TitulusNonus
ꝑ ſpālem actū rōnis qͣ p̄termittit̉ .ſ. ꝯſiliumꝙͣuis poſſit reꝑiri ī qͦlibet genere pct̄orum.Ita negligētia ē ſpāle pct̄m ꝓpter defectū ſpālis actꝰ rōnis. qͥ eſt ſolicitudo. ꝙͣuis īueniaturaliqͣliter in omībꝰ peccatis Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q.liiij. Tertō modo exponit̉ ſic. nō eſt qͥ faciatbonū .ſ. penitētie vt debet. Quotidie ml̓ta mala fiūt: ⁊ qͣſi nullū penitet peccatoꝝ ſuoꝝ. vn̄dn̄s ꝯquerit̉ ꝑ Diere. dicentē. c. viij. Nemo ēqui agat penitētiā d̓ peccato ſuo dicens. quidfeci: Sed qͥ ꝑſeuerat ī peccato: negligit vtiqꝫꝯteri. Et cū negligētia ſit circa actū p̄cipiendi. ad quē etiā ꝑtinet ſolicitudo. al̓r tn̄ deficitcirca hūc actū negligēs. al̓r incōſtans. Incōſtans em̄ deficit ī p̄cipiendo qͣſi ab aliqͦ impeditus .ſ. paſſione ꝯcupiſcētie. Negligēs auteꝫdeficit circa actum p̄cipiēdi ꝑ defectū ꝓmptevoluntatis Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. liiij. Et qꝛ hoīestepidi ſūt. ideo negligēter agūt penitētiā. Sꝫſaltem ſeruandū eſt qd̓ ait apl̓us Ro. vj. Pumanū dico ꝓpt̓ īfirmitatē carnis vr̄e. Sicutexhibuiſtis mēbra vr̄a ſeruire iniqͥtati ad iniquitatē .i. peccato ducēti vos in aliud pct̄m.ita exhibete mēbra vr̄a ſeruire iuſtitie .i. penitētie in ſatiſfactōeꝫ .i. quantā habuiſtis ſolicitudinē ad laborandū ꝓ malis. tantā habete ad faciendū penitentia excludēdo omnē negligentiam. ¶ Ꝙ ſumus negligētes ad beneoꝑandū. ⁊ ſoliciti ⁊ fortes ad male oꝑandumhoc ꝯtingit ꝓpter tres rōnes.Primo ꝓpter difficultatem medij.Scd̓o ꝓpter multiplicitate modi.Terto ꝓpter prauitatem animi.¶ Prima gͦ ratō qͣre ſumꝰ negligentes ad beneoꝑandū. ⁊ difficiliter oꝑamur ē ꝓpt̓ difficultatem medij. Difficile em̄ ē bn̄ oꝑari. ⁊ facilemale oꝑari. Et rō huiꝰ eſt iſta. Uirtꝰ ꝯſiſtitin medio rei vel rōnis: ſed tangere mediū eſtdifficile. declinare ſeu deuiare a medio eſt facile. Et ꝙ hoc ſit verum ptꝫ ꝑ exemplum d̓ ſigno. Nā ꝯtingere pūctū ſiue ī centro circuliſiue in aliqua ꝑte ſuꝑficiei ē difficile. deuiareaūt a medio eſt facile vt ptꝫ ī ſagittantibꝰ adſignū. Sic gͦ. quia recte ⁊ v̓tuoſe agere ꝯſiſtitī attingēdo mediū qd̓ ē difficile: recedere aūta medio facile. Ideo negligēs eſt homo ad bonum ⁊ difficilis. ⁊ econtra facilis ⁊ ſolers admalum. Secūda rō eſt ꝓpter multiplicitatēmodi. Nā ẜm Dioniſiū de diuinis noībꝰ. Malum ꝯtingit oīfariā .i. ex ſingularibꝰ defectibus. Bonum vero ex ꝑfecta ⁊ integra cauſa.Ratio huiꝰ eſt. qꝛ acto non iudicat̉ bona niſivtrūqꝫ eoꝝ fuerit .ſ. actꝰ de ſe bonus. vt dareelemoſinam. facere ieiuniū. ⁊ orare. ⁊ hmōi.⁊ circūſtantia bona. q̄ eſt multiplex .ſ. debitꝰfinis. debitus modꝰ. debitū tp̄s ⁊ hmōi. Actōecontra iudicat̉ mala nōſolū ſi actꝰ ſit mal̓ꝰde ſe. vt furari. blaſphemare. ꝑiurare. ⁊ hꝰ. ſꝫetiā et ſi actꝰ ſit bonꝰ in ſe vt ieiunare. et aliqͣ
circūſtantia mala ſit. vt intentō mala .ſ. ꝓpterlaudē hūanā vl̓ alia circūſtātia mala. Difficilius aūt ē face̓ illud ad qd̓ ml̓ta requirunt̉ꝙͣ illud ad qd̓ pauca. Patꝫ etiā ꝑ exemplū depulcritudine ⁊ ſanitate. Nō eī iudicat̉ homopulcer niſi oīa mēbra eiꝰ decora fuerīt. Turpis aūt reddit̉ ex hoc ſolo ꝙ vnū mēbrū corporis turpe ſit. Similit̓ egritudo q̄ ē malumꝯplexionis corꝑalis ꝓuenit ex ſingulari deordinatōe cuiuſcūqꝫ humoris: ſed ſanitas n̄ habet̉ niſi ex debita ꝓportōe oīuꝫ humoꝝ. Sicutgͦ egritudo ī corꝑe hūano ꝯtingit multis modis ac etiā turpitudo. Sꝫ ſanitas ⁊ pulcritudo vno mō .ſ. ꝯcurrētibꝰ oībꝰ .ſ. debita ꝓportōeoīuꝫ mēbroꝝ ⁊ humoꝝ. Ita actō bona ꝯtingit vno mō. vꝫ ꝯcurrētibꝰ oībꝰ neceſſarijs adhoc. vt actu bono. ⁊ circūſtātijs debitis. Sedactio mala ex hoc ꝙ aliquod vnū ex illis deficiat. hec Aꝝ. ij. ethicoꝝ ⁊ Alber. ⁊ Tho. ī ſcriptis ſuꝑ illud. Tertia rō ē ꝓpt̓ pͣuitatē animiqͣre ſumꝰ negligētes ⁊ difficiles ad bn̄ oꝑandum. Sicut em̄ habēti linguā colera īfectā:dulce ē amaꝝ. ⁊ palato nō ſano pena ē panisqͥ ſano ē ſuauis. ⁊ oculis egris odioſa eſt luxq̄ puris ē amabilis ẜm Augꝰ. Ita habēti habitū vitioſū vel affectū īordinato corruptumamore: bn̄ oꝑari eſt difficile ⁊ penoſū. ⁊ indenegligit illud age̓. ſicut ecōtra habēti habitūvirtuoſū: ē facile bn̄ oꝑari. Hec aūt īordinatio affectus ꝯtingit p̄cipue ꝓpter tria. Primoꝓpter mali oꝑis frequentiā. Scd̓o ꝓpter mentis malitiā. Tertō ꝓpt̓ paſſionis vehemētiaꝫꝘtū ad pͥmū certū ē ⁊ manifeſtū. qꝛ frequētia ſeu ꝯſuetudo male oꝑandi facit difficultateꝫ ad bonū. Ꝙͣuis eī res naturales a ſua naturali īclinatōe ꝓpter ꝯſuetudinē in ꝯtrariuꝫnō mutent̉. ſicut pꝫ ꝑ exemplū ī lapide. quiaꝙͣtūcūqꝫ frequēter ꝓijciat̉ ſurſū nūꝙͣ aſſueſcitſurſū moueri. Et rō eſt. qꝛ pͥncipiū huiꝰ inclinatōis .ſ. moueri deorſum qd̓ pͥncipiū eſt grauitas. mutari nō pt̄. Sed in actibꝰ humanismoralibꝰ bn̄ mutat̉ inclinatō ꝓpter ꝯſuetudinem in ꝯtrariū. ⁊ ptꝫ ꝑ exemplū. Nam multegutte cadētes cauant lapidē. ⁊ ex frequēti edificatōe. ſcriptura citharizatōe. ⁊ hmōi. poſtꝙͣ didicerint artē faciliter oēs ⁊ bene oꝑant̉.Et ſic ex frequēti bn̄facere. caſte viue̓. abſtinentiā ſeruare ⁊ hmōi. acq̄rit ſibi hō habitūvirtutis. vnde faciliter poſtea oꝑet̉ ẜm illamvirtutē. ⁊ ꝓpter hoc nō paꝝ differt ꝙ homo apueritia ſtatim aſſueſcat male vel bn̄ oꝑari.Que em̄ a pueritia impͥmūt̉ firmiꝰ retinent̉.Unde qꝛ ꝯſuetudo eſt qͣſi altera natura. qui apueritia aſſueſcit bn̄ face̓: facilit̓ oꝑat̉. qͥ aūtmale: difficult̉ Aꝝ. ij. ethicoꝝ. et Tho. ſuꝑ illud. Scd̓o inordinatō affectus ꝓuenit ꝓptemētis malitiam. Qui em̄ vult ſcient̉ ⁊ de īduſtria aliqd̓ magnū malū incurrere vt aliquominimo bono fruat̉. h̓ ſic malitioſus appeti-