TitulusOctauus

bona ſua q̄ non ſunt neceſſaria. vl̓ etiā alioꝝcorā illis qͥ ſūt inclinati ad hoc vitiū. vel aliomō ꝓuidere. ſicut xp̄us dixit diſcipulis quibꝰon̄dit ſe in monte trāſfiguratū. Nemī dixeritis viſionē hāc Math̓. xvij. ne .ſ. cū eēnt imꝑfecti ſocij eoꝝ ex hoc mouerētur ad īuidiā qꝛhabuerāt illa viſionem ⁊ non ip̄i. Legit̉ .n. invitis patꝝ. ꝙ cū quidaꝫ antiqͣtus in heremovnde ⁊ magne fame haberet duas cellas adueniente de nouo quodaꝫ patre valde noīatoad habitandum in illo heremo: ille pat̓ commodauit ſibi cellam vnam ex ſuis donec ſibialiter ꝓuideret ⁊ ibi morāte ml̓ti ceperūt adip̄m venire ꝓ cōſilijs etiā ex hijs qͥ ibāt priusad aliū pr̄em p̄fatū. Qd̓ cernens inuidia motus dixit diſcipulo vt iret ad eum et diceretꝙ ſibi reſtitueret cellam quia volebat ea vti.Acceſſit ille ⁊ cū inueniſſet eum infirmum dixit ꝙ pr̄ ſuus mittebat ad viſitanduꝫ eum etnil dixit de repetitōne celle. Regratiatus eſtille ei. ⁊ reuerſus ad pr̄em ſuum dixit ꝙ eratinfirmus. vn̄ patienter ferret qͦuſqꝫ meliꝰ ſehaberet. Inde ad paucos dies ſtimulāte inuiqia miſit iteꝝ ad licentiandum eum de cellaEt diſcipulus verba mutauit dicēs ſe miſſuꝫad viſitandum. demū vidēs ꝙ non recedebat:acceſſit cū baculo expulſurus eū. Sed diſcipulus p̄uenit dicens ꝙ abbas ſuus veniebatad viſitandum euꝫ ex caritate nimia ꝓpt̓ qd̓placeret ei occurrere. Qd̓ ⁊ fecit. ⁊ occurrēsproiecit ſe ad pedes eius grās agens de ꝯmodata cella. Et ille ī ſe reuerſus compunctusē. ⁊ ſedata inuidie paſſione dilexit eū. Interrogauit aūt diſcipulū ſeorſum ſi fecerat ambaſſiatas ſibi cōmiſſas. Et cum intellexiſſetprudētiam diſcipuli ꝙ non eas feciſſet ad tollendum ſcandalum. proiecit ſe ad pedes eiusdicens velle inpoſterū eum eſſe pr̄em. Hic tn̄ſi mendatia dixit non bene fecit. nec imitandus in hoc. ſed de pietate intentōnis.Capl̓m. ij. de Afflictōe ī ꝓſꝑis filia īuidie.Fflictio in proſperisponitur a Grego filia inuidie quein hoc differt a matre ſua .ſ. inuidia. qꝛ cū inuidia doleat ⁊ triſtet̉de bonis ꝓximi appetit et q̄rit diminutionemeoꝝ. Sꝫ cū hoc n̄ euenit ſed potiꝰ ꝯͣriū .i. ꝙ ꝓſꝑitas. īde magis triſtat̉. ⁊ ex hoc ponit̉ filiaīuidie ẜm Tho. vt dictū ē ſupͣ. Dīc at̄ Salomō Eccl̓iaſtes. Cōtēplatꝰ ſū oēs labores hoīm⁊ īduſtrias ⁊ aīaduerti pate̓ īuidie ꝓximi. ⁊ īhoc vanitas. Suꝑ qͥbꝰ v̓bis. d. Ioh̓es Dn̄iciſuꝑ Eccl̓iaſtes poīt īuidiā eē cāꝫ l̓ occaſiōeꝫ.Primo erroris ⁊ falſitatis.Secundo affectōnis cupiditatis.Tertio defectōnis bonitatis..§. j.Ꝙͣtum ad primum.Oēs errores hoīm ꝓceſſer̄t ex pͥmo errore primoꝝ ꝑentuꝫ qd̓ ſemīauit diabolꝰ ex inuidia.

Un̄ dr̄ Sap̄. ij. Deꝰ creauit hoīeꝫ īext̉mīabilē. q̄ .ſ. n̄ potuiſſꝫ errore decipi vl̓ corꝑe defice̓ſi obediſſet. Inuidia at̄ diaboli mors .ſ. aīe etcorꝑis. ītroiuit ī orbē t̓raꝝ. Nā ex īuidia ſuavt hoīeꝫ deijcerꝫ. errorē ⁊ falſitatē ꝓpoſuit dicens. Neqͣꝙͣ moriemī. Ecce falſitas. Scit em̄deus ⁊cͣ. q. d. ex inuidia deus hoc ꝓhibuit neefficiamini ei ſil̓es in ſcīa. Ecce error. Sicqꝫexinde errores in mundo multiplicati ſunt pͥmo inter ph̓os. vt on̄dit Lactantius ī li. iij.inſtitutis. Unꝰ ph̓us ex inuidia volens extinguere nomē ⁊ ſcīam alterius aliā opinioneꝫinueniebat oppoſitaꝫ ſentētie alteriꝰ. quā ⁊ſiaīo nō ſentiret. tn̄ ꝑſuaſionibꝰ aliqͥbꝰ probare nitebat̉. Hinc aliqͦ dicūt Areſtotelē motūfuiſſe ad cōburendū libros Platōnis ſui magiſtri quos potuit. ⁊ poſtea impugnare eū īlibris ſuis ꝯͣ ea que forte nunꝙͣ dixit. ⁊ ſic dealijs ph̓is. Poſtea et inter doctores xp̄ianoshoc malū inuidie inuentū ē. Un̄ ⁊ Haymo inli. de xp̄ianoꝝ rerū memoria de Origene ait.Plurimum admirari non ſufficō ꝙ vir tamilluſtris ⁊ tam aꝑte rebellans ⁊ obuians hereticis. deuolutus ſit in tam notiſſimā hereſim. ꝙ Seraphin ī ẜſaia ſpūmſanctū eē dixerit. Et in alio loco de pn̄ia diaboli ſcr̄ipſerit.⁊ de abſolutōne reproboꝝ poſt mille anos etalijs multis q̄ ſane fidei aduerſant̉. cū abſtinentiſſime vite ⁊ caſtiſſime fuerit ⁊ tam preclare doctrine ⁊ lucidi ſermōis. Ego ſane ſalua fide patrū dixerim vt hec vel non ſcripſerit. ſed ab hereticis ob offuſcandū nomen eiꝰet famā ab hereticis maligne confecta ſūt: etnoīe eiꝰ intitulata. hec ille. Piero. etiā ꝓpterfamam eius celebrem ex tranſlatōne optimaſcripturarū multi ex inuidia detrahebant etcalūniabantur. vt patet in prologo galeato.Un̄ dicit ip̄e ad huiuſmodi. Quid liuore torqueris: quid ꝯͣ me imꝑitoꝝ aīmos concitas?⁊cͣ. Grego etiaꝫ magnꝰ habuit emulos ſuos qͥpoſt mortē manus poſuerūt ad comburēdūlibros ſuos. Sed obſtitit Petrus p̄claro miraculo. Freq̄nter etiam multi doctrinam. beTho. approbatā impugnant vtrum ex inuidia vel zelo veritatis. ipſi viderint.¶ Secūdo afflicto iſta eſt. §. ij.occaſio augēde cupiditatis. Naꝫ inuidus vidēs ꝓſꝑitatē ꝓximi affligit̉ tāꝙͣ hoc ſibi noceat cuꝫ re vera nihil noc eat. Un̄ Tullius detuſculanis q̄onibꝰ ait. Inuidentia eſt egritudo ſuſcepta ꝓpter alteriꝰ res ſecundas .ſ. q̄ nihil noceāt inuidēti. tn̄ quia ſibi videtur ꝙ nōceant ⁊ diminuant ſui gloriam ⁊ reputatōnēideo appetit eū illis bonis priuari. ⁊ ſi nō eueniat hoc. magis triſtat̉. ac etiaꝫ vt illū excebat inſiſtit cupibitati honorū ⁊ diuitiarum.Sic Babilonij vidētes ꝙ tres iuuenes hebretſcliicet Ananias Azarias Miſabel erāt magni principes in curia regis Nabuchodono.