TitulusNonus

(iuſticie eius .i. ſuꝑ om̄ia oꝑa qͥbus iuſticiaꝫexercuit ꝯtra diabolū. Debent ergo deuotedici et cū attentōe. vt habet̉ extͣ de cele. miſ.c. dolentes. in fi. Sed vtrū ip̄a attētio ſit inp̄cepto ſūt opiniones varie. aliqui tenent ꝙſic. alij ꝙ non. alij medio modo .ſ. ꝙ ſit neceſſaria intentio virtualis et ſi n̄ actualis. Declaratōnem horū habes in. iij. ꝑte. ti. xiij. c. d̓horis. ¶ Et ſciendum ꝙ. vij. negligētie ꝯmittuntur in offitio diuino dicendo. Et primaeſt quando non dicit̉ ꝓprium et ordinatuꝫ offitiū eccleſie ſue vl̓ religionis ſue: ſed ad placitum dicit nunc vno modo nūc alio. et de feria non facit quando occurrit. cauſa abbreuiatōnis: ſed facit de ſanctis. vel etiam dicēsoffitium eccleſie ſue quia nō vult quere̓ breuiarium dicit vnam antiphonam vel capitulum vel orationē pro alia: non eſt hoc abſqꝫgraui peccato. ſecus ſi faceret ex īpotentiaꝓpter defectū libri vel viſus et hmōi. Itē cūdicitur curſim et ꝯfuſe vt vnus nō expectetalium in finiendo verſum. vel ita velociter ꝙip̄e vel alius audiēs nō poteſt ꝑciꝑe ſenſumverborū. Cui dici pt̄. ediſcere nobis ꝑabolā.quia ꝑabolice loqui videt̉ vel hebraice. Ecōtra legitur de Eſora ſcriba. ꝙ legit corā omni populo diſtincte et aꝑte ad intelligendū.Et dicit Inno. ꝙ nō peccat qͥ in diuinis offitijs aſſiſtens illud qd̓ dicit nō ītelligit dūmōal̓ cor ad deū habeat et illi pſallat. Si qͥs ergo lectōnē vel aliud qd̓ in choro legit̉ nō intelligat ꝓpter legentis ineptitudinē nō peccat dūmo conet̉ ītelligere ſaltim verba. Sꝫſi ꝓpter mentis euagatōꝫ n̄ intelligit q̄ dicitvel audit nō eſt abſqꝫ culpa negligētie aliqͣ¶ Secunda negligētia eſt quādo dicunt̉ hore ſyncopādo. dimittēdo .ſ. vel v̓ba vl̓ p̓ſus vl̓ſillabas. Integre em̄ et ꝯplete ꝑſoluēde ſt̄ hore. nam ip̄aꝝ ꝑſolutio ẜuitus dr̄. in ſeruitioaūt alicui debito debet quilibet eſſe fidelis. vtnec apicē vel iotam p̄tereat: ſed integre ſinefraude debitū ꝑſoluat. Si quis deberet quotidie ꝑſoluere alteri. vij. marchas. certe ſi aliquos denarios quotidie ſubtraheret n̄ ſatiſfaceret creditori. Sic infibeliter agit qͥ in offitijs ſyncopat: qd̓ rep̄hendit̉ in dicto. c. dolētes de cele. miſ. Exemplū de illo ſācto patrequi vidit diabolū in choro cuiuſdā monaſterij manere cū fratres dicerēt offitiū et mittere ſepe in ſacco quē ſecum deferebat et interrogatus a patre quid intromitteret. Reſpondit ꝙ verba ⁊ ſillabas qͣs illi dimittebātde offitio in futuro iuditio ea p̄ſentaturꝰ adpunitōꝫ negligētie eoꝝ. Ubi aduertenduꝫ ꝙſi qͥs ex aliqua cā rōnabili vt quia oꝫ reſpondere alicui vel inuenire librū et hmōi aut etiam ex negligētia omittat verbuꝫ pſalmi velpſalmū: nō debet ſubtrahere vocē p̄cipue cūſint pauci et redire ad omiſſū ⁊ ſic ꝑturbare

alios ex reuolutōne librorū vel ſubtractōneadiutorij. Sed penitere de ſua negligentia īcorde et ꝓſequi offitiū chori. ⁊ poſt. offitiumillud omiſſū vel aliquid loco eius ſupple̓. Etidem ſi dormit ī aliqua ꝑte. Et ſecundū Henricū in quolibꝫ. dum vnus chorus dicit vnūperſū. alius aliū. eſtimandū eſt ſingulos totū dixiſſe. quia ſic eccleſia ordinauit. Ex quodicto ſcrupuloſe et irrationabiliter mouent̉illi qui faciunt ſibi cōſcientiam non dicendiquod inchoatur ab officiatore vl̓ cantore vl̓ab aliquibus qͥbus ꝯmittit̉ verſus et huiuſmodi. vt Inuitatoriū ⁊ huiuſmodi. Suꝑfluum em̄ ē hoc. ¶ Tertia negligētia eſt quādoin offitijs vana et extranea intermiſcentur.ſecus ſi neceſſaria vt īterrogando d̓ libro velquis habeat dicere hoc vel illud. neceſſitasem̄ nō habet legem. vt extͣ de re. iur. Quod īlege. Sed nonſolum vaniloquia ibi ſunt rep̄henſibilia ſed etiam bona verba īꝑtinentiaad offitium. vt diſputabilia ⁊ hmōi. Et ſicutverba ita nec oꝑa interponenda ſūt in offitio non ꝑtinentia ad illud. vt ſi quis faceretcoquinā vel colligeret herbas. vel indueretſe cum ſurgit a dormitōe dicendo interim offitium. qd̓ eſt valde rep̄henſibile quia dat ſibi occaſionē euagandi et irreuerētiam ꝯmittit. Quis eī dn̄s tꝑalis patit̉ ſibi fieri ſerioſa colloquia cum huiuſmodi oꝑibus? Etſi ꝑtotā horā hoc faciat vel ꝓ maiori ꝑte vix ſatiſfacit p̄cepto. ẜm pe. de pal̓. ¶ Quarta negligētia eſt ſecum deferre vel deferri. facereaues vel venaticos canes. qd̓ r̄p̄hēdit̉ d̓ cele.miſ. graui. in cle. ſūt em̄ talia diſtractiua ⁊ īpeditiua offitij. Et ſimiliter ſi cantat̉ offitiūdebent vitari cantus theatrales. quia nō habent talia inducere ad deuotionem ſꝫ ad vanitatem et delectatōnem ſenſualem. vn̄ Pieroꝰ tractans illud apl̓i. Cantantes et pſallentes in cordibus veſtris dn̄o ait. Audiāt hocadoleſcentuli quibus in eccleſia cantandi offitium eſt. nō ore .ſ. tm̄ ſed corde deo cantandū. Nec ī tragediaꝝ moduꝫ guttur ⁊ faucesmedicamīe liniēde ſūt. vt in eccleſia theatrales moduli audiant̉ et cātica. diſ. xcij. Cantātes. Et Augꝰ in li. ꝯfeſ. fatet̉ ſe peccare cūplus delectabat eū melodia cātꝰ ꝙͣ v̓boꝝ ſenſus. Et ī regl̓a dicit. qd̓ nō ita ſcriptuꝫ eſt vtcantet̉ nō cantet̉. qd̓ ſugillat eos qͥ mutantnotā cantꝰ vt faciāt melodiā ſue leuitati ſatiſfaciētes. ¶ Quinta negligētia ē qn̄ abſqꝫcā legitima abſentat ſe ab offitio eccleſie ꝙͣuis pͥuatī dicat extͣ horas. qͥ em̄ bn̄ficiatus ēī eccleſia dꝫ offitiare eā ſi pt̄. vel ꝑ aliū cū n̄pt̄. Et om̄es clerici eiuſdē eccleſie debēt inſimul ꝯuenire ad eā offitiandā. vt. vij. q. j. Ilud. Et religioſi multomagis debēt omnibushoris intereſſe niſi cā rationabilis excuſet.vn̄ etiā diſ. xcj. dr̄. Glericꝰ qͥ abqꝫ corꝑis ſui