TitulusSeptimus
Sed. b Tho. ꝯͣ vbi ſupͣ. Laudatur auteꝫ in libro Machab̓. ꝓpter qͣndam ſpēm fortitudinisſeu apparētiā. ſed nō fuit in eo vera fortitudoſed mollities nō valēs mala penalia ſuſtinē.¶ Secūdo notandū ꝙ nullꝰ pt̄ aliquē occide̓etiā malefactoreꝫ ꝓpͥa auctoritate abſqꝫ pct̄omortali. Rō huiꝰ ẜm Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. lxiiij.arti. iij. qꝛ occide̓ malefactorē licitū ē inꝙͣtuꝫordīat̉ ad ſalutē totiꝰ ꝯmūitatis. ⁊ ad illū ſolū ꝑtinet cui ꝯmittit̉ cura ꝯmūitatis ꝯẜuāde. ſic ut ad medicū ꝑtinꝫ p̄cide̓ mēbrū putridū qn̄ ei ꝯmiſſa fuerit cura totiꝰ corꝑis. et nōad aliū medicū. Cura at̄ boni ꝯmūīs ꝯmiſſaeſt pͥncipibꝰ ⁊ alijs hn̄tibꝰ publicā auctoritatē. ⁊ ideo eis ſol̓ licet occide malefactores. nōalijs. Ꝙͣuis .n. face̓ aliqͥd ad ꝯmūeꝫ vtilitatēqd̓ nulli nocꝫ ſit licitū cuilibꝫ priuate ꝑſone.nō tn̄ face̓ illud qd̓ alicui nocet licet face̓ etſivtile alijs. niſi ẜm iuditiū hn̄tis publicā poteſtatē. Un̄ Auguſ. ī li. v. de ciui. dei. ait. Quiſine aliqͣ publica admīſtratōe maleficū. furē.ſacrilegū. adulteruꝫ. ꝑiuꝝ. ⁊ quēlibet criminoſū īterfecerit. aut mēbris debilitauerit. velut hoīcida iudicabit̉. ⁊ tā toacrius ꝙͣto n̄ ſibia deo ꝯceſſā pt̄atē abuſiue vſurpare n̄ timuit. xxiij. q. fi. c. pl̓t̉. ¶ Sꝫ q̄rit̉ vtꝝ liceat marito occide̓ vxorē ī adulterio dep̄henſā. Et vr̄ꝙ ſic. ⁊ ꝙ n̄ peccet ī hoc. qꝛ nil īiuſtū facit. nōꝯͣ ꝑſonā. qꝛ mortē meret̉. nec ꝯͣ publicā iuſticiā. qꝛ lex ciuil̓ ꝑmittit viro occide̓ vxorē cuꝫadultero. ſeu etiaꝫ occide̓ adulteꝝ cū filia īuentū. ff. de adul. l. ⁊ hoc ſi ſit vil̓ ꝑſona adulter. Rn̄det ad hmōi Pe. de Palū. et Tho. iniiij. diſ. xxxvij. ꝙ extͣ iudiciuꝫ hoc face̓ ſꝑ eſtpct̄m mortale. qꝛ ꝯͣ iuſticiā. p̄iudicat .n. ꝑſone ⁊ reipublice. ꝑſone qͥdē. qꝛ n̄ debꝫ mori nii ꝯfeſſa vel cōuicta in loco iuditij de crimīe.Reipublice p̄iudicat. qꝛ n̄ ꝑ publicū iudicemmorit̉. Et ꝙͣuis lex hoc ꝑmittat. hoc facit nōvt licitū ꝯcedēs. ſꝫ qꝛ n̄ īfligit penā ꝓpter maximū īcitamētū mariti vl̓ pr̄is. Illa tn̄ lex vtdicit De. hodie ē correcta per Auten. Nouoiur̄. vbi dr̄ ꝙ adultera debet retrudi ī monaſteriū. ⁊ ſic nō ē rea mortis. Sꝫ ⁊ſi ꝑ ſtatutaciuitatis eēt rea mortis hoc n̄ lice̓t. etiāſi ip̄emaritꝰ pl̓ pr̄ eēt iudex qꝛ hec ex iudicō ſūt facienda. n̄ ex furore ſꝫ cū maturitate ⁊ cōſiliofactū ē ī iudicō ꝓponēdū ⁊ ſnīa mortis ꝓferēdāa. Et ſicut n̄ licꝫ ꝑ iſtū modū occide̓ vxorempl̓ filiā. ita nec adulterū. nec ī facto ipſo. necpoſt factū. Io. tn̄ ne apol̓. ī qͦlibꝫ. ex dcā. l. īducta ſētit ꝯͣriū: ſꝫ n̄ ē tenēda tal̓ opinio rōeiā dicta. ¶ Sꝫ nūqͥd licet cuilibꝫ occide̓ eū qͥrebellis ē ciuitati ſuę. ⁊ noxiꝰ reꝑtꝰ extͣ t̓mīosiuriſdictōis illiꝰ ciuitatis ſi ip̄a ciuitas edictūpublicū feciſſet ꝙ ſiqͥs eū vbicūqꝫ occidat premiū recipiet pecunię vl̓ alteriꝰ rei. Ur̄ ꝙ ſic.qꝛ hoc agit n̄ ꝓpͥa auctoritate ſꝫ publica. exqͦciuitas dedit talē lnīam. Incōtͣriū credo eſſe
ẜm rei v̓itatē. Nā ciuitas n̄ hꝫ iuriſdictōeꝫ vl̓aliquā pt̄atē extͣ ſuū territoriū. ⁊ ad iniuriāſibi reputaret vna ciuitas ſi altera vellet punire ſubditū ſuū ſeu ī ſua ciuitate exn̄tē. hocem̄ ē mittere falcē in meſſem alienaꝫ. qd̓ ꝓhibetur. vj. q. iij. Scriptū. Un̄ ſi occidēs ex talilicentia caperetur in ciuitate illa aliena vbiillū occidit. et ip̄e vt homicida iuſte puniret̉.Iniuſta eſt ergo talis lex. ⁊ mortaliter peccateā ſtatuens. qꝛ allicit homines ad peccandū.Ubi aūt qͥ noxius ē ml̓tū ꝯmūitati. ⁊ dignusmorte ꝓpter potētiā ⁊ ſeq̄lam ſuam nō poſſetcapi. vel ordinario iure cōdēnari. ſi dominusprincipalis vel iudex haberet abſolutam poteſtatem quōcunqꝫ puniendi ſi p̄termiſſo ordine iudiciario occidere faceret. nō vr̄ peccare nec homicida cenſeri. exquo cum mereturmortē. ⁊ puniri nō pt̄ aliter ¶ Sed nunquidfurem licet occidere? ℟o. Fur nocturnus ſidiſcerni non poterat ꝙ ad furādum ⁊ non adoccidendum veniſſet. nec al̓ poterat deprehēdi. potuit occidi. al̓ non. extra eo. Si perfodiens et. ff. de furtis. l. Furem. Furē vero diurnum nō licet occidere niſi ſe telo tunc defendat. qꝛ plus ē tunc ꝙͣ fur. Latronem etiā inſidiantem in itineribus ẜm leges cuilibet licetoccidere. ar. xxiij. q. iij. Fortitudo. Et nocturnū depopulatorem agroꝝ. E. eo. l. j. et. ij. Nullum ergo licet occidere ꝓpria auctoritate necetiā infidelem. iudeū. paganū. vel hereticuꝫ.¶ Notandū. iij. ꝙ multominus licet occidereinnocentē dicēte dn̄o Exodi. xxiij. Innocentem ⁊ iuſtum non occides. Ratō eſt ẜm Tho.vbi ſupͣ. arti. vj. Quia cū occiſio pct̄oris ītantū ſit licita īquātuꝫ ordinat̉ ad bonū ꝯmūe.qꝛ ꝑ ip̄m corrūpit̉. Iuſtoꝝ autē ſit conſeruatiua boni cōmūis ⁊ ꝓmotiua. qꝛ ip̄i ſūt pͥncipalior pars multitudinis qͣ ceteri ſuſtētātuiō non licet occidere eos niſi de ſpeciali mandato dei. Nā cū deus habeat dominiuꝫ mortis⁊ vite. eius .n. ordinatōe oēs moriūtur iuſti ⁊pct̄ores. ideo qͥ mandato dei occideret innocētem nō peccaret. ſic nec peccauit Abrahamfilium volens imolare Gen̄. xxij. ⁊. xxiij. q. v.Lex eterna. Ꝙ aūt iuſtus ꝑ mortē pertingatad regnum miſerias huius vite egrediens. ꝑaccidens eſt operi occidentis. Ex bonitate .n.dei hoc euenit et ſui bona diſpoſitōne. non exactu homicide per ſe. Eſt gͦ grauius occidereinnocentē ꝙͣ peccadorē qͣdruplici rōne. ¶ Primo qꝛ magis agit ꝯͣ caritatē nocens ei quemmagis debet diligere. ¶ Scd̓o qꝛ magis īiuſticiā facit īiuriā faciendo ei qͥ minꝰ ē dignus ꝙͣpct̄or. ¶ Tertō qꝛ pͥuat ꝯmūitatē maiori bono¶ Quarto qꝛ magis ꝯtēnit deuꝫ. Luce. x. Quivos ſpernit me ſꝑnit. Euꝫ autē quē nouit iudex innocentē ⁊ tn̄ falſis teſtibꝰ vt reus mortis conuincitur ī iuditio. vt Naboth. iij Regum. xxj. debet diligentius teſtes examinare