TitulusVndecimus
non tenet̉ ieiunare niſi cōſentiat cū habeatlegitimā etatē. Filius etiā queꝫ pr̄ poſuit inreligione cū ad ānos diſcretōnis venerit niſiꝯſenſerit pt̄ exire. Et ſic loqͥt̉ canon. xx. q. j.Sicut qui. Subdiuidit̉ aūt iſtud. qꝛ voti ſingularis aliud ſimplex. aliud ſolenne. Voti at̄ſolennis aliud ē qd̓ ſolennizatur per ꝓfeſſionē approbate religionis. Aliud qd̓ ſolēnizat̉ꝑ ſuſceptōeꝫ ſacri ordinis .ſ. ſubdiaconatꝰ. etſupͣ. De hijs agetur infra in. iij. ꝑte. Om̄e at̄potuꝫ qd̓ nō ē ſolenne ē ſimplex ſiue illud fiatpublice ſiue priuatim ſiue ore ſiue tm̄ corde.Uoti at̄ ſimplicis aliud cōſiſtit ī faciēdo vt cūqͥs vouet orare. ire ad ſāctū Iacobū. ⁊ hmōi.Aliud in nō faciēdo. vt cū qͥs bouet nō ꝯͣheremr̄imoniū. Et qͦ eſt dubium vtrū qͥ ſic vouetpoſt mr̄imoniū ꝯͣctū poſſit debituꝫ pete̓. qꝛ ſiſimplr̄ vouiſſet caſtitateꝫ nō poſſet. Et aliudpr̄ voue̓ caſtitateꝫ. aliud vouē nō ꝯͣhere mr̄imoniū. qꝛ ſcd̓us .ſ. douēs nō ꝯͣhere fornicādonō frāgit votū. Primus eꝯͣ qꝛ vouendo vnuꝫpouet qd̓ īplicat ī illo. Et qd̓cūqꝫ hoꝝ votoꝝaliud ē ꝯditōnatū. vt cum qͦs vouet ieiunareſi liberet̉ ab infirmitate. et tale tenet̉ īplereadueniente ꝯditōe ⁊ nō aliter. Aliud abſolutū. vt cū ſimplr̄ vouet aliqͥd factuꝝ vl̓ nō factuꝝ ſine aliqͣ ꝯditōne vl̓ ſine aliqͣ determinatōne tꝑis. ⁊ tūc tenet̉ ad ſtatim qn̄ ꝯmode pt̄implere. vn̄ qͥ vouit intͣre religioneꝫ teneturſtatim intͣre qn̄ cōmode pt̄: nec ſufficit ꝙ intret in fine vite. qꝛ qn̄ ſic vouit .ſ. intͣre religionē. reſiduuꝫ vite ſue deo dedicauit. ſicut qͥvouet certodie. illa die tenet̉. ſicut ſi aliquisꝓmiſit ꝯͣhere cuꝫ qͣdā. nō ſufficit ſemel ꝯͣherean̄ mortē. qꝛ ad hoc fit mr̄imoniū vt ſiml̓ cōuiuāt. Si aūt ꝓmiſit dare ꝓ deo aliqͥd et hꝰ.pr̄ ꝙ ſufficiat hoc ſemel face̓ an̄ mortē niſi rōalia pactuꝫ reformet. qꝛ qͥ ꝓmiſit aliquid ſinedie lꝫ ſtatī teneat̉ n̄ tn̄ ad ſtatī nec qn̄ primopt̄ cōmode niſi ab illo cui ꝓmiſit: reqͥrat̉. ſedpt̄ reqͥri ꝙͣcito ꝯmode pt̄ ſolue̓. ⁊ extūc eſt inmora. Cū aūt dicat ſcriptura ex ore dei ꝓdiens. Si qͥd bouiſti deo nō moreris reddere. gͦdeꝰ īterpellat in oī poto. ⁊ ſic ꝙͣcitiꝰ pt̄ ⁊ recōlit debꝫ om̄e potū qd̓ fecit implere. qꝛ qͦtiensdeꝰ ei ad memoriā reducit ip̄m votū ⁊ poſſibilitatē ⁊ ꝯgruitatē protūc implendi. ip̄m īterpellebat ⁊ ī mora cōſtituit. ¶ Itē nota ꝙ tal̓ qͥſ. vouit intͣre religiōeꝫ nō debet remanere inſeculo vel differre ꝓpter debita q̄ hꝫ vt ſcribēdo vel oꝑando lucret̉ ad ſoluendū. qꝛ ꝓfitēdocedit bonis. ⁊ hoc ſufficit. vn̄ tal̓ nec ī religion tenet̉ oꝑari maībꝰ ad ſoluēdū. ſic̄ nec inſecl̓o tene̓t̉ ſi ceſſiſſet bonis. Iteꝫ ſi ꝓmiſiſſettalis oꝑari manibꝰ aliqͥd. poſſet hoc n̄ obſtāte intͣre religiōeꝫ. Sꝫ ſi bona ſua ſufficiūt adhoc dꝫ illi cui ꝓmiſit ſolui ītereē. īmo etiā vr̄ꝙ nec ad ītereē tene̓t̉. ſic̄ iura ad nihil r̄ſtituendū obligāt ꝯiugē qͥ mr̄imoīo n̄ ꝯſumato ī-
trat religiōeꝫ altero īſcio vl̓ īuito qͥ tn̄ ī ml̓tisꝓpt̓ hoc ſepe dānificat̉. hec Pe. d̓ pal̓. vbi ſupͣDe tranſgreſſione vo .§. ij.ti. Nota primo ꝙ trāſgreſſio volūtaria voti ēmortale pct̄m ẜm omnes. Un̄ ⁊ decre. dicit ꝙſolutio voti pſqꝫādeo ē necͣria. vt ſine ꝓpe ſalutis diſpēdio alicui nō liceat reſilere. de vo.⁊ vo. redep. c. Licet. Un̄ ẜm Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q.lxxxviij. gͣuiꝰ pct̄m ē tranſgreſſio voti ꝙͣ trāſgreſſio iuramēti. Nā potum innitit̉ fidelitatiquā deo debemꝰ. Iuramētū v̓o reuerētie ip̄idei. vn̄ magis obligatoriū ē votū ꝙͣ iuramētū(ceteris paribꝰ) ⁊ plꝰ peccat agēs ꝯͣ votū ꝙͣ ꝯͣiuramētū. Sed Io. neapol̓. dīc hoc eē veꝝ iniuramēto aſſertorio. ī ꝓmiſſorio at̄ ꝙͣtū ad eaq̄ ꝑtinēt ad dei honorē gͣuiꝰ or̄ ꝑiuriū. qꝛ taleiuram̄tū īcludit votū. Nota ſcd̓o ẜm Pe. d̓pal̓. ꝙ qͦtiēs qͥs frāgit votū. totiēs peccat mortalit̉ dū tn̄ actꝰ īterior et exterior iteret̉. Secus ſi exterior tm̄. qꝛ pct̄m ꝑ ſe ē ī actu īteriori. vn̄ q̄ dult vno actu furari et mechari velplura furari. vnū pct̄m ꝯmittit qͦ ad deuꝫ. lꝫpl̓a furet̉ qͦ ad iudiciuꝫ hoīm. Et hoc in votonegatiuo qͦ qͥs vouet n̄ bibe̓ vinuꝫ. ſecꝰ ī affimatiuo vt cū q̄s vouet ieiunare. tūc .n. n̄ totiēs peccat qͦtiēs comedit ſꝫ ſecūda vice. tercia at vice ⁊ deīceps n̄. maxīe ſi n̄ ī ꝯtēptu ſꝫqͣſi n̄ reputās ſibi poſſibile plus illadie ieiunare. paratꝰ ieiunare ſi iā n̄ fregiſſet. et eſſetparatꝰ ieiunare alia die integͣ ꝓ illa. Sꝫ ī cōtēptu vt n̄ fruſtra fregerit idē facturꝰ ſi n̄ fregiſſet: nec intentione ex integro al̓ ieiunanditūc ſecꝰ maxīe ī poto ſingl̓ari ⁊ ſecreto ī qͦ nōē ſcādalū. Naꝫ ſecꝰ eēt de illo q̄ ieiuniū eccl̓iefregiſſet. Nō .n. ꝓpt̓ hoc lice̓t ei extͣ horā ꝯſuetā comede̓ intētōe al̓ redimēdi ī ſcādalū aliorū hec Pe. de pal̓. Nota tercō ẜm eundē diſ.xv. ī. iiij. ꝙ cū qͦs vouet n̄ bibe̓ vinū. diſtīguēdū vr̄. qꝛ aut vouit in ꝑpetuū. aut certo dieSi ī ꝑpetuū. tūc totiēs peccat mortal̓r qͦtiēsbibit vinū. etiāſi eadem die. Eſt .n. obligatꝰ oīhora diei ad nō bibendū vinū. Un̄ qͦtiens bibit. totiens facit ꝯͣ ꝓmiſſuꝫ. Nec poteſt dici ꝙobligatōne vniꝰ diei fracta. obligatō illiꝰ dieitrāſeat ad aliā diem. qꝛ om̄es dies erāt ī obligatōne eqͣlit̓. Sꝫ ſi potū ē tꝑale. tūc ſi die certa ⁊ det̓mīata. puta die ſabbati. ſexta feria ⁊hꝰ. vouit. tūc pͥma vice illiꝰ diei bibēdo vinuꝫpeccat mortaliter. nō aūt ſecūda vice niſi exꝯtemptu faceret. An̄ .n. vouit n̄ bibere certꝭdie: vouit n̄ bibere qͣlibet hora diei p̄ſuppoſitoꝙ in priori n̄ biberit. ſꝫ qꝛ votū eiꝰ ẜm interp̄tatōneꝫ iuris intelligit̉. exqͦ vna hora dinuꝫbibit ē obligatꝰ ad nō bibenduꝫ alia die et extūc illa die n̄ ē plꝰ obligatꝰ. Dat ſuꝑ hoc exēplū de īdulgentijs. qꝛ ſi ē ꝑhennis. totiens cōſeqͥtur. qͦtiens vadit ad eccl̓iam vbi poſita ē.etiā eadē die. Si ī certo die. tūc tm̄ ſemel. velaliter. qꝛ cū votū ē tēporale .i. d̓ aliquo die. ſi