Druckschrift 
2 (1477)
Entstehung
Seite
1067
Einzelbild herunterladen
 

TitulusPecimus

in aduentu. vſqꝫ ī octauā Eph̓ie. in ieiunijsqͣtuor tempoꝝ. rogationū. et dn̄icis diebꝰ.niſi de concordia et pacificatōne. Et dicit ibiglo. his diebꝰ cauſe exerceri non debent.ſubdit huic. c. decreuit. et. c. precedenti. vbidicit̉ a ieiunis fiat iuramentū. obuiatſuetudo preſcripta. et ſic videntur abrogata. Tercij ſunt ſacerdotes et p̄lati. hi exludūtur a iuramēto. quia non poſſint iurare.immo in qͥbuſdam caſibꝰ debent iurare. Sꝫquia ſine vrgenti cauſa magna dꝫ exigiiuramentū ab eis in iudicialibꝰ ꝯtractibꝰ.ſicut a laicis. ij. q. iiij. Si qͥs preſbiter. Necip̄i defacili debēt iurare extͣ neceſſitatē vt faciūt laici. Et hoc qꝛ preſumit̉ in eis ſit reſpectu ſtatus ꝑfecti iuſticia ꝯuerſatōis quenec mendacia ſimpliciter dicit: nec illicituꝫꝓmittit. Propt̓ea em̄ exigit̉ ab homine iuramentuꝫ. qꝛ dubitat̉ ne ſimplicit̓ loquendodiceret mendaciū. vel ſeruaret ꝓmiſſum.Ipſi em̄ debent magis cauere a iuramētoneceſſario. vt exemplo doceant alios nomēdn̄i reuereri in vanum aſſumi. Ponit at̄Raij. ſeptem caſus in quibꝰ debēt ſacerdoteset prelati iurare. Primus ne defectu ꝓbationū quis ledat̉ vel rem ſuaꝫ amittat. tuncem̄ pn̄t debent iurare. vbi tn̄ non ſit cauſaſanguinis. Secūdus fide. vt quis abiurat hereſim ꝓmittens amplius relapſu. vel etiaꝫ ſciſma. de ꝯſe. diſ. ij. Ego Berengariꝰ. et. j. q. vij. Quotiēs. Tercius obedientia prout iurant ep̄i abbates romanopōtifici. extͣ de elec. c. Significaſti. Quartus pace. xxij. q. j. Om̄e. Quītus indēnitate eccl̓ie. xxviij. diſ. de Siracuſane. Sedhic caſus pt̄ reduci ad primū. Sextusabſoluit̉ qͣs ab excōmunicatōe. Septimꝰ infamatꝰ dꝫ ſe purgare deficiētibꝰ .ſ. ꝓbationibꝰ. ij. q. v. Si quis preſbiter. Addunt̉alij duo caſus in ſexto. Primus ſacerdos litigat ſiue in cauſa tꝑali ſiue alia debetiurare de calumnia. Secundus .ſ. eſt quiadꝫ iurare veritate dicēda. extͣ iura. calū.c. Si de calūnia. li. vj. aūt clerici religioſi hodie iurent ī ꝯmuni ẜmone leui cauſa ſicut laici excuſat ꝯſuetudo veriꝰ dicenda eſt corruptela et auget pct̄m non minuit. xxiiij. q. j. Sciſma. gͣuius peccant ip̄iꝙͣ laici. tum qꝛ ſcandalizant ſuo exemplo.qꝛ eis ſpecialit̓ prohibet̉ ius canonicū. Capl̓m quintū de formis iuramētoꝝ.E forma ſeu modo iurandi ꝯmuni dīc Raij. aliter īpeteri lege. alit̓ in eccleſia pͥmitiua. alit̓ hodie iurat̉. Naꝫ ī veteri teſtamēto iurabat̉ iſta forma. Uiuit dn̄sbiuit aīma tua. iiij Re. iiij. et. xxij. q. j. Et iu-

rabunt in nomine meo viuit dn̄s Hiere. iiij.⁊cͣ. quod iuramentū eſt ſimplicē atteſtatonem. eſt ſenſus. Ita hoc eſt verū ſicut ē verum deus viuit et anima tua viuit. vel iurabat̉ iſtum alium modū. hoc faciat mihideus. et hec addat. pͥmo Re. xiiij.. c. xxv. Eteſt execratōnē hoc iuramentū ſub hoc ſenſu. Si non fecero hoc: faciat mihi hec mala illa. In primitiua eccleſia ſic iurabat̉. Teſtis eſt mihi deꝰ Ro. primo. Teſtis eſt mihiconſcientia mea Ro. ix. vel coram deo loqͦr.et huiuſmōi. Hodie iurat̉ multis modis. vtper deum. ſancta dei euangelia. fideꝫ. percorpus vel ſanguineꝫ xp̄i. crucē ſanctaꝫ.altare benedictum. aliquem ſanctum. velſanctam. aliquas reliquias. Et hoc ꝙͣtumad iuramentū quod fit ſimplicem atteſtationem. Nam ꝙͣtum ad iuramentuꝫ quod fit execrationē iuratur. Sic adiuuet me deusſcꝫ iſtud eſt veruꝫ. vel ſi eſt ſic ſicut dico. vel ſi faciam hoc quod dico. veniatmihi tale vel tale malum. aut deus miſereat̉ mei. aut diabolus ferat animā meam.et hmōi. Et vt dicit̉ extͣ de iureiuran. c. Et ſixp̄c. modica vel nulla eſt differētia ex modoiurandi ꝙͣtum ad peccatum ſi male iuret̉. etꝙͣtum ad vim obligandi. Ita em̄ quis obligatur vnuꝫ modū ſicut alium ſi licitumiuret ẜm Raij. Et qn̄ quis iuramentū partidefert iurandū eſt ẜm placet ambabꝰ ꝑtibus. ff. de iureiuran. l. iij. In iuramētis quein iure p̄cipiunt̉ vt eſt iuramētū teſtis iuramentū calūnie ſꝑ eſt iuranduꝫ ſuꝑ ſct̄a deieuangelia. vt in. c. fi. de iura. calū. Et ideꝫ inom̄ibꝰ alijs iuramētis que a iure vel a iudice vel a ꝑtibꝰ ex neceſſitate deferunt̉. Idem ēſi ꝓmiſit aliquid iurare Hoſti. et Ber..§. j.De forma iuramentiqd̓ facit īꝑator pape. hoc habet̉ ī clemētina.Romani. de iureiuran. vbi dr̄ in tex. glo.facit duo iuramenta fidelitatis imꝑator romane eccleſie. Unū temꝑe ſue approbatōnis.Aliud tꝑe ſue coronatōnis. forma pͥmi habet̉ in decret̉. diſ. lxiij. c. Tibi dn̄o Iohannipape Ego rex Otto ꝓmitte̓ iurare facioprēm filiuꝫ ſpm̄ſanctum. hoc lignū viuifice crucis. et has reliquias ſanctoꝝ. ꝙſiꝑmittente dn̄o romam venero: ſanctaꝫ romanam eccleſiaꝫ et te rectorem eius exaltabo ẜm meū poſſe. nunꝙͣ vitam aut membraneqꝫ ip̄m honorem quē habes mea voluntate aut meo conſenſu aut meo conſilio ꝑdes.aut mea exhortatōne. Et in romana ciuitate nullū placitū aut ordinatōeꝫ faciā de oībꝰ ad te aut ad romanos ꝑtinēt ſine tuo ꝯſilio. Et qͥcqͥd de t̓ra ſancti Pe. ad nrāꝫ pt̄ateꝫvenerit: tibi reddaꝫ. Cuicunqꝫ regnū italicum ꝯmiſero: iurare faciaꝫ vt adiutor tuusſit ad defendendum terram ſancti Petri. ẜm