CapitulumOctauum
ſceleratos morte pūier̄t. Et Abrahā nōſoluꝫn̄ ē īculpatꝰ crudelitatis crimīe ſed laudatusqꝛ voluit filiū obedient̓ occide̓ vt hr̄ xxiij. q.p. Non occides.Ꝙtū ad ſecundū princi. §. ij.pale. Sciēduꝫ ꝙ cū occiſioni adiūgit̉ dolꝰ. i.malicia ſeu volūtas directe vel indirecte ꝓpͥaauctoritate. tūc ē ꝓpͥe hoīcidiū pct̄m gͣue. ⁊ ꝯͣp̄ceptū. Un̄ viro ſāguinū. adiūgit̉. ⁊ doloſū.⁊ tal̓ ē vir ſāguinū et doloſus q̄ nō dimidiatdies ſuos. Oīs .n. qͥ acceꝑit gladiū (ait xp̄usMath̓ xxvj) .ſ. ꝓpͥa auctoritate vtēs ad occidēdū. gladio ꝑibit tꝑali ẜm iura. Etſi iſtuꝫ euaderet quia hic non puniretur. gladio diuineiuſticie peribit in alio. ſi non peniteret.Nulli gͦ licet occidere ꝓpria auctoritate.Nec ſeipſum per aliquem caſum.Nec aliquem etiam impijſſimum.Nec virum iuſtum ob premium.Nec vnꝙͣ ad tollendum ſcandalum.Atū ad pͥmū dīc Auguſ. ī. j. de ciui. dei. cūdn̄s dīc. Nō occides. ītelligamꝰ vtiqꝫ de hoīedictuꝫ: nec te nec alteꝝ. Nec .n. qͦ ſeip̄m occidit aliū ꝙͣ hoīeꝫ occidit. Hoc at̄ eē illicitū declarat. b Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. lxiiij. arti. v. t̄plicirōe. ¶ Primo qꝛ naturalit̓ q̄libet res ſeipſamamat. Et ad hoc ꝑtinꝫ ꝙ q̄libꝫ res naturalit̓ẜuat ſe ī eē. ⁊ corrūpētibꝰ reſiſtit ꝙͣtuꝫ pt̄. Etiō ꝙ aliqͥs ſe ip̄m occidat ē ꝯͣ naturalē īclinatōeꝫ ⁊ ꝯͣ caritate qͣ qͥlibꝫ debꝫ ſeip̄m dilige̓. Etiō ſꝑ ē mortale occide̓ ſeip̄m. Scd̓o qꝛ q̄libꝫꝑs illud qd̓ ē: ē totiꝰ. qͥlibet at̄ hō ē ꝑs ꝯmūitatis. ⁊ ita illd̓ qd̓ ē: ē ꝯmūitatis. vn̄ ī hoc ꝙſeip̄m īterficit īiuriā facit ꝯmūitati. vt patꝫꝑ ph̓m. v. ethico. Tercō qꝛ vita ē qͦddaꝫ donū diuinitꝰ hoī att̄butū. ⁊ eiꝰ pt̄ati ſubiectū qͥoccidit ⁊ viue̓ facit. et iō qͥ ſeip̄m occidit vitaſe pͥuās ī deū peccat. ſicut qͥ alienū ẜuū īterficit: peccat ī dn̄m cuiꝰ ē ẜuꝰ. Et ſicut peccatille qͥ vſurpat ſibi iudiciū de re ſibi n̄ ꝯmiſſa.Ad ſolū .n. dn̄m deū ꝑtinꝫ iudiciū mortis etvite. ẜm illud. Deūt̉. xxxij. Ego occidā ⁊ viuere faciā. Un̄ nec iudici hn̄ti publicā pt̄atem licet ſe occide̓ ꝯmittēti qd̓cūqꝫ maleficiūqꝛ nullꝰ ē iudex ſuip̄iꝰ. licet tn̄ ei ſe cōmittereiudicō alioꝝ. Un̄ Auguſ de ciui. dei. li. j. Hocdicimꝰ. hoc aſſerimꝰ hoc modis oībꝰ approbabamꝰ neminē ſpōtaneā mortē ſibi debe̓ īferrexxiij. q. v. ſi n̄ licꝫ. §. Nō occides. Et poīt oēscaſus qͥ poſſēt aliquē moue̓ ad hoc. videlicet.Prīo mō cā melioris vite ſeu felicitatis citius ꝯſeq̄nde. vt fecit qͥdaꝫ ph̓us q̄ lecto librode īmortalitate aīe Olatōnis ob deſideriū impatiēs ꝑtīgēdi ad hāc īmortalitatē ſentiēdāin ignē ſe ꝓiecit. vt refert Auguſ. v. de ciui.dei. Sꝫ vt dīc. b Tho. vbi ſupͣ. trāſitꝰ hoīs dehac vita ad aliā felitiorē n̄ ſubiacꝫ libero arbitrio hoīs. ſed pt̄ati diuine. Et iō nō licꝫ obfelitiorē vitā ſe occide̓. Scd̓o pt̄ qͥs moueri
ad hoc ob euadēdū miſerias vite pn̄tis. pauꝑtatis. ꝯfuſiōis. infirmitatis. ⁊ hꝰ. ſicut fecitAchitofel laq̄o ſe ſuſpendēs. ij Regū. xvij. EtSaul q̄ ī bello deuictus a philiſteis ruit ſuꝑgladiū ſuū ⁊ nō plene mortuꝰ rogauit Amalechitā ẜuū ſuū vt īterfice̓t ne illudēt̉ a philiſteis: qd̓ ⁊ fecit. jRegū. vlt̄. ⁊ Ozias ne caperetur ⁊ illuderet̉ a gētilibꝰ ſe occidit. vt hr̄. jMach̓. xiiij. Et atho vticēſis audita victoria Iulij ceſaris qͣſi dedigͣtꝰ ei ſubijci ſe occidit. vt refert Ualeriꝰ. ⁊ poſt euꝫ Augꝰ. ī. j. deciui. dei. Sꝫ ⁊ hoc illicitū ē ⁊ irrōnale. qꝛ vltmū maloꝝ vite huiꝰ ⁊ maxīe t̓ribile ē mors.vt patet ꝑ ph̓m. iij. ethicoꝝ. Et ita īferre ſibimortē ꝓpt̓ euadēdas miſerias huiꝰ vite ē maius malū aſſume̓ ad vitāduꝫᵉ minꝰ: qd̓ ē ꝯͣ rōnē. ¶ Tercō pt̄ qͥs moueri ꝓpt̓ aliqd̓ pct̄m cōmiſſuꝫ. ſicut fecit Iudas ſcharioth. qui pn̄iaductꝰ de ꝓditōne xp̄i laq̄o ſe ſuſpēdit Math̓.xxvj. Sꝫ nec hoc licꝫ. tū qꝛ maxīe ſibi notꝫ īhoc ꝙ ſibi adimit tēpꝰ pn̄ie necͣariū. tū qꝛ nōlicꝫ malefactorē occide̓ niſi ꝑ iudiciū publicept̄atis. ¶ Quarto pt̄ moueri ml̓ier ne ab aliocorrūpat̉. ſicut fecit q̄dā ꝯiugata honeſtiſſīaꝓ qͣ cū miſiſſet Diocletianꝰ īꝑator vt ea abuteret̉ ꝓpter pulchritudinē. dixit marito. Quicū rn̄diſſet obuiari n̄ poſſe illa n̄ acceſſit: ſedinterfecit ſe. vt hr̄ ī hiſtoria eccl̓iaſtica. Nechoc licꝫ. qꝛ n̄ debꝫ ī ſe ꝯmitte̓ crimē maximūqd̓ ē ſui occiſio vt vitet minꝰ crimē alienum.Nlō .n. ē crimē ml̓ieris ꝑ violētiam violate ſiꝯſēſus n̄ adſit. Sꝫ ē minꝰ pct̄m fornicatōnisvel adulterij. ꝙͣ occiſio ſuip̄iꝰ. Et eſt ꝑiculoſiſſimū qꝛ n̄ reſtat ei tēpꝰ ad expiādū ꝑ pn̄iam. ¶ Quīto moueri p̄t timore ne ꝯſentiat inaliqd̓ pct̄m. puta ne violētata ml̓ier in actuꝯſētiat delectatōi. Ul̓ etiā cū abſcidit ſibi virilia ne labat̉ ī vitia carnalia. ſicut fecit Origenes vt poſſꝫ ꝑ domos ml̓ieꝝ ſecuriꝰ p̄dicare. vt dr̄ ī hiſtoria eccl̓iaſtica: qd̓ ꝓhibet̉ tāꝙͣhoīcidiū. diſ. lv. Siqͥs abſciderit. Sꝫ nec hoclicꝫ qꝛ n̄ ſūt faciēda mala vt eueniant bona.ẜm apl̓m. vl̓ vt euitēt̉ mala p̄ẜtim minora ⁊minus certa. In certū ē .n. an aliquis in futuꝝ conſentiat ī pct̄m. potens ē .n. deꝰ eriꝑea qͣcunqꝫ tribulatōne. ſeu temptatōne ſuꝑueniente a pct̄o liberare. Qd̓ auteꝫ Samſon ſeip̄m cuꝫ hoſtibꝰ ruina domus oppreſſerit: excuſat̉ a pct̄o. qꝛ ex inſtinctu ſpūſſancti fecitqͥ ꝑ eum miracula faciebat. vt dicit Auguſt.xxiij. q. v. ſi n̄ licꝫ. §. Nō occides. Et eādē rōeꝫaſſigͣt ī .j. de ciui. dei. de qͥbuſdā ſct̄is feīs q̄ ſeocciderūt tꝑe ꝑſecutōis. qͣꝝ memoria ī eccl̓iacelebratur. Nico. de lira vr̄ ſimili rōne excuſare allegās opinionē hebreoꝝ. Sauleꝫ vt .ſ.hoc faceret ne ī ip̄o illuderet̉ deꝰ verꝰ hebreorū a philiſteis. Sed contrariū ſentit Auguſxxvj. q. v. Nec miꝝ. ⁊ ꝯmūit̉ a doc. reprobatꝰ⁊ dānatus credit̉. de Razia ideꝫ ſentit Nico.