CapitulumSecundum
ſi ſeruiūt bel legūt in menſa religioſorū cumlicencia ſuꝑioris Vil̓. ¶ Tertio curſores qͦꝝnſus neceſſarius eſt dn̄is vel ciuitatibus ſi n̄poſſūt cum ieiunio iter agere: excuſant̉. ſecꝰcuꝫ modicū badūt vel quieſcunt niſi indigerent ex labore precedēte vel etiam in ꝓximodebentes magnū iter facere: oportet ꝙ reficiant̉ Vil. Hij ſcd̓m Pe. de pal̓. vident̉ excuſari. nonſolū ſi ſine tali offitio nō poſſūt viuere. qꝛ tūc pauꝑtas excuſaret. ſed etiam ſi alit̓poſſent biuere ſed non eque bene. qꝛ aliud ēde illis qui ad certū diē ſe locant. quia nō dicunt̉ ſe locare niſi poſſint tūc ieiunare ſi habēt al̓ vnde viuāt. Aliud eſt de alio qui locatſe ad totū ānum et ad totale ſeruitium. qui ſiexcipet ꝙ nūqͣ diebus ieiunij itineraret noninueniret qui eum reciꝑet. ¶ Quarto paupes et mendicantes qui nō poſſūt tantū habere ad vnam refectōnem ꝙ ſufficiat eis: excuſant̉. ſecus ſi haberēt ad ſufficientiaꝫ. niſi ex p̄cedenti inedia nō poſſent ferre ieiuniuꝫ Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. cxlvij. Et videt̉ etiā poſſe ꝯp̄hendi illos qui nō habēt eis p̄parantesneceſſaria ieiunio. et ip̄i huic non poſſūt vacare. ¶ Quinto p̄gnantes et lactātes ſi debilitas impedit eas vl̓ ſi ex hoc timet̉ de ꝑiculo earum aut aborſu vl̓ defectu alimenti pueri: excuſantur a ieiunio immo deberent dimittere ieiunium Vil. ¶ Sexto infirmi. debiles: ſed ꝓ qua infirmitate vel quāta debilitate excuſent̉ arbitrio boni viri ſtat̉. Etſiquidē fuerit manifeſta cā neceſſitatis vl̓ euidens queuis infirmitas nō eſt neceſſariū petere diſpenſationē. ẜm Vil. et p̄ſertim cōſuetudine ſic ſe habente ẜm Tho. Si aūt ſit dubiū vtruꝫ ſit cauſa neceſſaria petenda eſt abep̄o loci ſi cōmode haberi poteſt copia diſpēſatio vel a ꝓprio ſacerdote ſi tamē haberi nōpoteſt epūs. nō tn̄ querat cecū ꝓ ꝯſilio in huiuſmodi. Itē de ꝯſilio rōnabili medicine īfirmus ſoluēs ieiuniū vel ꝯmedēs carnes diebꝰꝓhibitis nō peccat: ſed peccaret medicus ſiſine cā rationabili vel ſaltē dubia talia mandat vel ordinat infirmis. ar. xxiij. q. j. Quidculpatur. Septimo ſenes ſi ſūt multū debiles eo modo poſſūt excuſari ſicut dictuꝫ ē deinfirmis. rōne aūt ſenectutis tm̄ nō excuſāt̉ſi ſūt fortes ad ſufferendū ieiuniū. nec ē det̓minata etas ab aliquo uſqꝫ ad quos annosquis tenet̉ ad ieiunium. ¶ Octauo d̓ vxoribus dicit Inno. ꝙ ꝙͣuis debeant dimittere ielunia que habent ex voto ꝓhibentibus viris.xxxiij. q. v. Maīfeſtū. n̄ tamen ieiunia eccl̓ie.Sed forte ꝓpter ſcandalū vitandū poteſt ſacerdos diſpenſare cum tali. diſ. l. Vt ꝯſtitueret̉. Itē hoſti. Sed Pe. de pal̓. in. iiij. dicit ꝙhoc videtur eſſe ſcandalū pharizeorū et perꝯn̄s cōtēnenduꝫ ſi nō vult vir vxorē ieiunare: niſi forte ꝓbabiliter timeret̉ īfirmitas vl̓
debilitas. De fructibus multis ieiunij et rōnibus ieiunij qͣdrageſimalis habes ī ꝑte. iiij.De ieiunio inquit pͣs. .§. vij.Humiliabam in ieiunio animā mea. Ieiunium aſſumitur ad tria. ẜm Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q.cxlvij. arti. j. ¶ Primo ad carnis cōcupīe repreſſionem. Un̄ apl̓us. ij. corinth̓. vj. ait. Inieiunijs. in caſtitate exhibeamꝰ noſmetip̄os.p̄mittit ieiuniū caſtitati qͥa ꝑ ieiuniū caſtitas cōſeruatur. Vt em̄ Hieroꝰ dicit. Sine cerere et bacho friget venus .i. ꝑ abſtinentiācibi et potus friget luxuria. et ſecunduꝫ hocexponitur iſte verſus. In ieiunio humiliabāid ē mortificabā aīam meā .i. ſenſualitateꝫ acōcupiſcentijs. Secundo aſſumitur ieiuniūad mētis eleuatōnē ī diuina qꝛ homo ieiunꝰeſt magis liber a fumoſitatibꝰ cerebri. vndemagis aptus ad intelligendum. Un̄ Augꝰ.in ſermone. Ieiuniuꝫ mentē eleuat. Et in ſignum huius de Ganiele legit̉ ꝙ poſt ieiunitrium ebdomadaꝝ accepit eleuatōeꝫ mentisa deo ad diuina miſteria cōtēplanda Daniel̓. x. Et quia humiliatio eſt maxīe neceſſaria ad eleuatōꝫ mētis ad diuina: et ieiuniumhumiliat corpus ⁊ aīam. Iō bn̄ dr̄. Humiliabaꝫ ī ieiunio. ¶ Tertio ieiuniū valet ad culparū ſatiſfactōꝫ. Duꝫ .ſ. affligimus corpꝰ recōpenſamus deo de iniurijs quas fecimus nimis corpus delectando cōtͣ mādata eiꝰ ꝓpt̓eadicit dn̄s Ioel̓. ij. Cōuertimini ad me in totocorde veſtro. in ieiunio. fletu. et planctu. EtAugꝰ dicit ꝙ ieiuniū facit cor cōtritū et humiliatū. Hūiliabā gͦ ī ieiunio. fletu. ⁊ plāctuſcꝫ ſatiſfaciendo. Qui em̄ ſatiſfacit hūiliat ſeei cui ſatiſfacit ꝯͣ queꝫ ſuꝑbierat iniuriando.Et qꝛ ieiuniū ad p̄dicta tria ordinat̉. ideo illis tꝑibꝰ fuerūt ſpecialit̓ ab eccl̓ia inſtitutaieiunia. in quibꝰ oportet hoīnes magis purgari a peccatis. et eleuari ad diuina ꝑ deuotionē. ⁊ magis liberos eſſe a voluptatibꝰ. adqͣs magis inclināt̉ tꝑe veris ſuꝑhabūdantibus hūoribꝰ. Hec aūt ſūt tꝑa paſce ſeu dn̄icereſurrectōnis in cuiꝰ vigilia celebrat̉ baptiſmus ꝑ quē abluimur a pct̄is. et in cuius diegeneralit̓ ſumi dꝫ ab om̄ibꝰ ſacroſct̄a ꝯmunio. ⁊ xp̄c ꝑ reſurrectionē eternitatē inchoauit. Et ideo p̄cedit ieiuniū qͣdrageſimale: ꝑqd̓ aīa purgata a pct̄is libera a cōcupiſcentijs magis apta ſit ad dīna eleuari. Et hacrōne etiā ſūt inſtituta ieiunia ī vigilijs in p̄cipuis feſtiuitatibꝰ et ſolēnitatibꝰ vt magispoſſit ad ſpūalia eleuari. Et in quatuor tꝑibus anni ꝓ ꝓcuratōne gr̄e. ꝓ ordinandis invtilitatē ppl̓i xp̄iani. Sed notandū ꝙ tripliciter pt̄ ꝯmitti defectꝰ circa iſta ieiunia inſtituta ꝑ quē defectū homo n̄ humiliat aīamſuā in ieiunio qꝛ n̄ facit voluntatē dei: ſꝫ ſuā⁊ ideo n̄ eſt deo gͣtuꝫ. Un̄ cū quidā ieiunātesꝯquererent̉ quare deus nō acceptabat eorū