CapitulumQuintum

recurrere. ſed triplicem. videlicet ad aquamlacrimarū et cōpunctōnis conſiderans infirmitatē ſuam et ꝑiculū. ⁊ ideo deuote poſcensauxiliū. vn̄ dr̄ Gap̄. viij. Ut ſciui qm̄ aliter n̄poſſū eſſe cōtinēs niſi deus det. ⁊ hocip̄m eratſūma ſapientia ſcire cuius donum eſſet. Alijdn̄m ⁊ dep̄catꝰ ſū illū. Nec tn̄ ex hoc pt̄ ſe excuſare incōtinēs qꝛ cōtinere nō poteſt niſi deusdederit gratiam. ſicut nec etiam ſe excuſaretaliqͦs peccator ex hoc ꝙ ꝑſeuerat in aliqͦ pct̄ocū inde nō poſſit recedere per penitētiam niſideus īfundat grām. Nā vt dicit. b Tho. ī. iiij.Heus nulli gr̄am ſubtrahit faciēti quod in ſeē. ſed ſemꝑ paratus ē infundere ſe preparanti.ſic ⁊ caſtitatis bonū a deo datur. cū qͥs ꝑ or̄ones et ꝑ ſubtractiones occaſionū ip̄m querit.⁊ de hoc poteſt ītelligi illud p̄s. Confregiſti capita draconū in aqͥs .i. principia tēptatōnumcarnaliū ī aquis lachrimaꝝ. ¶ Ꝙſi aqua iſtanō ſufficit addat ſecundam aquam videlicetalicuius corꝑalis afflictōnis. nō tn̄ ꝑiculoſe.vt caſtrādo ſeip̄m vel aliquid huiuſmodi. hocem̄ eſſet peccatum mortale. vt. xxxv. diſ. ꝑ to.⁊ eſſet irregularis. Un̄ ꝙ xp̄us ait Math̓. xix.Sunt qui caſtrauerunt ſeip̄os ꝓpter regnū celoꝝ. intelligitur ẜm Criſo. ⁊ alios de caſtratōne ſpūali. ſicut ⁊ cum ait Math̓. xviij. Si oculus tuus ſcandaliſat te. erue eū ⁊cͣ. ꝑ qd̓ prohibetur aſpectus incitatiuus ad malū. nō euulſio oculi corꝑalis p̄cipitur. ita cōmēdantur axp̄o. qui ſe caſtrant .i. qui voluntarie a ſe reſecant concupiſcentias carnis ⁊ venerea vt deoſeruiāt. Debet gͦ quis in tēptationibꝰ luxuriepoſitus ita carnē affligere vt ꝑiculū nō ſeqͣt̉.ſicut egit. b Benedictus cū fuit temptatus inſolitudine vehementer ꝓiecit ſe nudum intervepres et vrticas. et dolore corporis abſtulitpulnus mentis. Sic ⁊. b Frāciſcus tēptatꝰ cūdiſciplina corde nō ſufficeret ad mortificatōnem temptationum. nudus ſtetit inter niuesformando de niue vxorem et filios ⁊cͣ. BeatusPernhardus ſe miſit in aquas gelidas ad repͥmendā tēptatōnem huiꝰ. De qͦdam etiā iuuene narrat. be Hiero. ꝙ cū fortiter tēptaret̉ dehoc vitō. nec orationibꝰ nec abſtinentijs. necvigilijs iuuaret̉ ab impulſu vehemēti temptationis. demum pater monaſterij hoc inuenitefficax remedium. Ordinauit cum monacisſuis ꝙ quotidie ei diuerſas moleſtias et contumelias aliqui inferrent. et ipſimet accuſarent eum apud abbatem ꝙ moleſtaſſet eos.ſicqꝫ quotidie pauper iuuēculus contumeliabatur. ⁊ accuſabatur ab eis q̄ ꝯtumeliā intulerant. Tranſacto aliqͦ tēpore cum hac mortificatōne laborum. vna dieꝝ interrogauit eumabbas quō ſibi erat in temptatōne carnis. cuirn̄dit̉. pr̄ mi. mihi viuere non ſinit̉. quō luxuriari concedit̉: ſicqꝫ ꝑ hunc modū afflictiuuꝫ⁊ mortificatōnum ſine ꝑiculo de temptatione

huiuſmodi liberatus fuit. De hoc poteſt exponi illud Eccͣi. iij. Ignem ardentem extinguitaqua .i. vehementem temptationem luxurieaqua tribulatōnis mortificat. Eſt et terciaaqua .ſ. ſcripturarum lectōnis earum ⁊ meditatōnis que etiam ad hoc multum operatur.Unde Piero. de conſe. diſti. d. ca. Nunꝙͣ. Amaſtudia ſcripturarum ⁊ vitia carnis non amabis. Uigilia em̄ honeſtatis .i. ſtubia honeſti tabefaciet carnes. Cccͣi. xxxj. Ibi em̄ continet̉ꝙͣ deteſtandū ſit hoc vitiū. ꝙͣqꝫ nociuū. quia ꝑip̄m ad ignē eternū ꝑuenit̉. Sic legit̉ in vitispatruꝫ de quodam ſancto heremita. ad quemacceſſit quedam publica meretrix. q̄ ſe iactauerat cum amatoribꝰ ſuis. ꝙ illum ſanctuꝫ adopus nepharium ꝑtraheret. Acceſſit ergo adcellā ſeu heremitoriuꝫ eius quodam ſero tarda hora. et pulſans cellam eius. ſimulabat ſeerrare in deſerto. ⁊ viā rectam amiſiſſe. ꝓpterquod rogitabat vt vel in aliquo angulo heremitorij ſineret tm̄ illa nocte manere ne forisinuenta deuoraretur a feris ſilueſtribꝰ. Illevidens neceſſitatē extremam. ⁊ ſimulatōnem⁊ prauā illiꝰ intentōnem ignorās. licet īuitusꝓpter periculū. tn̄ caritate coactus ītroduxitſeꝑatim manere faciēs. Media nocte diabolꝰcepit terribiliter illuꝫ pr̄em vexare tēptatōnecarnis qui ſibip̄i loq̄ns ait. Opera mala in tenebris fiunt. bona aūt in luce. Accendit ergolucernam. ⁊ cum temptatō creſceret. cepit adreprimenduꝫ cogitare de igne inferni. qui ẜmſcripturas paratus ē luxurioſis. Iuxta illud.Fornicatoribꝰ et homicidis pars illoꝝ in ſtagnū ignis ⁊ ſulphuris: ⁊ cum nō ceſſaret temptatio cepit ſibip̄i dicere. Incipe nunc exꝑiripenā illius ignis eterni qͥ longe grauior erit.cuius te debitorē cōſtituis faciendo ad qd̓ incitaris. poſuitqꝫ vnū digitum manus ad ignemlucerne. ⁊ tātū tenuit ꝙ totum cōbuſſit. Tampehemens erat temptatō carnis ꝙ adhuc perhoc nō ceſſabat. ⁊ ipſe appoſuit ſeq̄ntem digitū. deinde om̄es alios ſucceſſiue. ſic combuſtamanu temptatō ceſſauit. Illa autem miſera q̄tēpus expectabat aptū ad inuitanduꝫ ad malū cum ꝑ aliqͣs rimulas vidiſſet quod iſte agebat. ita horruit ſtupore vt moreretur. Maneauteꝫ facto illi laſciui iuuenes qͥ ſubmiſerantip̄am peſſimā meretricem. venerūt ad cellamhuiꝰ. interrogātes ſi p̄terito ſero a caſu applicuiſſet illic aliqua mulier. que deuia erat. Rn̄dit ſenex. ibi iacet illa peſſima femina. nam ⁊mihi hoc fecit qd̓ videtis. on̄dens manū combuſtā ⁊ ordinē facti. Uidēteſqꝫ eam mortuamveniā poſtulabāt de malo quod tractauerantrecōmendantes eam ſibi. Qui oratōne ſuſcitauit eā. Mirādum eſt iſtud geſtum non imitādū. Neqꝫ .n. lege ꝯmūi hoc age̓ licerꝫ. ꝙͣtacūqꝫtēptatōe pulſatꝰ. Sꝫ lege pͥuata .ſ. ſpūſſancti.que ꝯmuni legi non ſubijcit̉. vt. xix. q. ij. Duę