Druckschrift 
2 (1477)
Entstehung
Seite
769
Einzelbild herunterladen
 

CapitulūNonum

tibi impenſo gr̄as agendo ne ingrata inueīaris. Tercia vox ē fuge .ſ. ſuppliciū tibi paratūꝓpter ingratitudinē. Nā ſi īgrata eris nō mebenę vtēdo et gr̄as agendo. om̄es erimꝰ ꝯtͣ tead iudicādū ꝓ deo tuaꝫ īgͣtitudinē. Sapiē.v. Pugnabit ꝓ eo orbis terraꝝ ꝯtͣ īſenſatos.Celū dicet. lumīe meo ī ꝑpetuū pͥuet̉. Ignisaūt. a me ī inferno cruciet̉. Aer ī me ventiletur. Aqua. ꝑ me ī niuibꝰ infrigidet̉. Terra.in cētro meo vbi collecte erūt om̄es immūdicie elemētoꝝ īcarceret̉. Ergo bn̄dic recognoſcēdo. diligendo. et ſeruiendo dn̄o. Benefitiaaūt de qͥbus debꝫ benedice̓ ne īgrata inueniatur ī breui cōprehēdit dicēs. Qui ꝓpitiabitur ⁊cͣ. Ubi nota ſex.Prīo oblata diuinalia. ibi. Qui ꝓpitiatur.Scd̓o collata ſacramētalia. ibi. Qui ſanat.Tercō ſublata infernalia. ibi. Qui redimit.Quarto data naturalia. ibi. Qui coronat teī miſericordia.Quinto allata temporalia. ibi. Qui coronatin miſerationibꝰ.Sexto reſeruata ſupernalia. ibi. Qui repletin bonis ⁊cͣ.Pro his omībꝰ cū cęco illumīato ba gloriamdeo. vt ſibi dictū fuit Ioh̓i. x. Et cū phariſeo.ſed humiliter dic. Deus gr̄as ago tibi. Namvt d̓r Eccleſiaſtes .j. Ad loca on̄de exeūt flumina .ſ. gr̄aꝝ. reuertūt̉ ad deū .ſ. ꝑ gratiarūactionē et recognitiōꝫ a creatura rationalivt iteꝝ fluāt. vt .ſ. de beneficijs ꝑceptis gratias exhibentes. beneficia potiora ſumamusīquit Gregꝰ. Ꝙtum ad primū .§. viij.dicit apl̓s ad Ro. iij. Quē deus ꝓpoſuit ꝓpitiatorē ꝑ fideꝫ ī ſanguine eiꝰ. Deus .ſ. pr̄ ꝓpoſuit .i. ꝓ omībꝰ poſuit quē .i. filiū ſuū ꝓpitiatorem .i. reconciliatorē et ſatiſfactorē ꝓ nr̄isiniquitatibꝰ. Ipſe em̄ vt dicit Ioh̓. ī. j. cano.eſt ꝓpitiatio pro pct̄is nr̄is. et hec ꝓpitiatioapplicat̉ nobis ꝑ fibeꝫ noſtrā quā .ſ. habemꝰ īſanguīe eius .i. in paſſione. in qua lauit nosa peccatis noſtris ī ſanguine ſuo. vt diciturApoc. j. Ande ſepties fudit ſanguinē ſuū .ſ. īcircūciſione. in oratione ī orto. in flagellatōne. in coronatione de ſpinis. ī fixura manuūet pedum cum clauis. in lateris aꝑitione. vtnobis ꝓpitiaretur ꝯtra ſeptem capitalia vitia. Sāguis (ait Leo papa) ſanguine aufertur .i. ſanguis peccati ſanguine xp̄i. Cuꝫ em̄inimici eſſemꝰ ꝓpter iniquitates nr̄as. reconciliati ſumꝰ (ait apl̓us ad Ro. v) ꝑ mortemfilij eius ip̄o ꝓ nob̓ ſatiſfaciente. et ſic inimicitiā remouēte iniqͥtatū nr̄aꝝ. Bn̄dic gͦ aīamea domino: qͥ dedit tibi diuinalia .i. filiumſuū vnigenitū ī mortē acerbiſſimā crucis vtꝓpitiaret̉ oībꝰ iniqͥtatibꝰ tuis. et te deo pr̄irecōciliaret. et te ꝑaret ad patiendū aduerſa ꝓ eo ⁊ oīa mala. Quid retribuā dn̄o (inqͥt

p̄s) ꝓ oībꝰ q̄ retribuit mihi: Cū em̄ exercereꝫinimicitias aduerſū eū ꝓpt̓ iniqͥtates meas.hoc ip̄e mihi retribuit vt dignaret̉ mortalitatē meā et miſerias meas aſſumere. ⁊ ꝓ memortē ignominioſā ferre. nō video aliud munus faciendū ꝓ retributōe tāti beneficij neingratus ſim ꝙ vt calicē ſalutaris accipiaꝫvt ſuſtineā penā et paſſiōes ꝓut ip̄e ſuſtinuit ꝓ amore eius. Sꝫ ꝙͣtū ſit ingratꝰ peccatorcirca tantū beneficiū on̄dit Aug. ī ꝑſona eꝰſic loquēs. Cū eſſes inimicꝰ pr̄i meo .ſ. ꝓpteriniqͥtates tuas recōciliaui te ꝑ me. et cū longe eſſes veni vt redimerē te. et cū inter montes ſiluaſqꝫ om̄es errares .ſ. vitioꝝ ⁊ ignorātiaꝝ. q̄ſiui te. Inter lapides ⁊ ligna inueni te.ſ. idola de huiuſmōi adorātē. Et ne lupoꝝ ferarumqꝫ rabido ore laniareris .ſ. demonū collegi te .ſ. reuocādo a malis verbo et exēplo.humeris meis portaui .ſ. ī cruce penā pct̄ōrūtuoꝝ ſuſtinēdo. laboraui. ſudaui. caput meūſpinis oppoſui. lancea latus meum perforaripermiſi. tot iniurijs et calamitatibus laceſſitus ſum. Et tu diuideris a me: hec ille. qͣi. d.omīa hec feci vt ꝓpitiatus et reconciliatusme diligeres. mihi obſequium p̄ſtares. et tues ita ingratꝰ vt me offendas: a me recedas?Benedic gͦ aīa mea dn̄o rectē viuendo.Ꝙtum ad ſecūdū.§. ix.dicit p̄s. Miſit verbū ſuū et ſanauit eos. Ineo miſit ꝙ incarnatum fuit. Et ſicut ip̄e xp̄cꝯſtat ex verbo ⁊ carne q̄ eſt res ſenſibilis. itavt medicus veniēs ad ſanandum. medicinasſuas inſtituit .i. ſacramenta ꝯſtantia ex verbis q̄ ſūt forme ſacramentoꝝ. et elemētis ſeurebꝰ elemētaribꝰ q̄ ſūt materia eoꝝ. Nam vtdicit Aug. Accedit verbū ad elementū et fitſacramētū. .j. q. j. Detrahe. Sicut aūt ſūt. vijinfirmitates aīe nr̄e. ſic. vij. inſtituit medicinas ſacr̄ales ꝯtra eas vt nullā dimitteret īſanataꝫ. Qui ſanat (inqͥt p̄s) om̄es infirmitates tuas. Prīa infirmitas ē pct̄m originale: quā ſanat deus medicina baptiſmi debite ſūpti. Secūda eſt pct̄m mortale actuale qd̓ gratia pͥuat aīaꝫ: et hāc ſanat medicamēto pn̄ie. Tercia eſt pct̄m veniale cū qͦ inꝑadiſum intrare nō pt̄: ⁊ hāc ſanat extremavnctōe ꝙͣuis etiā et alijs ſacͣmētis. Quarta eſt ignorantia agendoꝝ pro ſalute: ⁊ hancſanat ſacramento ordinis qui ad hoc daturvt inſtruāt miniſtri eccleſie ſe et alios de mōribꝰ et fide. Quinta eſt concupiſcentia perquam eſt procliuus ad laſciuias et delectationes inordinatas tactus: et hanc ſanat ſacͣmentum matrimonij reſtringendo ipſam neferatur ad corruptelas illicitas ſed contentus ſit ſua vxore. et hec quidem medicina ꝓdebilibꝰ nimis. Nā fortioribꝰ aliud extat remediū. Sexta infirmitas eſt malitia: quedam inclinatio ad appetēdum mala. ꝯtͣ quā