CapitulumQuintum

coactiuā ⁊ ordinat̉ ad bonū ꝯmune. ⁊ ideo ſidelinquēs ꝓpria ſpōte emēdari nō velit. cogēdus ē ꝑ penas vt peccare deſiſtat. tū etiā qꝛ etſi corrigibilis ſit ꝑ punitōeꝫ eiꝰ ꝓuidet̉ bonoꝯmuni. dū ẜuat̉ ordo iuſtitie. ⁊ vniꝰ exemploalij deterrent̉. Sicut nec iudex p̄termittit ferre ſnīam ꝯdēnatōis ī peccātē ꝓpt̓ timorē turbatōis eiꝰ vel amicoꝝ. Ubi aūt eſſet magis ꝑiculū ⁊ detrimētū qd̓ ſequeret̉ bono ꝯmūi ꝓpt̓punitōeꝫ crimīs alicꝰ. ꝓpt̓ ſcandalū inde conſequēdū ꝙͣ vtilitas ſequēda ex punitōe. tuncrōnabiliter correctio poſſet p̄termitti ar. adhoc diſ. l. Ut ꝯſtitueret̉. Debet aūt ī corrigēdo cauere a nimia crudelitate ſeu ſeueritate.⁊ a nimia pietate ſeu remiſſione. Naꝫ ꝙͣtū adpͥmū dr̄ ꝓuer. xxx. Qui nimis emungit elicitſanguinē. ⁊ Ecc̄i. vij. Noli eſſe nimis iuſtꝰ .i.ſeuerus eſt qͥ perit ī iuſticia ſua. Ninc et Lecpapa. Lenit̓ caſtigatꝰ reuerētiā exhibet caſtiganti. aſꝑitas aūt nimie īcrepatōis nec correctionē recipit nec ſalutē. diſ. xlv. Cū beatus.Ꝙͣtum ad ſcd̓m .ſ. de nimia miſd̓ia dr̄ ꝓuer.xiij. Qui parcit virge odit filiū ſuū. Et in veteri lege. Non miſereberis pauꝑis ī iuditō .ſ.vt ex ꝯpaſſione pauꝑtatis non punies delinquentē. Un̄ Hieroꝰ. Que ē iſta bonitas: queē iſta miſcd̓ia: vni ꝑcere ⁊ oēs ī diſcrimē adducere: Polluit̉ eī ex vno peccatore ppl̓us. ſicutex vna morbida oue totꝰ grex inficit̉. diſ. xlv.Sed illud. Ad idē dicit Ormiſda papa. Queē iſta iuſticie īimica bonitas palpare criminoſos. ⁊ vulnera eoꝝ vſqꝫ ī diē iudicij incurata ẜuare: ⁊ paulo poſt. vere dico. qꝛ illi ip̄i qͥbꝰcū ꝑiculoſa ⁊ falſa miſcd̓ia indulge̓ videmurcū ante tribunal̓ xp̄i ꝓ tātis peccatis dānandi aduenerīt ꝯͣ nos cauſā dicturi ſūt dicētes.ꝙ dū aūt aſꝑitatē lingue eoꝝ expauimꝰ. autfalſa blādimēta et ꝑiculoſas adulatōes ip̄oꝝlibenter accepimꝰ. in eiſdē ꝑmane̓ pct̄is īutiliter īdulgemꝰ. aut ip̄a pct̄a auge̓ ꝑmittimꝰ.diſ. l. Si qͥs diaconus. Debet gͦ ſęruari medium vt docet Gregꝰ in. ij. li. moral̓. dicēs. Circaſubditos dꝫ ineſſe rectoribꝰ ⁊ iuſte ꝯſulēs miſcd̓ia. ⁊ pie ſeuiens diſciplina. Aiſcenda eſt gͦlenitas cū ſeueritate. ⁊ faciendū ē quoddā exvtroqꝫ temꝑamētū. vt nec multa aſꝑitate exulcerent̉ ſubditi. neqꝫ nimia benignitate ſoluant̉. diſ. xlv. Diſciplina. Adducit ad hec figuras de ſāmaritano qͥ in vulneribꝰ ſemi viui īmiſit vinū ⁊ oleū. vinū .ſ. mortificatiuumſeueritatis. ⁊ oleū linitiuū pietatis ad eū ſanandū. Et ī archa dn̄i deſignāte p̄latū. erat ⁊mana dulcedinis ⁊ v̓ga diſtrictōis. ⁊ pͣs. Uirga tua .ſ. caſtigatōis. et baculꝰ ſuſtentatōis ꝑꝯfortatōeꝫ. ip̄a me ꝯſolata ſūt. Exemplum inMoÿſe qui ex magna pietate rogauit ꝓ ppl̓oqui ydolatrauerat ſibi a dn̄o ignoſci. aut deleri de libro ſuo. ⁊ poſtea placato dn̄o ip̄e cumſuis occidit. xxiij. milia eoꝝ qͥ peccauerunt.

Uerum quia difficile eſt tenere medium ne īaltero excedatur. dicit Criſoꝰ ꝙ melius eſt domino reddere rationem de nimia miſericordia ꝙͣ de nimia ſeueritate. Si enim benignuseſt dominus. vt quid ſacerdos eius vult videri auſterus. xxvj. q. vij. Alligant. Et Ealixtꝰpapa. Sententia que miſcd̓iam vetat. nōſolūtenere fratres: ſed ⁊ audire fugite. qꝛ potior ēmiſcd̓ia om̄ibꝰ holocauſtomatibꝰ. diſ. l. Ponderet. Qd̓ p̄cipue videtur hr̄e locum qn̄ delinquens humiliter recognoſcit delictū ſuū. neceſt tale qd̓ trahat̉ in exēplū. Un̄ Hieroꝰ. Ubipeccator intelligēs vulnꝰ ſuuꝫ tradit medicocurandum ibi nō eſt virga neceſſaria: ſꝫ ſpūslenitatis. de peni. diſ. j. Importuna. Et vt dicit Augꝰ ſiue plectendo ſiue ignoſcendo hocſolum bene agitur. dūmodo mala vita hominū corrigat̉. xxiij. q. v. ꝓdeſt. Et hec oīa agere debet platus ex caritate. Un̄ Augꝰ. Corripiant̉ a prępoſitis ſuis ſubditi correctionibꝰde caritate venientibꝰ. ꝓ culparū diuerſitatediuerſis vel minoribꝰ vel amplioribꝰ. ⁊ infra.Neſcientes quis ꝑtineat ad p̄deſtinatorū numerum. quis nō ꝑtineat. ſic affici debemꝰ caritatis affectu vt omnes velimus ſaluos fieri. xxiiij. q. iij. Corripiant̉. Ꝙ ſi p̄latꝰ excedatmodū in corrigēdo ſi ex caritate correxit nontenetur a ſubditis veniā poſtulare. di. lxxxvj.Qn̄. Si aūt ex odio fecit: tenet̉ actione iniuriaꝝ. ff. ad. l. acquil̓. Quēad̓modū. Faciliꝰ tn̄ꝑcit̉ p̄latus in hoc caſu ꝙͣ in alijs. quia ī curarei familiaris vix poteſt euitari peccatū. vtxxv. diſ. Qualis. ⁊ p̄cipue negligētie. De huiuſmodi exceſſu p̄latoꝝ in corrigēdo habeturfigura Deūt̉. xix. Si quis abierit cuꝫ amicoſuo ſimpliciter in ſiluam ad ligna cedenda etlignum ſecuris fugerit manum. ferrumqꝫ lapſum de manubrio amicū eiꝰ ꝑcuſſerit et occiderit. hic ad vnā ſupradictaꝝ vrbiū .ſ. refugijfugiet et diuet. ne forte ꝓximus eius cuiuseffuſus eſt ſanguis. doloris ſtimulo perſequatur ⁊ apprehendat ⁊ occidat aīam eius. Quotexponens Gregꝰ in paſtorali ait. Ad ſiluamcum amico imus quotiēs ad intuendū ſubditorum delicta ꝯuertimur. et ſimpliciter lignaſuccidimus qn̄ delinquētiū vitia pia intentione reſecamus: ſed ſecuris manū fugit. cū ſeſeīcrepatio pluſꝙͣ neceſſe eſt in aſꝑitatem ꝑtrahit. Ferrūqꝫ de manubro ꝓſilit. cum de correctione ſermo burior excibit. ⁊ amicum ꝑcutitet occidit. quia auditorem ſuum ꝓlata cōtumelia a ſpiritu dilectionis interficit. Correpti nāqꝫ mens repente ad odium prouehit ſihanc īmoderataⁱ increꝑatio pluſꝙͣ debuit adicit. Sed is qui īcaute ꝓximū lingua extīguitad vnam ex tribus ciuitatibꝰ neceſſe eſt vt fugiat. vt in vna earum defenſus viuat. quia ſiad penitentie lamēta ꝯuerſus in vnitate ſacramenti ſub fide. ſpe ⁊ caritate abſcōdit̉. reꝰ