Druckschrift 
2 (1477)
Entstehung
Seite
747
Einzelbild herunterladen
 

QuintumCapitulum

qd̓ habꝫ ꝯmūicare. Cōmūicare at̄ ſcīaꝫ quaꝫqͣs habꝫ laudabile ē. ⁊ ad caritatē ꝑtinēs. ẜmillud Sap̄. vij. Quā ſine fictōne didici: ⁊ ſineīuidia cōmūico. Et. j Petri. iiij. Unuſqͥſqꝫ ꝓut accepit grām ī alterutrū illā admīſtrātes.Pōt tn̄ turpitudinē ꝯtinere rōe p̄ſumptōnisvtſi ille qͥ nō eēt idoneus peteret officiuꝫ docēdi. hec ille. Ex his igr̄ duo p̄ſupponuntur adhoc vt ſit licitū. Primū ꝙ ſit idoneꝰ ad docendū. Scd̓m ꝙ intēdat non excellentiā principaliter ſed cōmunicare doctrinam. Si ergoaliquod horum befuerit non licitum ſed peccatum erit per argumentum a contrarijs. vtdiſ. xxv. Qualis. Si ergo nō ſit idoneus necetiam competēter. preſumptuoſus erit et vr̄eſſe mortale. quia contra intentōnem ordinato̓nis eccleſie. Ab eccleſia .n. creditur inſtitutum tale officium magiſterij. vt extͣ de magiſtris. per to. ⁊ ad defenſionem ⁊ declaratōneꝫcatholice doctrine vt ſciāt homines ad quosin dubijs de iure debeant habere recurſum ⁊vt doctrina catholica publice doceatur. Et ꝙſit intentionis eccleſie ꝙ non admittatur adtale magiſterium non idoneus. patet ex hoc.quia iurant communiter magiſtrandi ꝙ nonadmittent ineptos ad illud. Iuramentum at̄non exigitur extra ordinatōnem eccleſie niſiin arduis que vult omnino ſeruari: quod vr̄in hmōi eſſe veꝝ. Nam ex contrario ſequiturderiſio catholice doctrine ⁊ periculuꝫ anīaꝝ.Nam ſimplices audito nomine magiſtri ad ilum accedent pro conſilio in dubijs conſcientie. vel pro declaratōne ſcripture. ſuper qͦ q̄ſitus erubeſcens tacere ne ignarus videatur.reſpondebit ẜm ignorantiam ſuam. Unde etInno. dicit. Aiſerum eſt eum fieri magiſtꝝqui nūꝙͣ fuit diſcipulus. diſt. lxj. Et Zoſimꝰpapa. Quis tamarrogans tamimpudens inuenitur qui in celeſti militia que propēſiusponderanda eſt. ⁊ ſicut auruꝫ repetitis ignibus explicanda eſt. ſtatim dux eſſe deſiderat.cum tÿro ante non fuerit. prius velit docereꝙͣ diſcere. diſt. lix. Si officia. Merito autempoteſt dici huiuſmodi magiſterium militia.quia docendo ⁊ diſputando debēt uſqꝫ ad mortem ꝓ veritate certare. Accidit aūt de hmōiimperitis magiſtris quod dicit Leo papa. videlicet ꝙ magiſtri exiſtunt errorisʰ qui veritatis diſcipuli nō fuerunt. xxiiij. q. iij. Quidaūt. Nō videt̉ igr̄ talis damnatōnem euadereqͥ manifeſte ineptus et īſufficiēs illud querit⁊ appetit: nec eos qui illū admittunt cū ꝑiuriinueniāt̉. Ꝙͣta aūt ſcīa reqͥrat̉ ad hoc vt poſſit idoneus iudicari: arbitrio ip̄oꝝ ꝑitoꝝ relinqͥtur. Si aūt idoneus quo ad ſcientiā exiſtat. ſꝫ hoc q̄rat nō ad ꝯmūicādū ſcīaꝫ ſꝫ pͥncipalit̓ ad honorem ſui ⁊ non dei. ⁊ magis adtꝑalia acqͥrendum ⁊ exemptōnes hn̄das ⁊ libertatē. vr̄ etiā grauiter et mortalit̓ peccare.

qꝛ officium ſpūale facit venale. Ad qd̓ optime facit qd̓ dicit Peda. videlicꝫ. Uēditores colūbaꝝ ſūt hij etiā qͥ gͣdū vel grām in eccleſiaſpūalē quā dn̄o largiente ꝑceperunt nō ſimplici ītentōe ſꝫ cuiuſlibꝫ hūane cauſa retributōis exercēt cōtͣ illud Petri apl̓i. Qui loqͥturquaſi ſermones dei et qui miniſtrat tanꝙͣ exvirtute quā adminiſtrat deus ei vt in oībꝰ honorificet̉ deus. Quicūqꝫ gͦ tales ſunt ſi beniente domīo nolunt de eccl̓ia auferri auferantiſta de actibo ſuis. j. q. iij. ca. Nonſolum. Nonaufert̉ autē qͦs de eccl̓ia niſi ꝓ mortali. gͦ ⁊cͣ.exqͦ intēdunt talem graduꝫ ꝓpter temporaliaexercere. Et ꝑtinere videt̉ hmōi vitiū ad ambitōnem ⁊ cupiditatē que maxime debent eſſeremota a clericis: ⁊ ml̓tomagis a religioſis.Unde Symacus papa. Nullus ꝑ ābitōneꝫ adhonorē ꝑmittatur accedere. Nā cū hic exceſſus ī laica ꝯuerſatōne culpet̉. qͥs dubitat qͥnin religioſis et deo ſeruientibꝰ inicijat obprobriū?. jͣ. q. j. Nullus. Unde ⁊ ſaluator dure inuehit cōtra ſcribas ⁊ phariſeos de hoc int̓ cetera ꝙ amāt vocari ab hominibꝰ rabbi qd̓ interp̄tat̉ mgr̄. Math̓. xxiij. et nō vr̄ v̓iſil̓it̓ hocegiſſe de venialibꝰ culpis. Ceteꝝ attenta ambitōne moderni tēporis qua om̄es currūt admagiſteriū. docti ꝑiter ⁊ indocti. ⁊ non rectaintentōne. credo laudabilius fore hmōi fugere qui docti ſūt ad ſufficiētiam. ⁊ abſtinere. ꝙͣquerere. ad reprimēdaꝫ temeritatē eoꝝ qͥ perfas ⁊ nefas ad talem gradū aſcēdūt. ⁊ tollendū ſubterfugium excuſatōnis eoꝝ cum viderent ꝓbos talia q̄rere. ſicut plures feceruntvita et ſcīa dari. Et hoc niſi obedientiaᵇ eoscogat. tūc .n. cū Hieremia primo ſe excuſātedemū parēdū eſt. viij. q. j. In ſcripturis. vt. bTho. feciſſe legitur. Ad argumenta rn̄detur.prohibuit xp̄us aliquem vocari mgr̄m ea intentōne ne qͦs eſtimaret illuminatōnem mentis quā qͥs ꝑcipit ex doctrina mgr̄i. ſibip̄i tā q̄mgr̄o principaliter attribuere. cum ip̄e xp̄usſolus deus ſit magiſter qui illuminat omneꝫhominem venientem in hunc mūdum. Ioh̓.primo .i. ſine quo nullus illuminatur. Ad illud Iacō. rn̄detur ꝙ intelligit d̓ his qui ex ābitōne hoc querūt ⁊ p̄ſumptōne. Un̄ ibi glo.Niſi diſcreti ⁊ in ſcripturis docti. Sciendum etiam.§. vij.vitium ambitōnis reperiri circa exterioremcultuꝫ .ſ. ornatus corporis et apparatus. Un̄dicitur Actu. xxv. ꝙ Agrippa ⁊ Beronite cūambitione multa ideſt apparatu introieruntin pretorium. Et. ij. paralipo. xvj. dicitur ꝙſuper corpus Aſſa regis iuda mortui combuſſerunt aromata et vnguenta ambitōne nimia. Sed vt dicit Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. cxxx. ar.ij. hoc n̄ ē niſi ẜm ꝙ cultꝰ exterior ꝑtinet adhonorē. Preſumptuoſus .n. ambitōſus ⁊ arrogās. Primo qͥdeꝫ ignorāt ſeip̄os inꝙͣtum