Druckschrift 
2 (1477)
Entstehung
Seite
794
Einzelbild herunterladen
 

CitulusQuartus

mādatoꝝ ibi. ē intelligens. ſcd̓o amiſſioneꝫ inde p̄mioꝝ. ibi. ſimul inutiles facti ſunt.tercio collectōnem in huiuſmodi cūctoꝝ. ibi. eſt faciat bonū ⁊cͣ. Prīo inobediencianotat̉ ibi. Om̄s declinauerūt ſil̓ .i. receſſerūta regula diuine legis yſa. lvj. Om̄s in viā ſuādeclinauerūt .i. a mādatis dei recedentes propriā voluntatē ſecuti ſūt. Sꝫ huic declinatōip̄mittūt̉ duo que cōcurrūt ī peccato. Primūē defectus diſcretionis ſeu ratōnis. ibi. ītelligens. Omīs em̄ malꝰ ē ignorās. inqͥt ph̓us.qd̓ verū ē in ꝑticulari eligibili. Secundū ēfectus recte intentōnis. ibi. aut reqͥrens deuꝫ ē .ſ. intentōem ſuā dirigendo ad deum. p̄s.Faciem tuā dn̄e reqͥram. Amiſſio p̄mij notatur. ibi. ſil̓ inutiles facti ſūt. Hoc inutile dicimꝰ qd̓ cōſequit̉ finē ſuū. ideo hoīes adeo d̓clinant obedientes mādatis eiꝰ. propter quē cōſequendū facti ſūt. inutiles dicūt̉ aſſequant̉ p̄miū. Sap̄. iiij. Impioꝝ ml̓titudo eſt vtilis. In terram ꝓmiſſionis exoībꝰ numeratis ī egipto aptis ad p̄liū .ſ. ſexcētis milibꝰ ſolum duo intrauerūt .ſ. Caleph etIoſue ſeruauerūt firmi ſteterūt in obedido dn̄o. In figurā omī vl̓i multitudinefuit in ſex mundi etatibꝰ nullus intrat vitameternā: nec princeps vel ſapientiſſimꝰ vt oyſes. nec ſacerdos etiam ſūmus vt Aaron niſiduo obſeruet caritatis mādata dilectōnis .ſ.dei ꝓximi. Et in hijs duobꝰ mādatis vniuerſa lex pendet Math̓. xxij. Conprehēſio cūcto notat̉ ibi. eſt qui faciat bonuꝫ .ſ. aliqͥsqd̓ intelligit̉ ẜm propriā virtutē .i. nullusſeip̄m facit bonū niſi a deo adiutus. vel ꝯplete nullus bonū facit quī .ſ. in aliquo deficiatiuxta illud. iij Regū. viij. ē qui faciat ſuꝑterrā bonum et peccet. Uel loquit̉ de congregatōne maloꝝ. Non ē uſqꝫ ad vnuꝫ .ſ. xp̄m ſic ponit̉ excluſiue. Sed notandum cumquaſi omnes d̓clinent a mādatis: diuerſis tn̄de cauſis declinant ab eis.Aliqui impotēciam. ¶Ꝙͣtum adAliqui ignorātiam. data dei nullAliqui certā ſcīam.p̄t iuſte ſe excuſare ſeruare poſſit. Nāetſi ꝓpriatute. tn̄ adiutorio gracie cūcta ſeruare p̄tad quā recipiendā ſi facit qd̓ in ſe eſt einegabit̉. Un̄ Hieroꝰ. dicit. Maledictꝰ omīs .ſ.a deo qui dicit deū aliquid poſſibile p̄cipiſe. De mādatis autē hoīm dicit. b Tho. ſcd̓aſcd̓e. q. xliiij. ſi prelatus tot p̄cepta ml̓tiplcet ea ſubditus implere poſſet: excuſat̉a pct̄o. Et p̄lati debent abſtine̓ a multitudine p̄ceptoꝝ. Ad hoc facit regula iuris. Nemo poteſt ad impoſſibile obligari. extͣ de reiuris libro. vj. Et intelligit̉ noſolum īpoſſibilitate facti ſedētiam iuris ẜm glo. ibi. Und̓ſi p̄latus ꝯͣ ius aliquid mandet poteſt obligari ad illud i. nec tenet̉: nec dꝫ obedire. Si

autē dubitat vtrum poſſit facere quia graue durum ē: obedire debet. Unde diſ. xix. c. Inmemoriā. dicit̉. Licet vix ferendū ab illa ſancta ſede imponat̉ iugū tamen feramus. piadeuotōne toleremus. De ignorantia mādatoꝝ ex qua aliqui declinant. Nota in mandatis que ſūt de iure diuino nulla ignorātiaexcuſat a mortali. ſꝫ vt apl̓us dicit. Ignorāsignorabit̉ .i. a deo reprobabit̉ ſi tranſgrediat̉mandata neceſſaria ad ſalutem. In poſitiuisſeu hūanis p̄ceptis niſi habeat iuſtam cauſāignorātie. vt quia potuit ſcire nec habuit doceret. excuſat̉ a peccato tenet̉ ad ſeruandum ſeruat. Un̄ Augꝰ. Illis omīnoignoſci poterit a quo diſcerēt habentesoꝑam dederūt. diſ. xxxvij. §. fi. Et Nicolaꝰpapa dicit. Si decreta romanoꝝ pontificuꝫ haberis. de neglectu incuria redarguendi eſtis. diſ. xx. De ignorātia tamē multa habes ſupͣ in prima ꝑte. infra in ti. de accidia. Declinant alij ſcient̓ a mandatis. et aliqn̄hoc ex ſufficienti ratōe. aliqn̄ ex neglectu. alqn̄ ex contemptū. Ex ratōe nullus poteſtclinare licite a mandatis dei in vllo caſu niſideus ſibi contrariū mādet. vt mandauit Oſe recognoſceret mulierē fornicariā Oſee. j.in hoc peccauit ẜm Tho. quia hec ē iuſtalex p̄ceptuꝫ qd̓ deus ordinat. Sꝫ in p̄ceptisp̄latoꝝ poteſt d̓clinare aliqn̄ ſine pct̄o. DicitPe. de palu. in. iiij. ſi prelatus p̄cipit alicuialiquid errans. precepturus ſi ſciret veritatē. poteſt talis ſalua obedientia .i. ſine peccato imple̓ illud extra reſcrip. c. Si qn̄.Dicit etiā idē Pe. p̄cepta principis intelligūt̉ ſaluo iure alteriꝰ. C. de emanci. libe. Necaūt. Un̄ oportet ſemꝑ mandatū pape implere. ſꝫ ſufficit cauſā ꝓbabilē implendi alegare. vt exp̄ſſe dicit̉ ī illo. c. Si qn̄. Illa em̄ro debet mouere d̓legatū mouit delegantēUn̄ ſi ſcit ſe habere cauſā implēdi papamandat quā ſi ſciret: credit veriſil̓iter ꝯͣriimādaſſet tenet̉ implere. Suꝑ dicto. c. Sqn̄. de reſcrip. dicit etiā Anto. de bu. ſubditꝰmandato ſuperioris debet obedire niſi ſubſitcauſa quam allegare debet verbo .ſ. vel ſcripto. Nec dicit̉ quis ꝯͣuenire mandato ſuꝑioris ſi motus iuſta cauſa obedit. Si aūt dubitat vtrū ſuꝑior intendat obligare ad faciendū etiāſi ſciret factū vn̄ mouet̉ ſubditusad faciendū eſtimans iuſtā cauſā haberedebet obedire. ar. xxiij. q. j. Quid culpat̉. vl̓ ſignificando expectare ſecundā iuſſionem vt īc. Si qn̄ de reſcript. Ex neglectu declinando. i. ſeruando mandata diuina aut hūana facere ꝯͣ obediēciā: eſt īobediēcia ꝓut ē vitiū generale. ſaltē ea ſūt ab apl̓is eoꝝ ſucceſſoribꝰ inſtituta nulla deſidia negligantur.nulla diſſenſione violentur. nulla ꝯcertatōneturbentur. Iulius papa. xxv. q. ij. Amputato