TitulusCercius

hūana qꝛ ꝑ ſcalas: noluit mittere ſe deorſuꝫvt ſuadebat diabolus qꝛ ꝑiculuꝫ erat ẜm naturā et miracula face̓ tūc nō erat expediēs.Et ꝓpter eandē rōeꝫ nō volebat aliqn̄ ī iudeāambulare quia q̄rebant eū iudei interficere.Ioh̓. vij. Hoc idem Abrahaꝫ docuit exemploqn̄ deſcendēs in egiptū dixit Saraÿ eſſe ſororem ſuā Gen̄. xij. In quo fac̄to (inqͥt Augꝰ)oſtendit ꝙ nemo debet tēptare deū ſuum cūhabeat quid ſalubriori cōſilio faciat .ſ. ẜm viam humanam. Fecit qd̓ potuit: quod nō potuit deo ꝯmiſit ī quē ſperauit. xxij. q. ij. Querit̉. Sic et Paulꝰ apl̓us fecit ſe ſubmitti perſportaꝫ de muro vt euade̓t īſidias. ij ad Cor.xj. nec expectauit ꝙ deꝰ mitteret āgelū ſuū.Ꝙ aūt beata Agatha recuſauerit medicinācorꝑalem dicens. Habeo dn̄m Ih̓m qui ſoloſermone reſtaurat vniuerſa. nō in hoc temptauit deū. Exꝑta em̄ erat erga ſe diuinā beniuolentiam vt vel infirmitates nō pateret̉quibꝰ medicina indigeret vel ſtatim in ſe ſētiret diuine ſanatioīs effectū. Et que a iurecōi exhortabitāt ī ꝯn̄aꝫ nō ſūt trahēda de re.iur̄. in. vj. niſi quis hr̄et ſil̓eꝫ inſtinctū a ſpiritu ſct̄o. Temptauerūt gͦ illi pr̄es iudeoꝝ īheremo deū vt ꝓbarent potētiam dei ſi poſſꝫeis ꝓuidere dicentes vt ait ī alio pſal. Nūqͥdpoterit deus ꝑare menſā ī deſerto? Nunquidet panes poterit dare? Nūquid introducere īterram ꝓmiſſionis et alijs modis: Eſt aūthoc pct̄m .ſ. temptare deū. qd̓ patet ex eo qd̓ī lege prohibetur. Deutro .vj. Nō temptabisdn̄m deū tuū. Ratio huiꝰ ē ẜm. b Tho. ſecunda ſcd̓e. q. xcvij. arti. ij. quia vt dictū ē tēptare eſt exꝑimētū ſume̓ ſeu ꝓbare. Nullus aūtexꝑimentū ſumit de eo de qͦ eſt certꝰ. Et ideotēptatio om̄is ex ignorātia vel dubitatōe ꝓcedit aut eius qͥ tēptat. ſicut cū aliqͥs experimentū de aliqͣ re ſumit vt eiꝰ qͣlitatē cognoſcat. vt cū mgr̄ interrogat diſcipulū vt ſciatſi didicit vel intelligit lectōꝫ. et aurifex auꝝfricat vt ſciat qͣntū eſt mixtū. Aut ꝓcedit exdubitatione alioꝝ. ſicut cū quis exꝑimentūſumit de aliqua re vt alijs oſtendat. ꝑ quemmodū d̓r deus temptare homīes vt AbrahaꝫGen̄. xxij. circa ymolationem filij vt .ſ. oſtenderet mundo obedientiam eius. et Thobiamvt oſtēderet alijs patientiā ſuaꝫ. ⁊ hꝰ mōi. Etſic xp̄c tēptauit Philippuꝫ dicēs. Ande emēꝰpanes ⁊cͣ. vt .ſ. oſtēderet ip̄i ꝑuitatē fid̓i ſue.Ipſe eī xp̄c ſciebat quid eēt facturꝰ Ioh̓. vj.Ignorare aūt vel dubitare de hijs q̄ ꝑtinentad diuinā ꝑfectōeꝫ .ſ. pt̄atis ſapiētie vel bonitatis ē pct̄m. Sic gͦ tēptare deū vt cognoſcat qͥs eius virtutem pctm̄ eſt. Siquis autēad hoc exꝑimētū ſumat eorū q̄ ꝑtinēt ad diuinā ꝑfectiōꝫ nō vt ip̄e cognoſcat ſꝫ vt alijsdemōſtret. hoc nō eſt tēptare deū cum ſubeſtiuſta neceſſitas vel pia vtilitas ⁊ alia que ad

hoc cōcurrere debēt. Sic em̄ apl̓i petierūt adn̄o vt in noīe ih̓u xp̄i fierent ſigna. vt dicitur Act. iiij. vt .ſ. virtus xp̄i ī fidelibꝰ demonſtraret̉. Siqͥs at̄ hoc attēptaret face̓ .ſ. miracula eſto ꝙ faceret ad ꝯfirmatōꝫ fidei veritatis niſi ſuꝑ hoc hr̄et inſtigatiōꝫ a ſpūſct̄o ſicut habuerūt ſct̄i. ꝑtine̓t hoc ad tēptatōꝫ d̓i.Qd̓ at̄ ait p̄s. Guſtate et videte qm̄ ſuauis ēdn̄s. Et apl̓s Ro. xij. Probetis q̄ ſit volūtasdei bona bene placēs et ꝑfecta. non pertinethoc ad temptandū deum. nec ibi eſt pct̄m qꝛintelligūt̉ de cognitione affectiua dei et ꝓbatione ẜm quaꝫ qͣs exꝑitur in ſe guſtū diuinedulcedinis ⁊ ꝯplacētiaꝫ diuine volūtatis qd̓ꝓuenit ex eo ꝙ qͥs totaliter ſe ſubijcit dei volūtati. ⁊ attente ⁊ affectuoſe ꝯſiderat diuinaꝫvolūtatē. ⁊ ex hoc ſequitur ī eo exꝑientia diuine dulcedinis. Sed ꝓbare dei volūtatē vl̓bonitatē cognitōe ſpeculatiua vtꝝ .ſ. ſit bona voluntas dei. vel vtꝝ deus ſit ſuauis hocꝑtinet ad temptandū deū. ſicut ⁊ ꝓbare vtꝝdeus poſſit eū iuuare ⁊ ſibi ꝓuidere quod fecerūt illi pr̄es. Unde dicit. Quadragīta āniꝓximus fui generatōe huic .ſ. iudeoꝝ ī deſerto adiuuādo. defēdēdo ab inimicis. ꝓuidēdo īneceſſitatibus. Loquit̉ ꝑ ſil̓itudinem hoīs qͥcū eſt ꝓximus pt̄ iuuare. Et dixi ſꝑ hi errātcorde eſtimādo vel dubitando vtꝝ poſſim iuuare. ⁊ eis ꝓuidere. ⁊ corde errāt .i. volūtate⁊ malicia ſua. ꝙ autē rex Achas rep̄hendit̉cū queſitus ab ÿſaia vt peteret ſignuꝫ dixit.Nō petam et non temptabo dn̄m. yſa. vij. ꝓpterea fuit quia nō ꝓ ip̄o ſoluꝫ. ſed ꝓ totiusppl̓i inſtructōe monebat̉ petere ſignū. qͦi impeditor cōis ſalutis. Neqꝫ em̄ hoc petendo tēptabat deū. tn̄ qꝛ hoc faciebat ex dei mandato. tū qꝛ hoc pertinebat ad cōem vtilitatemſignū .ſ. liberatōis hūani generis vt ibi ptꝫ.Abraham autē cū petijt ſibi ſignum dari d̓terra ꝓmiſſionis danda ſemini ſuo non temptauit deum quia hoc fecit ex inſtinctu dei.⁊ ibi magnū miſteriū incarnatōis. Tho. vbiſupͣ. Hoc auteꝫ peccatum opponit̉ virtuti religionis ẜm Tho. vbi ſupͣ art. iij. qꝛ cū finisvirtutis religionis ſit deo reuerentiam exhibere. omīa illa que pertinent ad irreuerentiam dei religioni opponūtur. pertinet auteꝫad irreuerentiam homīs temptare eū. Nullus em̄ preſumit temptare eum de cuiꝰ excellentia certus eſt. Et cōiter eſt mortale. Un̄ d̓rSapiē. j. Inueīt̉ dn̄s ab hijs qͥ non temptāteū. Ꝙ aūt nō inueniat̉ deus a creatura vt .ſ.cognoſcat eum ⁊ poſſideat ꝑ gr̄aꝫ non ē niſiꝑ impedimentū mortalis pct̄i. hoc etiam expunitōne ip̄ius notat̉ in pſal. cū d̓r. Ip̄i noncognouerūt vias meas .i. opera mea ſeu mābata mea quibꝰ itur ad deum. Inter q̄ mādata hoc eſt. Nō temptab̓ dn̄m deū tuū. ⁊ ꝓpterhoc iuraui eis .i. firmit̉ decreui ſi ītroibūt. ſi