8b gde. lxii. pſalmo uideāus: ubi cum iuſti aīmā ꝑſeq̄rētur īpii ille pſalebat dicēs. Ip̄i āt in uanum quæſierunt aīmāmeā introibunt in inferiora terræ tradētur ī māus gladii ꝑtes uulpium erunt. In quo utiqꝫ oſiēditur ꝙ uanis et ianibus uerbis praui doctores decipe uolentesaīmā iuſti itrōire dicuntur in inferiora terræ terrā utpote ſapiētes: et de terra loquētes atqꝫ ī īferiora eius .i. īprofundum ſtulticiæ deſcēdētes Puto eniꝫ ꝙ hi qui carnaliter uiuunt quia ſibi ip̄is tātummō nocet terra eſſe etī terra habitar̄ dicūtur. Hi uero qui terrēis et carnalibꝫſenſibus ſcripturas intelligunt et alios ita docēdo decipiūt. pro eo ip̄o ꝙ argutias quaſdā et argumēta carnalis et terrenæ ſapiētiæ cōfingāt in inferiora terræ dicātur ingredi Del certe quia grauius delinqunt qui terrena docēt ꝙͣ qui ita uiuunt eis futura poena etiā grauior īminet. Iidēqꝫ ip̄i in māusᵛ gladii tradēdi prorhetātur illius fortaſſis flāmei et uerſatilis. Quomō āt et partes uulpiū fiunt uidāus. Omīs anīa aut ꝑsͣ ē dei: autꝑs ē cuiuſcunqꝫ qui accepit poteſtatē ſuꝑ homīes. Nācum diuideret altiſſimus gētes: et diſꝑgeret filios adā:ſtatuit fines gentium ſecundum numerum angellorumdei et facta ē portio dōini iacob. Cum ergo cōſtet unaꝫquāqꝫ aīmā aut in ꝑte dei aut in ꝑte eſſe alterius cuiuſlibet quoniā quidem ꝑ arbitrii libertatē poſſibile eſt unumquenqꝫ ex ꝑte alterius trāſire: uel ad partem dei ſimelius ipſo iuuante elegerit uel ſi nequius ad dēonuꝫportiōe Hic horuꝫ mētio hētur ī pſalo Qui īuāum quæſierunt aniā iuſti ꝑtes erunt uulpium uelut ſi diceretet peſſimorum: et nequiſſimorum dæmonum ꝑtes erunt: ut unaq̄qꝫ maligna uirtus et doloſa: ꝑ quā decepciones et fraudes falſæ ſciētiæ introductæ ſunt figuraliter uulpes appellētur hi qui in hunc errorē deducūtur: et nolunt aquieſcere ſanis ſermōibus dōini noſtri ieſu chriſti et doctrinæ q̄ ſecundum pietatē eſt: ſed decipi ſe patiūtur a talibus iſti talium ꝑtes nulpiū fiē̓t: et ītroibūt cūeis ī inferiora terræ. Ip̄i ſunt et illi in quibus ſecundumeuāgelium uulpes iſtæ quas ſupra mēorauimus foue aſhēre dicuntur in quibus filius hōinis nō hēt: ubi caputſuum ⁊clinet. Herodē quoqꝫ uulpē nōinatum pro falaci calliditate ēdēdum ē. Nā ſi ſāplo tercētas nulpes cōepiſſe et colligaſſe ꝑ caudas atqꝫ ī terieciſſe lanpadas ardēteſ ī medio caudarū atqꝫ īmiſiſſe ꝑ meſſes alophilorum et incendiſſe eas cum ſtipulis et oliuetis uineiſqꝫmēoratur ualde mihi difficilis forma huius uel figureuidetur explanacio. Tentēus tāen aliqua ex eis pulſarepro uiribus: et ponāus ſicut expoſitio nr̄a ī ſuꝑioribuscōtinet uulpes eſſe fallaces puerſosqꝫ doctores. Hosſapſon qui ueri et fidelis imaginē tenet doctoris capiēſuerbo ueritatis caudam ad caudā colliget ideſt aduerſantes ſibi et diuerſa a ſe īuicen ſentientes docenteſqꝫconfutet atqꝫ ex ipſorum uerbis propoſiciones collectioneſquē accipiens in allophilorum ſegetem ignem cōcluſionis emittat: et expropriis eorum argumentis omnes eorum fructus atque uineas et oliueta peſſiægēeratiōis īcendat. ſed et ip̄e numerus tercētarum uulpium q̄ a ſemetipſis diuerſæ et diſſōantes erāt tripliceꝫformā īdicāt peccatorum. Omne eniꝫ peccatum: aut infacto aut in uerbo aut in cōſenſu mētis admittitur Derum ne illud quidē quod in ſecundo libro Heſdræ ſcriptum dixius pēitus ōmitēdum ē. Obi cum ædificarēturſācta ſāctorum .i. cum fides chriſti: et ſanctorum eiusmyſteria cōderētur: īimici ueritatis fideiqꝫ cōtrarii quiſunt ſapiētes huius ſæculi uidentes abſqꝫ grāmatica etperitia philoſophica cōſurgere muros euāgelii: uelutcum irriſiōe quadā dicunt ꝑfacile hoc poſſe deſtrui calliditate ſermōuꝫ. ꝑ aſtutas fallacias: et argumēta dialectica Hæc īterim quātum breuitas potuit pati de aſſumptis exēplis dicta ſufficiāt. Nunc iā adpropoſitum reuertaur Didetur ergo ī cāticocāticorum præceptum dari ab ſpōſo aīcis ſibi uirtutibus ut capiāt et arguāt cōtrarias poteſtates: q̄ iſidiātur aimabus hoīnum: ne extermiēt eorum īitia fidei florēqꝫ uirtutum ſub ſpe ſec̄tæ alicuius et occultæ ſapiētiæ q̄ quaſi uulpes ī foueis: ita inhis hoīnibus qui ſemetip̄os ad hæc ſectāda p̄buerit delite ſcunt et quo facilius cōfutari poſſint et argui: dumparuæ ſit nulpes ip̄æ et īitia haēt peſſiæ ꝑſuaſiōis capiiubētur. Nā forte ſi cuerit et maiores fuerit nulpes effectæ: iā neq̄ant ab aīcis ſpōſi: ſed ab ip̄o fortaſſis ſoloſponſo capi poterūt. Sed et ſc̓ti quiqꝫ doctores et magiſtri eccleſiaæ ſicut acceperunt poteſtatē calcādi ſuꝑ ſerpētes et ſcorpiōes: ita accipiunt poteſtatē etiā capiendiuulpes. Sic .n. data ē pōtas eiſ ſuꝑ oēꝫ uirtutē inimiciOna ſin̄ dubio ex ceteris inici uirtutibus ē nulpes q̄ extermīat uineas: q̄qꝫ cum adhuc parua ē capi iubetur:ſic̄ et ī cēteſio triceſioſeptio pſalmo beatus dicitur quitenet: et allidet ꝑuulos babylōis ad petrā. nec p̄mittitſēſum babylōum ēſcere ī ſemetip̄o et augeri: ſed cum ēin iniuis allidit eum et tenet ad petrā. tunc eiꝫ facile pimetur. Sic eiꝫ ordo explāatiōis ꝑcurrat. Capite uulpeſnobis puſillas q̄ uulpes exterināt uineas florētes. Uuod āt dixit nobis hoc ē mihi ſpōſo et ſpōſæ. Vel certemihi et uobis qui eſtis ſodales mei. Poteſt āt et ita accipi Capite uobis nulpes et poſt diſtīctionē dici puſilasexterinātes uieas ut puſilas nō tā ad uulpes ꝙͣ ad uieeas referāus. ut uideātur puſillæ quidē uieæ exterinari poſſe .i. paruæ q̄qꝫ anīæ et initia habētes nō firmæ etrobuſtæ lædi poſſe a cōtrariis poteſtatibus ſicut ī euāgelio dicitur Si quis ſcādalizauerit unum de puſilis iſtisī quo oſtēditur quia ſcādalizari nō pōt grādis et ꝑfectaſed puſila et rudis anīa. ſicut ī pſalmo dicitur. Pax multa diligēubus nomē tuum: et nō ē illis ſcādalum. Siliergo exēplo pōt uideri. ꝙ puſila q̄qꝫ uīea īcipiēs uidelicet anīa poſſit a nulpibus .i. malignis cogitationibusuel prauis doctoribus lædi. Perfecta uero et ualida nōpoſſit. Sed ſi capiātur a bōis doctoribus uulpes iſtæ:et abiiciātur ex anīa tunc proficiet ī uirtutibus: et florebit in fide. AmenEpiſtola Beati Hieronymi ad cyprianum: in qua primo ponit quid apud hebræos differant uel ſignificentmin et men et exponit finē pſalmi octogeſioctaui .Rater Ctriſſime Cypriane ſcito p̄noſcēs quia ſi ſcribatur extrēa littera q̄ appelatur min exprit dextrāſic̄ ē illud ī nōine Bēiāin qui. īterp̄tatur filius dextræ Sin āt men habeat diē uel dies ſonat. Eſt āt ſēſus Numerum ānorum dierumqꝫ noſtrorum: quos ī hoc ſæculo uiuere dec̓uiſti: oſtende nobisut p̄parēus nos aduētui tuo et cōtēpto errore mortalium ad te ꝑgere feſtinēus. cupiāusqꝫ p̄ſētiā tuā: et ad tefeſtinemus corde ſapiēti. Nihil .n. ita decipit humāumgēus ꝙͣ ꝙ dum ignorāt ſpatium uitæ ſuæ: longiorē ſibiſaeculi huius poſſeſſionē repromittunt. Vnde et illudegregie dictum ē Nullum taꝫ ſenē eſſe: et ſic decrepitæ ſenectutis: ut non ſe adhuc plus uno āno uiuere ſuſpicetur. Ad hunc ſēſum ꝑtinet et illud quo dicitur Hemēto mortis tuæ et non peccabis. Qui ſe ⁊cordatur quotidie moriturum cōtēnit præſentia et ad futura feſtinatHoc ē quod et dauid ī alio loco p̄catur dicēs. Ne auferas me ī dimidio dierum meorum priuſꝙͣ abeaꝫ et nōſubſiſtā. Quod ita exponitur. Ne eo tēpore facias memori quādo adhuc putabā me eſſe uicturum et peccata corrigere p poenitētiā. Si eīꝫ hoc feceris īuētus ſdelictis meis eſſe ceſſabo. Non ꝙ ſpe reſurrectioniſ ne