CapitulumQuartum

ſūt. j. Corinth̓. ij. ca. Predicatores vero ⁊ minores ⁊ auguſtinēſes iactāt ſe vxores habere ſil̓ Liam fecundā et Rachelē ꝑ pulchramimmixtaqꝫ ex actōe p̄dicatōis et doctrine. etꝯtemplatōe oratōis et meditatōis. xp̄m imitari cū apoſtolis eius. ſicqꝫ ceteros p̄cellere.Et p̄dicatores quidē Dn̄icum quaſi dn̄o Iheſu ſimilimū ſuꝑ ceteros predicant. Minoresſeraphicū Franciſcū extollunt ſedē Luciferiamiſſam replentē. Mentiunt̉ equidē ip̄m omni āno purgatorium expoliare ſuis deuotisAuguſtinuꝫ ſūme venerātur heremitani vtgēmā doctoꝝ induentes euꝫ habitu ſuo. Canonici etiā regulares et ſeruite. Nam carmelite a monte carmelo ſub Pelia initiū habuiſſe ſuſpicant̉ ꝑtē regule Baſilij ſuſcipiētesSed attendāt om̄es qd̓ Petrꝰ dixit Act. x.In veritate ꝯperi qm̄ nō eſt acceptor ꝑſonarū deus. ſed in om̄i gente qui timet deū acceptus eſt illi. Recogitēt illud Hiero. Nō ſuntfilij ſanctoꝝ qui tenēt loca eoꝝ: ſed qͥ exercētoꝑa eoꝝ. diſ. xl. c. Nō eſt facile. Notēt dictuꝫGrego. Nō loca vel ordines nos creatori nr̄oreddūt acceptos ſed nos aut merita nr̄a cōiungūt aut mala diſiungūt. diſ. xl. c. Non loca. Ꝙͣto quis habuerit nobiliorē patrem etꝑfectiorē ſtatum et degeneret tanto ſibi maior ꝯfuſio et iudiciuꝫ. Ita gͦ quis afficiaturad patres ſuos et religionē ꝙ alios nō cōtēnat vel alijs ſe p̄ferat. ¶ Tertio ſuꝑbiūt aliqui religioſi in eo ꝙ ſe ſapiētes eſtimātes ſeſu ſuo ſe regere volūt et ſequi ꝓpriā voluntatē Ber. Suꝑbia ꝙͣta vis prudēs videatur dimittenda ē et abigenda. Si em̄ admittit̉ ſuꝑbus. prima die qua incipit habitare vult leges dare ꝓuer xxvj. Uidiſti hominē ſapientē ſibi videri: magis illo ſpeꝫ habebit ſtultꝰ.Tales nolūt facere qd̓ eis dr̄. etiāſi prius habebāt voluntatē faciēdi illud. ꝑmaxime hoceſt rep̄henſibile et ꝑiculoſū nouellis ī religion. vn̄ Ber. Nouitiū prudentē inſipient̓ ſapientē in cella diu poſſe ꝯſiſtere īpoſſibile ē.Stultus fiat vt ſit ſapiēs. et hec ſit omnisdiſcretio eius vt in hoc nulla ſit ei diſcretio.hec om̄is eius ſapiētia vt ī hac ꝑte nulla ſithec ꝓpria voluntas. vt dic. b Benedictus inregula. Eſt illa via de qua dr̄ ꝓuer. xiiij. Eſtvia que videt̉ homini recta et nouiſſima eiꝰducūt ad mortem. Hec figurat̉ ꝑ arborē ſcīeboni et mali in paradiſo voluptatis .i. religionis cuius fructū int̓dct̄m a dn̄o qͥ cōmedit .ſ. ſequendo ſuū velle. qd̓ nō debet habe̓.mortē anime incurrit. Gen̄. iij. Narrat Gregoꝰ. in ſecundo dÿalogorū d̓ beato benedictoꝙ cū cellerariꝰ nō dediſſet paꝝ olei qd̓ erat īmonaſterio pauꝑi vt mandauerat ductꝰ cōpaſſione fratruꝫ ne ip̄i eo carerēt. p̄cepit vtbas illud cū oleo ꝓiceret̉ extͣ feneſtrā de ſūmō in terrā ne remaneret aliqͥd ꝯtͣ obedien-

tiā in monaſterio. ¶ Quarto ſuꝑbia religioſorū eſt eoꝝ qui ī clauſtro ſuꝑbiūt de diuitijs quas habuerūt in ſeculo. vel nobilitategeneris. vel de hijs que ſtrēnue geſſerūt in ſeculo. aut ꝙ multa dederint monaſterio. vl̓ qꝛmulta acquirāt. qͣſi om̄es ſint ſibi obligati etdebeāt eū reuereri. vn̄ Augꝰ. in regula. Necextollant̉ ſi ꝯn̄i vite aliqͥd de ſuis facultatibꝰcōtulerūt: nec de ſuis diuitijs magis ſuꝑbiātſi eas in monaſterio partiunt̉ ꝙͣ ſi eis in ſeculo fruerentur. Quid em̄ ꝓdeſt diſꝑgendobare pauꝑibꝰ ſi aīa miſera ſuꝑbior efficiturdiuitias ꝯtēnendo ꝙͣ fuerat poſſidendo: Sedcerte de hijs ſuꝑbire nō habet. qꝛ bona q̄ ſuadicebat ſua nō erāt. n̄ Dauid paralipo. dicebat dn̄o. Tua ſūt om̄ia dn̄e et que de manū tua accepimꝰ tibi dedimꝰ Seneca. Nihil ēom̄i bonuꝫ ſine ſe bono Ambro. qn̄ hunc ingreſſus es luceꝫ. qn̄ de ventre matris exiſti.qͥbꝰ queſo facultatibus. qͥbuſqꝫ ſtipēdijs conſtipatus ingreſſus es: diſ. xlvij. Sicut hij. etex hoc vr̄ eis ad placicū poſſe ſibi aliqua retinere ſed accidit eis ſpūalit̓ qd̓ accibit Ananie et Saphire corporaliter qui retinētes ſibi aliqͥd ex ſuis occulte mortui ſūt Act. v.In clericis ſimiliterᵐ. §. iij.ſuꝑbia reꝑitur. de quibus poteſt illud pͣs. intelligi. In labore hominū nō ſūt. qꝛ non habent artes facere. et cū hominibus non flagellabunt̉. qꝛ nō vexant̉ īpoſitionibꝰ et ſeruitutibus hominū .ſ. dn̄oꝝ et ꝯn̄itatū ſcd̓miura. ſecꝰ ē de facto. Iō tenuit eos ſuꝑbia. Ethoc quadrupliciter. Primo ī ſuꝑfluo ornatu veſtiū. Amictꝰ homīs enūciat de homine.Eccͣi. xix. qꝛ ſuꝑbus habitꝰ ſuꝑbum animuꝫindicat Baſilius. Omnis ornatꝰ p̄ter neceſſitatē .i. ꝯgruitatē. elatōis habet calūniam.vn̄ de Augu. legitur ꝙ dice̓ ſolitꝰ erat. fateorde p̄cioſa veſte erubeſco. et iō cū mihi offert̉vendo eam. vt cū ip̄a ꝯn̄is eſſe nō poſſit. preciuꝫ ſit ꝯn̄. Hinc et Ber. ad Eugeniū papāait. Tu paſtor incedis d̓auratꝰ tāmulta circūdatꝰ varietate. Oues quid capiūt? Si auderē dice̓ demonū magis hec paſcua ꝙͣ ouiuꝫ ſūt hec. Sic faciebat Petrus? Sic paulusludebat: Petrus neſcit̉ ꝓceſſiſſe aliquādo vl̓gēmis ornatus. vel ſericis. non textus auro.nec pectꝰ eqͦ albo. nec ſtipatꝰ milite: nec circūſtrepentibꝰ ſeptꝰ mīſtris. abſqꝫ hoc tn̄ credit ſatis poſſe impleri ſalutare mādatū: paſce oues meas. Sacerdotes eiꝰ inqͥt beꝰ ꝑ p̄s.induantur iuſticiā. et iteꝝ. Sacerdotes eiusinduā ſalutari .i. ſaluatore. videlicꝫ ornandoeos ꝯuerſatōe xp̄i qui fuit humilis ī veſtituet in om̄ibus actibꝰ ſuis. Solēt aūt ſe qͥdamexcuſare triplicit̓. videlꝫ qꝛ dn̄s intuet̉ cor.et hūilitatē cordis r̄ſpicit. et mgr̄m hūilitatis īterioris ſe fatet̉. dicēs Math. xj. Diſcitea me qꝛ mitis ſū ⁊ hūil̓ corde. Secūdo qꝛ dꝫ