Druckschrift 
2 (1477)
Entstehung
Seite
737
Einzelbild herunterladen
 

CapitulumQuartum

Quarto ſuꝑbiūt clerici magis regl̓aresſecl̓ares. qꝛ magis eis officiū exercēt de actup̄dicatōnis vidēt eccleſiā impleri p̄cipue nōſolū aures demulcēt populoꝝ ſed mouēt et flectūt oſqꝫ ad ꝯuerſionē moꝝ qͣſi meritis ſuis hoc aſcribentes aut ingenio et eloquentie. ex hoc ſuꝑ ceteros teneri cupienteset honorari. et dictis ſuis ꝯtradici patiētes. in hijs etiā minus bene vel falſo dictaſūt. Neſciūt hij ꝯſiderare grā ſermonis etiā fructu ꝯn̄is ē bonis et malis. qd̓ oſtenditapl̓us. j Corin. xiij. Si linguis hominum .ſ.placendo. loquar. et angeloꝝ intꝰ .ſ. mouēdovel illuminādo inqͥt. caritatē habeam. factus ſū ſicut es ſonās. me ꝯſumens. et aliosad bonū inducēs. ꝓpter qd̓ ip̄e apl̓us p̄dicator vniuerſi raptꝰ ad tertium celū caſtigaretcorpꝰ ſuū et in ẜuitutem redegit. ī delitijsnutriret. ne forte alijs p̄dicaret ip̄e reprobus īueniret̉. timēs ſi egerit docuerit.In in iudicio ſedes (ait Criſoꝰ) Si em̄ benedocueris et male vixeris. deū inſtruis quō tedebeat cōdēnare. diſ. xl. c. Aulti. Solent hijgloriari filijs ſuis .i. ꝯuerſis. ſed eos extinguunt malo exemplo vite ſue. Inſuꝑ aduertendum eſt ẜm Gre. in moral̓. ſermo dat̉p̄dicanti frequēter ex merito ſuo ſed audientis ſicut etiā et aufert̉. dn̄ et dn̄s azinācum voluit loqui fecit ad corripien veſaniam prophete Balaam Numeri. xxij.De ſuperbiā laicorūᵐ. §. iiij.poteſt intelligi illud Iſa. xxviij. Pedibꝰ ꝯculcabit̉ corona ſuꝑbie .i. illud de maxime ſuꝑbiunt. et hec ē quadruplex. Prima eſt dediuitijs. j Thimot. vj. Diuitibus p̄cipe nonaltum ſapere .i. ſuꝑbire. dic. n Augꝰ. Uermis diuitum ſuꝑbia. videt̉ em̄ eis rōne diuiciaꝝ om̄ibus eſſe ſuꝑiores. om̄ia diuitijspoſſēt habere. Sed attendāt. qꝛ vt dic Iob.xxvij. Diues dormierit nihil ſecuꝫ affert Secunda ē de nobilitate generis. vn̄ Saluſtius. Cōmune malū nobilitatis ē ſuꝑbia.videtur em̄ eis qꝛ a nobilioribus deſcēderūt alijs debe̓ honorari et reputari. vn̄ datan Abiron de nobiliori tribū exorti ſuꝑbia eleuati ſūt ꝯtra Moÿſen de ducatu populi. Numeri xvj. Sed ridiculoſa eſt iſta nobilitasattendit̉ ex ꝑte corꝑis ratione generis. Omnes de luto originē trahimꝰ: corpꝰ cuiꝰlibet ẜuus ē anime. aūt dr̄ magis nobilis vnus ẜuus ꝙͣ aliꝰ ſeruitꝰ ſpectet adnobilitatē. Unū tantū bonū ē qd̓ habet nobilitas carnis dr̄. qd̓ qͣſi quoddā frenuꝫ eſtqd̓ debet cohibere homines ne male faciāt.vnde Pieroꝰ. Nihil aliud video in nobilitateappetenduꝫ niſi nobiles quādā neceſſitateaſtringunt̉ ne ab antiquoꝝ ꝓbitate degeneret. vn̄ quidā vituꝑaret aliū genere ſuodicēs. Tu es caput tui generis. ille reſpōdit.

et tu es cauda tui generis. Sed vt ait qͥdaꝫ.Nobilitas ſola ē aīmū que moribus ornat.Tertio ſuꝑbiūt de oꝑbꝰ ex genere bonis.Nlam faciant q̄dam ſuperficialia bona vtaliquādo ieiunare. dicere aliqͣs orationes.bare elemoſinas. audire p̄dicatōes. laboraread gubernandū familiā. forte ad regendūciuitatem diuerſa offitia. reputant ſe deiamicos. et in gloria recipiēdos. p̄ferendo ſta ſuū clericis et religioſis. habeāt totlabores et vexatōes. Sed hijs oꝑbus inmiſceant multa mala et mortalia in eismane āt totum annū. īmo et aliqn̄ ānosdebēt aduertere nulliꝰ valoris ſeu meriti eſſeilla bona que eis vident̉ tam magna. qꝛ ext̓caritatē facta. vt odiū. fornicatio. ꝑiurium.fraudulētia. et huiuſmodi que frequentant.dn̄ de eis verificat̉ illud Agei. j. Congregauerūt mercedes et miſerūt eas in ſaccū ꝑtuſū. in quo .ſ. nil remanet miſſum. laboreseoꝝ mūdo ſūt. deo. et cum modica paciencia et timore dei. Quarto ſuꝑbiūt erubeſcendo oꝑibus bonis eis incōſuetis .ſ. ſidimittēdo Eccͣi. iiij. Eſt ꝯfuſio adducens. peccatū .ſ. qn̄ quis ꝓpter verecundiā timens irrideri ab alijs dimittit bona facere. qd̓ videturꝓcedere ex ſuꝑbia carnali. qꝛ appetit honorari ab alijs timet faciendo illa bona que ſint eis grata eſſe in honore coraꝫ eisſed in obprobrio. Hij certe vt ait pͣs. Timuerūt timore vbi non erat timor .i. cauſa timoris. vn̄ ſūt qͣi ꝑuuli qui exterrent̉ latratu catulorū qui mordere neſciunt Seneca. Autoritatē hēmꝰ ſenū. vitia pueroꝝ nec puero tātū īfantiū. illi leuia formidāt. hij falſa. nos vtraqꝫ. hec ille. Ile leuia formidatv̓ba irriſiōis formidat. falſa formidat r̄putat dedecus qd̓ in veritate ē honor. Aundusiſte ē vt catulus irriſionibꝰ latrās cōtra eosqui bene faciūt. ſed mordere neſcit qꝛ eosꝑcutit ſatis latrauerit: tacebit. Oꝙͣ ſtrēnui milites ſūt qui ꝓpter ſolū latratū derelīquunt dominū ſuū. bene relinq̄rēt eum ſi armati milites inſequerent̉. Si aliqͥs de militibus alicuiꝰ regis ip̄o petente ab eo debitū ſeꝫuitiū. diceret ſe audere ei ẜuire. qꝛ hoīesobloquerēt̉ de eo. friuola et ridiculoſa reputaret̉ eius excuſatio. Sic eſt friuola illoruꝫ ꝓpter v̓ba hominū dimittūt face̓ ꝑtinentad ſeruitiū et honorē dei et ſalutē animarū.vt ꝯfiteri. audire diuina. facere elemoſinas.viſitare infirmos. et ſeruire eis. accipere eukariſtiā publice. alijs frequentare p̄dicatōnes. dimittere veſtes pompoſas. cauere amendatijs. īgredi religionē. huiuſmōi: Hijſt̄ ſimiles lepori ē aīal valde timidū. vtinātn̄ eēt ſil̓es ei ī alijs. De eo n. ſcribit̉ ꝓuer.xxx. Lepuſculꝰ plebs īualida collocat ī petra cubile ſuū. Cepuſculꝰ labia habꝫ ī motu