CapitulumTercium

etiaꝫ dicit ꝙ xp̄iani nō debent eſſe vt aſſiduiintra domū iudei. nec tanꝙͣ famuli. aut nutrices aut obſtetrices. al̓ ſi ip̄i xp̄iani nolūt diſcedere debent excommūicari. extͣ. de iudeis.Iudei. Sꝫ extra domū poſſūt eis ſeruitia facere ⁊ poſſunt eſſe coloni eoꝝ. extͣ eo. Multorum. Nota etiam ẜm Hoſti. ꝙ poſſunt xp̄iani iudeos habere in ſeruos. ⁊ emere extͣ eo. ⁊ſi iudeos. nō tamen debent cum eis morari.ita ꝙ habeant eos tanꝙͣ familiares. Iud̓i em̄(vt dicit Io) ſūt difficiliores ad cōuertēdū ⁊pitiores ad ſubuertēdum ꝙͣ gentiles. Si aūtvoluerint fieri xp̄iani ſiue iudei ſiue gētiles.non poterunt domini eorum ꝓhibere. x. q. ij.Due ſūt. Un̄ ẜm Ray. et Tho. ꝑ baptiſmumnon liberātur a ſeruitute. ſed remanēt ſeruiquia ſeruitus etiaꝫ introducta eſt de iure diuino. ar. diſ. xxxv. Sexto. Et ꝑ ius gentiuꝫ.diſ. j. ius gentium. Et ꝑ ius canonicū approbata. xij. q. ij. Eccleſiaꝝ. ẜm Hoſt. et Goff. Etaddit Ray. ꝙ vbi de bona cōſuetudine nonſolent xp̄iani eſſe ſerui conſulendum eſt dn̄oꝙ ī remiſſionē peccatoꝝ ſuoꝝ manumittat.vel ſaltim pecunia mendicata vel ſeruitō adtp̄s preſtito ſe redimat. xij. q. ij. Cum redemptor. Sed quia hoc conſiliū eſt et pium ſiqͥsꝯtrarium faciat .ſ. retinendo taleꝫ ꝯuerſumad fidem in ſeruitutem vel etiam alteri vendendo nō credo ꝙ peccet. quia quod non ē ꝓhibitum intelligit̉ eſſe cōceſſum. ar. xiij. q. ij.Ebron. §. ſe. in fi. ſed hoc non reꝑitur ꝓhibitum. hoc etiam aſſerit dn̄s Id. do. in libro qͥdicitur lucula noctis.¶ A quibus iudei ſunt.§. j.ꝓhibendi inter xp̄ianos ꝯuerſantes. Primoẜm Ray. ne habeant aliqͣ officia publica nooccaſioneꝫ habeāt ſeuiendi ī eos. vt diſ. liiij.Nulla. et. xvij. q. iiij. Conſtituit. Ꝙ ſi iudeustalia officia ſuſceꝑit debꝫ ei denegari xp̄ianorum cōmūio donec quicquid acceꝑit ex taliofficio ꝑ ꝓuidentiam dioceſani ꝯuertatur īpſus pauꝑum ⁊ ip̄e officiū dimittat. Itē nullus fidelis poteſt aliquid cōgregationi iudeorum vel iudeo vel pagano in teſtamento relinquere. et ſi fecerit etiam poſt morteꝫ iudicatur anathema. vt. xxiiij. q. ij. BSane. Et intelligendū videt̉ niſi legaret ad ſubueniendūmagne neceſſitati. Item nō debent ꝑmitti iudei nouas erigere ſynagogas. ſed veteres reficere dūmodo ampliores vel p̄cioſiores nonfaciant ſolito. Et ritus ⁊ ſolēnitates ſuas ſt̄ꝑmittēdi facere. extͣ eo. Conſuluit. ¶ Iteꝫ indiebus lamentationis ⁊ dn̄ice paſſionis nondebent ī publicū ꝓdire. extͣ eo. In nōnullis.Ꝙ etiam in die paraſceuen nō debent habere hoſtias vel feneſtras apertas. ex eo. Quiaſuꝑ his. Item cogēdi ſūt tales habitū deferre ꝯtinue ꝙ ab alijs maīfeſte diſtinguāt̉. extͣeo. In nōnullis. Itē cogendi ſūt ad decimas

p̄diales perſoluendas. extͣ. de decimis. de terris. Iteꝫ cogendi ſunt xp̄ianos teſtes reciꝑecontra ſe. ſed iudeus nō poteſt ferre teſtimonium ꝯͣ xp̄ianum. extͣ de teſti. c. Iudei. Iteꝫiudeis ꝑmittitur agere ⁊ ꝯuenire apud iudices noſtros ⁊ non apud ſeniores eoꝝ. Arbitrum poſſunt eligere etiam iudeum cuiꝰ ſētentiam exequatur ordinarius. §. eo. ti. Iudei. Item in ſabbatis ſuis non debēt trahi adiudicia. Nec ip̄i alios trahāt. Sed nec ī alijsfeſtiuitatibus ſuis debent turbari. Nec ſepulchra eoꝝ obtentu forte pecunie effodi. vt. C.eo. ti. Die ſabbati. ⁊ extͣ eo. ſicut iudei. ¶ Promaiori declaratiōe eius quod dictum eſt ī p̄ſenti. §. in principio. Nota ẜm. b Tho. ſecunba ſecūde. q. x. arti. x. ꝙ dominiū ⁊ p̄latio infidelium ſuꝑ fideles poteſt dupliciter conſiderari. Uno modo ꝙͣtū ad dominiū ⁊ p̄latiōꝫde nouo inſtituendam. ⁊ hoc nullo modo debet ꝑmitti. hoc em̄ cederet ī ſcādalum ⁊ ꝑiculum fidei. Defacili em̄ illi qui ſubijciūtur iuriſdictōni alioꝝ immutari poſſunt ab eis qͥbus ſubſunt vt ſequant̉ eoꝝ imꝑium niſi illiſubditi ſint magne vertutis. Similiter etiaꝫinfideles ꝯtemnerēt fidē. ſi fidelium defectusſcirent. Et ideo apl̓us. j Cbrin. vj. ꝓhibet fideles ꝯtendere in iudicio coram iudice infideli. Et ſic eccl̓ia ꝓhibet infideles p̄fici in quocunqꝫ officio ſuꝑ fideles. vt in dicto. c. Cōſtituit. xvij. q. iiij. Alio modo pt̄ ꝯſiderari dominiū infideliuꝫ ſuꝑ fideles ꝓut eſt iam p̄exn̄s.Ubi ſciendum ꝙ dominiū et p̄latio introducta ſunt ex iure humano. Sed diſtinctio fidelium ab īfidelibus eſt ex iure diuino. Ius at̄diuinum qd̓ eſt ex gratia non tollit ius hūanum quod eſt ex naturali ratione. Et id̓o diſtinctio fidelium ⁊ infidelium ẜm ſe cōſiderata non tollit dn̄iū infideliū ſuꝑ fideles. pt̄ tn̄iuſte ꝑ ordinationem eccleſie autoritateꝫ habentis de ip̄is infidelibꝰ ſuꝑ tale dominiū auferri ius dominij et p̄lationis quia infidelesmerito ſue infidelitatis merēt̉ amittere iusp̄lationis quod habent ſuꝑ fideles: qui trāſferūtur ī filios dei. Sed hoc eccleſia qn̄qꝫ facit qn̄qꝫ non facit. In illis em̄ infidelibꝰ quitꝑaliter ſubijciūt̉ eccl̓ie ⁊ mēbris eiꝰ. hoc iuseccl̓ia ſtatuit vt .ſ. ſeruus iudeoꝝ factus xp̄ianus ſtatim fit liber nullo p̄cio dato. vt diſ.liiij. Fraternitatem. ⁊ huiuſmōi. Nec in hoceccl̓ia iniuriam facit eis. qꝛ cū iudei ſint ſerui eccl̓ie. poteſt eccl̓ia de eoꝝ bonis diſponere. In illis vero infidelibꝰ qui tꝑaliter nō ſb̓ijciūtur eccleſie vel mēbris eius. p̄dictuꝫ iusnō ſtatuit. licꝫ poſſet īſtituere de iure. Et hocfacit ad ſcandalū vitādū. ſicut ⁊ dn̄s mandauit ꝓ ſe ſolui tributum cū non teneretur. adſcandalum eoꝝ vitādum. vt hr̄ Math̓. xxvij.De ritibus ſeu ceremo .§. ij.nijs infidelium quare ⁊ qͣndo tolerātur. Pro