Druckschrift 
2 (1477)
Entstehung
Seite
1050
Einzelbild herunterladen
 

CapitulumDecimūſextum

quis .ſ. caſus in videt̉ alicui poſſit euatere ſine incurſione magni ꝑiculi pct̄i. Sicut accidit Suſāne impetierūt in pomerio ſenes abſcōditi de adulterio ꝯminātes eaꝫaccuſare ꝯdemnare ad mortē niſi aſſentireteis. vn̄ illa ait. Anguſtie mihi ſūt vndiqꝫ. qͥdeligā ignoro. vt .ſ. poſſim ſine ꝑiculo euadere.Sꝫ deſꝑans adiutorio dei reſtitit peccatoclamās adiutorio: et licet illi falſi ſenes iudices iniuſte ꝯdēnaſſent vt adulterā deus liberauit eaꝫ Daniel̓ ſnīam Dan̄. xiij. Debetq̓libet ſemꝑ pct̄m vitare in qͦcunqꝫ caſu. reſiduū ſi inde ſcandalum vel ꝑiculū veniat deoꝯmitte̓ face̓ ſicut fecit ſemel quedā puella mortuo pr̄e remanſiſſet ſub cura auūculi peſſimus ille carnalit̓ ꝯgnouit et pluries ex ea filios ꝯcepit eos occidens ad occultandū pct̄m. illa pauꝑcula inuita traheret̉ ad malū vidēs ſe poſſe euade̓ manꝰ eiꝰdeſpata ex tali caſu venenū ſumpſit: ſꝫ poſtearecognoſcēs pct̄m ſuum ne et aīa ſimul ꝑiret ſe deuote virgini Marie recōmendaret fuitſibi dictū ab ea vt mitteret ad ꝯuentū p̄dicatoꝝ quodā ſancto viro dicebat̉ mgr̄ Iordanis general̓ ordinis illiꝰ illi ꝯfiteret̉ totūpct̄m ſuū ſic euade̓t mortē corꝑis aīe. Qd̓ fecit ꝯfeſſa pct̄m ſuū or̄onibꝰ illiꝰ beatiſſimi viri mortē euaſit aīe corꝑis. deſꝑan in ꝙͣtacunqꝫ anguſtia ſit quis ꝯſtitutus. Capitulum. xvj. de puſillanimitate.Uſillanimitas eſt filiaaccidię. et p̄t ſic deſcribi. Et eſt vi-tiū quo quis inordinato timore ſeſubtrahit ab oꝑbꝰ bonis poſſetet debet age̓. vn̄ de puſillanimibꝰ p̄t exponi illud pͣs. Deū inuocauerūt. illic trepidauerūt timore vbi erat timor .i. timuer̄t in hijsvbi debebāt time̓ qd̓ p̄t eſſe triplicit̓ vꝫ.Primo qꝛ trepidauerūt oꝑa ſpūalia poſſeꝑficere. et ideo amiſerunt.Secūdo qͥa trepidauerunt bona tꝑalia poſſeamittere. et ideo offenderunt.Tertio qꝛ trepidauerūt corꝑa mortalia eorūdeficere. et ideo errauerūt.Primū precipue per.§. j.tinet ad puſillanimitatē .ſ. quis ſubtrahitſe ab hijs bonis que poſſet face̓ qꝛ vident̉ ſibifacultatē ſuā excede̓. tn̄ excedāt pͣs. Expectabaꝫ .ſ. deū adiutoriū gr̄e ſue ſaluumme fecit a puſillanimitate ſpūs tempeſtate.Hoc aūt eſſe pct̄m. b. tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. cxxxiij.arti. j. ſic ꝓbat. Om̄e id qd̓ ꝯͣriat̉ naturali inclinatōni eſt pct̄m qꝛ ꝯͣriat̉ legi nature. Ineſtautē vnicuiqꝫ rei naturalis inclinatō ad exequendā actōem ꝯmenſuratā potētie ſue. vt pꝫin omnibꝰ rebꝰ tam inaīatis ꝙͣ aīatis. Sicut

aūt preſumptōem quis excedit ꝓportōem ſuepotētie nitit̉ ad maiora ꝙͣ poſſit. Ita etiāpuſillanimis deficit a ꝓportōne ſue potētierecuſat in idtende̓ qd̓ eſt ꝯmenſuratū ſue potētie. Et ideo ſicut p̄ſumptō eſt pct̄m ita puſillanimitas. Confirmat̉ idē alia rōne. Nihilem̄ in moribꝰ eſt vitandū niſi pct̄m. Sed puſillanimitas eſt vitanda. Dicit .n. apl̓s ad Fol̓.iij. Patres nolite ad indignatōem ꝓuocare filios veſtros vt non puſillo animo fiant. eſtpct̄m. patet idem et exemplum qd̓ poniturMath̓. xxv .ſ. de ẜuo malo et pigro acceptāpecuniā dn̄i ſui .ſ. vnū talentū fodit in terrā.nec oꝑatus eſt in ea ꝓpter puſillanimitateꝫ timens eaꝫ amittere. ꝓpter qd̓ punitus ē a dn̄oſuo ſublato talēto miſſus in tenebras. ſigͣteum qui hn̄s aliqd̓ donū quo p̄t eſſe vt il̓ alijset timore non deficiendi in bono. quadaꝫ puſillanimitate ductus ſe in illo exercet etiāab alijs ad illud agendum poſitus vtiqꝫ talisa deo punitur. Non punitur auteꝫ aliquis inalia vita niſi ꝓpter pct̄m: nec ſibi gr̄a aufert̉niſi ꝓpter demerita. vnde manifeſtū eſt puſillanimitatem eſſe pct̄m. Nec eſt ꝯͣ qd̓ ait ph̓us iniiij. ethicoꝝ .ſ. puſillanimis ē malꝰ. peccator aūt eſt malus. ẜm Tho. ibi ph̓us appellat malos eos qui ꝓximis inferūt nocumēta ſe. iſto modo puſillanimis eſt malꝰ:qꝛ ꝓximis infert nocumēta .ſ. ſe. Inferttn̄ accidens inꝙͣtum deficit a bonis oꝑbusquibus poſſet ꝓximū iuuare. vn̄ Gregꝰ dicitin paſtor̄. illi qui ꝓdeſſe vtilitati ꝓximoꝝex predicatione refugiūt ſi diſtricte iudicent̉tantis rei ſunt quantis venientibꝰ ad publicūprodeſſe potuerūt. Et idem poteſt dici de hijsqui ſe ſubtrahūt ab audientia cōfeſſionis adhoc expoſiti vel a p̄latura ad hoc vocati niſiex familiari conſilio ſpūſſancti hoc faciāt vtquidā ſancti viri fecerūt. Sꝫ vt dr̄ in regulaiuris in vj. Qd̓ alicui gr̄oſe ꝯcedit̉ non debetab alijs trahi in exemplū. Nec etiaꝫ obſtat qd̓dicit ph̓us in. iiij. ethicoꝝ. puſillanimis ēmagnis bonis dignus exiſtit tn̄ hijs non dignificat ſeip̄m: ſꝫ nullus ē dignus magnis bonis niſi virtuoſus. puſillanimis eſt virtuoſus. etſi eſt virtuoſus eſt vitioſus. Naꝫ ẜmTho. vbi ſupra. nihil ꝓhibet aliquem habentem habitum virtutis peccare benialit̓ remanēte etiā ip̄o habitu virtutis. Mortalit̓ autē:ſed corruptōne habitus virtutis gratuite.Et ideo p̄t ꝯtingere aliquis ex virtute quāhabet ſit dignꝰ ad aliqua magna faciēda queſunt digna magno honore. et tamen per hoc attēptat ſua v̓tute vti: peccat qn̄qꝫ quidēvenialiter. qn̄qꝫ autem mortaliter. vel p̄t dici puſillanimis eſt dignus magnis ẜm habilitatem ad virtutem que ineſt ei vel ex bona diſpoſitōe nature vel ex ſcīa vel exteriori fortuna quibꝰ r̄cuſat vti ad v̓tutē puſillanimis