CapitulumDecimūſextum
quis .ſ. caſus in qͦ nō videt̉ alicui ꝙ poſſit euatere ſine incurſione magni ꝑiculi ⁊ pct̄i. Sicut accidit Suſāne cū impetierūt eā in pomerio ſenes abſcōditi de adulterio ꝯminātes eaꝫaccuſare ⁊ ꝯdemnare ad mortē niſi aſſentireteis. vn̄ illa ait. Anguſtie mihi ſūt vndiqꝫ. ⁊ qͥdeligā ignoro. vt .ſ. poſſim ſine ꝑiculo euadere.Sꝫ nō deſꝑans d̓ adiutorio dei reſtitit peccatoclamās ꝓ adiutorio: et licet illi falſi ſenes iudices iniuſte ꝯdēnaſſent vt adulterā deus liberauit eaꝫ ꝑ Daniel̓ ſnīam Dan̄. xiij. Debet gͦq̓libet ſemꝑ pct̄m vitare in qͦcunqꝫ caſu. ⁊ reſiduū ſi inde ſcandalum vel ꝑiculū veniat deoꝯmitte̓ ⁊ nō face̓ ſicut fecit ſemel quedā puella q̄ cū mortuo pr̄e remanſiſſet ſub cura auūculi peſſimus ille eā carnalit̓ ꝯgnouit et pluries ex ea filios ꝯcepit eos occidens ad occultandū pct̄m. ⁊ cū illa pauꝑcula inuita traheret̉ ad malū vidēs ſe nō poſſe euade̓ manꝰ eiꝰdeſpata ex tali caſu venenū ſumpſit: ſꝫ poſtearecognoſcēs pct̄m ſuum ne et aīa ſimul ꝑiretcū ſe deuote virgini Marie recōmendaret fuitſibi dictū ab ea vt mitteret ad ꝯuentū p̄dicatoꝝ ꝓ quodā ſancto viro qͥ dicebat̉ mgr̄ Iordanis general̓ ordinis illiꝰ ⁊ illi ꝯfiteret̉ totūpct̄m ſuū ⁊ ſic euade̓t mortē corꝑis ⁊ aīe. Qd̓⁊ fecit ⁊ ꝯfeſſa pct̄m ſuū or̄onibꝰ illiꝰ beatiſſimi viri mortē euaſit aīe ⁊ corꝑis. Nō gͦ deſꝑandū in ꝙͣtacunqꝫ anguſtia ſit quis ꝯſtitutus.¶ Capitulum. xvj. de puſillanimitate.Uſillanimitas eſt filiaaccidię. et p̄t ſic deſcribi. Et eſt vi-tiū quo quis inordinato timore ſeſubtrahit ab oꝑbꝰ bonis q̄ poſſetet debet age̓. vn̄ de puſillanimibꝰ p̄t exponi illud pͣs. Deū nō inuocauerūt. illic trepidauerūt timore vbi n̄ erat timor .i. timuer̄t in hijsvbi nō debebāt time̓ qd̓ p̄t eſſe triplicit̓ vꝫ.Primo qꝛ trepidauerūt oꝑa ſpūalia nō poſſeꝑficere. et ideo amiſerunt.Secūdo qͥa trepidauerunt bona tꝑalia poſſeamittere. et ideo offenderunt.Tertio qꝛ trepidauerūt corꝑa mortalia eorūdeficere. et ideo errauerūt.Primū precipue per.§. j.tinet ad puſillanimitatē cū .ſ. quis ſubtrahitſe ab hijs bonis que poſſet face̓ qꝛ vident̉ ſibifacultatē ſuā excede̓. cū tn̄ n̄ excedāt pͣs. Expectabaꝫ eū .ſ. deū adiutoriū gr̄e ſue qͥ ſaluumme fecit a puſillanimitate ſpūs ⁊ tempeſtate.Hoc aūt eſſe pct̄m. b. tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. cxxxiij.arti. j. ſic ꝓbat. Om̄e id qd̓ ꝯͣriat̉ naturali inclinatōni eſt pct̄m qꝛ ꝯͣriat̉ legi nature. Ineſtautē vnicuiqꝫ rei naturalis inclinatō ad exequendā actōem ꝯmenſuratā potētie ſue. vt pꝫin omnibꝰ rebꝰ tam inaīatis ꝙͣ aīatis. Sicut
aūt ꝑ preſumptōem quis excedit ꝓportōem ſuepotētie dū nitit̉ ad maiora ꝙͣ poſſit. Ita etiāpuſillanimis deficit a ꝓportōne ſue potētie dūrecuſat in idtende̓ qd̓ eſt ꝯmenſuratū ſue potētie. Et ideo ſicut p̄ſumptō eſt pct̄m ita ⁊ puſillanimitas. Confirmat̉ idē alia rōne. Nihilem̄ in moribꝰ eſt vitandū niſi pct̄m. Sed puſillanimitas eſt vitanda. Dicit .n. apl̓s ad Fol̓.iij. Patres nolite ad indignatōem ꝓuocare filios veſtros vt non puſillo animo fiant. gͦ eſtpct̄m. patet idem et ꝑ exemplum qd̓ poniturMath̓. xxv .ſ. de ẜuo malo et pigro qͥ acceptāpecuniā dn̄i ſui .ſ. vnū talentū fodit in terrā.nec oꝑatus eſt in ea ꝓpter puſillanimitateꝫ timens eaꝫ amittere. ꝓpter qd̓ punitus ē a dn̄oſuo ſublato talēto ⁊ miſſus in tenebras. ⁊ ſigͣteum qui hn̄s aliqd̓ donū quo p̄t eſſe vt il̓ alijset timore non deficiendi in bono. quadaꝫ puſillanimitate ductus nō ſe in illo exercet etiāab alijs ad illud agendum poſitus vtiqꝫ talisa deo punitur. Non punitur auteꝫ aliquis inalia vita niſi ꝓpter pct̄m: nec ſibi gr̄a aufert̉niſi ꝓpter demerita. vnde manifeſtū eſt puſillanimitatem eſſe pct̄m. Nec eſt ꝯͣ qd̓ ait ph̓us iniiij. ethicoꝝ .ſ. ꝙ puſillanimis nō ē malꝰ. peccator aūt eſt malus. Nā ẜm Tho. ibi ph̓us appellat malos eos qui ꝓximis inferūt nocumēta ꝑ ſe. ⁊ iſto modo puſillanimis nō eſt malꝰ:qꝛ ꝓximis nō infert nocumēta .ſ. ꝑ ſe. Inferttn̄ ꝑ accidens inꝙͣtum deficit a bonis oꝑbusquibus poſſet ꝓximū iuuare. vn̄ Gregꝰ dicitin paſtor̄. Ꝙ illi qui ꝓdeſſe vtilitati ꝓximoꝝex predicatione refugiūt ſi diſtricte iudicent̉tantis rei ſunt quantis venientibꝰ ad publicūprodeſſe potuerūt. Et idem poteſt dici de hijsqui ſe ſubtrahūt ab audientia cōfeſſionis adhoc expoſiti vel a p̄latura ad hoc vocati niſiex familiari conſilio ſpūſſancti hoc faciāt vtquidā ſancti viri fecerūt. Sꝫ vt dr̄ in regulaiuris in vj. Qd̓ alicui gr̄oſe ꝯcedit̉ non debetab alijs trahi in exemplū. Nec etiaꝫ obſtat qd̓dicit ph̓us in. iiij. ethicoꝝ. ꝙ puſillanimis ē qͥmagnis bonis dignus exiſtit ⁊ tn̄ hijs non dignificat ſeip̄m: ſꝫ nullus ē dignus magnis bonis niſi virtuoſus. gͦ puſillanimis eſt virtuoſus. etſi eſt virtuoſus nō eſt vitioſus. Naꝫ ẜmTho. vbi ſupra. nihil ꝓhibet aliquem habentem habitum virtutis peccare benialit̓ remanēte etiā ip̄o habitu virtutis. Mortalit̓ autē:ſed cū corruptōne habitus virtutis gratuite.Et ideo p̄t ꝯtingere ꝙ aliquis ex virtute quāhabet ſit dignꝰ ad aliqua magna faciēda queſunt digna magno honore. et tamen per hocꝙ nō attēptat ſua v̓tute vti: peccat qn̄qꝫ quidēvenialiter. qn̄qꝫ autem mortaliter. vel p̄t diciꝙ puſillanimis eſt dignus magnis ẜm habilitatem ad virtutem que ineſt ei vel ex bona diſpoſitōe nature vel ex ſcīa vel exteriori fortuna quibꝰ dū r̄cuſat vti ad v̓tutē puſillanimis