CapitulumQuartum

qui conſulerunt et dederunt illud ſcandalum.vt patet Numeri. xxiiij. Iſtud aūt ſcandalum actiuum non eſt in ꝑfectis. et de ip̄is loquitur auctoritas pͣs. Non eſt illis ſcādalumactiuum .ſ. perfectis. Et ratio ẜm Tho. q. ea.arti. vj. quia ſcandalum actiuum ꝓprie eſt cūaliquis facit vel dicit aliquid intendens inducere ad ruinam. vel ſi nō intendit hocip̄m. tn̄opus tale ē vt natū ſit inducere aliū ad ruinam. quod euenit quia inordinatum eſt. Adꝑfectos aūt ꝑtinet ea que agūt ẜm regulā rationis ordinare. ẜm illud. j Corint̉. xiiij. Omnia honeſte et ẜm ordinē fiant in vobis. et p̄cipue hanc cautelaꝫ adhibent in hijs in quibꝰnonſolū ip̄i nō offenderent: ſꝫ etiā alijs offenſionem pararēt. Etſi quid in eoꝝ dictis vel factis ab hac moderatōe deſit: hoc ꝓuenit ex infirmitate humana ẜm quam a ꝑfectione deficiunt. non tn̄ intm̄ deficiunt vt multum abordine rōnis recedat̉ ſed modicum et leuiterquod nō eſt tam magnū vt ex hoc rōnabilit̓poſſit ab alio ſumi occaſio peccādi. et p̄cipuemortalit̓ quod importat ſtricte ruinam. Docuit xp̄c ſuo exemplo vitare alioꝝ ſcandaluꝫqn̄ ſoluit tributum cum tn̄ nō teneret̉ dicensPetro. Vt nō ſcādalizemus eos. vade ad mare et mitte hamum Math̓. xvij. Quo exemplodocet Gregꝰ cuꝫ quis ſcandalizat̉ ex infamiaorta ꝯtra aliquos debent on̄dere innocentiāſuam ſe excuſando ad tollendū ſcandalum ortum. xj. q. iij. Inter verba. ¶ Scādalū paſſiuum dicit̉ ẜm Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. xxxxiij. arti.iij. cum quis ex dicto vel facto alterius bonovel malo vel habenti ſpēm mali ſcandalizat̉.i. in aliquod peccatum ruit. Non .n. ruit quisruina ſpūali niſi ꝑ aliquod peccatuꝫ. Non eſtaūt ſcādalū paſſiuū ſpeciale peccatū: quia exdicto vel facto alterius ꝯtingit aliquem ruere ẜm quodcunqꝫ genus peccati. Nec hocip̄mqd̓ eſt ſumere occaſionē peccandi ex facto velbicto alterius ꝯſtituit ſpālem rōneꝫ peccati:qꝛ non importat ſpālem deformitatem ſpālibirtuti oppoſitam. Et hoc ſcandalū paſſiuumqn̄qꝫ eſt veniale cū .ſ. quis ex facto vel dicto alterius inordinato ruit in veniale pct̄m. Mortale aūt eſt cum ex inordinato facto vel dictoalteriꝰ labit̉ in mortale ſiue hoc intēdat ſiuenō intendat ſcādalizans. ⁊ aliqn̄ ſine peccatoalteriꝰ quis ſcādalizat̉ gͣuiter peccās. ſicut cūquis turbat̉ vel aliqd̓ aliud malū agit ex bono oꝑe vel doctrina rōnabili alterius. Et ſicphariſei audito v̓bo a xp̄o .ſ. Non qd̓ intrat ꝑos ⁊cͣ. ſcandalizati ſunt Math̓. xv. Et ſic apl̓iex paſſionē xp̄i ſcandalizati ſūt. Nam vidēteseum capi et ita male tractari amiſerunt fibeꝫbe eius diuinitate quā prius crediderant permulta ſigna ꝓbabilia edocti. et ſic in ruinamcecibrunt. ẜm illud qd̓ predixerat eis dicēs.Om̄es vos ſcandalū patiemī in me nocte iſta

ath̓. xxvj. Et certuꝫ eſt ꝙ in xp̄o nullū fuitpeccatū nec etiam in apl̓is predicantibꝰ fibeꝫxp̄i quod tn̄ erat iudeis ſcandalum. vt dicit̉. jCorint̉. j. Et ſic ſcandalū actiuū erat non inxp̄o ſꝫ in ſcandalizatis. qꝛ ip̄i ſe ſcādalizabātex indiſpoſitōne ſua ſumentes ſibi ruinam exfacto vel dicto xp̄i: quod nō erat de ſe inductiuum ad ruinam ſed ad virtuteꝫ. ẜm Tho. vbiſupͣ. Et Math̓. xj. Beatus qui nō fuerit ſcandalizatus in me .i. qui vidēdo vel audiēdo paſſionem meā non inde dedignet̉ ex hoc crederediuinitatē meam ꝓpter ignominiā paſſionis.Hoc aūt ſcandalū paſſiuum ꝓprie nō reperit̉in ꝑfectis in caritate. Et ſic dicit pͣs. Non eſtillis .ſ. ꝑfectis ſcandalū paſſiuū ⁊cͣ. Et rō ẜmTho. ſcd̓a ſcd̓e. q. xxxxiij. arti. v. Scandalumpaſſiuū importat quandā ꝯmotōem animi abono in eo qui ſcandalū patit̉. Nullus auteꝫꝯmouet̉ qui rei īmobili firmiter inheret. Maiores aūt ſiue ꝑfecti ſoli deo inherēt cuius eſtīmutabilis bonitas. qꝛ ⁊ ſi inherēt ſuis p̄latisnō inherēt eis niſi inꝙͣtum ip̄i p̄lati inherētxp̄o. ẜm illud. j Corinth̓. iiij. Imitatores meieſtote ſicut et ego xp̄i. Unde ꝙͣtūcunqꝫ videātalios in ſuis dictis vel factis īordinate ſe hr̄eip̄i a ſua rectitudīe nō recedūt. ẜm illud pͣs.Qui ꝯfidunt in domino ſicut mons ſion .ſ. firmi erunt. non ꝯmouebitur ineternū qui habitat in hirl̓m. Non gͦ in hijs qui ꝑfecte adherent deo ꝑ amorē inuenitur ſcandaluꝫ. Ꝙͣuisem̄ ꝑfecti viri ex infirmitate carnis incidantinterdū in aliqua peccata venialia: nō tn̄ exalioꝝ dictis vel factis ſcādalizant̉ ẜm ꝑfectārōnem ſcādali: ſꝫ p̄t eſſe in eis aliqͣ appropinquatō ad ſcandalū. ẜm illud pͣs. Aeī aūt penemoti ſūt pedes qͥa zelaui ſuꝑ iniqͦs ⁊cͣ. Quodat̄ dixit xp̄c Petro. Scādalū es mihi Math̓xvj. ibi ſumit īproprie ſeu large ſcandalū proimpedimēto non .ſ. qꝛ xp̄c fuerit ſcandalizatſꝫ qꝛ cū narraſſet paſſionē ſuā xp̄c diſcipulisin via. Petrus pietatis affectu ad euꝫ poſuitſe ante eū qͣſi impedire volēs iter ſuū ad locūpaſſionis dicēs. Propitius eſto tibi. non erittibi hoc. Id̓o xp̄c dixit ſibi. Uade poſt me ſcādalum es mihi .i. impedire vis paſſionē. Nongͦ ꝑfecti ſed imꝑfecti et mali ſunt qui defaciliſcandalū paſſiuū incurrunt. Un̄ Hieroꝰ dicitſuꝑ illud Math̓. xviij. Qui ſcādalizauerit vnūd̓ puſillis iſtis. dicit. Nota ꝙ qui ſcandalizat̉:ꝑuulus eſt .i. imꝑfectus. Maiores em̄ .i. ꝑfectiſcandalū nō recipiūt. O quanta fatuitas hominū vt imitari velint exempla maloꝝ. et nōproboꝝ. Quis eſt ille tamdemēs qui ſi vide atalium in fluuium ſe iactare. vel ſe vulnerare.aut res ſuas ꝓijcere. velit illum imitari etiāſi ſit potens vel ſapiens. et non potius illumirrideat. illumqꝫ imitet̉ qui querit ꝓmotōembonoꝝ ſuoꝝ; Et que ſunt vera bona niſi virtuoſa operā: O quāta fragilitas perſonaꝝ vt