TitulusNonus

reddit̉. Item non obſtat ſi dicatur ꝙ Moÿſes⁊ Dieremias recuſabant poni in officijs ad q̄aſſumebant̉ a deo .ſ. pͥmus ad eundū ad Pharaonē et vt eſſet dux ppl̓i. alius ad ꝓph̓andumppl̓o. qui tn̄ digni erāt illo officio. vn̄ videbāt̉puſillanimes in illa recuſatōne. Dicit .n. ph̓siiij. ethicoꝝ ꝙ qui ſe dignificat mīoribꝰ ꝙͣ dignꝰ ſit puſillanimis ē: nec tn̄ dr̄ ꝙ illi peccauerint. gͦ puſillanimitas nō vr̄ pct̄m eſſe. Rn̄detem̄ Tho. ⁊ dicit ꝙ ꝙͣuis Moyſes ⁊ Hieremiaseſſent digni illo officio ad qd̓ a deo eligebant̉ex diuina gr̄a. tn̄ ꝯſiderātes ip̄i ꝓpe infirmitatis inſufficientiā recuſabāt nō qdem ꝑtinaciter ne in ſuꝑbiam laberent̉. Sic plures ſāctiexcuſant̉ a puſillanimitate cum recuſauerūtdignitates ad qͣs aſſumebant̉ digne. vt Gregorius Augꝰ Nicolaus et multi alij. Ip̄a aūtpuſillanimitas p̄t habere triplicē cauſam vn̄oriatur .ſ.Ex timore ſuperbie. ¶ Ex timore quideꝫEx torpore pigritie.ſuperbie p̄t ꝓceEx timore deficientie.dere dum .ſ. aliqͥsnimis ꝓprio ſenſui innitit̉ qͦ reputat ſe inſufficientē ad ea reſpectu quoꝝ ſufficientiā hꝫ. vn̄dr̄ ꝓuer. xxvj. Sapiētior ſibi videt̉ piger ſeptēviris loquentibꝰ ſnīas. Nihil .n. ꝓhibet ꝙ aliquis ꝙͣtum ad aliqua ſe deijciat et ꝙͣtū ad aliaſe in ſublime tollat. vn̄ Gregꝰ in paſtorali aitde Aoÿſe ꝙ ſuꝑbus fortaſſe exiſteret ſi ducatum plebis ſue ſine trepidatōe ſuſciꝑet. ⁊ rurſus ſuꝑbus exiſteret ſi actoris imꝑio obedirerecuſaret. Ꝙ aliqn̄ ꝓcedat ex pigritia. patetex hoc ꝙ ph̓s dicit in. iiij. ethicoꝝ ꝙ puſillanimes ſūt pigri. Et dn̄s etiaꝫ ẜuū illū qͥ ꝓpterpuſillanimitatē r̄cuſauit vti pecunia vocauitmalū et pigꝝ. Et ꝙ ꝓcedat puſillanimitas exignorātia ꝓprie ꝯditonis ex ꝑte intellectus. pꝫqꝛ ignorat ſe hr̄e facultatē ad id quod hꝫ. Iſtatn̄ ignorantia nō ꝓcedit ex īſipiētia ſꝫ magisex pigritia ꝯſiderādi ſuā facultatē. vt dicit̉ iniiij. ethicoꝝ. vel etiā exequēdi que ſubiacꝫ ſueptati. Ꝙ autē ex timore ꝓcedat dr̄ Iſa. xxxv.Dicite puſillanimes: ꝯfortamini et nolite timere. Sꝫ qꝛ timor cauſans puſillanimitatemnō eſt ſemꝑ timor ꝑiculoꝝ mortis. ⁊ iō ex hocnon oꝫ ꝙ opponat̉ fortitudini: ſꝫ directe opponitur magnanimitati Nā ſicut magͣnimus exanimi magnitudine tēdit ad magna ſue tamēv̓tuti ꝓportionata: ita puſillanimis ex animiꝑuitate ſe retͣhit a magnis ad que ē aptus timore deficiēdi: qꝛ eſtimat falſo eſſe ſupͣ ſuamv̓tutem. Et qꝛ quāto vitiū eſt magis diſſimilev̓tuti cui opponit̉. tāto ē gͣuius: cū puſillanimitas magis ſit diſſimilis magnanimitati ꝙ̄p̄ſumptō que etiā ei opponit̉. qꝛ p̄ſumptuoſustendit ad magna ſꝫ ſupͣ ſuā facultatē. Puſillanimis oīo ſubtrahit ſe a magnis. ideo ẜmſuā ſpēm eſt gͣuius pct̄m puſillanimitas ꝙͣ p̄ſumptō. qꝛ ꝑ puſillanimitatē recedit hō a bo-

nis quod eſt peſſimuꝫ. Preſumptō tn̄ diciturnequiſſima rōne ſuꝑbie ex qua procedit Eccͣixxxvij. O p̄ſumptō nequā vnde creata es? hecTho. Ex iſta puſillanimitate et pigritia ꝓcedit ꝙ lapſus in pct̄m a ſtatu v̓tutis aliqn̄ nōponit conatū ad reſurgendū. Un̄ legit̉ in vitis patꝝ ꝙ cum quidā ẜuus dei a magno ꝓfectu virtutū lapſus eſſet in vitia carnis. indeqꝫ reſurgēs vix cū multa difficultate ſe ad bona oꝑa valebat applicare ex puſillanimitate ⁊accidia eſtimās ad p̄ſtinū ſtatū virtutum nōpoſſe redire ꝓpter quod accedēs ad ſenem proꝯſilio ille ꝯfortauit eū et animauit ad bonuꝫ.inducens exemplū cuiuſdā pr̄is qui filio mādauit vt ad agruꝫ ſuū iret ad excolēdū qd̓ cūfeciſſet ꝑpendens filius agruꝫ illum longū etlatū et ſpinis plenū multi eſſe laboris et nonin breui excolendū victus ex puſillanimitateet tedio poſuit ſe ad dormiendū. et poſt dormitōem ſurgēs ſeip̄m mente excitabat ad incipiendū agrum colere. Sꝫ puſillanimitas dicebat. Qn̄ tu opus tāmagnū ꝯplebis; melius eſtvt nō incipias. ſicqꝫ tedio victus iteꝝ obdormiuit. Euigilās aūt ſe ꝯfortabat ad inchoatōnem culture: ſꝫ iteruꝫ puſillanimitate victusdeſiſtebat dormitās. Interea ſuꝑuenit pater ⁊inueniēs dormientē: increpauit dicēs. Qūo n̄incipiſti adhuc terrā fodere;: Cui ille. Conſideraba inquit non hoc fieri poſſe niſi longo tꝑeet mihi videbat̉ nunꝙͣ venire ad fineꝫ. Sꝫ admonuit pr̄ dicens. Nō ſic agendū fili mi: nonſic ſed paulatim opus exercendū ſi illo tēporequo dormuiſti tantū laboraſſes terre quantūoccupauit corpus tuū iacens iam feciſſes ꝑtem et inde de die in diem ꝓſequens ꝯpleuiſſesad tēpus pn̄s aſpiciendo non ad futuꝝ. Et ſicpaulatim omne opus magnuꝫ ꝯpleretur. itaet tu ꝙͣuis longe ſis factus a ſtatu p̄ſtino virtutis: tn̄ paulatim de bono in melius ꝓficiſcēdo nonſolū ad ꝓfectum illum ſed etiā ad maiorem cōſcendes: dummodo continues. Sicqꝯfortatus ſe bene habuit in poſterum.Ad ſecundum timore .§. ij.quo .ſ. quis timet amittere bona tꝑalia cumꝑ hoc declinat quis a b̓tute eſt pct̄m. Et iſtudhꝫ ꝑuertere iuditiū in rectoribꝰ ⁊ p̄latis. xj. ꝙiij. Quatuor. Et ex iſto ꝓcedunt multa mala.Timor quē habuit Ieroboam rex factꝰ a deoſuꝑ iſrl̓ ne ppl̓us ſibi ſubditus eūdo in hierl̓mad offerendū ſacrificiū ẜm mandatū legis cōtraheret familiaritatē cum tribu iuda. et indead regeꝫ iuda reuerteret̉ regnū eius. Induxiteū ad faciendū vitulos aureos qͦs ppl̓s adoraret. ſꝫ timor quem timebat: euenit. quia ⁊ regnum ⁊ aīam perdidit. Lucretia nobiliſſimaromana qꝛ nimis timuit cōfuſionem infamiequia filius Tarquini ꝯminatus ē ei (niſi ſibiaſſentiret) ꝙ eā occideret et iuxta eā fauiulūſuū et diuulgaret ꝙ ꝓpterea eā occidiſſet quia