ſe ad diſputandū cuꝫ hereticis vel alijs īfidelibus ignarꝰ ſcripturaꝝ et rationū ad argumēta eoꝝ. Un̄ ⁊ qͥdam religioſus vt reputahat̉ deuotꝰ ⁊ ſciolus ſed p̄ſūptuoſus. audiēserrorē fraticelloꝝ queſiuit habere librū in qͦerāt errores illorū vt poſſet cū eis diſputareet ꝯuincere. Sed qꝛ ignorās erat in illis captus ē ⁊ hereticus factꝰ. Pertinet ad p̄ſumptōnem ꝙ quis dū poteſt ſe iuuare ī victu ⁊neceſſarijs expectet cibū de celo. Sicut accidit vni ex duobus heremitis ī vitis patrū qͥrecedentes ab alijs ꝯmiſerūt ſe gubernatōnidiuine. Et itinerātes cū iā cepiſſēt eſurire etq̄ debilitate deficere obuiauerūt qͥbuſdā barbaris qͥ diuina inſtigatōne ꝯmoti p̄ter ſolitū obtulerunt eis ad ꝯmedendū. quibꝰ aſſenſit et acceptauit vnus eoꝝ intelligens a deopiſpoſitū vt homīes ita feri eis obtuliſſēt etꝯmedit. Alter ꝑmanens in ſua ꝓteruia ⁊ p̄ſūptione noluit. ſed expectauit cibum ſibi adeo mitti ꝑ angelū: vn̄ et p̄ fame mortuus ēſui homicida. Ad p̄ſūptionem ꝑtinet agereque ſpectāt ad officia alioꝝ vt ſi ſubditꝰ velit p̄latū regere. ſi laicus de clericis velit iudicare. caꝑe et punire etiā malos clericos.ſi mulier velit viro imꝑare. ſi quis velit facere officium quod ad eū non ꝑtinet. SicutOzias rex iuda. qui ingreſſus ē tēplū dei vtofferret incenſū: ſed ꝓpter ſuaꝫ p̄ſūptionemhanc effectus eſt leproſus. ij. ꝑalipo Ger. dehoc gradū ſic ait. hec ex p̄cedēti gradū ſic oritur. Qui alijs p̄eſſe putat quomodo plꝰ de ſeꝙͣ alijs nō p̄ſumat; primus ī ꝯuentibus reſibet. in ꝯſilijs primꝰ reſpondet. nō vocatus accedit. ſi iuſſus ſe intromittit. deordinat ordinata. reficit refecta qͥcquid ipſe non feceritaut ordinauerit: nec recte factū. nec pulchreordinatū eſtimat. iudicat iudicantes. p̄iudicat iudicatis. ſi cū tempꝰ aduenerit nō ꝓmoueat̉ ad prioratū: ſuū abbatē aut inuiduꝫ iubicat. aut deceptuꝫ. ꝙ ſi mediocris aliqͣ obediencia ei iniūcta fuerit. indignat̉ arbitrāsnon minoribus ſeſe occupanduꝫ: qui ad maiora ſeſe ſentit idoneum.Octauus gradus ſuper. §. xj.bie ē. Defenſio peccati. Aultū hoc reꝑitur īhomīibus vt vitia ꝯmiſſa excuſēt: alleuiēt.alijs attribuāt. et aliquādo tanꝙͣ bene factadefēdant. Sed ſi te accuſas (ait Augꝰ). deꝰaccuſat. Alleuiat qn̄qꝫ peccatū ſuum ꝯꝑatōepeccatoꝝ alioꝝ et p̄cipue ſuꝑiorum iuxta illud. Stultus vitabit correctōnem. et iuxtavoluntatē ſuaꝫ inueniet comꝑationem .i. ſimilem ſibi vt ſic alleuiet factū ſuum. Aliqn̄bero alijs attribuit cauſam peccatorū ſuorūbt diabolo vel ſocio et huiuſmodi. ſicut primi ꝑentes. quorū adam requiſitus de culpaattribuit ſocie Cue. Ipſa requiſita attribuitſerpenti dicens. Serpens decepit me. ꝓpt̓ qd̓

īmediate de paradiſo eiecti ſūt Gen̄. iij. Aliquādo etiā quis defendit peccatū ſuum. puta rationibus oſtendēs ſe bene feciſſe. Et inhijs que ſūt determinata ab eccleſia. vt velledefendere vſurā q̄ ꝯmittit̉ ſub nomine depoſiti vel diſcretōnis nō eſſe peccatū. aut fornicatōnem ſimplicē. et huiuſmodi: ꝑtineret adhereſim. Defendere etiā culpam aliorū: grauis ſuꝑbia ē. vn̄ Iſidorꝰ. Qui ꝯſentit peccātibus ⁊ defendit aliquē delinquētem: maledictus erit apud deū et homines: ⁊ corripieturincrepatōne ſeueriſſima. xj. q. iij. c. Qui ꝯſētit. vn̄ et Anaſtaſius. ſecundus quia voluitdefendere Fotinū hereticum. diuino iudicioꝑcuſſus ē. vt habet̉ diſ. xix Anaſtaſius. Secūdū Ber. ſic orit̉ iſte ex p̄cedenti. Qui ꝓmptus ad om̄ia ſe ꝯſueuit ingerere: impoſſibile ē aliqn̄ nō errare. Ad p̄latum autē ꝑtineterrantem arguere. ſed quō culpā ſuā cōfitebitur qͥ nec eſſe putat: ꝓpterea cū culpa nonputat̉: creſcit. non amputat̉. Multis modisfiunt excuſatōes in peccatis. Aut em̄ dicit qͥſe excuſat. aut nō feci. aut feci quidē et benefeci. aut ſi male nō multū. aut ſi multum nōmala intencione. Si aūt ⁊ de illa ꝯuincitur:aliena ſe nitit̉ excuſare ſuaſionē. Sed qͥ aꝑtas defēdit quō occultas ⁊ malas cogitatoscordi ſuo aduēiētes hūilit̓ r̄uelaret abbati?Nonus gradus ſuper/ §. xij.bie ē. Simulata ꝯfeſſio. cū .ſ. quis ꝯuictꝰ etmanifeſtatus de aliquo exceſſu cū videt locum nō eſſe excuſatōnis. fatet̉ ⁊ oſtendit ſigna magne humilitatis et emendatis. qd̓ ficte agit vt reputet̉ vere ꝯpūctꝰ et correctꝰ.ad quod facit ꝙ ait Criſoꝰ. Quis aliquandovidit clericum cito penitenciam agentē. etſidep̄henſus humiliauerit ſe .ſ. ꝯfitendo culpā.non dolet quia peccauit: ſed ꝯfundit̉ qꝛ ꝑdidit gloriam ſuam. de peni. diſ. j. Menſurā. §.Quis aliqn̄. Ad ſimulatā etiā ꝯfeſſioneꝫ ꝑtinet ꝙ quis in ꝯfeſſioue ſacramētali reticeat aliqd̓ mortale p̄ verecūdia qd̓ mēti occurrit. in quo mortalit̓ peccat ꝓpt̓ irreuerētiāſacramēti. et ex ſuꝑbia ꝓcedit. dū bult videriiuſtus in eo ꝙ tacet malo. qui peccator ē vtdic Gracianus de peni. diſ. j. §. Tacit̉ nitas.De quadaꝫ muliere legitur que erat magneſapiencie. ꝯſilij et ſanctitatis. hec lapſa ī pecatū carnis ꝙͣuis hoc toto temꝑe vite ſue defleret et penitēciā ageret aſprimam. tn̄ quianoluit ꝯfiteri defūcta apparuit cuidā ſibi nocte reuelans ſe ꝓpter hoc damnatā ad gehennaꝫ. Ber. vero ſic ait. oſtendēs quō ex precedenti hec oriat̉. Nōnulli cum a peritioribusarguunt̉ ꝯſiderantes ꝙ ſi ſe defenderent nōcrederetur eis ſubtilius inueniunt argumētum defenſionis. verba reſpondentes doloſecōfeſſionis. vultus demittit̉. proſternit̉ corpus. aliqͣs lacrimas ſi poſſūt ſibi extorquēt.