Capitul v

Vndecimum

Capitulumhmōi oīno negligētia ne ꝯtingat illud qd̓ legit̉. ij Machabeoꝝ. iiij. vbi dr̄ ꝙ ſacerdotesiā non circa offitia dediti erāt ſed ꝯtēptu tēplo et ſacrifitijs neglectis feſtinabant ꝑticipes fieri paleſtre et ꝓhibitōis iniuſte. Sedet de ꝯſe. diſ. j. dr̄. Qui die ſolēni pretermiſſoeccleſie ꝯuētu .i. neglectis diuinis ad ſpectacula vadit: excoīcetur. Qui vero deuote aſſiſtit miſſe: quā etiā deberēt fideles ex ſua deuotōne qͦtidie audire cū pn̄t licet non teneant̉: multa bona ſpiritualia ꝯſeqͥtur. Intercetera ſpālis oratio fit a celebrante ꝓ aſtantibus. qͥnīmo multa ꝑicula et mala euadit.Un̄ legit̉ ꝙ cū quadaꝫ die feſtiua duo iuuenes ſotij exirēt ciuitatē ſuā vt irēt ad aucupandū vnus eoꝝ priꝰ audiuit miſſā. alt̓ nō.ꝓficiſcentibꝰ igit̉ cepit aer ꝑturbari ⁊ minari pluuias. tonitrua rugire. corruſcatōes frequētari. Auditaqꝫ ē vox de celo ab hijs duobus dicēs. ꝑcute ꝑcute eū. Ad quā exterritidū ꝓſequerent̉ iter fulgur deſcendēs interfecit eū qui miſſā illo mane nō audierat. Quopiſo aliꝰ p̄ pauore qͣi amēs effectꝰ qͥd age̓t igͦrans. quia iā ad locū deſtinatū appropinquabat ſecutus eſt viam ſuā. et iteꝝ audiuit vocem dicentē. ꝑcute ꝑcute eū. ꝙͣtū iſte exterritus fuerit recolēs de ſotio ſuo poſt talē vocēfulgure ꝑcuſſo qͥlibet pt̄ ꝑ ſe imaginari. ſedpoſt hanc vocem ſuꝑuenit alia dicens. Nonpoſſū. quia audiuit hodie. Verbū caro factūeſt. ex eo .ſ. quia audierat miſſā. cuius finiseſt. Uerbum caro factum eſt. ẜm ꝯn̄em morem et ſic euaſit mortē illā terribilem.¶ Capitulū. xj. de negligētia circa p̄dicatōꝫ.Egligētia circa attentionē p̄dicatōnis quod peccatuꝫſit et nō ꝑuū on̄dit Augꝰ dicēs.VNon minus reus erit qͥ verbumdei negligēter audierit. ꝙͣ qͥ ſua negligentiacorpꝰ xp̄i ī t̓rā cade̓ ꝑmiſerit. jͣ. q. j. Int̓rogo.Negligētia aūt ꝯmittit̉ tripliciter.Primo p̄dicatōi non intēdendo.Secūdo p̄dicatōꝫ non audiēdo.Tertio p̄dicatōꝫ nō retinēdo vel nō faciēdo.Ꝙtum ad primum of­ .§. j.fendit qui aſſiſtit p̄dicatōi ſed mēs ꝑ affectūvel cogitatū ad alia euagat̉. Et aliqui qͥdemqui audiūt verbuꝫ dei (deſignatum ꝑ ſemenLuc. viij. Semen ē verbū dei) ſūt dediti vanitati vel curioſitati: et hij ſunt via .ſ. meneeoꝝ ꝯculcata cogitatōnibus vanis et varijsſibi ſuccedētibꝰ. in qͥbus ſemen p̄dicatōis iactatū ꝯculcat̉. et diabolus tollit de mēte eorū. Alij ſūt dediti cupiditati. ⁊ hij ſunt terraſpinoſa in qͥbus exorte ſpine cogitatōnuꝫ etaffectōnū tꝑaliū ſuffocant ſemē verbi: quod

Vndecimumaliquid boni ꝓpoſiti ꝓduxerat. Alij ſūt dediti ſuꝑbie et ariditati indeuotōis. et hij terrapetroſa que nō habet humorē deuotōnis. inqͥbus verbū auditū etſi videat̉ oꝑatū fructūadueniēte calore temptatōnis vel tribulatōnis areſcit et deficit. Sed iactū ſemen ī terram bonā non negligentem ſed ſolicitudinecultiuatam. ſpinis nimiaꝝ curaꝝ purgata.aquis ꝯpūctōis irrigatā: facit fructū ml̓tū.et propter hoc dicit Augꝰ. j. q. j. Interrogo.Querendo quid ſit maius. corpꝰ xp̄i .ſ. in ſacramento. an verbū bei. non minꝰ eſſe verbūdei ꝙͣ corpus criſti. qd̓ verum ē nō quo ad eſſentiā ſed quo ad efficientiā. ẜm glo. Quinīmo maior fructus ſequitur ex v̓bo dei p̄dicato ꝙͣ corꝑe xp̄i ſūpto. Nam ꝑ ſacramentuꝫnullꝰ iuſtificat̉ ſi accedit indigne et incōtritus: ſed augetur iniqͥtas ſua. Sed obſtinatiſſimi homīes audiēdo p̄dicatōneꝫ ꝯuertunt̉.Un̄ em̄ gentiles ꝯuerſi ſūt ad fidē niſi ex p̄dicatōe: Et ꝓpterea ꝓpter magnū fructū qͥ ſeqͥtur ē opus p̄dicatōis ſuꝑ omnia diuina priuilegiatū. Nam ab alijs diuinis excludunturplures ꝑſone. vt excōicati et hmōi. Sed predicatōi omnes poſſūt intereſſe. heretici. ſciſmatici. iudei. pagani. excoīcati. int̓dicti: etomnes malefactores. de ꝯſe. diſ. j. Epūs nullum ꝓhibeat ingredi eccleſiam et audire verbū dei. nec gētilem. nec hereticū. vel iudeumpſqꝫ ad miſſam cathecuminoꝝ. Et quia nonomnia omni genere hominū placēt. vt dicit̉Eccͣi. xxxvij. ſicut nec in cibis: ſed quod vniplacet alter nauſeaꝫ habet. ita in materijs q̄p̄dicantur nō omnes materie nec omnes modi p̄dicandi equaliter om̄ibus placēt nec cōueniūt. ideo patienter debꝫ audiri verbū dei.etiāſi materia vel modus non placeat. ꝓpterqd̓ dr̄ Eccͣi. v. Eſto manſuetꝰ ad audiēdū v̓būdei. Et Iacobi .j. In māſuetudine ſuſcipite īſitū verbū qd̓ poteſt ſaluare animas veſtras.et attento ꝙ p̄dicator xp̄m repreſentet: debetcū magna deuotōe et reuerentia audiri etſivilis et ꝯtemptibilis videat̉ ꝑſona. Un̄ Augꝰ. Ego .ſ. predicator quid ſum niſi cōphinusſeminatoris .i. xp̄i. ip̄e dignatus ē ī me ponē̓ſemen quod ſpargo vobis. nolite reſpice̓ aduilitateꝫ cōphini ſed nobilitatē ſeminatoris.Et Tullius. Non te moueat dicētis auctoritas: ſed quicqͥd dicit attendito. Dicit etiamAugꝰ ꝙ vtile eſt ſcolaſticis noſce ita p̄ponendas eſſe ſn̄ias verbis. ſicut animꝰ p̄poniturcorꝑi. Ex qͦ fit vt malle debeant vtiliores ꝙͣdiſertiores audire ſermones. Sicut mallentprudentiores ꝙͣ pulchriores habere amicos.diſ. xxxviij. Sedulo. Cum magna igitur attentōne et affectu audienda eſt predicatio etcū ſilentio. vnde et Nee. viij. dr̄ ꝙ aures oīsppl̓i erāt erecte ad librū .ſ. legis dei. et Luc. v.Et conueniebāt turbe multe. ſcꝫ ex magno