Druckschrift 
2 (1477)
Entstehung
Seite
919
Einzelbild herunterladen
 

SextumCapitulum

carnalia dilabunt̉. Caude ſcorpionū in ip̄is aculeis ſūt. vel ad lrāꝫ. caude ꝓlixe veſtimētoꝝ vbi ē venenū pct̄i ꝓdigalitatis ābitionis affliget aīas earū. vel cauda ē finistalis oꝑis in nil remanet niſi remorſusſciēcie pungit de tanto ſcele̓ et amiſſo tꝑe.Ot̄as eaꝝ ad nocenduꝫ dr̄ eſſe. v. mēſes. qꝛꝯn̄iter a paſca vſqꝫ ad mediū autūni fieri ſolent. Sicut reges pͥncipes tali tꝑe ſolēt adbella ꝓcede̓ uſqꝫ ad mediū autūni vt ꝯſumēt auferāt hoſtibꝰ hijeme laborādo acqͥſier̄tIta diabolꝰ poſt paſca īmediate ꝯgregat exercitꝰ choreaꝝ vt qd̓ ꝯgregauer̄t et acqͥſier̄tfideles in aduentu et qͣdrageſima meritoꝝor̄ones. ieiunia. ꝯmunionē. ꝯfeſſiōꝫ. hmōi.totū faciat ꝑde̓ opus choreaꝝ. Rex abiſſiē ſuꝑ locuſtas eas ducēs. ē diabolus ext̓minator dr̄. qꝛ hic ē finis huius inuentōnisoꝑis ext̓minae̓ aīas .i. extͣ t̓minos ꝑadiſi eijcere. Hiero. Aemēto ſꝑ ꝑadiſi colonū ml̓r ꝑadiſo eiecit. Et ſic pꝫ ꝓpoſitū. videlꝫ diabolꝰ ē ductor choreizantiū. ſicut eiꝰ īter eſtcircuitꝰ: ita ī circuitu facit diſcurre̓ choreizātes. Sꝫ īflāmabit deꝰ ī circuitu .ſ. ābulātes.n tercia parte oſten­ .§. iij.dit̉ reatꝰ huiꝰ actus tripudiādi dr̄: Inimicos eiꝰ. Inimici eiꝰ .ſ. dei ſūt ambulant īcircuitu. Nil facit hoīeꝫ inimicū dei niſi peccatū mortale. hoc tollit amiciciā et charitatē dei ponit inimiciciā. ijſa. lix. Iniqͥtateſpr̄e diuiſerūt int̓ vos deū vr̄m .i. diuiſiōeꝫinimiciciā fecerūt. Et Iaco. ī cano. ſua. iiij.c. Qui voluerit amicus huiꝰ ſeculi: inimicus dei ꝯſtituet̉. Amicus mūdi eſt qui amatpompas. laſciuias. ſuꝑbiaꝫ. vanā gl̓iaꝫ. etvult place̓ hoībꝰ ī pct̄is: que oīa reꝑiunt̉ inchoreis. eas efficit̉ qͥs inimicꝰ dei. Inflāmabit ī circuitu ābulantes .ſ. ex hoc ſūtinimici dei. In huiꝰ figurā eſt Ioh̓i baptiſte ad tripudiatuꝫ ſaltatricis filie Herodis īꝯſpectu ꝯuiuantiū fuit ſibi āputatuꝫ caputMath̓. xiiij. Sic choreas ſaltus tripudioꝝ fiunt ī ꝯuiuijs aufert̉ caput Ioh̓i. quiinterp̄tat̉ in ē gr̄a. inꝙͣtuꝫ videlicꝫ habensgrāꝫ exercēs vel vidēs ea in pͥua deſideriaīcurrit vl̓ occaſiones pct̄oꝝ qͣs admiſerat ꝑdit. Un̄ Augꝰ dīc melius ē diebꝰ dn̄icis arare vel fodere ꝙͣ choreas duce̓. Sꝫ cer eſt arare vel fode̓ ī diebꝰ feſtiuis ex hocamitteret̉ gr̄a dei efficeret̉ aliqͥs inimicusdei AAl̓r (vt dīc Origenes) ē arma diaboli.caput pct̄i. expulſio ꝑadiſi. Et aliqn̄ diabolus bellat hoīe aſpectū mulieꝝ. aliqn̄auditū vocis mulieꝝ. aliqn̄ tactū ī choreis. aliqn̄ oēs iſtos modos ſil̓ bellat homine. ibi vident̉ totalit̓ ſuis ornatibꝰ.ibi audiunt̉ in ſuis cantibꝰ cachinis. et locutoībꝰ. manu tangunt̉. ideo ibi diabolꝰfortit̉ pugnat vincit. mirū ſi chorei-

zantes ſūt inimici dei faciant ꝯͣ oīa mandata dei ſacͣmenta ſunt medicine dei. Naꝫꝯͣ baptiſmū militāt. qꝛ in baptiſmo patrinū tenentē ad baptiſmū ꝓmiſerīt renūciare diabolo pompis eiꝰ: choreas ꝓmiſſionē frangūt ſequētes diabolū pompaꝫ eiꝰet oꝑa. Contͣ ſacͣmentū ꝯfirmatōis: qꝛ inip̄o ſuſceperūt ſignū crucis ī ſignū ſūt redempte ſanguine xp̄i effuſi ī cruce: ip̄e ſibi īponūt in capite ſignū diaboli ornamentū .ſ.variū diabolica inſtigatōe. Contͣ ſacͣmentūordinis. qꝛ ordinent̉ clerici ad cantandūofficiū v̓ba dei p̄cipue ī feſtis ad ꝯſolatōꝫſpūaleꝫ ppl̓i: ip̄i officiāt in eccl̓ia diaboli queē locus vanitatis. vt ī theatris plateistando cantilenas vbi ſunt v̓ba diaboli. id eſtamoris carnalis et v̓ba diaboli vana et turpia auertūt pl̓imos a veſꝑis p̄dicatōibus. Contͣ ſacͣmentū mr̄imonij. qꝛ ml̓ta mala deſideria ꝯcipiunt̉ ꝯͣ fideꝫ datam ibidēꝯtentꝰ vxore ſua. Contͣ ſacͣmentum pnīe. qꝛtotā ꝯpunctōꝫ ꝯtritōꝫ euacuant ī hmōi vanitatibꝰ quā ſibi in qͣdrageſima acquiſierūt.Contͣ ſacͣmentuꝫ euchariſtie. qꝛ ſuſceꝑintxp̄m in ꝯmuīone paſcali ipſuꝫ eijciūt ext ciuitatē aīe ad crucifigendū ip̄m in ſua ꝯuerſatōe mūdana. Contͣ extremā vnctōeꝫ. qꝛ pedes vncti ſūt oleo ſancto ad illos qui eaꝫreceꝑūt vn̄ et qͣſi ꝯſecͣti ſunt deo: eos mouētad offenſaꝫ dei. Nōſoluꝫ aūt choreizantesefficiunt̉ inimici dei ſꝫ oīm ſct̄oꝝ. Nam infeſtis oīm ſct̄oꝝ eas exercent. ꝙͣto feſtū eſtſolēnius tantomagis his vacāt. Nullū ſanctoꝝ int̓ceſſorē hr̄e poterūt ī futuro iudicio om̄es offenderīt. Un̄ Gregͦ. in. iiij. dialogoꝝ narrat de qͣdaꝫ puella dicta Muſa. cuinocte apparēs v̓go Maria magno comitatu virginū puellaꝝ albis erāt indute. cumqͥbꝰ Mu̓ſa affectaret aſſociari eis:dixit ſibi v̓go Maria ꝙſi vellet eis eſſe abſtine̓t deinceps ab om̄i leuitate riſibꝰ et iocis vt tripudiatū. ſaltū. cantū. hmōi iocispuellaꝝ. ſic ī die triceſimo veniret ea. qd̓ puella ageret ꝑentes mirarent̉ de tantaꝯpunctōe ſeu ꝯpoſitōne mutatōe eius interrogarēt cauſaꝫ. ip̄a expoſuit illis viſiōeꝫet ꝓmiſſionē ſibi factā a v̓gine Maria. quodet impletū eſt.. xxv. die febre correpta inxxx. poſtea apparēte v̓gine ip̄a cum puellaꝝmultitudine egrotanti: cepit clamare. Eccedn̄a venio. Ecce venio. Sicqꝫ int̓ hec verbaſpm̄ reddidit illis ſct̄is v̓ginibꝰ ad ꝑadiſuꝫ aſcendit. Sicut non potuit illa uſaaſſociari ſct̄is niſi abſtine̓t ab hmōi iocis etpanitatibꝰ. qꝛ tales ſūt inimici dei et ſancto. ita nec choreizantes niſi hmōi dimittāt.Qui aūt non aſſociant̉ ſanctis: demonijsoportet aſſociari. hoc in vltimo notat̉. Pemum pro primo .§. iiij.