DecimusTitulus

Antiqͣ. de priuil̓. Papatū .i. principatū tamin ſpūalibꝰ ꝙͣ in tꝑalibꝰ ẜm Inno. Regulasſanctoꝝ patrum .i. canones ſūmoꝝ pontificum ⁊ alioꝝ ſanctoꝝ patꝝ ꝑ eccleſiaꝫ romanam approbatos. diſ. xvij. ꝑ totū. ẜm Inno.Et ex hoc cōcludit Nico. ſy. ꝙ ep̄us non ſeruans aut nō faciens ſeruare canones: eſt ꝑiurꝰ ſi hoc agit ex ꝯtēptū. Et eſt he̓ticus. qn̄ſ. nō crede̓t papam hr̄e pt̄atem ꝯdendi canones. xix. diſ. c. Nulli fas. Item tenet̉ ep̄us exiuramēto iuuare papam ꝯͣ principē ſuū. Uocatus ad ſynodū. ſi gͦ non vocat̉: nō tenet̉.etiamſi videt alios ire. ẜm Io. an̄. Et ſufficitvna vocatō ẜm Io. an. Ad actum em̄ extraiudicialē ſufficit vna requiſitio regulariter.extͣ de here. Si qͥs ep̄s. Et ſumit̉ ſynodꝰ proꝯcilio. ⁊ ecōuerſo al̓n. et tenet̉ ire ꝑſonaliterniſi ſit infirmus. ⁊ tunc tenet̉ mitte̓ legatū.vt diſ. xviij. Ep̄us. Apl̓oꝝ limina. Ubi ē papa ibi intelligunt̉ limina apl̓oꝝ eſſe et curiaromana. etiamſi nō ſit roma. non tn̄ debꝫ ſine cauſa papa trāſferre ſedeꝫ de ciuitate romana. Et cū papa indiget: portare vel mittere ſubſidium debet .ſ. ep̄us quia fidelitatisdebitū hoc poſtulat Nico. ſy. Item dīc Nico.ſy. ꝙ qn̄ cardinales an̄ creationē ſūmi pontificis aliqͣ ſtatuunt et ꝓmittunt ꝑ iuramentum illa ẜuare ſi cōtingat aliqueꝫ eoꝝ aſſumi ad ſummū pontificatū non puto iuramēto aſtringi ſi illud iuramentuꝫ tendit in preiudicium pontificalis dignitatis. ar. extra.c. Sicut de iureiuran.De forma iuramentiᵐ. §. iij.quod faciunt rectores et curati ep̄is ſuis dicit Hoſti. ꝙ ẜm diuerſitatē locoꝝ diuerſa ſeruatur. hec tn̄ videt̉ congrua ⁊ ꝑ iura ꝓbari.Iurabit pͥmo ꝙ erit fidelis epiſcopo ⁊ obediens. eo. ti. Nullus. ſub quo intellige ꝙ ſeruabit ſnīas eius et faciet ſeruari. ¶ Secūdoꝙ mandata ſancta ⁊ honeſta implebit. de offi. archid̓. c. fi. ¶ Tercio ꝙ nihil alienabit debonis eccleſie ſine eiꝰ licentia. xvij. q. iiij. Invenditōnibꝰ. ¶ Quarto ꝙ nomine eccleſie vltͣcertam ſūmaꝫ que arbitrarie determinet̉ nōꝯtrahet mutuū. Quīto ꝙ eccleſiā nō relinquet nec ad aliā ſe trāſferet ſine ſui licentia.extͣ de renūc. c. Admonet. ¶ Sexto ꝙ iura eccleſie ꝓ poſſe petet et defendet. vtilia ei ꝓcurabit. ⁊ nociua vitabit. ar. xvj. q. j. qui dere.¶ Septīo iurabit ꝙ nihil dedit vel dabit necaliqd̓ pactū faciet nec aliqd̓ illicitum ꝯmiſitꝑ ſe vel ꝑ aliū pro adipiſcenda dignitate. ſcientia vel eccleſia. extͣ de pac. c. pͥmo. Et ꝙſihoc vitiū ad eum ꝑuenerit: annūciabit ⁊ advolūtatē eiꝰ renūciabit ex illo vitio. ¶ Octauo ꝙ ordines ſuo tꝑe recipiet: ſi nonduꝫ recepit. extͣ de eta. ⁊ quali. c. Queris. Nono ꝙin eccleſia ꝑſonaliter reſidebit et deſeruiet inordine ſuo. de cleri. non reſiden. c. Relatuꝫ.

Decimo ꝙ non ſoluet vltra antiquā et ſolitam penſionē ſeu cenſum. vt in. c. tua nos.eo. ti. Et hec intellige de clerico beneficiato.Nam alij clerici .ſ. non beneficiati nō tenent̉iurare ep̄o niſi ſint adminiſtratores reꝝ eccleſiaſticaꝝ. vt dicit̉ in. c. Nullus. eo. ti. Cumdicta aūt forma tranſeunt ꝯmuniter doc. intali materia. Sꝫ dicit Nico. ſy. ꝙ licꝫ ad oīaſuꝑius cōtenta obliget̉ ꝓmotus. tn̄ iure nōprobat̉ ꝙ ad om̄ia hec clericus debeat obligari. Et ad hoc allego tex. et glo. vbi ponit̉directe forma huius iuramēti. nec inſerunt̉tanta ſicut hic. xxiij. diſ. c. Ꝙꝙͣ. In dicto. c.ꝙͣꝙͣ. ſic dicit̉. Solet plus timeri qd̓ ſingulariter pollicet̉ ꝙͣ quod generali ſponſione cōcludit̉. Et ideo placuit huic ſancto cōcilio ꝙvnuſquiſqꝫ qui ad eccleſiaſticos gͣdus eſt acceſſurus. non antea honoris ꝯſecrationē accipiat ꝙͣ placiti ſui annotatione. id eſt ſcriptura promittat vt fidem catholicaꝫ ſinceracordis cōſtrictione ac deuotione cuſtodiensiuſte et pie viuere debeat. ⁊ in nullis oꝑibusſuis canonicis regulis ꝯtradicat. atqꝫ vt debitum ꝑ omnia honorem atqꝫ obſequij reuerentiam preminenti ſibi dependat. Ibi dicitglo. ꝙ electus preſtat iuramentū ſuo maioride fide et canonibꝰ obſeruandis vt hic. Et deindemnitate rerum eccleſie. vt diſ. xxviij. deſi racuſane. Et de immoberata exactione nonfacienda. xv. q. fi. c. pͥmo. Et de infidelitate ⁊penſionibꝰ nō augendis. d̓ iureiuran. c. tua.⁊. c. Ego. Suſpectus aūt de inobedientia iuramentū preſtat de obedientia ſeruanda. demaio. et obe. Cum in eccleſijs.De forma iuramēti .§. iiij.quod preſtat vaſallus dn̄o ſuo. habet̉. xxij.q. v. De forma. vbi dr̄. Qui fidelitatē dominoſuo iurat: iſta ſex ſemꝑ in memoria debꝫ habere. Incolume. tutum. honeſtum. vtile. facile. poſſibile. Incolumē. ne .ſ. ſit in damnum domini ſui de corꝑe ſuo. Tutum ne ſitei in damnum de ſecreto ſuo vel de immunitionibꝰ ꝑ quas tutus eſſe poteſt. Honeſtuꝫne ſit ei in damnū de ſui iuſticia vel de alijscauſis que ad eius honeſtatē ꝑtinere videntur. Utile ne ſit ei in damnū de ſuis poſſeſſionibꝰ. Facile ne id bonuꝫ quod dn̄s ſuusleuiter face̓ poterat: faciat ei difficile. Poſſibile ne id qd̓ poſſibile erat: reddat ei īpoſſibile. Vt fidelis hec documēta caueat iuſtumeſt. Sꝫ qꝛ nō ſufficit abſtinere a malo niſi fiat quod bonū eſt. reſtat vt in eiſdē ſex ſupͣdictis ꝯſiliū et auxiliuꝫ dn̄o ſuo fidelis preſtetſi bn̄ficio dignus vult videri ⁊ ſaluus eſſe defidelitate quā iurauit. Dn̄s qͦꝫ fideli ſuo ī hisom̄ibꝰ vicem rependere debet. Quod ſi nō fecerit merito cenſebit̉ malefibus. hec ibi. Nōeſt dominus contͣ hec faciendo ꝑiurus quiahec ipſe non iurat ſeruare ſicut vaſallus.