98 L.Sunt quæ oderunt ſilioſ: et nō ſuoꝝ palpantur aſfectuQuaꝝ impaciētia īdex animi nullaꝫ recipit excuſationēet caſſa pudicitia uelamēta quaſi arāeaꝝ uela dirum pitUideas nonnullos accīctis renibꝫ pulla lunica barbaprolixa a mulieribus nō poſſe diſcēder̄ ſub eodē māer̄tecto ſimul īire cōuinia: ācilla iuuēeſ haber ī miniſterioet præter nuptiaꝝ uocabula eſſe oīa matrimonia. Nechæc culpa eſt chriſtiani nominis ſi ſimulator religiōis īuicio ſit: Quinimo cōfuſio gētiliuꝫ cū ea uideāt eccleſuſdiſplicere quæ hōmibꝫ bōis nō placēt: Tu uero ſi mōachus eſſe uis nō uideri habeto curā non rei ſamiliariſcui renūciando hoc eſſe cœpiſti: ſed anima tuæ: Sordidæ ueſteſ cādidæ mētis indicia ſint. Uilis tūica cōtēptūſæculi probet: ita duntaxat ne animus tumeat ne habitus ſermoqꝫ diſſentiat. Balneaꝝ ſomēta nō quærasqui calorē corporis ieiunioꝝ cupis frigore extinguereQuæ et ip̄a moderata ſint ne nimia debilitēt ſtōachū etmaiorē rfectionē poſcētia erūpat ī cruditatē: quæ parēslibidinū ē Modicus et tēperatus cibꝫ et carni et āimautilis ē. Matrē ita uide. ne ꝑ illā alias uidere cogarisquoꝝ nultus cordi tuo hr̄āt: et tacitū iuuat ſub pectoruulnus Ancillualas quæ illi in obſequio ſunt tibi ſciaseſſe ī inſidiis Quāto uilior earuꝫ cōdicio ē tāto ſaciliorruina ē Et Ioānes baptiſta fc̄a mr̄ꝫ habuit pōtificiſqꝫ filiuſ erat: et tamen nec matris affectu nec patris opibusuincebatur ne ī domo parentū cū periculo uiueret caſtitatis: uiuebat ī eremo: et oculis deſiderātibus chriſtumuihil aliud dignabatur aſpicere. Deſtis aſpera rōna pellicea: cibus locuſtæ: melqꝫ ſilueſtre: oīa uirtuti et cōtinētix præparata. Filii prophetaꝝ quoſ monachos ī ueterilegiuſ teſtāēto ædificabāt ſibi caſulaſ prope fluēta iordāis: et turbis et urbibꝫ drelictiſ polēta et herbiſ agreſtibꝫuictitabāt. Quādiū ī pr̄ia tua es habeto cellulā pro paradiſo. Daria ſcripturaꝝ poma decerpe: his utere delitiiſHaꝝ fruer cōplexū. Si ſcādalizat te oculus pes uel manus tua proiice̓ ea. Rulli pareas ut ſoli pareaſ aīæ tuæ:Qui uiderit īquit dn̄s mulierē ad cōcupiſcendū iā mocatus ē eā ī corde ſuo. Quis glīabitur caſtū ſe hēre coraſtra nō ſūt mūda ī cōſpectu dn̄i. quāto magis homīesquoꝝ uita tētatio ē De nobis qui quotiēs cōcupiſciustotiēs fornicamur. Inebriatus ē īquit gladius meus incælo: multo magis ī terra: quæ ſpīas et tribuloſ generatDas electioniſ ī cuius ore chriſtus reſonat macerat corpuſ ſuum et ſubiicit ſeruituti: et tamen cernit naturalemcarnis ardorem ſuæ repugnare ſententiæ: ut quod nonuult hoc ager̄ compellatur: et quaſi uim patiens uociſeratur et dicit. iſer ego homo quis me liberabit d̓ corpore mortis huiuſ? Et tu te arbitraris abſqꝫ lapſū et uulnere tranſire poſſe niſi omni cuſtodia ſeruaueris cor tium et cum ſaluatore dixeris: mater mea et fratres meihi ſunt qui faciunt uoluntatem patris mei qui in cælis ēArudelitaſ iſta pietas ē Immo quid tā piū ꝙ ſanctæ matri ſanctuꝫ filiuꝫ cuſtodire. Optat et illa te uiuere nō uidere ad tp̄s: ſed ut ſemper cum chriſto uidat Anna Gamueleꝫ nō ſibi ſꝫ tabernaculo genuit Filii Tonadab quiuinū et ficeraꝫ non bibebant qui habitabant in tentoriiset quaſ nox compulerat ſedeſ habebant ſcribuntur ī pſalmo ꝙ pͥmi captiuitatē ſuſtinuerint qui ab exercitu cardoꝝ uaſtāte iudæā urbes ītrare compulſi ſunt. Uideruntquid alij ſentiant. Onus quiſqꝫ eniꝫ ſuo ſenſu duciturGihi oppidū carcer et ſolitudo paradiſus eſt. Quiddeſideramus urbium frequentiam: qui de ſingularitatecenſētur MGoyſes ut præeſſet populo iudxorumquadraginta annis eruditur in heremo: paſtor ouiū hominum factus eſt paſtor. Apoſtoli de piſcatione lacusgenezareth ad piſcationeꝫ hominuꝫ tranſierunt. Tunchabebant patrem rete nauiculam. Secuti dominumprotinus omnia reliquerūt portantes quotidie: cruceꝫſuā et ne uirgā quidē ī manu habētes hoc dico ut etiāſi clericatus titiſat te deſiderium diſcas quod poſſis docere et racionalē hoſtiā offeras chriſto. Ne miles anteꝙͣ tyro: ne prius magiſter ſis anteꝙͣ diſcipulus. Noneſt humilitatis mea neqꝫ menſuræ iudicare de cæteriset de miniſtris eccleſiaꝝ ſiniſtruꝫ quippiā dicer̄. Habeant illi ordinem et graduꝫ ſuuꝫ: Quē ſi tēueris quomōtibi in eo uiuendum ſit editus ad Nepotianuꝫ liber docere te poterit. Nunc monachi incunabula moreſqꝫ dijcutimus et eius monachi qui liberalibus ſtudiis eruditus in adoleſcētia iuguꝫ chriſti collo ſuo impoſuit Primumqꝫ tractandum eſt Otruꝫ ſolus an cū alijs in monaſterio uiuere debeas. ¶Dihi placet ut habeas ſanctorum contubernium: nec ipſe te doceas: et abſqꝫ doctor̄ingrediaris uiam quam nunꝙͣ ingreſſus es. ſtatimqꝫin pertem tibi alteram declinandum ſit: et errori pateas. Non plus aut minus ambules ꝙͣ neceſſe eſt utcurrēs laſſeris morāqꝫ faciēs obdormias. In ſolitudīecito ſubrepit ſuperbia: et ſi parūper ieiūauerit hoīemqꝫnō uiderit: putat ſe eſſe alicuius momenti. Oblitus ſuiunde et quo uenerit intus corde ſoriſ līgua uagatur Iudicat contra apoſtoli uoluntatē alienoſ ſeruos: ad quodguſa popoſcerit porrigit manus: dormit quantuꝫ uoluerit facit quod uoluerit: nullū ueretur. Omnes ſe īferioreſputat: crebriuſqꝫ in urbibꝫ ꝙͣ in cella eſt: et inter fratres ſimulat uerecundiam: qui plateaꝝ turbis colliditurQuid igitur ſolitariam uitam reprehēdimus? inimeQuippe quam ſæpe laudauimus. Sed de ludo monaſteriorum huiuſcemodi uolumus egredi milites quoserēi dura rudimēta nō terreāt: qui ſpecieꝫ ſuæ cōuerſitiōiſ multo tp̄r dederit qui oīū ſuerit mīimi ut primi oīūfierēt quoſ nec eſuries nec ſaturitas aliqn̄ ſuperauit quipaupertate ſætantur: querum habitus ſermo uulius inceſtus doctrina uirtutum eſt qui neſciunt ſecundū quoſdā ineptos homines dæmonum pugnantium contra ſeportēta cōſingere: ut apud imperitos homineſ et uilesmiraculū ſui faciunt: ut exinde ſectētur lucra. Didimusnuper et planximus Crœſi opes unius morte dep̄hēſas urbiſqꝫ ſtipes quaſi in uſus pauperuꝫ congregatasſtirpi et poſteritati derelictas. Iunc ferrū quod latebatin profundo ſuper natauit aquæ: et inter palmarum arbores mirræ amaritudo mōſtrata eſt Nec miruꝫ talemet ſoctum habuit et magiſtrū qui egentiuꝫ fames ſuasfecit eſſe diuitias et miſeriſ derelicta in ſuam miſeriamtēuit. Quoꝝ clamor tandem peruenit ad cælum: et patientiſſimas dei uicit aures ut miſſus peſſimuſ āgelus nabal carmelo diceret Stulte hac nocte auſerent animamtuam a te Quæ autem̄ preparaſti cuius erunt? Dolo etgo te et propter cauſas quas ſupra expoſuimus non habitare cum matre et præcipue ne aut offerentem delicatos cibos renuendo contriſtes aut ſi acceperis oleumigni adiicias et inter frequentiam puellarum per diemuideas quod noctibus cogites. Nunꝙͣ de manibus etoculis tuis recedat liber: pſalterium diſcatur ad uerbuꝫpratio ſine intermiſſione uigil ſenſus nec uagis cogitationibus patens Corpus pariter animuſqꝫ tendatur addominum iram uice pacientia Ama ſcientiam ſcripturarum et uicia carnis non amabis. Nec uacet mēs tua uariis perturbatiōibus: quæ ſi pectori inſederint dominabūtur tui et te dducēt ad delictū maximū. Fac et aliquidoperiſ ut ſemꝑ te diabolus īuēiat occupatū Si apl̓i habētes poteſtatē d euāgelio uiuer laborabāt manibꝫ ſuiſne que grauarēt et alijs tribuebāt: ⁊ frigeria quoruꝫ proſpūalibꝫ q̄bebāt meter carnalia cur tu ī uſus tuos ſucceſſura non præpares? Vel fiſcellaꝫ texe iūco uel caniſtrūlētis plecte uiminibꝫ: ſeratur hūus: areolæ æquo limitediuidātur: ī quibꝫ cū holeꝝ iacta fuerit ſēina uel plātæꝑ ordinē poſitæ: aquæ ducantur irriguæ ut pulcherrioꝝ