CapitulumQuintum

Terciū ē qd̓ cōſeqn̄t̉ ſe ht̄ ad iſtas .ſ. r̄uerētia⁊ honor ⁊ ſufficientia tꝑaliū. ẜm illud. j Thimot̉. .v. Qui bene p̄ſūt preſbiteri duplici honore digni habeāt̉. Appetere igr̄ ep̄atū rōnehmōi circūſtātiaꝝ manifeſtum ē ꝙ illicitumē ꝑtinens ad cupiditatem ⁊ ambitōem. Undeꝯtra pharizeos dn̄s dicit Math̓. xxiij. Amātprimas cathedras in ſynagogis. ¶ Ꝙͣtum adſecunduꝫ .ſ. ad celſitudinem gradusⁱ appetereep̄atū p̄ſumptōnis ē. Un̄ dominꝰ arguit diſcipulos pͥmatum q̄rētes dicēs. Principes gentiū dn̄antur eoꝝ. vbi Chriſo. dicit ꝙ gētile eſtpͥmatū cuꝑe. ⁊ ſic gētiū ꝯꝑatōne aīam eoruꝫeſtuantē conuertit. Sꝫ appetere ꝓximis prodeſſe ẜm ſe laudabile ē et v̓tuoſum. Ueꝝ quiaꝓut ep̄alis actus habet ānexā gͣdus celſitudinē. p̄ſūptuoſuꝫ videtur ꝙ aliqͥs p̄eſſe appetat ad hoc vt ſubditis ꝓſit niſi manifeſta neceſſitate īminēte. ſicut dicit Grego. in paſtorali. qd̓ tūc erat laudabile ep̄atum appetereqn̄ dubiuꝫ nō erat per hunc quēqꝫ ad maioraſupplicia peruenire. Un̄ defacili non inueniebatur qͥ hmōi onus aſſumeret. p̄ſertim cū adhoc aliqͦs caritatis zelo diuinitꝰ incitat̉. Sic̄ÿſaias appetēs ꝓximis ꝓdeſſe. ad p̄dicandumſe mitti pecijt. qͥ tn̄ (vt dicit Gregꝭ) pͥus ſe purgatum a vitijs audiuit. poteſt tn̄ qͦlibet abſqꝫpicō p̄ſūptōis appetere talia oꝑa facere ſi euꝫꝯtingeret ī tali officō eē. vl̓ etiā eē ſe dignuꝫad talia oꝑa exercēda. ita ꝙ opus bonum cadat ſub deſiderio. nō aūt pͥmatus dignitatis.Et ſic videt̉ dicēdū ſimplr̄ eē illicitū. qd̓ ꝓbat̉ꝑ Auguſ. dicētē. in. xix. de ciui. dei. Locus ſuperior ſine qͦ ppl̓s dei regi nō poteſt. ⁊ ſi adminiſtret̉ vt decet. indecenter tn̄ appetitur quodetiaꝫ habet̉. viij. q. j. Qui ep̄atū. Et ꝙͣuis exp̄ſſe hic n̄ dicat hoc eē mortale. videt̉ tn̄ ex dictis eiꝰ hoc elici poſſe. ī. q. c. arti. v. et in ſcripturis ī. iiij. Dicit .n. ibi ꝙ p̄ces ꝓ ſe porrecteꝓdignitate vl̓ bn̄ficō hn̄te curam aīaꝝ ſimoniam inducūt Ray. hugo. hoſtien̄. et Goff. etqͥdā alij idē ſentiūt. Et rō eoꝝ eſt. quia reputatur ꝓ indigno rōne p̄ſūptonis. etiāſi aliaseſſet dignus. Sed nullus reputat̉ īdignꝰ bn̄ficō eccleſiaſtico īdignitate culpe niſi ꝓpt̓ mortale. gͦ tal̓ p̄ſūptio ē mortal̓. tūc ſic arguitur.Appetitus deliberatꝰ alicuiꝰ rei cuiꝰ ꝓcuratiopl̓ actio exterior ē mortalis: eſt morale. quiaad eandē ſpēm ꝑtinet. ſicut patet ꝑ exē pla diappetitu deliberato ⁊ opere fornicacōnis furti⁊ alijs. et habet̉ de peni. diſ. j. Si cui. cū alijscapl̓is. Sed ꝓcurare ꝑ p̄ces bn̄ficiū curatū ēmortale vt ꝓbatū ē. gͦ ⁊ appetere. cū ⁊ ep̄atusꝑmaxime habet curā aīaꝝ. gͦ ⁊cͣ. Si dicat̉ ꝙappetitus et opus nō ſūt circa idē. qꝛ opus eſtꝑ p̄ces. ſed appetitus ē ſimplr̄ nō ad opus precu. heo ꝙ hoc n̄ obſtāte firma manet ꝯcluſio.flam et ille qͥ delectat̉ in cogitacōne moroſafornicacōnis eſto ꝙ exp̄ſſe non appetat opus

fornicacionis. nō ꝓpterea euadit mortale. qꝛ⁊ſi non expreſſe tamē tacite aſſentit ad opꝰ.exquo volūtarie delectationem cogitacionishabet. Sic in propoſito. ꝙͣuis non appetat fūdere preces: appetit tamen illud cuius procuratō eſt mortale niſi hoc appeteret ſub conditione inꝙͣtum ſcilicꝫ hoc eſſet licitum et nonpeccatum. tunc non eſſet ꝓprie voluntas querequiritur ad peccatuꝫ: ſed potius velleitasquedam. ¶ Preterea per totam illaꝫ q̄ſtōnē.bea Tho. de ſimonia nil dicit de mortali: ⁊ tn̄certum eſt ſimoniam eſſe peccatum mortale.Et ſiquis diceret hoc conſtare ꝑ penas inflictas et multa que ibi dicunt̉. ⁊ ſimilit̓ pt̄ hocelici ex his q̄ ī iſto arti. poīt. dicit .n. allegāsChriſo. Primatū eccl̓ie ꝯcupiſcere nec iuſtūē nec vtile. Quis em̄ ſapiens vult ſe ſubicereſeruituti ⁊ ꝑiculo tali vt det rōnē ꝓ omni eccleſia niſi forte qͦ non timet dei iudicium: abutēs pͥmatū eccleſie ſecularit̓ .ſ. vt conuertateū ī ſecularē: hec ille. Sꝫ hoc agere .ſ. cōtͣ iuſticiaꝫ vl̓ abuti pͥmatū eccl̓ie ſecl̓ariter: mortale videt̉. Et ſuꝑiꝰ etiā dixit hoc appete̓ eē vitiū gētile .i. paganoꝝ: qd̓ videt̉ eſſe mortale.Suꝑ epl̓am. j Thimōt̉. iij. ſuper illud. Ouiep̄atuꝫ deſiderat. idē Tho. ſic dicit. Auguſ. dicit ꝙ locus ſuꝑior indecenter appetit̉. Et rō ēqꝛ nullus debet appetere aliqͥd vltͣ vires ſuasnō ſibi ꝓportōnatū. al̓ eēt ſtultus. Ille gͦ benepoſſet deſiderare cuius opus eſſet ep̄atui proportōnatuꝫ. Ad hmōi aūt nullꝰ eſt ydoneꝰ. qꝛp̄latus ẜm gradū ⁊ ꝯueniētiā debꝫ oēs aliosexcedere in ꝯuerſatōe et ꝯtēplatōne ita vt ſuireſpectu alij ſint grex. Et hanc ÿdoneitatemde ſe p̄ſumere eſt maxime ſuꝑbire. gͦ vel appetit circūſtātias .i. ꝙ p̄ſit. ⁊ honoret̉. et habeatpt̄atē et diuitias. et tunc neſcit quid appetatqꝛ n̄ ē hic ep̄atꝰ. vl̓ ip̄m opꝰ. ⁊ hoc ē ſuperbire⁊ ideo n̄ accipiēdū niſi īpoſitū. hec ille. Suꝑbia aūt ex genere ſuo ē mortale. ex quo oſtēdit̉ magnū eē pct̄m. ¶ Ad argumēta rn̄det̉.Ad illud. qͥ ep̄atū deſiberat ⁊cͣ. dicit ibi beatꝰTho. ſuper epl̓as ꝙ multi ex hoc textu maleintelligētes ſūpſerunt ſibi occaſionem ambitōnis. Non vult gͦ dicere ibi apl̓us ꝙ qͥ deſiderat dignitatē ep̄atꝰ deſiderat bonuꝫ opꝰ. Sedqͥ deſiderat hoc opus qd̓ ē intēdere ſaluti ppl̓iqd̓ opꝰ importat̉ noīe ep̄i. īterp̄tat̉ .n. ſuperintendēs .ſ. ſaluti alioꝝ. iſte deſiderat bonumopus. qꝛ hoc ē opus caritatis qd̓ pt̄ fieri etiāſine dignitate ep̄ali ꝙͣuis habēs illam dignitatē ad hoc ex debito teneat̉. non attēdens adgͣdū ⁊ diuitias q̄ circūſtant nūc illam dignitatē ep̄alem. q̄ tūc nō erāt. qꝛ ep̄i erant pauperes nec in honore: ſed pͥmi ducti ad tormēta. Un̄ Augꝰ. dicit ibi ꝙ apl̓us expone̓ voluit qͦd ſit ep̄us. qꝛ .ſ. eſt nomē oꝑis nō honorisgrecū eſt .n. nomē. viij. q. i. Qui ep̄atū. Unde ⁊glo Io. que arguit ex iſto. capi. ꝙ poſſumus