Druckschrift 
2 (1477)
Entstehung
Seite
961
Einzelbild herunterladen
 

CapitulumOctauum

ſceleratos morte pūier̄t. Et Abrahā nōſoluꝫ ē īculpatꝰ crudelitatis crimīe ſed laudatusqꝛ voluit filiū obedient̓ occide̓ vt hr̄ xxiij. q.p. Non occides.Ꝙtū ad ſecundū princi. §. ij.pale. Sciēduꝫ occiſioni adiūgit̉ dolꝰ. i.malicia ſeu volūtas directe vel indirecte ꝓpͥaauctoritate. tūc ē ꝓpͥe hoīcidiū pct̄m gͣue. ꝯͣp̄ceptū. Un̄ viro ſāguinū. adiūgit̉. doloſū. tal̓ ē vir ſāguinū et doloſus dimidiatdies ſuos. Oīs .n. acceꝑit gladiū (ait xp̄usMath̓ xxvj) .ſ. ꝓpͥa auctoritate vtēs ad occidē. gladio ꝑibit tꝑali ẜm iura. Etſi iſtuꝫ euaderet quia hic non puniretur. gladio diuineiuſticie peribit in alio. ſi non peniteret.Nulli licet occidere ꝓpria auctoritate.Nec ſeipſum per aliquem caſum.Nec aliquem etiam impijſſimum.Nec virum iuſtum ob premium.Nec vnꝙͣ ad tollendum ſcandalum.Atū ad pͥmū dīc Auguſ. ī. j. de ciui. dei.dn̄s dīc. occides. ītelligamꝰ vtiqꝫ de hoīedictuꝫ: nec te nec alteꝝ. Nec .n. ſeip̄m occidit aliū ꝙͣ hoīeꝫ occidit. Hoc at̄ illicitū declarat. b Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. lxiiij. arti. v. t̄plicirōe. Primo qꝛ naturalit̓ q̄libet res ſeipſamamat. Et ad hoc ꝑtinꝫ q̄libꝫ res naturalit̓ẜuat ſe ī. corrūpētibꝰ reſiſtit ꝙͣtuꝫ pt̄. Et aliqͥs ſe ip̄m occidat ē ꝯͣ naturalē īclinatōeꝫ ꝯͣ caritate qͥlibꝫ debꝫ ſeip̄m dilige̓. Et ſꝑ ē mortale occide̓ ſeip̄m. Scd̓o qꝛ q̄libꝫꝑs illud qd̓ ē: ē totiꝰ. qͥlibet at̄ ē ꝑs ꝯmūitatis. ita illd̓ qd̓ ē: ē ꝯmūitatis. vn̄ ī hocſeip̄m īterficit īiuriā facit ꝯmūitati. vt patꝫ ph̓m. v. ethico. Tercō qꝛ vita ē qͦddaꝫ do diuinitꝰ hoī att̄butū. eiꝰ pt̄ati ſubiectūoccidit viue̓ facit. et ſeip̄m occidit vitaſe pͥuās ī deū peccat. ſicut alienū ẜuū īterficit: peccat ī dn̄m cuiꝰ ē ẜuꝰ. Et ſicut peccatille vſurpat ſibi iudiciū de re ſibi ꝯmiſſa.Ad ſolū .n. dn̄m deū ꝑtinꝫ iudiciū mortis etvite. ẜm illud. Deūt̉. xxxij. Ego occidā viuere faciā. Un̄ nec iudici hn̄ti publicā pt̄atem licet ſe occide̓ ꝯmittēti qd̓cūqꝫ maleficiūqꝛ nullꝰ ē iudex ſuip̄iꝰ. licet tn̄ ei ſe cōmittereiudicō alioꝝ. Un̄ Auguſ de ciui. dei. li. j. Hocdicimꝰ. hoc aſſerimꝰ hoc modis oībꝰ approbabamꝰ neminē ſpōtaneā mortē ſibi debe̓ īferrexxiij. q. v. ſi licꝫ. §. occides. Et poīt oēscaſus poſſēt aliquē moue̓ ad hoc. videlicet.Prīo melioris vite ſeu felicitatis citius ꝯſeq̄nde. vt fecit qͥdaꝫ ph̓us lecto librode īmortalitate aīe Olatōnis ob deſideriū impatiēs ꝑtīgēdi ad hāc īmortalitatē ſentiēdāin ignē ſe ꝓiecit. vt refert Auguſ. v. de ciui.dei. Sꝫ vt dīc. b Tho. vbi ſupͣ. trāſitꝰ hoīs dehac vita ad aliā felitiorē ſubiacꝫ libero arbitrio hoīs. ſed pt̄ati diuine. Et licꝫ obfelitiorē vitā ſe occide̓. Scd̓o pt̄ qͥs moueri

ad hoc ob euadēdū miſerias vite pn̄tis. pauꝑtatis. ꝯfuſiōis. infirmitatis. hꝰ. ſicut fecitAchitofel laq̄o ſe ſuſpendēs. ij Regū. xvij. EtSaul ī bello deuictus a philiſteis ruit ſuꝑgladiū ſuū plene mortuꝰ rogauit Amalechitā ẜuū ſuū vt īterfice̓t ne illudēt̉ a philiſteis: qd̓ fecit. jRegū. vlt̄. Ozias ne caperetur illuderet̉ a gētilibꝰ ſe occidit. vt hr̄. jMach̓. xiiij. Et atho vticēſis audita victoria Iulij ceſaris qͣſi dedigͣtꝰ ei ſubijci ſe occidit. vt refert Ualeriꝰ. poſt euꝫ Augꝰ. ī. j. deciui. dei. Sꝫ hoc illicitū ē irrōnale. qꝛ vlt maloꝝ vite huiꝰ maxīe t̓ribile ē mors.vt patet ph̓m. iij. ethicoꝝ. Et ita īferre ſibimortē ꝓpt̓ euadēdas miſerias huiꝰ vite ē maius malū aſſume̓ ad vitāduꝫᵉ minꝰ: qd̓ ē ꝯͣ. Tercō pt̄ qͥs moueri ꝓpt̓ aliqd̓ pct̄mmiſſuꝫ. ſicut fecit Iudas ſcharioth. qui pn̄iaductꝰ de ꝓditōne xp̄i laq̄o ſe ſuſpēdit Math̓.xxvj. Sꝫ nec hoc licꝫ. qꝛ maxīe ſibi notꝫ īhoc ſibi adimit tēpꝰ pn̄ie necͣariū. qꝛlicꝫ malefactorē occide̓ niſi iudiciū publicept̄atis. Quarto pt̄ moueri ml̓ier ne ab aliocorrūpat̉. ſicut fecit q̄dā ꝯiugata honeſtiſſīa miſiſſet Diocletianꝰ īꝑator vt ea abuteret̉ ꝓpter pulchritudinē. dixit marito. Qui rn̄diſſet obuiari poſſe illa acceſſit: ſedinterfecit ſe. vt hr̄ ī hiſtoria eccl̓iaſtica. Nechoc licꝫ. qꝛ debꝫ ī ſe ꝯmitte̓ crimē maximūqd̓ ē ſui occiſio vt vitet minꝰ crimē alienum.Nlō .n. ē crimē ml̓ieris violētiam violate ſiꝯſēſus adſit. Sꝫ ē minꝰ pct̄m fornicatōnisvel adulterij. ꝙͣ occiſio ſuip̄iꝰ. Et eſt ꝑiculoſiſſimū qꝛ reſtat ei tēpꝰ ad expiādū pn̄iam. Quīto moueri p̄t timore ne ꝯſentiat inaliqd̓ pct̄m. puta ne violētata ml̓ier in actuꝯſētiat delectatōi. Ul̓ etiā abſcidit ſibi virilia ne labat̉ ī vitia carnalia. ſicut fecit Origenes vt poſſꝫ domos ml̓ieꝝ ſecuriꝰ p̄dicare. vt dr̄ ī hiſtoria eccl̓iaſtica: qd̓ ꝓhibet̉ tāꝙͣhoīcidiū. diſ. lv. Siqͥs abſciderit. Sꝫ nec hoclicꝫ qꝛ ſūt faciēda mala vt eueniant bona.ẜm apl̓m. vl̓ vt euitēt̉ mala p̄ẜtim minoraminus certa. In certū ē .n. an aliquis in futuꝝ conſentiat ī pct̄m. potens ē .n. deꝰ eriꝑea qͣcunqꝫ tribulatōne. ſeu temptatōne ſuꝑueniente a pct̄o liberare. Qd̓ auteꝫ Samſon ſeip̄m cuꝫ hoſtibꝰ ruina domus oppreſſerit: excuſat̉ a pct̄o. qꝛ ex inſtinctu ſpūſſancti fecit eum miracula faciebat. vt dicit Auguſt.xxiij. q. v. ſi licꝫ. §. occides. Et eādē rōeꝫaſſigͣt ī .j. de ciui. dei. de qͥbuſdā ſct̄is feīs ſeocciderūt tꝑe ꝑſecutōis. qͣꝝ memoria ī eccl̓iacelebratur. Nico. de lira vr̄ ſimili rōne excuſare allegās opinionē hebreoꝝ. Sauleꝫ vt .ſ.hoc faceret ne ī ip̄o illuderet̉ deꝰ verꝰ hebreo a philiſteis. Sed contrariū ſentit Auguſxxvj. q. v. Nec miꝝ. ꝯmūit̉ a doc. reprobatꝰ dānatus credit̉. de Razia ideꝫ ſentit Nico.