TitulusDuodecimus
odio aut pecunia ſꝫ zelo fidei velle reuelare.eo. ti. Accuſatus. li. vj. Itē preſidentes regimini alicuius loci. licet ſint excōmūicati. velde facto nō de iure iuriſdictōem habeant. adrequiſitionem ordinarioꝝ ip̄oꝝ vel delegatorum vl̓ inquiſitorum poſſunt et debent ꝯtrahereticos credentes receptatores. fautores etdefenſores eorum. ſuum officium exercere. ⁊illi qui requirūt eos non incurrūt aliquamſententiam. Tamen dictis p̄ſidentibus ꝓpterhoc in alijs nullum ius eſt cōceſſum vel permiſſum. eo. ti. p̄ſidentes. li. vj. Statutum loci ꝑ quod impediretur negocium inquiſitōishereticoꝝ non valet. Et domini tenent̉ exhibere. ⁊ corrigere eo. ti. Statutū li. vj. Sac̓dotes qui inſtruūt hereticos de celanda veritate ⁊ huiuſmōi. poſſunt ⁊ debent pena debita caſtigari. Religioſi etiaꝫ heretici ſūt grauius alijs puniendi. eo. tit. Accuſatus. librovj. Inquiſitores in certis ꝓuintijs poſſūt ꝓcedere ſimul vl̓ ſeꝑatim ꝓut negocij vtilitasſuadebit. eo. ti. vt officiū. li. vj. Inquiſitoresdebent abſoluere volentem conuerti. ⁊ iniūgere eis penitentiam. vt ī dicto. c. In examinatione teſtium ꝯtͣ hereticos debēt intereſſedue ꝑſone religioſe. etſi fieri poteſt ꝑ publicam ꝑſonaꝫ conſcribi teſtium dicta. eo. ti. vtofficium. li. vj. Et religioſi qui fuerūt notarij. ⁊ alijs quibus iniūctum fuerit tenent̉ adſcribendum. vt ī dicto. c. vt officiū. Iem inqͥſitores ſi opus fuerit inuocare poſſunt auxilium brachij ſecularis. et ꝯtradictores ꝑ cenſuram eccleſiaſticam compellere nō obſtantibus quibuſcūqꝫ priuilegijs cōceſſis a quibuſcūqꝫ ꝑſonis vel religioſis vel vniuerſitatibꝰ.nec etiam ꝯſtitutione de duabꝰ dietis. vt ī dicto. c. vt officium. li. vj. Item ī negocō hereſis procedi poteſt ſimpliciter ⁊ de plano. etſiꝑiculum eſſet nō noīatis accuſatoribꝰ vl̓ teſtibꝰ publice niſi corā aliqͥbꝰ ꝓuidis p̄cipiēdoeis de tenēdo ſecretū. et huiuſmōi. ſed ceſſāteꝑiculo publicēt̉. vt ī alijs iudicijs. eo. ti. Statutum. lib. vj. Eſt autem dictis hereticis inhibita appellatio. eo. ti. vt inquiſitōnis. li. vj.¶ Om̄es rectores locoꝝ requiſiti a dioceſāisvel eoꝝ vicarijs aut ab inquiſitoribꝰ tenēturiurare ſeruare ⁊ ꝯſeruari facere ꝯſtitutōes ꝯͣhereticos credentes fautores receptatores ⁊defenſores ⁊ eoꝝ filios ⁊ nepotes. ⁊ qui iurare nolue̓it: habetur vt infamis. ⁊ hereticoꝝfautor. ⁊ de fide ſuſpectus. Nec haberi debꝫ ꝓdomino: nec ad aliqd̓ publicū officiū admitti ſeu aſſumi vlterius. ⁊ ea que interim vt rector fecerit. nullam habēt firmitatem. eo. ti.vt officiū. li. vj. Inqͥſitoribꝰ cōceſſum eſt cōmittere citatiōes ⁊ denūciationes ſn̄iaꝝ. Itēauctoritas aduocandi ꝑitos. et clerū et ppl̓mloci. ꝓut viderint expedire negocio fidei. Itēꝓcedendi contra illos qui in ꝓuincia eorum
commiſerint ip̄m crimen hereſis ſi ad aliamſe tranſtulerint. Item faciendi ſibi aſſignaria quibuſcūqꝫ libros in quibus eſſēt aliqui ꝓceſſus ꝯtra heriticos. ⁊ circa hereticos īcarceratos vnacum p̄latis quibus ſubſūt penaꝫeoꝝ mutandi vel mitigandi. Iteꝫ p̄uandi vl̓priuatos nūciandi dignitatibus ⁊ alijs benefitijs eccleſiaſticis ⁊ officijs publicis ⁊ honoribus omnes hereticos. ⁊ fautores. Sunt at̄dioceſani requirendi. ⁊ de eorum conſilio faciendum niſi ip̄i ſcienter talibus ꝯtuliſſent.eo. ti. Vt cōmiſſi. li. vj. ¶ Quādo negociū hereſis committitur alicui vel aliquibus generaliter in certis locis. nō adimitur ep̄is eorūautoritas ordinaria ꝓcedendi vel etiam delegata ſi eam habeant. ⁊ vterqꝫ eoꝝ de facto īquirere poſſūt commūiter vel diuiſim. Et ſidiuiſim ꝓcedant: tenentur ſibi cōmūicare ꝓceſſus. ⁊ per vtroſqꝫ ſimul ſententia ꝓferat̉.niſi alter alteri deferat. Ꝙ ſi in ſentētia nonconcordant ad ſedem apl̓icam mittant. extͣeo. ꝑ hoc. li. vj. Ꝙ etiam vnus ſine alio nonpoſſūt ad ſentētiā ꝓcedere vide exp̄ſſius īfrain. §. ſequenti. Et intellige ꝙ poſt dictā commūicatōem ꝓceſſuum oportet fieri. qn̄ nihilaliud reſtat agendum niſi ꝙ ſentētia ꝓmulgetur. Ꝙ ſi alter non poſſet comode ꝓcedereniſi viſis actis alterius tūc ſemel tm̄ cōmūicatio tribuatur. vt in extrauaganti Benedicti. xj. que incipit Ex eo. ¶ Item nota ꝙ taꝫepūs ꝙͣ inquiſitor vnus ſn̄ alio pot̄ citare etcaꝑe ⁊ dire cuſtodie vl̓ pedibꝰ mācipare. Sꝫdeputare duro carceri. ⁊ qͥ magis ad penamꝙͣ ad cuſtodiā videat̉. vel tormētis expone̓ vl̓ad ſn̄iaꝫ ꝓcedere nō pt̄ ep̄us ſn̄ inqͥſitore necinqͥſitor ſn̄ ep̄o. aut eiꝰ ſuꝑ hoc delegato. autep̄ali ſede vacāte delegato capl̓i ſi ſui poſſintadinuicem copiaꝫ hr̄e infra octo diesᶻ poſtꝙͣſe requiſierint. poſſūt tn̄ qͥlibꝫ p̄dictoꝝ ꝯmittere alte̓i vices ſuas. ⁊ ꝑ lr̄as ſignificare ſuūꝯſiliū. ⁊ ꝯſenſū. extͣ. eo. Multoꝝ. ī cle. Quilibet carcer vel murꝰ hereticoꝝ debꝫ eſſe cōisep̄o ⁊ inqͥſitori ⁊ debꝫ hr̄e duos cuſtodes. vnūquē volet ep̄s: ⁊ ei ꝓuidebit. alteꝝ queꝫ voletinqͥſitor: et ei ꝓuidebit. ⁊ vterqꝫ eoꝝ pt̄ habe̓ſub ſe vnū fidelē miniſtꝝ. ⁊ illiꝰ loci erūt dueclaues. qͣrū vnus cuſtodū vnā. ⁊ aliꝰ aliā tenebit. ⁊ poterit officiū mīſtrādi incarceratiscōmitte̓ ſuo mīſtro. et tenēt̉ p̄dicti cuſtodesan̄ꝙͣ exequāt̉ officiū. corā eis a qͥbꝰ aſſignāt̉iurare tactis ſacroſct̄is euāgelijs ꝙ in cuſtodia oēm diligētiā quā poterūt: adhibebūt. ⁊ꝙ alicui incarceratoꝝ nihil loq̄t̉ vnꝰ niſi audiēte alio. ⁊ ꝙ ip̄is incarceratis fideliter ꝯferāt ꝓuiſiōeꝫ quā ip̄i recipiūt ex ordīatōe cōi⁊ qd̓ a parentibꝰ vel alijs ꝑſonis ꝯfert̉ eiſdēniſi ep̄i vel inquiſitoris vel ſuoꝝ ꝯmiſſarioꝝordinatio refraget̉. ⁊ eodē modo iurabt̉ p̄dicti cuſtodū mīſtri. ⁊ corā eiſdē. extͣ eo. Ml̓toꝝ