CapitulumQuartum

a p̄lati qͥ ſūt obligati ad curā aīaꝝ declinantab ea. nō curātes niſi de lana ⁊ lacte .i. tꝑalitate ouiū ſuaꝝ: ſed ex negligētia lupis eas exponūt vl̓ dimittūt deuorādas .i. demonijs perdiuerſa vitia. j Thimoth̓. iiij. Noli negligeregrām q̄ data ē tibi ꝑ īpoſitionē manuuꝫ .ſ. adhabēdū curā aīaꝝ. Nā vt dicit Leo. Inferiorum ordinū culpe ad nullos magis referendeſūt ꝙͣ ad negligētes deſideſqꝫ p̄latos. qͥ multaꝫſepe nutriūt peſtilētiā dū ſeueriorē diſſimulant exhibere medicinā. di. lxxxv. c. inferioꝝ.¶Tertō declināt oēs a bono īcōmutabili .ſ. adeo ad bona ꝯmutabilia. Et vt grāmatice etmoraliter exponat̉. Nota ſcd̓m Alber. magnū. ſuꝑ p̄s. ꝙ peccatores declināt ẜm oēs ſexcaſus declinādi. Prīo declināt ī ntō caſu. cūſolū ī mūdo querāt ⁊ cupiāt noīari: qd̓ ꝑtinetad ſuꝑbi ā Gen̄. xj. Celebremꝰ nomē nr̄m anteꝙͣ diuidamur ī terra. Scd̓o declināt ī gtōcaſu .ſ. ꝑ luxuriā Gen̄. xix. Loth declinās de filiabꝰ ſuis genuit. Et d̓ ſenibꝰ qͥ exarſerūt ī cōcupiſcētiā Suſāne. dr̄ Daniel̓. xiij. ꝙ declinauerūt oculos ſuos. vt nō viderēt celū. Tertōdeclināt ī dtō caſu ꝑ gulā Ecc̄i. xviij. Si preſtes aīe tue ꝯcupiſcētiā faciet te ī gaudiū inimicis tuis. Quarto declināt ī actō caſu ꝑ īfamiā ⁊ detractōeꝫ alioꝝ. pͣs. in ꝑſona xp̄i. Proeo vt me diligerēt: detrahebāt mihi. ⁊ loquit̉de iudeis xp̄m infamātibꝰ. Quinto declinantin vtō caſu ꝑ adulatōeꝫ ⁊ v̓ba dulcia. Sed vtdr̄ ꝓuer. j. Si te lactauerint pct̄ores: nō acqͥeſcas eis. Sexto declināt ī ablatō caſu ꝑ rapinā ⁊ ablatōeꝫ reꝝ alienaꝝ. Sed ve eis quimultiplicāt nō ſua Abacuc. ij. Et ſi tales faciunt ex illis hoſpitalia ⁊ eccl̓ias non ꝓpt̓ hocplacāt deū. Ego dn̄s odio habēs rapinā ī holocauſtū. ait ip̄e Iſaie. lxj.Ꝙͣtuꝫ ad ſecunduꝫ .§. ij.tāgit̉ negligētia qͦ ad omiſſionē modi debiti.ſ. circūſtātie debite. Aliqn̄ em̄ omittit̉ bonusactus debitꝰ. Et de hoc dicit. Oēs declinauerunt. Aliqn̄ omittit̉ circūſtātia actꝰ debiti. ⁊tūc ē inutilis actꝰ. Licet em̄ actꝰ de ſe ſit bonus. tn̄ ꝓpt̓ malā intentōeꝫ vl̓ aliā indebitamcircūſtātiā efficit̉ inutilis ad ſalutē. Un̄ ſubbit. ſimul īutiles facti ſūt. Nullū em̄ v̓tuoſuꝫopus ē. niſi debitis veſtiat̉ circūſtātijs. Inutiles dicūt̉ facti .i. īfructuoſi. Nā ſi ſūt p̄lati.doctores. p̄dicatores. ⁊ hꝰ. ꝙͣuis doceant et regāt tn̄ ꝓpt̓ malā vitā efficiūt̉ īfructuoſi. Cuiꝰeī vita deſpicit̉: reſtat vt eiꝰ p̄dicatō ꝯtēnat̉.ait Gregꝰ. Non ſolū alijs ſed etiā ſibi ſūt infructuoſi. qꝛ omiſſio debite circūſtantie facitopus de gene̓ bonoꝝ malū. vn̄ nō meritoriū.An̄ dicit dn̄s Caÿn ẜm aliā trāſlatōeꝫ. Si recte offeras. ⁊ nō recte diuidis: peccaſti Gen̄.iiij. Offert recte deo qͥ facit opꝰ de ſe bonū: ſꝫnō recte diuidit cū illud nō agit cū debita diſcretōne. nō obſeruās debitas circūſtantias.

vt cū facit elemoſinā ī loco indebito vel tꝑe.aut non bono fine. ⁊ h̓ peccat. Sed h̓ queritur que negligētia ſit grauior. an negligētiatꝑis. vel loci. vel finis. ⁊ hmōi. Et reſpondetAlex. ij. ꝑte. q. xxxiiij. ꝙ negligentia tꝑis ē gͣuior. quia damnoſior ſibi. eo ꝙ irreuocabilis.ꝓpter qd̓ dicit Seneca ꝙ negligentia tꝑis eſtindecentiſſima ⁊ valde damnoſa. Negligentiavero circūſtātie loci eſt grauior. qꝛ dānoſioralteri. eo ꝙ maiꝰ nocumentū infert ꝓximo.verbigrā. cum negligenter iacit lapidē ī aliqͦloco: vnde occidit hominē. Negligentia verofinis eſt grauior ſimpliciter. qꝛ ab ip̄o fine determinat̉ bonitas actionis.Ꝙͣtum ad tertium .§. iij.tangit̉ negligentia quo ad omiſſionē boni p̄ſentis. cū dicit̉. Nō eſt qͦ faciat bonū. qd̓ intelligit̉ tripliciter. Uno mō ſic. Multi dicūt bonum ⁊ multi cogitāt bonū: ſꝫ nō eſt qͥ faciatillud bonum: ſed ex negligentia dimittitur.Quāuis em̄ qn̄ p̄termittit̉ aliquis actꝰ debitus exterior. illud dicat̉ omiſſio. tn̄ ip̄a omiſſio eſt effectus negligentie. et qn̄ negligentiareꝑit̉ in p̄termiſſione eoꝝ que ſūt de neceſſitate ſalutis. tūc negligentia trahit̉ ad aliudgenus peccati magis manifeſti. vt ſicut cumomittit̉ ꝯfeſſio vl̓ ꝯmunio ānualis trahiturilla negligētia ad inobedientiam eccleſiaſticip̄cepti. Et vt dicit Ambro. Nō ſatis eſt benevelle: ſed etiā bene face̓ .ſ. oportꝫ. diſ. lxxxvj.Nec etiā ſufficit bn̄ dice̓. vel bonū. Nā ⁊ ficusin qua xp̄c tm̄ reꝑit folia. que verba ſignāt etnon fructus operum. maledicta a xp̄o aruitVath̓. xxj. Et ꝓpterea dicit xp̄c. Non oīs quidicit mihi dn̄e dn̄e intrabit in regnū celorū.Primū dn̄e refert̉ ad cor in quo bonū cogitat̉. Scd̓m dn̄e refert̉ ad os. quo dr̄ bonū: ſꝫoꝑtꝫ ꝙ ſequat̉ tertiū dn̄e qd̓ ſubdit̉ a xp̄o .ſ. qͥfecerit voluntatē patris mei qui in celis eſt:ipſe intrabit in regnū celoꝝ. Scd̓o modo intelligit̉. nō eſt qui faciat bonū .ſ. bonū puruꝫquin .ſ. miſceat cum eo multa mala ⁊ multasnegligentias Eccleſiaſtes. vij. Non eſt homoſuꝑ terram qui faciat bonum ⁊ nō peccet. Etꝓuer. xx. Quis poteſt dicere. munduꝫ eſt cormeū purus ſum a peccato: ⁊ Augꝰ. Si om̄esſct̄i ⁊ ſct̄e dū hic viuerēt int̓rogati fuiſſent ſipeccatum haberent: reſponderent vna voceomnes illud. j Ioh̓. j. Si dixerimus quia peccatum non habemus ipſi nos ſeducimus etperitas non eſt in nobis. excepta ſancta Maria virgine. hec nullam negligentiam cōmiſit. Et ꝙuis negligentia reperiatur in omnipeccato generaliter. quia omnis qui peccat:negligit ea ꝑ que a pct̄o retraheretur. nō tn̄ꝓpter hoc tollit̉ qͥn al̓n ſit ſpāle pct̄m. In peccato vtiqꝫ ſi cōtingat eſſe defectum circa aliquē actuꝫ rōnis. puta defectum ꝯſilij. iudicij.⁊ huiuſmōi. tn̄ ſicut p̄cipitatō eſt ſpāle pct̄m