TitulusSecundus
rante he̓ditate. Diſtīguit tn̄ int̓ legata ⁊ debita. qꝛ debita ſine diminutōe dꝫ ꝑſoluere durāte .ſ. ad hoc he̓ditate. delegati v̓o ſi tot ſuntꝙ nō remaneat legittimꝰ p̄t retrahe̓ ſuā legitimā. ⁊ iterū quartā ẜm qͦſdā ſi fuit inſtitutꝰheres. Et nota ꝙ heres p̄t̄ deduce̓ an̄ oīa expēſas funeris ⁊ alias neceſſarias qͣs fecit carſa he̓ditatis. vt ī teſtamēto. ⁊ hmōi. Expēſastn̄ qͦs feciſſet ſuꝑfluas ad honorē ⁊ pompammūdi. nō poſſet cū tuta ꝯſcīa trahe̓ d̓ere alinō: ſꝫ face̓ ītelligeret̉ d̓ ſuo Pe. d̓ palu. ī. iiij.Si aūt plures ſūt he̓des ad debita vel legataregularit̓ tenet̉ qͥlibet ꝑ he̓ditaria ꝑte. Excipiūt̉. v. caſus. Primꝰ ē ſi aliqd̓ opꝰ īdiuiduū ēī obligatōe. tūc em̄ q̄libet tenet̉ inſolidū. ff. dev̓bo. obli. in executoribꝰ. §. ij. Glo. ponit h̓ exemplū. vt ſi teſtator ꝓmiſſit ſe aliqd̓ opꝰ facturū. vel ꝓmiſit ꝑ ſe vl̓ heredē ſuū nō fieri quominꝰ ꝑ fundū ſuū tibi ire liceat. ad hoc qͥlibethe̓dū erit obligatꝰ in ſolidū. Scd̓us caſus ē ſires q̄ dꝫ reſtitui ab vno ī ſolidū poſſibeat̉. Ode here. vel ac. ven. l. ij. Tertiꝰ ē ī alimētis legatis q̄ ex volūtate defūcti vel iudicis vel abvno in ſolidū vel a pluribꝰ ꝓ ꝑtibꝰ deſignatispetūt̉. ff. d̓ ali. le. l. iij. Quartus ſi teſtator abvno heredū legauerit creditori he̓ditario cōpēſandi aīo. tūc em̄ he̓s ille uſqꝫ ad quātitatēlegati onꝰ debiti illius ſuſtinebit. ff. de lega. ij.Cū ab vno. Quintꝰ ē in expēſis vxoris q̄ nontm̄ ſtrinxit he̓des ꝓ he̓ditarijs portionibꝰ: ſedetiā virū ꝓ portōe q̄ ꝑuenit ad eū de dote vxoris ſue: vtputa ſi ad eū ꝑuenerūt. c. ⁊ ī he̓ditate ſint. cc. ip̄e vir tenebit̉ ꝓ tertia. et he̓des ꝓduabꝰ ꝑtibꝰ. ff. de reli. ⁊ ſūpti. fu. quot̄. ⁊. l. veluti. hec oīa Hoſti.Quō debeat fieri.§. iiij.reſtitutio vxorē ꝯcipiēte filiū ꝑ adulteriumquē vir reputat eſſe ſuū. de his q̄ ꝯſumit ipſefiliꝰ ſpurius de bonis pr̄is putatiui: ⁊ de hereditate tota vel ꝑte ad eū ꝑueniēte. Et pͥmo videndū ē de ipſa vxorē adult̓a quō teneat̉ ⁊ adqͥd. Scd̓o de ip̄o filio ſpurio ſi tenet̉. et quō.Tertō de ip̄o v̓o pr̄e q̄ ex adulterio talē filiuꝫhabuit quō ⁊ ad quantū teneat̉. Sil̓is caſusvr̄ q̄ ponit̉ extͣ de peni. ⁊. re. c. Officij. vbi dicitur. Significaſti de muliere ſupponēte ſibi alienū ꝑtū quē vir eiꝰ reputās ſuū nutrit. ⁊ heredē inſtituit. vn̄ idē dicēdū vr̄ quātū ad reſtitutōnē de ip̄a muliere ⁊ filio ſuppoſito. ⁊ huicfraudi dantibꝰ oꝑam efficaceꝫ. Et de muliereadultera querit̉ primo ſi debeat hoc reuelae̓marito. ¶ Ad qd̓ dicēdū ꝙ aliqn̄ nō ⁊ aliquādo ſic. Nā vbi īmineat aliqd̓ hoꝝ ꝑiculoꝝ nōdebet reuelare marito. Primū ꝑiculū ē infamie .ſ. mulieris. Secundū ꝑiculū ē ſcandali.Tertiū ꝑiculū ē mortis. Quartū ꝑiculū ē inꝓbabilitatis. ¶ Primū ꝑiculum ē infamie .ſ.mulieris. qꝛ hoc talit̓ reuelādo cū eſſet anteabone fame ſeip̄am peſſime ac turpiſſime diffa
maret. qd̓ qͥdē magnū ꝑiculū ē mulieri. Namqd̓ dr̄ ꝓuer. xxij. Scriptū ē. meliꝰ ē nomē bonū ꝙͣ diuitie multe. licet ītelligat̉ d̓ viris. tn̄turpiꝰ ac ꝑiculoſiꝰ ī honeſtis īfamia mulieribus ingerit notā. ¶ Secūdū ē ꝑiculū ſcādali .ſ. viri ⁊ ꝯſanguineoꝝ atqꝫ amicoꝝ eiꝰ ſi ill̓hoc īnoteſceret malū. nā nō ſolū apud ſe turbarent̉ ex eo: ſꝫ vix extūc poſſent cū ea amicitiā ⁊ pacē ac ꝯcordē ſocietatē habe̓. īmo forte maritꝰ dimitte̓t eā. ⁊ nō valētes forſitā cōtinere vtriqꝫ adulteriū ꝑpetrarēt. ⁊ ſic īnumerabilia mala ⁊ irrecuꝑabilia int̓ eos orirent¶ Tertiū ē ꝑiculū mortis .ſ. vxoris ⁊ ſue ſpurie ꝓlis atqꝫ adulteri ſui. Nā ꝓbabilit̉̓ timerepoſſet ꝙ eiꝰ maritꝰ ſiue qͥcūqꝫ aliꝰdū occiderealiū q̄reret: necaret̉ ẜm Sco. in. iiij. ꝯcurrētibꝰ dictis tribꝰ ꝑiculis q̄ vident̉ valde ꝓbabilia ⁊ ī pluribꝰ eueniētia. non dꝫ talis mulierſuo ꝯiugi reuelare ⁊ ꝓpt̓ bonū īcertū reſtituendū he̓ditatibꝰ talibꝰ ꝑicul̓ ſe expone̓ manifeſte. ¶ Quarto ꝓpt̓ ꝑiculū īprobabilitatis.Nā nec vir nec filiꝰ nec etiā publicꝰ iudex mulieri hoc reuelāti crede̓ obligat̉ niſi ꝓbet dicta ſua ꝑ īfallibilia ſigͣ. aut ꝑ violētas ꝓbatōnes. ſiue ꝑ idoneos teſtes. Nam ex ſolo eiꝰdicto nō p̄t exhereditare filiū talē. maxīe interris in qͥbꝰ prīogenita ex ꝯſuetudine in totovel ī ꝑte ſuccedūt. Inſuꝑ ẜm Sco. vbi ſupͣ. ītalibꝰ terris ſi pr̄ crede̓t vxori ſue ī hoc nonpoſſet tn̄ ī hoc a ſpurio auferre he̓ditatē niſiī publico foro eū ꝓbaret talē. ⁊ tūc oporteretmulierē nō tm̄ apud maritū: ſꝫ apud totā patriā diffamari. ⁊ iſto p̄ſuppoſito .ſ. ꝙ n̄ debeatreuelae̓ rōne maloꝝ grauioꝝ exinde ꝯtingentiū. quō debeat tal̓ mulier ſatiſface̓ dicet̉ īfraUbi tn̄ nō īmine̓t ꝑiculū aliud vel malū niſiīfamie ip̄iꝰ adultere vl̓ mortis ſue. vr̄ ꝙ ſi p̄moriat̉ viro ſuo debeat an̄ mortē ordinare cūcōfeſſore ſuo vel alia ꝑſona matura ꝙ ſi moriat̉ poſtea reuelet ex parte ſua viro. qn̄ ſcilꝫex hoc pt̄ obuiari ne putatiuꝰ filiꝰ habeat hereditate totam vel ꝑtē. ¶ Aliqn̄ v̓o hoc marito vel alijs extra ꝯfeſſionē tenet̉ mulier reuelare videlꝫ ſi hec tria ꝯcurrūt ſil̓. Primo ſiapud maritū ⁊ alios ſuꝑ hoc fortis ⁊ grauisſuſpitō imp̄ſſa eēt ⁊ occaſio dubitādi totalit̓.Scd̓o ſi ex certis ac ſufficiētibꝰ cauſis pt̄ etdꝫ vehemēt̉ ⁊ valde ꝓbabilit̓ credi ꝙ nil de p̄mis ꝑiculis ſupͣdictis h̓ ſubſequeret̉ aut creſceret: ſꝫ potius minueret̉. Tertō ſi firmiterp̄ſumat̉ ꝙ filiꝰ bonis mariti volūtarie cedetſed ſi ꝑuulꝰ eſt filius ceſſat iſta rō. qꝛ mitterepoteſt maritus ad hoſpitale illū cū nō teneatur alere alienos. niſi ī extrema necc̄itate cūalij deſunt q̄ ꝓuideāt. his aūt tribꝰ cōcurrentibus reuelari deberet ⁊ poſſet: ſꝫ vix iſta cōcurrūt. ⁊ rariſſime p̄ſumēduꝫ ē ꝙ ꝯcurrant.Inſuꝑ dici poſſet ẜm Vil. ꝙ etiam reuelarepoſſet ſi non timet maritum. vl̓ aliud īmine̓t