Druckschrift 
2 (1477)
Entstehung
Seite
1032
Einzelbild herunterladen
 

TitulusNonus

infirmi qui nō poſſūt domū exire. et ſeruitores infirmorū qui nō poſſūt dimittere infirmos ꝓpter ꝑiculū. ⁊ matres que nō poſſūt dimitte̓ ꝑuulos ſine ꝑiculo. et alij qͥ impedimēta legittima hn̄t vel ardua negotia q̄ n̄ poſſūt dimittere ſine magno detrimēto ſcandalo vel ꝑiculo. extͣ de re iu. Qd̓ in lege. Puellenubiles q̄ nō exeūt domuꝫ qꝛ nō ꝑmittunt̉ aparentibus vident̉ excuſari ſi neſciūt preceptū vel ſciētes libenter irēt ſi ꝑmitterent̉. Nōem̄ phas eſſet ſolas domū exire clam vt audirēt quia magna ꝑicula poſſēt inde ꝯtingere. Sed ꝑentes eorū qͥ nō ꝑmittūt accedere īnitētes ꝯſuetudini patrie n̄ vident̉ poſſe excuſari ſi permittunt eas exire ad choreas vl̓alia loca. vel ſtare ad hoſtiū domꝰ aut feneſtras vt videant̉ ab homībus. nam in eo caſu dici nō poteſt ꝯſuetudo q̄ in rōne fundat̉diſ. j. Cōſuetudo. ſed corruptela. et ideo radicitus euellenda. diſ. viij. Mala. Ꝙ vidue aliqͥbus diebus vel ebdomadis in morte virorūmaneāt domi ī ſignū triſticie. vn̄ et miſſā n̄audiunt. videt̉ tolerandū ſi eſt de more pr̄ie.Sed ꝙ maneāt ꝑ integrū annū vel ꝑ ſex mēſes: excuſari nō poſſūt quia magna abuſio ēdiſ. viij. Conſuetudo. Maria magdalena etMartha que nobiles erant et diuites cum eſſent in domo viſitate a pluribꝰ ad ꝯſolanduꝫpro morte germani eorum Lazari: audito ꝙIheſus adueniſſet exierūt domum vt irēt adeum. vt habet̉ Ioh̓. xj. et Heſus quidē tuncmortalis erat. nūc idemip̄e ī ſacramēto altaris eſt et īmortalis. un̄ cū magno affectu accedendū eſt ad ip̄m .ſ. audiendo miſſam. Coniugate que nō poſſūt ire ad audiendū miſſāſine magno ſcandalo virorū. quia .ſ. habēt p̄parare neceſſaria familie et ſeruitrices nonhabent que talia faciāt. vident̉ excuſari poſſe cum in gubernatōe domus et famiſie iuravelint eas vt famulas viris eſſe ſubiectas.xxxiij. q. v. Noluit. et. c. manifeſtū. Nō tamēex hoc ꝙ aliquātulū indignent̉ eis viri qꝛ n̄ita bene p̄parant̉ eis cū accedūt: debent dimittere. Et multomagis nō debēt dimittereqn̄ ex zelotipia mouent̉. vel ex ꝯtēptū diuinoruꝫ querētes ip̄os ī malicia imitari. ar. xj.q. iij. c. Si dn̄s. Debēt etiā dn̄i et patroni ſicordinare de famulis et famulabꝰ ſuis vt audire poſſint et ip̄i miſſam. vn̄ et Pe. de pal̓.in. iiij. dicit. ꝙ nō excipiunt̉ ab hoc preceptoplus ſerui ꝙͣ dn̄i. īmo et ſeruus et ancilla debent diebus feſtiuis vacare deo ſicut et dn̄i.Sꝫ qꝛ oportet aliquē domi remanere debentita ꝓuide̓ eis dn̄i ꝙ ſaltī audiāt miſſā ſi poſſūt. nam et de eis dn̄o ſūt rōnem reddituri ſifuerūt ſoliciti ꝓ ſalutē eorū. vt dicit Amb̓.lxxxvj. diſ. An putatis. Parentes aūt filiosad hoc debent monere et cū pueri ſūt etiā qͣdam vi inducere. Tenent̉ autē hoīes ad hoc

p̄ceptū cū habēt vſum rōnis. ẜm Pe. de pal̓.qd̓ videt̉ intelligendū qn̄ ſciunt vel ſcire pn̄tab alijs hoc p̄ceptū. Nec em̄ oportet ſingulorū auribus inculcari qd̓ publice ſtatutuꝫ ē.diſ. xvj. Qd̓ dicitis. Et licet ignorantia iurisdiuini vel naturalis neminē excuſet habentēpſū rōnis in neceſſarijs ad ſalutē. tn̄ ignorātia iuris poſitiui excuſat. qn̄ ꝓbabilis ē. vt.j. q. iiij. §. fi. Et illi quidē qͥ iuſto impedimento audire nō poſſunt miſſam. debēt ſaltim ꝓaliquo ſpatio in domo vacare orōi loco miſe ex cōgruitate. Introite ergo om̄es in confeſſione portas eccleſie atria eius .i. capellaseccleſie. in ÿmnis ꝯfitemini illi. Non em̄ debent accedere ad miſſam vel eccleſiā vt videant vel videant̉ ab amatoribus ſuis. Nam tales nō implēt p̄ceptū illud eccleſie. ſicut necetiā illi qui ſtant ad ſociandū dn̄os al̓ nō audituri: ſed debēt accedere ad adorandum. ettūc a ſe remouere debent cogitatōes tꝑaliūad deo vacandū. vnde Ciprianus de ꝯſe. diſ. j.ait. Qn̄ ſtamus ad oratōꝫ fratres. inuigilare⁊ inſiſtere ad p̄ces toto corde debemus. Cogitatio carnalis tūc et ſecularis homīs abſcebat. nec qͥcꝙͣ tūc animus aliud ꝙͣ id ſolū cogitet quod p̄cat̉. et ideo ſacerdos ī miſſa ait.Surſū corda. vt dū plebs reſpondet. habemꝰad dn̄m. admonemur nil aliud ꝙͣ dn̄m cogitare debere. claudat̉ ꝯtra aduerſariuꝫ pectꝰ.et ſoli deo pateat. hec ille. In ÿmnis igiturid ē diuinis laudibꝰ inſiſtenduꝫ et orōibus.Euitari ibi debet omnis ſtrepitus et audientes ſubmiſſe debēt ſuas orōnes dicere nō alte ne ꝑturbent mentē ſacerdotis nec etiā ſtare ante faciē celebrantis ne eī tediū faciant.nec curioſe aſpicere que dicūt vel fatiunt ſedpotiꝰ publicanū imitari qͥ nec audebat oculos ad celū leuare ſꝫ ꝑcuciebat pectus ſuuꝫ.vn̄ et Alb̓. dicit ꝙ in mortali exiſtens nō debet multo intuitu reſpicere corpus dn̄i ſed īdignum ſe reputare vel in tranſitu videre. etqui poſſūt ibi manere genuflexi et diſcapuciati p̄cipue facta ꝯſecratōe ob reuerētiā criſti. Si ab omnibus hoc fieri ꝯſueuit et laudabilit̉ gerēti vices eiꝰ ī terris ſcꝫ pape. ꝙͣtomagis ip̄i ſūmo pontifici futuroꝝ bonoꝝī mortali et om̄iū dn̄o et creatori ibi realiterexiſtēti. vn̄ Gregoꝰ de ꝯſe. diſ. ij. Quid ſit dīc.Quis fideliū dubiū habere poteſt ī ip̄a ymolationis hora ad ſacerdotis voceꝫ celos aperiri. in illo Ih̓u xp̄i miſterio āgeloꝝ chorosadeſſe. ſūma et yma ſotiari. vnum ſacramentum ex viſibilibus .ſ. ſpēbus et inuiſibilibusfieri .ſ. diuinitate ⁊ alijs. Cū maxima gͦ reuerentia ibi aſtare oꝫ et om̄i mentis deuotōe.et vt dicit Augꝰ. Admonendi ſunt ſcolaſticine deribeāt ſacerdotes ſi in miſſis vel alijs offitijs faciāt barbariſmos ⁊ ſoleociſmos ⁊ alios d̓fectꝰ. diſ. xxxviij. Sedulo. Cauēda ē gͦ ī