Druckschrift 
2 (1477)
Entstehung
Seite
745
Einzelbild herunterladen
 

CapitulumQuintum

certe etiā licitū eēt appetere. ⁊ idem de ep̄atu.Ad autoritates aūt forte rn̄derent ꝙ intelligūtur qn̄ hoc appetit vt p̄ſit nō vt ꝓſit. vel qn̄hoc q̄rit per indebita media vt per potentiaꝫſecularem. vel munera. ⁊ hmōi. vl̓ quādo al̓ ēindignus. Nec reqͥrit̉ certitudo ſcīe. ſꝫ ſufficitcertitudo probabilis cōiecture de hoc ꝙ ſit ingrā ſicut exigitur in ſuſceptione ſacramētoꝝdebita. Hāc opinionem ſeqͥ vidētur curiales.Sed qꝛ doc. qͥ ꝯͣriū dicūt. ſāctitate ⁊ ſcīa theologie et iuris ſūt lōge p̄ſtantōres. iō nō videt̉tuta p̄dicta opinio. nec ſequenda. Dici tn̄ forte poſſet ꝙ qͦ intēderet deo ſeruire in clero nōꝓpter honores maiores conſequendos et diuitias ꝙͣ in ſeculo: ſed quia ſtatus iſte meliorꝙͣ ſecularis et diuinis applicatus ⁊ magis ſibigratus. et in eo poſitus appetit ſibi prouideride bn̄ficō a ſuꝑioribꝰ. vel etiam petit vt poſſitẜm cōditōnem ſuā ſuſtentari non ad pompāſed ad decentiā nō hn̄s intētōnem ad curā necad honorem ⁊ gͣdus ⁊ pinguius bn̄ficium. ſedad ſui gubernatōnem. ita cōtentus dē ſimplicibn̄ficō ſicut de curato. dūmodo ſibi ſufficienseſſet. nō peccaret. Appetit .n. et querit qd̓ ē deiure diuino debitum. videlicet. Qui altari deſeruit de altari viuere debꝫ vt ait apl̓us .j. adCoꝝ. ix. Qd̓ licitum ē cuilibet. Et ꝙͣuis curaannexa ſit ei qd̓ ſibi ꝯfert̉. oculus tn̄ eius nōē ad hoc pͥncipaliter ſꝫ ad ſuſtētatōeꝫ ſibi debitam ex ſeruitio eccl̓ie. Illud autē .ſ. ꝙ ſit curatū ē acceſſoriū et ꝑ accidēs. Et acceſſoriumnaturaꝫ ſequi cōgruit pͥncipalis de. re. iu. li.vi. c. Acceſſorium. Sed pͥncipale intētum .ſ.ſuſtentatō ſui videt̉ licituꝫ. gͦ ⁊ qd̓ inde ſequit̉nō aliqͥd illicitū adiūgendo. Ad argumentumrn̄detur ꝙ negādo illud .ſ. ꝙ hoc appetere nullo iure prohibeatur. prohibetur .n. illo mandato diuiue legis. Iuſte qd̓ iuſtū ē exequeris:qͦ mādto intelligit̉ prohiberi indebita ꝓcuratio vel miniſtratio ſacramētoꝝ. vel executioſpūaliuꝫ et hmōi. Itē contra illud ad Hebre.p. Nec ſibi qͥſꝙͣ aſſumit honorem ſed qͥ vocat̉a dn̄o ⁊cͣ. Uidet̉ etiā hoc eſſe cōtͣ ius naturale ꝙ aliqͥs q̄rat onꝰ ſupͣ vires ſuas. Ueꝝ circaprincipale q̄ſitū huiꝰ q̄ſtionis et precedētis .ſ.be ep̄atu vtꝝ ſit mortale illa appetere. quia vtdicit Tho. in qͦdam qͦlibꝫ. queſtio de mortalivbi non reꝑitur expreſſa autoritas ſcripturevel determinatō eccleſie. nō niſi ꝑiculoſe diffinitur. determīatō iudicō ſapientū derelinqͣt̉. Ad argumentum aūt factū in ꝯͣriū poſſetrn̄deri duplr̄. Uno modo ẜm opinioneꝫ illoꝝqui dicūt̉ non eſſe illicitū porrigere p̄ces ꝓ ſeꝓ bn̄ficō curato ſi al̓ ē dignꝰ. videlicet ꝙ nō ēmortale ꝓcurare ep̄atū ꝑ p̄ces. Un̄ nec etiaꝫappetere. Alio mō tenendo opinionē. b Tho.⁊ ſeqͣtiū .ſ. ꝙ illud ſit illicitum ⁊ ſimoniacum⁊ ẜm hanc opinionem rn̄debitur ꝙ appetitusdeliberatus eiꝰ cuiꝰ ꝓcuratio ⁊ actus exterior

eſt mortalis. ē mortale. hoc ē verū qn̄ appetitus ⁊ ꝓcuratō ſūt circa idē. qd̓ non eſt in ꝓpꝯſito. Nam ꝓcuratō ē ꝑ p̄ces. appetitus aūt eſtſimplr̄. vnde ⁊ ſine p̄cibꝰ ꝓprijs poteſt eē. Sedſiqͥs ita appeterēt ꝙ ētiā p̄ces ē ꝑatꝰ porrigereꝓ ſe. tūc appetitus et ꝓcuratō eēt circa idem⁊ tūc ẜm illā opinionē vibet̉ mortale. Adillud aliud .ſ. cū dr̄. ꝙ ſi in petitōne eſt mortale. ⁊ in appetitōne erit etiam mortale. rn̄deript̄ ꝙ nō ē ſemꝑ veꝝ. Nā licet mihi appetere ꝙPetrus gratis ⁊ liberaliter det mihi duo promutuo facto ſibi gͣtis ⁊ liberalit̉: ⁊ tn̄ hoc petere vſurā ſaꝑet. Ad autoritates iam reſponſū eē videt̉. vl̓ poſſet dici etiā ꝙ dicte ſunt adex aggeratonē. tn̄ mihi adhuc remanet materia dubia. et ideo cauendū. Querere gͦ autappetere hmōi curata pͥncipaliter ꝓpter honorem et diuitias q̄ īde ſecūt̉ hoībꝰ videtur eſſemortale. et rō eſt. qꝛ eſt cōtͣ ordinē caritatis.Nā nōſolū dilectō dei ⁊ ꝓximi eſt in preceptoſedetiam ip̄e ordo dilectionis ẜm Tho. ſcd̓a.ſcd̓e. q. xxvi. Eſt autē de ordine dilectōnis vtdiligatur prius ſalus aīaꝝ ꝙͣ corpoꝝ. ſed hūcordinem talis peruertit preferens temporalia que ordinantur ad corpus .ſ. diuitias ⁊ honorem. ſaluti animarum que exercetur percuram. Preterea diſtinctōe. lj. ca. Qui in aliquo crimine. ponit concilium Tolletanumplura vitia et impedimenta canonica a quibus debet eſſe immunis promouendus in epiſcopatū. Et inter cetera hoc ponit. Qui ambitu honorem querunt. concludens ꝙ ordinator eorum qui habent talia vitia debet puniri cum ordinatis: quod nō eſſet niſi mortale eſſet. gͦ ⁊cͣ. Preterea abuti re ex quo abuſuperiſimiliter poteſt ſequi periculum ſalutisanimarum videtur eſſe mortale quia contracaritatem. Sed huiuſmodi querere vel appetere modo dicto eſt abuti illa re .ſ. dignitatisvel beneficij. quia illa principaliter ſunt ordinata ad procurandum ſalutem animaruꝫnon ad temporalia. Et ex hoc abuſu veriſimiliter ſequitur periclitatō animarū ⁊ ideo videtur eſſe mortale. Naꝫ ne diſpliceat ſubditisvel dn̄is tꝑalibꝰ ⁊ ꝑ conſequēs amittat taliabn̄ficia. vl̓ cōſeqͣtur alia incommoda mundinō curabit de correctōne ſubditoꝝ vel ad monitōne eorum. vel ſubtractione ſacramentorūcum expediret. Talis vt mercēnarius cuꝫ viderit lupum inuadētē gregem fugiet tacendo⁊ lupus rapiet ⁊ diſꝑget oues. vt dr̄ Io. x. Ethoc eſt ſal infatuatū. ẜm Auguſ .ſ. cū q̄runt̉tꝑalia ī cura ppl̓oꝝ pͥncipaliter. qd̓ ad nihilūvalet niſi vt mittat̉ foras ⁊ conculcet̉ ab homībꝰ. vt habet̉ Math̓. v. gͦ ⁊cͣ. Preterea in repentinis hō oꝑatur ẜm finē p̄ſtitutū ⁊ habitū precōceptū. Tali at̄ frequēter occurrūt eaqͥbꝰ repēte oportꝫ ꝓuide̓ ī foro ꝯſcīe rōe cure.cū at̄ finis p̄ſtitutus ī eo ſit tꝑalitas. et in eo