicuius rei cuꝫ ſeculo tranſeuntis Deniqꝫ unū defribꝫ ī quīto ferme a ſe miliario māente qꝛ cōperat hortuli ſui nimis cautū timidūqꝫ cuſtodeꝫ et pauxillulū habere uūmoꝝ ab: oculis eius abegerat. Qui uolēs ſibirecōciliare ſeneꝫ frequēter uēiebat ad fr̄es et maximead heſitiū quo ille uehemētiſſime delectabatur quadāigr̄ die ciceris faſceꝫ uirētis ſic̄ ī herbis erat Atulit? Quēcū ad ueſpaꝫ Heſitius poſuiſſet īmenſuꝫ exclamau it ſenex ſe putorē eius ferre nō poſſe ſimulqꝫ ud eſſet īterrogauit: rn̄dēte āt heſitio qd fr̄ quidā primitias agelliſui fr̄ibꝫ detuliſſet: Nō ſētis īquit putorē dterriuꝫ et īcicer̄ fœter auaritiā: mitte bubꝫ mitte brutis aīalibꝫ: etuid an cōedant qd̓ cū ille iuxͣ p̄ceptū ſenis ī p̄ſepi poſuiſſet exterriti boues et plus ſolito mugiētes ruptis uinculiſ i diuerſa fugerūt Hēbat ēiꝫ ſenex hāc gr̄ā ut ex odor corpoꝝ ueſtiūqꝫ et eaꝝ reꝝ quas quiſqꝫ tetigeratſciret cui dmoni uel cui uitio ſubiaceret. Z. xxiiiiGITO R ſexageſio tertio uitæ ſuæ anno cernens grande monaſterium et multitudinemfratrū ſecū hītātiū turbaſqꝫ eorū qui diuerſislāgoribꝫ et īmūdis ſpitibꝫ occupatos ad ſe dducebāt.