CitulusQuodecimus
neceſſe eſt vt ꝑſecutōnem paciant̉ vel ab infidelibus vel malis fidelibus criminoſis exemplis ⁊ blanditijs vel a demonibus. vel a paſſionibus carnis. Sꝫ protegit ne ſuccūbant animo a gracia ⁊ veritate recedentes. Iuxta illd̓Cant̉. viij. Aulte aque .ſ. temptatōnum ⁊ tribulatōnum nō potuerunt extinguere caritatem. Quinīmo ſicut iſrahelite in egipto quantomagis opprimebant̉ a Pharaone. tātomagis creſcebant Exodi .j. Sic fideles quātomagis oppreſſi ſunt a tÿrannis ⁊ ꝑſecutoribꝰ tātomagis multiplicati ſunt et roborati. Protexit autē ⁊ protegit deus eos triplici ſcuto.Primo beniuolencie internalis.Secundo paciencie vniuerſalis.Tertio ſapiencie veritatis.¶ De prīo pͣs. Scuto bone voluntatis tue coronaſti eum. Cuꝫ em̄ odirent infideles fideles⁊ ſūme ꝑſequerent̉. ecōtra illi diligebāt ⁊ q̄rebant ſaluteꝫ eoꝝ. ¶ De ſcd̓o ſcribit̉ ⁊ren̄. iij.Dabis eis ſcutum laborē tuum. Conſiderantes em̄ paſſionē dn̄i ī qua maxime laborauitꝓ eis. animabant̉ ad conſtanciā. De Tertōait p̄s. Scuto circūdabit te veritas eius.Ꝙͣtum ad ſecundum. .§. ij.Dicit p̄s. in ꝑſona xp̄i. Conſiliuꝫ malignantium obſedit me. Eſt autē triplex conuentusinfidelium .ſ. paganoꝝ. iudeoꝝ. ⁊ hereticorū.Oij omnes malignant̉ .i. malo igne ire ⁊ inuidie affectabant et cupierunt nocere eccleſie.Qui vtiqꝫ multi ſūt plures ꝙͣ fideles. Et oēsoꝑantur iniquitatē. nōſoluꝫ in eo ꝙ ꝑſequūt̉nocent fidelibus ⁊ occidunt: ſed etiam in hijsque faciunt in proteſtatōem ſue fidei. vel potius ꝑfidie. ⁊ in hoc ꝙ errant in fide ꝯmittūtiniquitateꝫ ꝑ excellenciam. quia infidelitas ēmaximum peccatoꝝ. Et hoc probat. b Tho.ſcd̓a ſcd̓e. q. x. ⁊ ſic. Cum omne peccatū cōſiſtat formaliter in auerſione mentis a deo tāto peccatū ē grauius quāto ꝑ ip̄m magis animus ſeꝑat̉ a deo. ꝑ infidelitatē autē hō maxime elongat̉ a deo. quia nec verā cognitōnemd̓ deo habet. ꝑ falſam autē cognitōnem ip̄iusnō appropinquatur ei. ſed magis ab eo elongatur. Et ſic maius eſt peccatuꝫ infidelitatisomībꝰ alijs que cōtinent̉ in ꝑuerſitate morū.Secus d̓ hijs que opponunt̉ alijs theologicispirtutibus vt odiū dei. ⁊ blaſphemia in ſpiritūſanctuꝫ. Vnde ⁊ Augꝰ tractans illud quodxp̄c ait. ioh̓is. xv. Si nō veniſſeꝫ ⁊cͣ. peccatūnō haberēt. Magnū inquit quoddā peccatuꝫſub generali nomīe vult intelligi. hoc ē pct̄minfidelitatis quo tenent̉ cūcta. Nec obſtat qd̓ait Augꝰ. vj. q. j. ca. Quero. dicens. Uirū catholicum peſſimis moribus alicui heretico īcuius vita p̄ter id quod hereticꝰ ē nō inueniunt hoīes qd̓ reprehendāt preponere debeamus non aubeo p̄cipitare ſentenciā. hec ille.Naꝫ vt dicit. b Tho. vbi ſupͣ. ad hoc rn̄dendo.
Nlhil ꝓhibet aliquod peccatū qd̓ eſt grauiusẜm genus ſuū eſſe nimiꝰ graue ẜm alias circumſtancias. Et ideo noluit Augꝰ p̄cipitareſentenciaꝫ de heretico tali. ⁊ malo catholico.Quia peccatuꝫ heretici etſi ſit grauius ex genere ſuo. poteſt tamē alleuiari ẜm alias circūſtancias. ⁊ ecōtra peccatū catholici ex aliqua circūſtancia aggrauari. Dicit etiā idemTho. ꝙ infidelis ꝓ infidelitate grauius punit̉ꝙͣ alius peccator ꝓ quocūqꝫ alio peccato conſiderato peccati gene̓. Sꝫ ꝓ alio peccato. puta adulterio. homicidio. ⁊ huiuſmodi. ſi ꝯmittatur a fideli et īfideli (ceteris paribꝰ) grauiꝰpeccat fidelis ꝙͣ infidelis. tū ꝓpter noticiā veritatis ex fide. tū ꝓpter ſacram̄ta fidei quibꝰ ēimbutꝰ quibꝰ peccando ꝯtumeliaꝫ facit. quodtangit apl̓s ad Heb̓. x. dicens. Deteriora mereri ſupplicia qui filiū dei cōculcauerit ⁊cͣ. Etẜm. b Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. x. grauius peccatumeſt infidelitas iudeoꝝ ꝙͣ paganoꝝ. et grauiushereticoꝝ ꝙͣ iudeoꝝ. Quod etiā oſtendit̉ perexemplum in vitis patrū vbi Macharius inueniens in deſerto caluariā hoīs īterrogauitquis hō fuiſſet in vita. Qui dixit ſe fuiſſe paganū. vnde ⁊ dānatum in ignē eternū. Et interrogatus ab eo ſi ſub eo alij erant. Rn̄dit ꝙiudei. ⁊ ſub iudeis heretici. et mali xp̄iani ⁊cͣ.Probatur etiam hoc auctoritate. ij De. ij. dicentis. Melius erat eis non cognoſcere viamiuſticie ꝙͣ poſt cognitam retrorſum cōuerti.Quod faciunt iudei ⁊ heretici. Rationē aſſignat. b Tho. vbi ſupͣ dicens. ꝙ grauiꝰ peccatꝯͣ fideꝫ qui fidei ſuſcepte renititur ꝙͣ qui renititur fidei quā nūꝙͣ ſuſcepit. ſicut grauiꝰ peccat qui nō implet quod ꝓmiſit ꝙͣ ſi nō impletquod nūqͣ ꝓmiſit. Sed heretici ꝓfitent̉ fidemeuangelij ⁊ ei renitūtur eam corrūpentes. iōgrauius peccant ꝙͣ iudei. Et quia iudei ſuſceperūt figurā eiꝰ in veteri deſtamēto quā maleinterpretantes corrūpunt ideo grauius peccant ꝙͣ pagani qui nullo mō fidem euangeluſuſceꝑunt Et ſic ſimplicit̓ loquēdo infidelitashereticoꝝ eſt peſſima. ⁊ iudeoruꝫ peior. ⁊ paganoꝝ mala. ꝙͣuis pagani aliqn̄ in pluribuserrant circa ea que ſūt fidei. Scuto gͦ veritatis ꝓtegit deꝰ eccleſiā ꝯͣ infideles qd̓ ſcutuꝫ hꝫqͣſi tres āgulos .i. modos. Nā veritate ratōisnaturalis in multis defendit̉ fides eccleſie cōtra paganos. Ueritate ſcripture ꝓph̓alis .i. veteris teſtam̄ti cōtra iudeos. Ueritate ſcripture euāgelicalis ꝯͣ hereticos. ⁊ hoꝝ veritatibꝰconfundūt̉. ⁊ eccleſia defendit̉. Un̄ Cant̉. iiij.dicitur. Mille ſcuti pendent ex ea. Omnis armatura fortium. Et hoc patebit infra..§. iij.Ꝙͣtum ad tertium.Exacuerūt vt gladiū linguas ſuas loquēdo.Nagani errantes circa deum.Iudei erga chriſtum.Et heretici circa animum noſtrum.