Druckschrift 
2 (1477)
Entstehung
Seite
907
Einzelbild herunterladen
 

CapitulumSecundum

ſi ſeruiūt bel legūt in menſa religioſorū cumlicencia ſuꝑioris Vil̓. Tertio curſores qͦꝝnſus neceſſarius eſt dn̄is vel ciuitatibus ſipoſſūt cum ieiunio iter agere: excuſant̉. ſecꝰcuꝫ modicū badūt vel quieſcunt niſi indigerent ex labore precedēte vel etiam in ꝓximodebentes magnū iter facere: oportet reficiant̉ Vil. Hij ſcd̓m Pe. de pal̓. vident̉ excuſari. nonſolū ſi ſine tali offitio poſſūt viuere. qꝛ tūc pauꝑtas excuſaret. ſed etiam ſi alit̓poſſent biuere ſed non eque bene. qꝛ aliud ēde illis qui ad certū diē ſe locant. quia dicunt̉ ſe locare niſi poſſint tūc ieiunare ſi habēt al̓ vnde viuāt. Aliud eſt de alio qui locatſe ad totū ānum et ad totale ſeruitium. qui ſiexcipet nūqͣ diebus ieiunij itineraret noninueniret qui eum reciꝑet. Quarto paupes et mendicantes qui poſſūt tantū habere ad vnam refectōnem ſufficiat eis: excuſant̉. ſecus ſi haberēt ad ſufficientiaꝫ. niſi ex p̄cedenti inedia poſſent ferre ieiuniuꝫ Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. cxlvij. Et videt̉ etiā poſſe ꝯp̄hendi illos qui habēt eis p̄parantesneceſſaria ieiunio. et ip̄i huic non poſſūt vacare. Quinto p̄gnantes et lactātes ſi debilitas impedit eas vl̓ ſi ex hoc timet̉ de ꝑiculo earum aut aborſu vl̓ defectu alimenti pueri: excuſantur a ieiunio immo deberent dimittere ieiunium Vil. Sexto infirmi. debiles: ſed qua infirmitate vel quāta debilitate excuſent̉ arbitrio boni viri ſtat̉. Etſiquidē fuerit manifeſta neceſſitatis vl̓ euidens queuis infirmitas eſt neceſſariū petere diſpenſationē. ẜm Vil. et p̄ſertim cōſuetudine ſic ſe habente ẜm Tho. Si aūt ſit dubiū vtruꝫ ſit cauſa neceſſaria petenda eſt abep̄o loci ſi cōmode haberi poteſt copia diſpēſatio vel a ꝓprio ſacerdote ſi tamē haberipoteſt epūs. tn̄ querat cecū ꝯſilio in huiuſmodi. Itē de ꝯſilio rōnabili medicine īfirmus ſoluēs ieiuniū vel ꝯmedēs carnes diebꝰꝓhibitis peccat: ſed peccaret medicus ſiſine rationabili vel ſaltē dubia talia mandat vel ordinat infirmis. ar. xxiij. q. j. Quidculpatur. Septimo ſenes ſi ſūt multū debiles eo modo poſſūt excuſari ſicut dictuꝫ ē deinfirmis. rōne aūt ſenectutis tm̄ excuſāt̉ſi ſūt fortes ad ſufferendū ieiuniū. nec ē det̓minata etas ab aliquo uſqꝫ ad quos annosquis tenet̉ ad ieiunium. Octauo vxoribus dicit Inno. ꝙͣuis debeant dimittere ielunia que habent ex voto ꝓhibentibus viris.xxxiij. q. v. Maīfeſtū. tamen ieiunia eccl̓ie.Sed forte ꝓpter ſcandalū vitandū poteſt ſacerdos diſpenſare cum tali. diſ. l. Vt ꝯſtitueret̉. Itē hoſti. Sed Pe. de pal̓. in. iiij. dicithoc videtur eſſe ſcandalū pharizeorū et perꝯn̄s cōtēnenduꝫ ſi vult vir vxorē ieiunare: niſi forte ꝓbabiliter timeret̉ īfirmitas vl̓

debilitas. De fructibus multis ieiunij etnibus ieiunij qͣdrageſimalis habes ī ꝑte. iiij.De ieiunio inquit pͣs. .§. vij.Humiliabam in ieiunio animā mea. Ieiunium aſſumitur ad tria. ẜm Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q.cxlvij. arti. j. Primo ad carnis cōcupīe repreſſionem. Un̄ apl̓us. ij. corinth̓. vj. ait. Inieiunijs. in caſtitate exhibeamꝰ noſmetip̄os.p̄mittit ieiuniū caſtitati qͥa ieiuniū caſtitas cōſeruatur. Vt em̄ Hieroꝰ dicit. Sine cerere et bacho friget venus .i. abſtinentiācibi et potus friget luxuria. et ſecunduꝫ hocexponitur iſte verſus. In ieiunio humiliabāid ē mortificabā aīam meā .i. ſenſualitateꝫ acōcupiſcentijs. Secundo aſſumitur ieiuniūad mētis eleuatōnē ī diuina qꝛ homo ieiunꝰeſt magis liber a fumoſitatibꝰ cerebri. vndemagis aptus ad intelligendum. Un̄ Augꝰ.in ſermone. Ieiuniuꝫ mentē eleuat. Et in ſignum huius de Ganiele legit̉ poſt ieiunitrium ebdomadaꝝ accepit eleuatōeꝫ mentisa deo ad diuina miſteria cōtēplanda Daniel̓. x. Et quia humiliatio eſt maxīe neceſſaria ad eleuatōꝫ mētis ad diuina: et ieiuniumhumiliat corpus aīam. bn̄ dr̄. Humiliabaꝫ ī ieiunio. Tertio ieiuniū valet ad culparū ſatiſfactōꝫ. Duꝫ .ſ. affligimus corpꝰ recōpenſamus deo de iniurijs quas fecimus nimis corpus delectando cōtͣ mādata eiꝰ ꝓpt̓eadicit dn̄s Ioel̓. ij. Cōuertimini ad me in totocorde veſtro. in ieiunio. fletu. et planctu. EtAugꝰ dicit ieiuniū facit cor cōtritū et humiliatū. Hūiliabā ī ieiunio. fletu. plāctuſcꝫ ſatiſfaciendo. Qui em̄ ſatiſfacit hūiliat ſeei cui ſatiſfacit ꝯͣ queꝫ ſuꝑbierat iniuriando.Et qꝛ ieiuniū ad p̄dicta tria ordinat̉. ideo illis tꝑibꝰ fuerūt ſpecialit̓ ab eccl̓ia inſtitutaieiunia. in quibꝰ oportet hoīnes magis purgari a peccatis. et eleuari ad diuina deuotionē. magis liberos eſſe a voluptatibꝰ. adqͣs magis inclināt̉ tꝑe veris ſuꝑhabūdantibus hūoribꝰ. Hec aūt ſūt tꝑa paſce ſeu dn̄icereſurrectōnis in cuiꝰ vigilia celebrat̉ baptiſmus quē abluimur a pct̄is. et in cuius diegeneralit̓ ſumi dꝫ ab om̄ibꝰ ſacroſct̄a ꝯmunio. xp̄c reſurrectionē eternitatē inchoauit. Et ideo p̄cedit ieiuniū qͣdrageſimale:qd̓ aīa purgata a pct̄is libera a cōcupiſcentijs magis apta ſit ad dīna eleuari. Et hacrōne etiā ſūt inſtituta ieiunia ī vigilijs incipuis feſtiuitatibꝰ et ſolēnitatibꝰ vt magispoſſit ad ſpūalia eleuari. Et in quatuor tꝑibus anni ꝓcuratōne gr̄e. ordinandis invtilitatē ppl̓i xp̄iani. Sed notandū tripliciter pt̄ ꝯmitti defectꝰ circa iſta ieiunia inſtituta quē defectū homo humiliat aīamſuā in ieiunio qꝛ facit voluntatē dei: ſꝫ ſuā ideo eſt deo gͣtuꝫ. Un̄ quidā ieiunātesꝯquererent̉ quare deus acceptabat eorū