CapitulumTercium

imꝑie egerūt et de oībꝰ duris q̄ locuti ſunt ꝯͣdeū. Hi ſūt murmuratores ⁊ q̄ruloſi ẜm deſideria ſua. ⁊ hec v̓ba dicunt̉ ibi eē Enoch. Sꝫin pita iſta aliqn̄ punit deꝰ iſtos murmuratores. Un̄ legit̉ in vitis pr̄m ꝙ cū quidā frat̓audiret frequent̓ ꝯfrēs ſuos religioſos hr̄eparias ꝯſolatōes et dulcedines de diuinis inor̄onibꝰ ⁊ meditatōibꝰ ſuis. ip̄e nihil tale experiret̉. ſꝫ aridū ⁊ inſipidū ſe ſentiret ⁊ tedioſum. qͣdaꝫ vice de nocte acceſſit ad eccl̓iamet an̄ imagineꝫ crucifixi ſtans cepit fortitermurmurare ⁊ ꝯqueri in hec v̓ba ꝓrumpens.Dn̄e ſi ego ſeruiſſem alicui t̓ reno dn̄o tantotꝑe quanto ſeruiui tibi ī hac religione ⁊ tantū laboraui ꝓ tuo amore īpoſſibile eſſet qͥnaliqͣ vice on̄diſſet mihi aliqd̓ ſignū amoris ⁊affectōis ⁊ letā faciē exhibuiſſꝫ. ⁊ aliqd̓ donūvel grām imꝑtiret̉. Ecce tot ānis ẜuiui tibiqͥ diceris liberaliſſimꝰ ⁊ pijſſimus p̄dicaris. ⁊nunꝙͣ dediſti mihi vnā ꝑuaꝫ ꝯſolatōꝫ. Alijstot ꝯcedis qd̓ ſepe audio. mihi at̄ es ita crudus. Et qͣre dn̄e tanta duritia erga me? Nūqͥd et ego nō ſeruio tibi? Cunqꝫ hec ⁊ ſimilialoqueret̉. ecce ſenſit ſe ſubito vecte retro ꝑcuſſum ex qͦ ictu cecidit in terrā qͣſi mortu.Adueniētibꝰ fr̄ibꝰ aliqͥbꝰ et neſciētibꝰ caſumip̄m: nec loqͥ valentē ad infirmariā deportauerūt. vbi loq̄lam ⁊ vires aliꝙͣtulū recuꝑāsꝑ aliqͦs dies māſit īfirmus cū tanto fetore vtvix poſſet ei aliqͥs ſeruire. In qͣ infirmitatepct̄m ſuū recogͦſcens ⁊ ꝯfitēs fecit ſe portaread eccl̓iaꝫ an̄ illā imaginē crucifixi. ibiqꝫ humiliatꝰ dice̓ cepit. O dn̄e deꝰ meus ꝙͣiuſte ꝙͣpie me ſuꝑbiſſimū murmuratorē caſtigaſti.grās tibi ago dn̄e deus meꝰ. nec eī aliud mereor ꝓpt̓ impacientiā ⁊ ſuꝑbiā meā. Et ſubito audiuit vocē ſibi dicentē. Oportꝫ hūiliariqͥ vult ꝯſolari. Un̄ ſic hūiliatus poſtea ſenſit ꝯſolatōnes ſpūales.¶ Capl̓m tercium de Clamore.Lamor ponitur interfilias ire ẜm Greg. et Tho. qͥ inhoc ꝯſiſtit ex ira voces clamoſasſꝫ ꝯfuſas ꝓferre. Miſcet̉qꝫ ꝯmuniter cū ꝯtumelia vel ꝯtentione. De clamore at inquit pͣs. Inueterauer̄t oſſa mea duꝫclamarē tota die. Oſſa aīe ſunt vires aīe naturales. vt intellectus. voluntas et hmōi. inqͥbꝰ ꝯſiſtit robur aīe quibꝰ oꝑat̉. ſicut in oſſibꝰ materialibꝰ ꝯſiſtit robur corꝑis. Iſte at̄vires inueteraſcūt .i. debilitant̉ ad bn̄ oꝑanbum ꝑ clamorē vitioſum. Sed ſciendū ꝙ eſttriplex clamor. videlicet.Clamor intenſe affectionis.Clamor horrēde vel indefenſe offenſionis.Uamor ꝯfuſe ꝑturbationis.Primus impetrat exauditionē.Secundus ꝓuocat celeſtē punitionē.

Tercius excitat ad ſcandalizationē.Primus clamor eſt cumᵈ. §. j.qͥs magno affectu deſiderat vel petit aliqͥd adeo; ẜm illud pͣs. Elamaui ī toto corde meo:exaudi me dn̄e. Dīc Gregꝰ. ꝙ multū clamatqui multū amat. Un̄ ⁊ Moyſes cū ſuꝑ marerubꝝ cū filijs iſrl̓ mane̓t ⁊ Pharao eos ꝑſeq̄ret̉ ad reducendum in egiptū. oranti Moÿſiſilent̉: dixit dn̄s. Quid clamas ad me? Exo.xiiij. Clamor eiꝰ erat intenſum deſiberiū quoorabat. Iſte at̄ clamor intrat ī aures dei itaꝙ meret̉ exauditōꝫ. Sic dn̄s repromittit dicēs in pͣs. Clamabit ad me: ⁊ exaudiā eum.Un̄ et de ppl̓o iſrl̓ cū ꝓpter pct̄a ſua diuerſistribulatōibꝰ ⁊ captiuitatibꝰ vrgeret̉. dicit̉ inpͣs. Clamauerūt ad dn̄m cum tribularent̉: ⁊de neceſſitatibꝰ ſuis liberauit eos. vt pꝫ in li.Iudicū ꝑ totum. Sic cananea clamās poſtIh̓m fuit exaudita et ſanata filia eiꝰ Math̓.xv. Sic cecus magis ac magis clamās. Aiſerere mei fili Dauid: fuit illuminatus Lu.xviij. Sꝫ ⁊ p̄dicator iſto mō debet clamare īpopulo .ſ. ex intimo affectu: ⁊ ſic audit̉ virtuoſe et fructuoſe. Sic xp̄c clamabat ī templo nonſolum voce ſed intenſo deſiderio. Siquis ſitit: veniat ad me et bibat Ioh̓is. vij.Sic et Iohannes baptiſta dicit̉ vox clamātis in deſerto Math̓. iij. De hoc aūt clamorenon intelligit̉ verbuꝫ pͣs. quia in ipſo nō inueteraſcunt: ſed iuueneſcunt oſſa anime.Secundus clamor eſt. §. ij.horrenda aliqua ꝯmiſſa iniquitas. Iſa. lviij.Nolite ieiunare ſicut uſqꝫ in hanc dieꝫ vt audiatur in excelſo clamor veſter .ſ. veſtrorumſcelerum. quia talia ieiunia cum his nō placent. Tria aūt vitia precipue ſunt que pͦ ſuihorrore clamant ad deum vindictam et celerem punitionem ſcilicet.Homicidiuꝫ.¶ De primo diSodomia.cit dominꝰ adOppreſſio pauperum.Caijm poſtꝙͣAbel fratrem ſuum occidit. Uox ſanguinisfratris tui clamat ad me de terra Gen̄. iiijEt quid niſi vt tantum ſcelus debeam punire celeriter; Unde ſubito factus eſt vagus etprofugus et tremulus in membris. ¶ De ſecundo dixit dominus Abrahe. Clamor ſodomorum et gomorreorum aſcendit ad me deterra. Et quid clamabat illorum nefas niſiſubitam vindictam: que ꝙͣcitius ſecuta eſtſubuerſis illis quinqꝫ ciuitatibꝰ igne et ſulphure: ¶ De tercio dicitur Exodi tercio.Clamorem eorum audiui propter duritiam⁊cͣ. et loquitur de oppreſſione facta hebreis aPharaone ⁊ populo ſuo. que cito punita eſtper multa flagella: demum autem in marirubro ſubmerſo Pharaone cū exercitu ſuoExodi decimoquarto. Et Iacobi qͥnto. Ecce