CapitulumQuintum

Alanꝰ. Ego poſui vos in via ſoluende q̄ſtionis et neſcitis ꝯſiderare. Nam ſi curialiſſimum eſt dare. ſequitur ꝙ ruſticiſſimū ſit eiꝰꝯtrariū .ſ. auferre. Et iō vos eſtis ruſticiſſimi qui inceſſanter aufertis ⁊ a pauperibus.¶ Secundū ſignum vere nobilitatis eſt māſiletudo et miſericordia Sen̄. Nulluꝫ magisex omnibus ꝙͣ clemētia regē et principeꝫ decet puer. xx. Manſuetudo ⁊ veritas cuſtodiunt regem. et clemētia firmatur thronꝰ eiꝰ.iij Reg. xx. Reges iſrl̓ clementes ſunt. Rexapum ſolus nō habet aculeū cum om̄es alieapes habeāt: qd̓ iracundiſſime in vulnere cūpungūt: relinquūt. ¶ Tertiū ē virilitas ī eosqui repugnāt. Un̄ militibꝰ datur enſis quovti debeant in hoſtes nō in ſubiectos. Et ſi inhoſtes corꝑis: multomagis in hoſtes animi.i. reſiſtendo temptatōibus ne efficiant̉ ſeruidiaboli. A quo em̄ qͥs victus eſt: ei ſeruꝰ additus eſt. dicit Pe. in pͥma. cano. Seruitꝰ ꝑmaxime eſt ꝯtra nobilitatē. ¶ Quartum eſtanimi magnitudo qua quis modica ꝯtemnitet magna appetit. Ande nō ſunt vere nobilesqui ponunt amorē ſuū in vno milite pot̓iusꝙͣ in celi rege. Et cum omnis terra ſit ſicutvnus punctꝰ reſpectu celi: et omnia que ſubſole ſunt vanitas ſunt. non nobiles ſed vilesſūt qui appetunt et finem ſuū ponunt in terrenis celeſtia cōtemnentes. ¶ Quintum ſignum nobilitatis eſt gratitudo. Demū multiplicatur aliquādo gloria domus iniqui indiuerſis corporalibus bonis in quibus vanihomines ſe iactant. vt ī ſanitate. Sed vt dr̄Iac. iiij. Que eſt vita noſtra: vapor ad modicum parēs: et deinceps exterminabit̉. Nullum animal reꝑitur ita infirmum ſicut hō.et ita leſibile. Iactat ſe aliquis de pulchritudine. Sed vt dr̄ ꝓuer. vlt̓. Fallax gratia. ſcꝫhumana ⁊ vana eſt pulchritudo cito amittitur: ⁊ niſi cuꝫ amore domini ꝯiūgat̉ occaſioeſt multorum malorum ſibi ⁊ alijs. Sicut pꝫin maria magdalena que erat ī ciuitate peccatrix. et in Maria egijpciaca et Pelagia etalijs. Alter ſe iactat d̓ fortitudine corꝑis. Sꝫvt dr̄ Sap̄. vj. Fortioribus fortior inſtat cruciatio. qꝛ niſi tales pemaneant in timore deiabutuntur. Ꝙͣtofortius ē corpus tanto fortiorē quis inimicū habet cuꝫ quo preliatur.et per ꝯtrarium cum corpus eſt debile et infirmum debilitatur hoſtis noſter. Un̄ apl̓s.Oloriatur nō in fortitudine: ſed in infirmitatibus ſuis. ij Corin. xij. Alius ſe iactat deagilitate et velocitate corꝑis. Sed valde vanum eſt ſe iactare de eo ī quo multa animalia hominē excedūt vt canes. lepores. Aſſaelfrater Ioab qui agilis erat ⁊ velox vt capreacōfidens de ſua velocitate. quia inſequebat̉Abner pͥncipem exercitus Iſbōſeth: occiſuseſt ab eo. ij Reg. ij. Sed neqꝫ de ſcīa debet ali

quis ſe iactare vel gloriari: cū om̄is ſapīa adomino deo eſt Eccͣi .j. Et in ſcīa nemo poſſitdemones ſuꝑare qui tamē ꝓpter ſcīam ſuampenas inferni nō euadūt. Que etiam eſt ſcīanr̄a: cum nec naturaꝫ vniꝰ formice vel herbeꝑfecte ſciamus. Un̄ bene dixit quidaꝫ ph̓us.Hoc tm̄ ſcio qd̓ neſcio. Tenebris em̄ inuoluimur īquit Iob. xxxvij. nec noſip̄os ꝑfecte ſcire valeamus. Cum ergo multiplicata fueritgloria domus diuitijs mundanis cum interierit non ſumet om̄ia .i. aliquid ex de quibusiactabatur. nec gloria quā hic habebat deſcēdet cū eo: ſꝫ ſūma igͦminia ī īferno. gͦ abiciēda om̄is iactācia ⁊ ī dn̄o gloriādū n̄ ī mūdo.¶ Capitulū qͥntum de p̄ſūptione in qͦ agiturd̓ ornatū mulierū īordinato vtrū ſit mortal̓.Reſumptio nouitatūfilia eſt inanis glorie. Et videturꝯſiſtere iſtud vitiū in hoc ꝙ aliquid inconſuetum facit ſine rationabili cauquis in actibus exterioribus aliſa. Et quia hoc vtplurimū fit ad oſtentatōꝫet laudem ꝯſequendā. iō ponitur inanis glorie filia. Et de hac poteſt intelligi illud quoddn̄s ait ꝑ pͣs. de populo ſuo iſrl̓. Dimiſi eosſecundū deſideria cordis eorum. Ibunt ī adinuetōnibus ſuis. Populus dei olim fuit populus iudaicus dū habuit verā fidem: ⁊ permanſit in cultu veri dei. Nunc aūt quia nonaudiuit legem ſuam que mādabat ꝓphetamſuſcitandū de medio eoꝝ de fratribus ſuis .i.de genere ſuo. .i. xp̄m Iheſum quē deberēt audire et obedire nec legem ſeruāt mandatorū:nec ad oꝑa xp̄i voluerūt attendere. iō dimiſſus eſt a deo ſubtracto lumine fidei. et eſt factus nō populus dei: ſꝫ populꝰ diaboli. Sicaūt dimiſſi ſequuntur deſiberia cordis eoruꝫque ſemper fuerūt de terrenis acqͥrēdis. vſuris ſine ceſſatione vacantes. vadūt tendētesad mortem eternā in adinuentōibus ſuis qͦtidie inueniētes nouas fabulas. et extortasexpōnes biblie vt pꝫ in thalmūt eoꝝ vt videantur non errare: ſed ſapientes valeant reputari. In nouo teſtamēto ppl̓us dei eſt populus xp̄ianus qui ſolus habet verā fidem qͥiſrl̓ dici poteſt. qd̓ interpretatur vidēs deuꝫ.qꝛ deū videt nūc ꝑ fidē. Cū at̄ hic ppl̓us n̄ audit legē dei eā ẜuādo. neqꝫ ītēdit ei ꝓ vltimofine ⁊ vt ſūmo bono eū eligēdo ⁊ ſibi īherendo ⁊ om̄ia oꝑa ſua ad gl̓iam eiꝰ dirigēdo. dimittit eos deꝰ: n̄ qͥdem ppl̓m ſuū. qꝛ defice̓ nōpt̄ ppl̓us eiꝰ qͥn ſemꝑ ſit: ſed eos d̓ illo ppl̓o criſtiano qͥ recedūt a lege eiꝰ. Himittit qͥdē eosnō ẜm ꝓuidētiā ẜ ẜm grām quā ſubtͣhit eis.Neqꝫ em̄ eos dimitteret ip̄e niſi pͥus ipſi dimitterēt eum qͥ dimiſſi a deo ſinunt̉ ſequi deſideria cordis eorū. Cor at̄ homīs ex ſe vt dr̄