QuartusCitulus

religioſi cauere debent ab huiuſmodi pompoſis edificijs que etiā in laycis rep̄henduntur a ſanctis. Un̄ Ber. Uideo ꝙ ſine magnodolore videri non debet quoſdā poſt agreſſāxp̄i militiam rurſuꝫ ſecularibꝰ implicari negotijs. rurſus terrenis cupiditatibus īmergi. magna cura erigere muros. et negligeremores. B̓. Abiecta ſācta ſimplicitate qͣſi religioſas quaſdā nobis creauimꝰ habitatōnūhoneſtates in qͥbus tantū ꝯpaſſū eſt animalibus: vt pene in hoc omnes effecti ſimꝰ aīales. Ib̓. Obſecro ī ꝑegrinatione huius ſeculique ē militia ſuꝑterram edificemꝰ nō nobisdomos ad habitand̓: ſed tabernacula ad deferendum. vtpote cito euocandi et intraturiin patriam et ciuitatē. Facile eſt qd̓ naturale eſt. nūquid nō facile eſt et ſufficiens nature et ꝯgruū ꝯſcīe ip̄am ſibi cellam de virgis ꝯtexere: de luto plaſmare: vndecūqꝫ oꝑire et decentiſſime inhabitare? Quid ampliinquirendū? Et ſi vſu ſopiant̉ huiuſmodi delectatōnes et ſi ſunt qui vtantur tanꝙͣ nonvtentes: tamē tōtēptū meliuſꝙͣ vſu vincuntur huiuſmodi affectōes. hec ille. Magis debent delectari viri ſpūales in aſpectu celi ꝙͣtecti. et potiꝰ admirari oꝑa dei ꝙͣ hominis.Sed et talia fiūt ſepe ex rapinis et vſuris etqueſtibus cū multis mendatijs que accuſabunt iſta procurantes in iuditio. iuxta illudAbachuch. ij. Lapis qͥ d̓ pariete ē: clamabit.et lapis qui inter iūcturas edificiorū eſt: reſpondebit. Un̄ et de quodā fratre qui erat īplicatus huiuſmodi negotijs legitur ī vitisfratrum ꝙ fuit viſus in penis purgatorij cūcāna ad menſuranduꝫ in manu. Et de beatoDn̄ico ꝙ cum reuerſus Bononiam vidiſſetcellas aliꝙͣtulum in edificio eleuatas cepitamare flere et dicere fratribꝰ. Eͣcito vultisface̓ magna palatia; De xp̄o vero inqͥt Dieroꝰ. Nūc vero cū pauꝑtate domus ſue pauꝑdn̄s dedicauerit. portemus crucē. et delitiaslutum putemus. xij. q. ij. Gloria. Ip̄e em̄ nōhabuit vbi caput ſuuꝫ reclinaret. nec domūnec agrum. et natus poſitus ē in p̄ſępio. etmortuꝰ. ī ſepulchro alieno ſepultꝰ ē ¶ Quinto multiplicatur gloria domus eius diuitijset alijs ex nobilitate generis vn̄ ſe iactant.quia .ſ. nati ſunt de ſtirpe regia vel alicuiusmagni principis vel de magna familia et famoſa et huiuſmodi. Sed multuꝫ vana et irrationabilis eſt iſta iactantia. Nā om̄es ſumꝰ geniti pͥma nr̄i origine ex vno pr̄e Abā.Nō em̄ deus fecit vnum Adam de argēto vl̓auro ex quo orti ſūt nobiles. et aliuꝫ de lutoex quo nati ſūt ignobiles. Sed fecit deꝰ vnicū Adam de limo terre vt Gen̄. j. dr̄. Aut gͦomnes nobiles. aut omnes ignobiles. UndeMalachie. ij. dr̄. Nūquid nō pater vnus omniū noſtrorū; Nonne deꝰ vnus creauit nos:

Quare ergo deſpicit ꝓximū ſuū vnuſqͥſqꝫ veſtrū .ſ. iactando ſe de nobili familia natū. etaliū de ignobili genere. Sed ſi aliquid magni eſſet in tali nobilitate generis: magis eſſet illorū a qͥbus deſcendit ꝙͣ ſuū. vn̄ n̄ habetip̄e inde gloriari vel ſe iactare: ſed potius illi. Un̄ Sen̄. Nemo in gloriam vr̄aꝫ vixit: necqd̓ ante nos fuit nr̄m eſt: animꝰ nobilē facit.Ne aūt homines multā eſtimatōnē facerentde huiuſmodi nobilitate generis deus eā videtur ꝯtēpſiſſe. Nā in veteri teſtamēto pͥmuꝫregem de minima familia azinas querētem.ſcꝫ Baulē aſſūpſit ſeruum. ſecundū. ſcꝫ Hauid ſuſtulit eum de gregibus ouiuꝫ minimūinter fratres. In tꝑe gratie elegit piſcatoresigͦbiles in prīcipes eccleſie. Et vt dicit apl̓s.j. ad Corī. j. Uidete vocatōnē vr̄am fratres.nō multi nobiles. nō multi potentes. n̄ multi ſapiētes: ſed q̄ igͦbilia ⁊ ꝯtemptibilia ſuntelegit deus vt confūdat fortia. Nō ergo eſtimat̉ etiam ab ethnicis ſapiētibus nobilitascarnis: ſed animi ex optimis moribus reſultās. Un̄ Sen̄. Nemo altero nobilior niſi cuir̄ctius īgenium ⁊ bonis artibus aptius. EtOlato īquit. Neminē regē niſi ex ſeruis oriundū eſſe. neminē ẜuum niſi ex regibus. Omnia iſta longa varietas miſcuit. et ſurſū deorſum fortunā verſauit. hec ille. Sicut autēex eadem radice ꝓcedit ſpina et roſa. et roſaqͥdem nobilis eſt et grata qꝛ nō ceſſat bn̄facere eis qui iuxta eā ſūt .ſ. odorem ſuū ſpargēdo. Spina vero vilis et exoſa. qꝛ pūgit quostangit. Ita ex eiſdē ꝑentibus naſcūtur aliqn̄duo. Unꝰ vere nobilis ī moribꝰ gratis ẜuiēsomnibus. Alius ignobilis grauis ⁊ diſplicibilis cūctis. ſicut patet de Eſau ⁊ Iacob vterinis. Et de Tito et Domitiano filijs Ueſpaſiani imꝑatoris. Nobilitas ergo vera ē animū q̄ moribus ornat. inqͥt ſapiens. Signaaūt huius vere nobilitatis animi ſūt: liberalitas. manſuetudo. virilitas. magnanimitas.gratitudo. ¶ Primū ſignū nobilitatis ē libertas. Nā ⁊ deꝰ qͥ nobiliſſimus ē liberaliſſimꝰ ē.Tāta em̄ ē eius liberalitas vt nōſolū ſua: ſedet ſeip̄m dederit. et nōſolū ſuis et ſibi ẜuientibus: ſed etiaꝫ hoſtibꝰ. Ip̄e em̄ ſolē ſuū oriri facit ſuꝑ bonos et malos. et pluit ſuꝑ iuſtos et īiuſtos Math̓. v. Ad dandū fecit q̄cūqꝫ fecit. Nā creaturas rationales fecit vt eisdaret. irrōnales vt eas daret. Leo qui dicit̉rex animaliū et nobile aīal ē liberale. Un̄ etAꝝ. dicit ꝙ ē aīal ꝯn̄icatiuū. Ecōtͣ nō dareē ruſticitas magna. Quidaꝫ milites īt̓rogauerūt ſemel magnū Alanū audita fama eiꝰſcīe q̄ eēt maxīa curialitas .i. nobilitas? Reſpōdit ꝙ dare. Qd̓ cū placuiſſet eis īt̓ rogauit ip̄e eos. ⁊ ꝙ ꝯferrēt adīuicem ſuꝑ hoc qͥteēt maxīa ruſticitas. ⁊ cū ꝯferēdo n̄ ꝯcordarēt̉. naꝫ vnꝰ dicebat vnū. alius aliud. Rn̄dit