TitulusQuartus

xp̄i in pr̄ia pt̄ ſignificari: qͣ ille priuat̉. Euetque fecit omīa nec tn̄ ꝯſumetur .i. ꝑſoluet intormentis q̄ illicita ꝯſeruauit deſide̓ia. Et vtſine fine cruciet̉. viuere ſine fine cōpellitur.hec omīa in glo. Deficit gͦ gloria eius. p̄uat̉gloria dei. ⁊ ī pena locat̉ inferni. Exemplumpoīt Gregꝰ. ī iiij. dialogoꝝ de quodaꝫ heremita qͥ ab hoībꝰ reputabat̉ ſāctus ꝓpter magnam abſtinētiā quā p̄tēdebat facere: ⁊ magnam modeſtiaꝫ exteriorem. Demū veniensad extrema cū circūſtarent plurimi qͥ ad eūcauſa viſitatōis acceſſerāt ſperātes aliqd̓ documentū hr̄e. ⁊ forte ſignū videre. deo oꝑante coactus ē expͥmere ſuam ſimulatōeꝫ ⁊ dānatōem dicens. Cū ego videbar ieiunare occulte comedebam. ⁊ ſi quid boni agebam vtſāctꝰ reputarer: laborabā. ꝓpter qd̓ ecce traditus ſum draconi ad deuorādū ꝓpter ypocriſim meam. Iaꝫ pedes meos ⁊ corpus ī osſuū aſſumpſit. ⁊ reſiduuꝫ ad ſe trahit. Quaſiſimile habetur ī vita patꝝ de alio qͥ in tantaopiniōis celebritate erat apud īcolas vt eſtimarent homīes ſe meritis illius et p̄cibus interra ſubſiſtere et ex morte eiꝰ omī bono carere: ſed quia ȳpocrita erat. viſus eſt in morte a quodā ſct̄o ꝙ demones aduenirēt ꝓ aīaeius: ⁊ dictum fuit vni eoꝝ. Educ illaꝫ miſeram aīaꝫ de corpore ꝑ violentiaꝫ vt qui nūꝙͣpaſſus eſt me quiete habitare ī ea ꝓpter ypocriſim ſuaꝫ. ſic cū violentia ⁊ inquietudineducat̉ ad inferna. Et ſubito vnꝰ demonū immiſit vncinos ferreos ꝑ os eius: ⁊ cū maxīaviolētia illā de corpore extraxit quaꝫ multitudo demonū ſequebat̉ verberando ⁊ cū magno impetu deducendo ad inferos.Capitulū octauū de Diſcordia ꝑ modū p̄dicatōnis. ⁊ ibi de ꝑtialitatibꝰ ciuitatum.Iſcordia eſt ſexta filia inanis glorie ẜm Greg. ſub qͣIcōtinet̉ ſeditio ẜm Tho. vt ſpecies ſub genere. ⁊ ideo nō nūerat̉ īter filias inanis glorie. qꝛ ſub diſcordia comp̄hendit̉. Vnde in iſto capl̓o aget̉ de vtraqꝫ.Et de diſcordia dicit Ciprianꝰ martir. Neqꝫad Caÿm reſpexit dn̄s: neqꝫ ad mūera eiꝰ .i.non acceptauit. Qūo em̄ deuꝫ pacatū haberepoterat qui cum fratre nō paceꝫ: ſed zeli diſcordiam habebat. diſ. xc. Neqꝫ. Dicit̉ aūt diſcordia quaſi diuerſū cor ab altero. Importat ẜm Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. xxxvij. arti. ij. quādam diuerſitatē ſeu diſgregationē voluntatum. inqͣtū .ſ. voluntas vniꝰ ſtat ī vno. ⁊ voluntas alterius ſtat ī alio. Ꝙ aūt voluntasalicuius ī ꝓprio ſiſtat: ꝓueīt ex hoc ꝙ qͥs p̄fert que ſua ſunt hijs que ſunt alioꝝ. Et hoccū fit inordīate ꝑtinet ad ſuꝑbiā ⁊ inanē glo

riam. Et ideo ponitur diſcordia filia inanieglorie. Propterea aūt eſt diſcordia peccatuꝫẜm Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. xxxvij. arti. j. quia ꝙͣuiſvolūtas vnius homīs in ſe cōſiderata nō ſitregula volūtatis alterius quā oporteat ſeqͥ.tamen voluntas homīs inqͣtū inheret volūtati diuine fit regulata ẜm primā regulamſ. dei. Et ideo diſcordare a tali voluntate ꝓximi eſt peccatuꝫ quia ꝑ hoc diſcordat̉ a regula diuina. Sꝫ ſi voluntas hoīs ſit deo cōtraria: eſt quedā ꝑuerſa regula a qua diſcordare bonum eſt. Unde ſicut facere diſcordiaꝫꝑ quam tollit̉ bona ꝯcordia quā caritas facit ē graue peccatū. Propter quod d̓r ꝓuer.vj. Sex ſūt que odit deus: ⁊ ſeptimū deteſtatur aīa eius. Et ponit hoc ſeptimū eſſe qͥ ſeminat inter fratres diſcordias. qd̓ eſt officiūdiaboli qui ſeminat zizania in medio triticiath̓. xiij. Sic cauſare diſcordiaꝫ ꝑ quā tollitur mala ꝯcordia: de qͣ dicit Ezech̓. Maledicta eoꝝ ꝯcordia .ſ. in volendo malum: laudabile eſt. Quod intelligens Paulus poſuit diſcordiam inter phariſeos ⁊ ſaduceos qui cōcordabant in iniuſta perſecutione et nocumēto ſui. Dicit̉ em̄ Act. xxiij. Sciens Paulus ꝙ vna ꝑs eſſꝫ ſaduceoꝝ alia phariſeorū.exclamauit in concilio dicens. Uiri fratresego phariſeus ſū: et filius phariſeoꝝ. de ſpe⁊ reſurrectōne ego iudicor. Et cū hoc dixiſſꝫfacta eſt diſſēſio īter phariſeos et ſaduceos.Hoc etiā fecit xp̄c dicēs. Nō veni mitte̓ pacēſꝫ gladiū Mat̉. x .ſ. ſeꝑando ꝯcordiaꝫ ī malo.Eſt at̄ diſcordia aliqn̄ mortale. aliqn̄ nullū pct̄m. aliqn̄ veniale. Pro cꝰ declaratōe dicit. b Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. xxxvij. art. j. ꝙ diſcordia oppoīt̉ ꝯcordie q̄ cauſat̉ ex caritate. Caritas at̄ multoꝝ corda ꝯiūgit ī aliqd̓ vnū qd̓ē pͥncipaliter bonū diuinū. ſcd̓ario bonū ꝓximi. Diſcordiā igr̄ ea rōne ē pct̄m inqͣtū ꝯͣriat̉ huic ꝯcordie. Pōt igr̄ diſcordia ꝯtingetripl̓r ¶ Prīo ꝑ ſe et ex intētiōe qn̄ .ſ. qͥs diſſētit ab alijs in eo qd̓ ab eis q̄rit̉ vel tractat̉qd̓ ſcit ip̄e ꝑtine̓ ad honoreꝫ dei. ⁊ bonū ꝓximi ductꝰ odio. amore. timore. vel huiuſmōi.⁊ hoc ē mortale ex ſuo genere ꝓpter ꝯͣrietatēad caritatē. licꝫ pͥmi motꝰ hmoi diſcordie ꝓpter imꝑfectōꝫ actꝰ ſint veīalia. Un̄ apl̓s adGal̓. v. inter oꝑa carnis ponit diſſenſiōes .i.diſcordias. ⁊ de eis dicit. Qui talia agunt regnum dei nō ꝯſequēt̉. ¶ Scd̓o ꝑ accn̄s ⁊ ſineintētiōe ſꝫ cū errore ꝑiculoſo vel ꝑtinaci inhēſione. vt cū agit̉ aliqd̓ qd̓ ſatis clare apparet eſſe ad honorē dei. vel bonū cōe. vel pͥuate ꝑſone. ⁊ maiori ꝑti ⁊ ſapientiori qͥ in factorequirūt̉ videt̉ tali modo fiendum: ⁊ aliquisdiſſentit ab eis et non cōcordat quia ſibi nōvidet̉ hoc bonū vel ita bonū. et hoc nō ē ſn̄pctō veniali ſaltim. vel etiā mortali ẜm materiā ī qͣ diſcordat. qꝛ nimis d̓ ſuo ſēſu p̄ſuit.