TitulusDuodecimus

bſus denudatus omni iure ſit non iuſtus. Etideo ſicut negare iſtam nō videbat̉ hereticūſic nec negare illam que ſequebatur ex ea videbat̉ hereticum an̄ determinatōneꝫ eccleſie.Quicqͥd autē ſit de hoc certum ē ꝙ nūc eſt hereticū. Et ꝙ ſemꝑ illud fuit falſum .ſ. ꝙ xp̄c ⁊apl̓i nihil habuerūt etiaꝫ in coī ꝙͣtum ad ius⁊ dominiuꝫ. Circa illam conſtitutōem. Exijt.de verbo. ſig. li. vj. que fuit Nicolai pape quadicit̉ ꝙ expropriatio omniū rerū in coī ⁊ inparticulari ꝓpter deuꝫ eſt ſancta ⁊ meritoria.⁊ ꝙ xp̄c ⁊ apl̓i nil habuerūt in coī ꝙͣtuꝫ ad dominiū. Dicūt aliqui ꝙ ip̄a ē reuocata ꝑ ip̄aꝫextrauaganteꝫ Ioh̓is. xxij. que incipit. Quianonnūꝙͣ. ⁊ ideo argumentum ſūptum ab illadecretali Exijt. in ꝯͣrium nō cōcludit. Ueꝝ ēꝙ aliqua decretal̓ p̄t dici reuocata duplicit̓.Uno modo tanꝙͣ falſa ſicut qn̄ determīat̉ expreſſe eſſe falſum quod in illa decretali ꝯtinebat̉. Et ſic dicūt ꝙ illa decretalis Exijt. nō eſtreuocata ꝑ illam Ioh̓is. xxij. Quia nōnunꝙͣ.Alio modo p̄t dici reuocata quia dubia .ſ. cōtenta in illa ſub dubio reuocant̉. ⁊ ſic dicuntꝙ fuit reuocata. qd̓ declarāt ſic. Illa decretalis dicit̉ reuocata tanꝙͣ dubia circa quā ⁊ cōtenta in ea cōtingit ꝯͣrio opinari. Sꝫ ſic ē deilla decretali Exijt. vt pꝫ ꝑ ꝯſti. Quia nōnūꝙͣ. gͦ ē tanꝙͣ dubia reuocata. ⁊ ꝑ ꝯn̄s eiꝰ auctoritati nō ē neceſſario ſtandū. Sed iſta rn̄ſionō euadit difficultatē ratōis que inde elicit̉poſito em̄ ꝙ ſit r̄uocata ſiue tanꝙͣ dubia ſiuetanꝙͣ falſa quod forte nō eſt verū ſimplicit̓.adhuc tn̄ remanet difficultas .ſ. ꝙ eccleſia aliqn̄ diffiniuit in fide ⁊ moribꝰ aliqua eſſe vera⁊ poſtea diffiniuit oppoſitum. ⁊ ꝑ ꝯn̄s eccleſiaaliqn̄ errauit ⁊ alios errare fecit. Nec per ꝯn̄sſemꝑ fuit virgo īmaculata ⁊ ſine ruga: quodvidet̉ abſurdū. Et ideo rn̄det̉ alit̓ ad. c. Exijt.quia ſicut dicit̉ extra de bap. et eius effec. ca.Maiores. qn̄ occurrit aliquod dubiū in articulis fidei vel in ſcriptura ſacra. licet declaratio magiſtralis poſſit ꝑtinere ad doctores. tn̄declaratio ⁊ determinatio auctoritatiua ⁊ finalis cui omēs habent acquieſcere ꝑtinet addominū papam. quod clare demonſtratuꝫ eſtAct̉. xv. vbi orta diſſenſione vtrū legalia deberent ſeruari cum euangelio. cōſuluerūt petrum ⁊ alios apl̓os qui erant in Hieruſalem.⁊ Petrus ſicut princeps apl̓oꝝ decreuit legalia nō eſſe ſeruanda. Nec obſtat quod ibidemdicit. Ego iudico non inquietari eos ⁊cͣ. quiaPetrus prīo decreuit. poſtmodū Iacobꝰ ſicutloci illius ep̄s. ad on̄dendū ꝙ Petrus ibi ſicut⁊ in tota eccleſia iuriſdictōnem ordinariā habebat. Iacobꝰ aūt in loco illo nō quidē eqͣlemſꝫ ſubordinataꝫ. quia illa erat ſub illa Petri⁊ ſucceſſoꝝ eius. Alij aūt apl̓i ibi iuriſdictōnem nō habebant. Item certuꝫ eſt ꝙ ſnīa Iacobi nō potuit artare extͣ termīos ſue iuriſ-

dictōnis. ſicut ſnīa vnius ep̄i nō ligat hoīes īaltera dÿoceſi manētes. Sed illa ſentēcia Detri obligauit vniuerſos ꝑ totum mūdum cōſtitutos. gͦ ſentencia fuit in toto orbe vniuerſaliter p̄ſidentis. Ille aūt erat ſolus Petrusquare ⁊cͣ. Si gͦ cū occurrunt dubia circa ſacrā ſcripturam vel articulos fidei. declaratio⁊ determinatio ad dn̄m papam ꝑtinet. Multofortius cū dubia occurrunt circa ītellectūalicuius cōſtitutōnis ꝑ ipſum vel p̄deceſſoreꝫſuum edite: declaratio ⁊ determinatio ꝑtinetad ipſuꝫ. Et hoc expreſſe dicit Gracianus. ij.q. j. §. Ex hijs omībꝰ. videlicꝫ. Ille ſolus habꝫpoteſtatē interpretandi canones. qͥ habꝫ iuscōdendi. Cū glo. Aodo circa dicta illius conſtitutōnis Exijt. cōtingebat dubitare de pauꝑtate xp̄i ⁊ apl̓orū. Et ideo Ioh̓es. xxijꝰ. ⁊ reiperitatem ⁊ verū intellectū illius conſtitutōnis voluit declarare. Et ideo ꝙͣtuꝫ ad hoc nōcōtradicit illi cōſtitutōni Exijt. ſed declarat.Cum gͦ dicit̉ ꝙ in illa decret̉. diffinit̉ ꝙ xp̄c ⁊apl̓i nō habuerūt nec in ꝓprio nec in cōmunialiquid ꝙͣtum ad dn̄ium. Dico ꝙ nō ē verumſimplicit̓. vel ſi alicubi hoc dice̓t̉. ītelligendūeſſet ꝙͣtum ad bona īmobilia. Et hoc videturdicere tex Luce. ix. cuꝫ dicit̉. Filiꝰ homīs nōhabet vbi caput ſuū reclinet. Xp̄c em̄ ⁊ apl̓inō habuerūt domū. agrum vel p̄dia. ſed beneeorū precia. Et credo ꝙ iſta glo. ſit ita bonaſicut illa quaꝫ dant doctores coīter ſuꝑ verboillius conſtitutōnis extra. de ſta. mo. Cum admonaſterium. ꝙ .ſ. ꝯͣ caſtitatem vel pauꝑtatꝭmonachoꝝ papa nō poteſt diſpenſare. nō p̄ti. nō debet. ſic multi ſolēnes doctores gloſant.Quod gͦ dicitur in illa cōſtitutione Exijt. §.Porro dicimus. ꝙ abdicatio omniuꝫ rerū inꝓprio ⁊ in coīꝓpter deuꝫ ē ſancta ⁊ meritoriaquā pͥmi fūdatores ⁊cͣ. Dico ꝙ intelligendumē omniū rerū .ſ. īmobiliū. Et eodem modo adillud qd̓ ibi dicit̉ ꝙ hāc expropriatōem xp̄c ⁊verbo docuit ⁊ exemplo firmauit. Dico ꝙ intellexit ꝙͣtuꝫ ad īmobilia. que eccleſia primitiua habere noluit. quia futuraꝫ in gentibuseccleſiā p̄uidebāt. vt dicit̉. xij. q. j. Futurā. n̄aūt ꝙͣtum ad mobilia. Uel p̄t aliter gloſari.ſ. ꝙ aliquid p̄t dici ꝓpriū dupliciter. Uno mōinꝙͣtum diſtinguit̉ ꝯͣ coē. ⁊ ſic abdicatio oīmreꝝ etiā mobiliuꝫ ē meritoria ⁊ ſancta. Aliomo vt ꝓprium diſtīguat̉ ꝯͣ alienum. Et ſic abdicatio omniū reꝝ in ꝓprio ſic ꝙ homo ſemꝑpiueret de alieno in quo nullum ius hr̄et ſaltim ſicut ꝑs coītatis nō ē meritoria nec ſct̄a.Item abdicatio in coī p̄t ſumi duplicit̓. Unomō ſic ꝙ coītas nihil hēat ꝙͣtū ad ius ⁊ dn̄iūnec in mobilibꝰ nec ī inmobilibꝰ ꝓ nullo tꝑe.Et ſic dico ꝙ abdicatio rerū in cōmuī nō eſtmeritoria nec ſancta. Alio modo ꝙ coītas ſicnihil haberet ꝙͣtū ad ius et dn̄ium qd̓ ſingulbe coītate haberent illud ꝓ libito voluntatis