Druckschrift 
2 (1477)
Entstehung
Seite
1039
Einzelbild herunterladen
 

CapitulumTredecimum

inequalitate vigilijs deeſt ſtipendio priuatexcoīcetur. In eccleſijs cathedralibꝰ vbi dantur diſtributōnes int̓eſſentibus. priuāt̉ abſentes illis diſtributōnibus: ſed nec tn̄ debētprincipaliter conuenire ꝓpter diſtributōneꝫillam quia tunc eſſet ſimonia vel ſaltim turpe lucrum. Qui etiam tarde intrant chorumſcꝫ inchoato offitio et cito exeūt ante finemvel in medio ſine cauſa vrgente male faciūtet a ſathana inſtigant̉. Sicut pꝫ ꝑ exempluꝫmonachi. b Genedicti quē vidit ip̄e et oſtendit alijs ꝙ diabolus ꝑ cucullā eum trahebatextͣ chorum tꝑe orationis: ſed diſciplina. beſpenedictus fugauit. habet̉ in. iij. dialogoꝝ. Sexta negligētia eſt quando pſallentibusalijs cantando vel legendo quis velit illo tēpore dicere alias horas pͥuatas ſubmiſſe plures horas ꝑ ſe citius dicēs. hij qͦdāmō furtūfaciunt. Nam furtum ꝯmittit qui re alteriꝰvtitur ꝯtra voluntatē ip̄ius. cum aūt voluntas religioſi ſit in manibus p̄lati et prelatusvelit ſubditum cum ceteris ꝑſoluere horasvt iuuet alios et ꝯueniat cum alijs. ꝓprio arbitrio vocem ſubtrahens vt ſuas orationesdicat furtuꝫ ꝯmittit: nec deo placet. vn̄ Ber.Ingratū eſt ſpirituiſancto qͥcquid obtulerisneglecto eo quod teneris. Nec ē ſufficiēs excuſatio ſi quis dicat ſe non habere voceꝫ bonam ad adiuuandū choꝝ. quia et in templodn̄i erāt vaſa nōſolū aurea et argētea .ſ. etiāenea. ⁊ om̄ia dn̄i oꝑa ſuo mō bn̄dicunt dn̄met ſuis vocibus non ſolū pſitacꝰ et cignus etphilomena: ſed et canis et aſellus et cicāda.Cōfabulatōes aūt et nuge et riſus curioſuset vagꝰ aſpectꝰ hincīde et incōpoſitō mēbrorū. vt ſacrilegiū in offitijs. et maxime in eccleſia vitanda ſūt. extͣ de īmuni. eccle. Decetdomū li. vj. Septima negligētia eſt tarditas ī dicendo horas vt poſt debitū tp̄us. Hugo de ſācto Uictore. p̄uenire eſt p̄uidētia. tardare ē negligētiā. Henricꝰ dīc ī qͦlibet. ꝙ qͥ ilegitime occupatꝰ vt non valeat horis ꝓprijsdicere: pt̄ dicere de mane uſqꝫ ad veſꝑas. et d̓ſero veſꝑas cū cōpletorio ſimul. ⁊ qn̄ dicunt̉matutine de nocte. pͥma cuꝫ matutino fortedici pt̄. quia ſic eſt ꝯſuetū in capella dominipape. quod videt̉ verū quando dicuntur matutine non de ſero ſed poſt mediā nocteꝫ. Deſero em̄ pn̄t dici matutine ſequētis diei cumſit alijs occupatꝰ vtilibꝰ. nam ſi ex ſomnulētia et delitijs diceret nō excuſaret̉ a peccatopigritie et negligentie. ẜm Tho. in qͦlibet. etDen. In tarbando autē notabiliter mere exnegligētia horā aliquā dicere poſt debitū tīpus .ſ. ante ꝯpletū diem. puta matutinū dīchora nona. pͥmā hora. xxij. diei. vtrū ſit mortale. At vr̄ Umb̓ in expoſitōne regule tenereꝙ ſic. Quod durū videt̉ dicere. nec rō aliquaorget nec auctoritas canonis. Eccleſia em̄ p̄-

cipit dici offitiuꝫ nocturnū parit̉ ⁊ diurnū.de cele. miſ. c. dolentes. Et offitiū vniꝰ diei eſtſub vno p̄cepto. qd̓ p̄ceptū impleri vr̄ ſi ip̄moffitiū infra diē dicit̉ ſuū. al̓ ſi dicat̉ ꝙ horaq̄libet tp̄us ꝓpriū habeat dicēdi qd̓ notabilit̓p̄teriens peccet mortaliter ꝯmittit ī die. vij.mortalia. cū tn̄ dicat̉ ꝙ omittēdo. vij. horasvnius diei nō ꝯmittit niſi vnuꝫ ẜm Vil̓. ſedtantograuiꝰ quātoplus dimittit̉. Preterea ſideterminatio tꝑis eſſet in p̄cepto cuilibet hore: nō excuſaret̉ qui ex iuſta occupatōe notabiliter tardaret. ſicuc nec excuſat̉ qui dimitteret offitium ꝓ illa die ꝓpter occupatōnes. Item ſi quis oblitꝰ alicuiꝰ hore putaprime. dicit aliā ſequentē puta tertiā. poſteaperpendens nō oportet ꝙ dicta hora omiſſaſcꝫ prima. iterū dicat tertiam: ſed ſufficit tm̄ſemel dixiſſe. etiam ſi ordine poſtpoſito. ẜmPe. de pal̓. ī. iiij. De ml̓tis alijs ꝑtinētibꝰ admateriam iſtam habes in. iij. parte ti. xiij. c.De horis. ibi vide. Capl̓m. xiij. de Pigricia et ibi d̓ tarditateꝯuerſionis. ꝯfeſſionis et bone oꝑatōis.Igritia filia ē accidie.t ſtricte ſumendo īportat tarditatem oꝑandi bonum qd̓ fieri dꝫẜm Tho. et hoc rep̄henſibile ē etnociuū. vn̄ dr̄ Eccleſiaſtes. x. In pigritijs humiliabit̉ ꝯtignatio. et in infirmitate manuum ꝑſtillabit domus. Tigna dicunt̉ ligna arcuū q̄ tenēt tectū. Contignatio ē ꝯiūctio eoꝝq̄ fit in ſuꝑiori ꝑte verſus tectum. Ex hoc at̄ꝙ aliquis ē piger .i. tardus ad ꝓuidendū alicui defectui ſeu fracture lignoꝝ ⁊ nō ſubuenit tꝑe oportuno. ſeqͥtur humiliatio tecti ideſt ruina. Sic ſpiritualiter qͥ eſt tardus adꝓuidendū ⁊ obuiādū defectibꝰ ſuis vl̓ alioꝝ.inde ſequit̉ ruina ſpūalis. et ī remiſſione manuū .i. negligētia oꝑum domꝰ ꝑſtillat .i. ī cōſcīam ītrāt paulatī vitia Lucanꝰ poeta. Tolle moras ſēꝑ nocuit differre paratis. et Gregꝰ. Ubi ꝑiculum vertitur vitanda eſt mora.diſ. iiij. Et regl̓a iuris dicit. Aora ſua cuilibꝫeſt nociua. extͣ de re. iur. li. vj. Et in figurammandauit dominus in veteri lege om̄s auescoruini generis vt īmundas nō debere comedi quia earū vox cracitando ē qͣſi cras denotās tarditatē. et tales moras .ſ. pigricie ⁊ tarditatis ad bonū nō debemꝰ nob̓ incorꝑare .i.aſſumere. hoc aūt vitiū ſatis eſt generale. vn̄Seneca. Nemo qͥcꝙͣ habet facti. in futuꝝ eīnoſtra diſtulimus. Cauēt tn̄ iuſti ab hac pigritia. vn̄ Origen̄. Nullꝰ piger inuenit̉ in domo ſapientis. et loqͥtur de abraham cū recepit angelos hoſpicio. cucurrit em̄ ip̄e ad tabernaculuꝫ. Sara accelerauit ſata ſimile puer feſtinauit ad gregem Gen̄. xviij. Et de. b