Druckschrift 
2 (1477)
Entstehung
Seite
1089
Einzelbild herunterladen
 

TitulusVndecimus

non tenet̉ ieiunare niſi cōſentiat habeatlegitimā etatē. Filius etiā queꝫ pr̄ poſuit inreligione ad ānos diſcretōnis venerit niſiꝯſenſerit pt̄ exire. Et ſic loqͥt̉ canon. xx. q. j.Sicut qui. Subdiuidit̉ aūt iſtud. qꝛ voti ſingularis aliud ſimplex. aliud ſolenne. Voti at̄ſolennis aliud ē qd̓ ſolennizatur per ꝓfeſſio approbate religionis. Aliud qd̓ ſolēnizat̉ ſuſceptōeꝫ ſacri ordinis .ſ. ſubdiaconatꝰ. etſupͣ. De hijs agetur infra in. iij. ꝑte. Om̄e at̄potuꝫ qd̓ ē ſolenne ē ſimplex ſiue illud fiatpublice ſiue priuatim ſiue ore ſiue tm̄ corde.Uoti at̄ ſimplicis aliud cōſiſtit ī faciēdo vtqͥs vouet orare. ire ad ſāctū Iacobū. hmōi.Aliud in faciēdo. vt qͥs bouet ꝯͣheremr̄imoniū. Et eſt dubium vtrū ſic vouetpoſt mr̄imoniū ꝯͣctū poſſit debituꝫ pete̓. qꝛ ſiſimplr̄ vouiſſet caſtitateꝫ poſſet. Et aliudpr̄ voue̓ caſtitateꝫ. aliud vouē ꝯͣhere mr̄imoniū. qꝛ ſcd̓us .ſ. douēs ꝯͣhere fornicādo frāgit votū. Primus eꝯͣ qꝛ vouendo vnuꝫpouet qd̓ īplicat ī illo. Et qd̓cūqꝫ hoꝝ votoꝝaliud ē ꝯditōnatū. vt cum qͦs vouet ieiunareſi liberet̉ ab infirmitate. et tale tenet̉ īplereadueniente ꝯditōe aliter. Aliud abſolu. vt ſimplr̄ vouet aliqͥd factuꝝ vl̓ factuꝝ ſine aliqͣ ꝯditōne vl̓ ſine aliqͣ determinatōne tꝑis. tūc tenet̉ ad ſtatim qn̄ ꝯmode pt̄implere. vn̄ vouit intͣre religioneꝫ teneturſtatim intͣre qn̄ cōmode pt̄: nec ſufficit intret in fine vite. qꝛ qn̄ ſic vouit .ſ. intͣre religionē. reſiduuꝫ vite ſue deo dedicauit. ſicutvouet certodie. illa die tenet̉. ſicut ſi aliquisꝓmiſit ꝯͣhere cuꝫ qͣdā. ſufficit ſemel ꝯͣherean̄ mortē. qꝛ ad hoc fit mr̄imoniū vt ſiml̓uiuāt. Si aūt ꝓmiſit dare deo aliqͥd et hꝰ.pr̄ ſufficiat hoc ſemel face̓ an̄ mortē niſialia pactuꝫ reformet. qꝛ ꝓmiſit aliquid ſinedie lꝫ ſtatī teneat̉ tn̄ ad ſtatī nec qn̄ primopt̄ cōmode niſi ab illo cui ꝓmiſit: reqͥrat̉. ſedpt̄ reqͥri ꝙͣcito ꝯmode pt̄ ſolue̓. extūc eſt inmora. aūt dicat ſcriptura ex ore dei ꝓdiens. Si qͥd bouiſti deo moreris reddere.deꝰ īterpellat in poto. ſic ꝙͣcitiꝰ pt̄ recōlit debꝫ om̄e potū qd̓ fecit implere. qꝛ qͦtiensdeꝰ ei ad memoriā reducit ip̄m votū poſſibilitatē ꝯgruitatē protūc implendi. ip̄m īterpellebat ī mora cōſtituit. Itē nota tal̓ſ. vouit intͣre religiōeꝫ debet remanere inſeculo vel differre ꝓpter debita hꝫ vt ſcribēdo vel oꝑando lucret̉ ad ſoluendū. qꝛ ꝓfitēdocedit bonis. hoc ſufficit. vn̄ tal̓ nec ī religion tenet̉ oꝑari maībꝰ ad ſoluēdū. ſic̄ nec inſecl̓o tene̓t̉ ſi ceſſiſſet bonis. Iteꝫ ſi ꝓmiſiſſettalis oꝑari manibꝰ aliqͥd. poſſet hoc obſtāte intͣre religiōeꝫ. Sꝫ ſi bona ſua ſufficiūt adhoc dꝫ illi cui ꝓmiſit ſolui ītereē. īmo etiā vr̄ nec ad ītereē tene̓t̉. ſic̄ iura ad nihil r̄ſtituendū obligāt ꝯiugē mr̄imoīo ꝯſumato ī-

trat religiōeꝫ altero īſcio vl̓ īuito tn̄ ī ml̓tisꝓpt̓ hoc ſepe dānificat̉. hec Pe. pal̓. vbi ſupͣDe tranſgreſſione vo­ .§. ij.ti. Nota primo trāſgreſſio volūtaria voti ēmortale pct̄m ẜm omnes. Un̄ decre. dicitſolutio voti pſqꝫādeo ē necͣria. vt ſine ꝓpe ſalutis diſpēdio alicui liceat reſilere. de vo. vo. redep. c. Licet. Un̄ ẜm Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q.lxxxviij. gͣuiꝰ pct̄m ē tranſgreſſio voti ꝙͣ trāſgreſſio iuramēti. potum innitit̉ fidelitatiquā deo debemꝰ. Iuramētū v̓o reuerētie ip̄idei. vn̄ magis obligatoriū ē votū ꝙͣ iuramētū(ceteris paribꝰ) plꝰ peccat agēs ꝯͣ votū ꝙͣ ꝯͣiuramētū. Sed Io. neapol̓. dīc hoc veꝝ iniuramēto aſſertorio. ī ꝓmiſſorio at̄ ꝙͣtū ad ea ꝑtinēt ad dei honorē gͣuiꝰ or̄ ꝑiuriū. qꝛ taleiuram̄tū īcludit votū. Nota ſcd̓o ẜm Pe.pal̓. qͦtiēs qͥs frāgit votū. totiēs peccat mortalit̉ tn̄ actꝰ īterior et exterior iteret̉. Secus ſi exterior tm̄. qꝛ pct̄m ſe ē ī actu īteriori. vn̄ dult vno actu furari et mechari velplura furari. vnū pct̄m ꝯmittit ad deuꝫ. lꝫpl̓a furet̉ ad iudiciuꝫ hoīm. Et hoc in votonegatiuo qͥs vouet bibe̓ vinuꝫ. ſecꝰ ī affimatiuo vt q̄s vouet ieiunare. tūc .n. totiēs peccat qͦtiēs comedit ſꝫ ſecūda vice. tercia at vice deīceps. maxīe ſi ī ꝯtēptu ſꝫqͣſi reputās ſibi poſſibile plus illadie ieiunare. paratꝰ ieiunare ſi fregiſſet. et eſſetparatꝰ ieiunare alia die integͣ illa. Sꝫ ītēptu vt fruſtra fregerit idē facturꝰ ſi fregiſſet: nec intentione ex integro al̓ ieiunanditūc ſecꝰ maxīe ī poto ſingl̓ari ſecreto īē ſcādalū. Naꝫ ſecꝰ eēt de illo ieiuniū eccl̓iefregiſſet. .n. ꝓpt̓ hoc lice̓t ei extͣ horā ꝯſue comede̓ intētōe al̓ redimēdi ī ſcādalū alio hec Pe. de pal̓. Nota tercō ẜm eundē diſ.xv. ī. iiij. qͦs vouet bibe̓ vinū. diſtīguē vr̄. qꝛ aut vouit in ꝑpetuū. aut certo dieSi ī ꝑpetuū. tūc totiēs peccat mortal̓r qͦtiēsbibit vinū. etiāſi eadem die. Eſt .n. obligatꝰhora diei ad bibendū vinū. Un̄ qͦtiens bibit. totiens facit ꝯͣ ꝓmiſſuꝫ. Nec poteſt diciobligatōne vniꝰ diei fracta. obligatō illiꝰ dieitrāſeat ad aliā diem. qꝛ om̄es dies erāt ī obligatōne eqͣlit̓. Sꝫ ſi potū ē tꝑale. tūc ſi die certa det̓mīata. puta die ſabbati. ſexta feriahꝰ. vouit. tūc pͥma vice illiꝰ diei bibēdo vinuꝫpeccat mortaliter. aūt ſecūda vice niſi exꝯtemptu faceret. An̄ .n. vouit bibere certꝭdie: vouit bibere qͣlibet hora diei p̄ſuppoſito in priori biberit. ſꝫ qꝛ votū eiꝰ ẜm interp̄tatōneꝫ iuris intelligit̉. exqͦ vna hora dinuꝫbibit ē obligatꝰ ad bibenduꝫ alia die et extūc illa die ē plꝰ obligatꝰ. Dat ſuꝑ hoc exēplū de īdulgentijs. qꝛ ſi ē ꝑhennis. totiensſeqͥtur. qͦtiens vadit ad eccl̓iam vbi poſita ē.etiā eadē die. Si ī certo die. tūc tm̄ ſemel. velaliter. qꝛ votū ē tēporale .i. aliquo die. ſi