TitulusSecundus
aduertēdū ꝙ ī duplici caſu hoc fieri pt̄ .ſ. qn̄debita ſūt clare manifeſta. ⁊ r̄ſtitutō male ablatoꝝ non ſic ſed obſcure ſic inqͥrende. Scd̓oqn̄ res q̄ debet̉ ē det̓mīata puta. l. vel. c. ⁊ male ablata indet̓minata. Nā claꝝ ſꝑ p̄cedit obſcuꝝ ī iure. ⁊ det̓mīata rē indet̓mīatā: ſꝫ illudꝯmūiter nō ſeruat̉. etiaꝫ extra p̄dictos duoscaſus qd̓ etiā vr̄ rōnabilit̉ fieri. qꝛ indecēs vr̄pſurā debe̓ reſtitui d̓ re iuſte alteri obligata.Nā ꝑ hoc nō tollit̉ īiuria facta ꝓxīo ⁊ deo: ſꝫaddit̉ noua. qꝛ alienū aufert̉: nec em̄ teneturdeo ⁊ ꝓxīo rōne vſure ꝑpetrate vl̓ alteriꝰ male ablati niſi inqͣtū pt̄ de iure. ar. de re. iuriſ.Nemo ad īpoſſibile obligat̉. Si igit̉ nō pt̄ reſtituere vſurā niſi ſubtrahēdo ius alteriꝰ ꝓtūc accuſat̉ a reſtitutōne. ꝓpterea magis hoceēt violentū ſeu ꝯͣ volūtate eiꝰ cui debet̉ aliquid rōne iuſti ꝯtractꝰ .ſ. ſubtrahe̓ ſuū creditū ꝙͣ fuerit reciꝑe vſurā ab alio. ꝓpterea nonpr̄ rōnabile vt de iuſto obſeqͥo qd̓ fecit ꝓxīo.ſ. ī mutuādo ſeu ī expectādo p̄cium rei vēditereportet īcomodū ⁊ dānū. qd̓ ꝯtinge̓t hoc ſeruando. cū qͥ dedit vſurā iā receꝑit comodummagnū ex mutuo ſibi facto. ⁊ ideo dꝫ ſibi ſufficere vt vſurariꝰ reſtituat ſibi vſurā cū poterit de ſuo ⁊ n̄ de alieno. qꝛ ẜm regulā locupletari nō dꝫ aliqͥs cū alteriꝰ īiuria vl̓ iactura.de re. iu. li. vj. Et hoc niſi iura ꝯmūia vl̓ municipalia alit̓ diſponerēt. qꝛ ī hmōi ſeruādaſūt. Nam iure humano poſſeſſiones ⁊ alia vtpͥa poſſident̉. vt ptꝫ. diſ. viij. Quo ire.Tertia voluntas.§. iij.que dicit̉ ꝯformata reꝑit̉ in ꝯtractibꝰ licitisvbi volūtates ꝯtrahētiū inſil̓ cōformant̉. Inreſtitutōe aūt taliū aliqͣ pͥus reſtituēda ſunt.Nā pͥus reſtitui debēt quecūqꝫ certa debita qͥquecūqꝫ ad pias cauſas relicta atqꝫ donata.Cuiꝰ rō ē. qꝛ donatō ad pias cauſas largitō ſt̄ex ſuꝑerogatōis ꝯſilio. vel ſūt forte bona incerta. reſtitutō aūt male ablatoꝝ ſeu alioruꝫdebitoꝝ certoꝝ ſūt ex obligatōe ⁊ p̄cepto. Prius em̄ reſtitui debēt q̄ ſūt ẜm neceſſitatē p̄cepti ꝙͣ q̄ ſūt ẜm ſuꝑerogatōnē ꝯſilij. Huic ſnīeꝯcor. Archid̓. ī. c. Nō ſane. xiiij. q. v. Hīc etiaꝫRaÿ. ait ꝙ ſi creditores vel legatarij ſil̓ venerint ad he̓dem pͥmo ē ſatiſfaciendū creditoribus: ſed ſi veniūt ſeꝑatim: liberat̉ heres ſoluendo ꝑ ordinem cuilibet venienti ſiue creditoꝝ legatario. dū tn̄ nil ī dolo vel fraude oꝑetur. Uerū tn̄ ſi legatarij p̄ueniūt creditores ⁊accipiūt. vel poſteriores creditores pͥores etpotiores ī iure p̄ueniunt. creditores poſtmodum venientes heredem inqͥetare nō debentniſi de hereditate remanſerit ei vn̄ poſſit adhuc ſatiſface̓ illis: ſed hn̄t tanꝙͣ potiores iusſuū ſaluū ꝯͣ legatarios qͥ pͥmo acceꝑūt. Sil̓r⁊ creditores anteriores ꝯtra poſteriores quiacceꝑūt primo. Idem qͦꝫ Vil. ait. et addit ꝙ ſi
heres ſcit vel credit hereditateꝫ vltra debitanon extendi. ſiue ex ꝯtractu vel quaſi. ſeu exmaleficio vel quaſi. nihil legatarijs debꝫ dae̓.Si vero ꝙͣtitatē debitorum neſcit dꝫ ſatiſface̓pͥmo creditoribꝰ. Et ſi legatarij pͥus vel ſil̓ cūcreditoribꝰ legata petant: eſt creditoribus potioribus pͥmo ſoluenduꝫ. Si aūt de he̓ditatenihil remanet pͥmo ſolutis debitis legatarijsnō tenet̉. Si vero hūc ordinem mutauerit heres pͥmo .ſ. ſoluendo legatarijs ſeu ſecūdarijscreditoribꝰ prioribꝰ in foro ꝯſcīe minime liberatur niſi hoc faciat ignoranter reputās he̓ditatē .ſ. ſufficere ad oīa ſoluenda. vl̓ neſciēshūc creditorem eſſe potiorē. His ꝯcor. Hoſti.¶ Itē nota ꝙ ceteris paribꝰ ſeruāda ē regl̓a.Qui pͥor eſt tꝑe potior ē ī iure. de re. iu. li. vj.Ubi aūt ſunt p̄uilegia paria .ſ. ꝑſonarum etactionū. ⁊ inſil̓ eqͣliter ſatiſfaciendū ē. niſi dealiquo illoꝝ ꝓbet̉ ꝙ alteri p̄ferendꝰ ſit ſcd̓mlegē pacti vel ſcripti ſeu vſus approbati. hecautem notari ſolent. C. de bo. aucͣ. iu. poſſi. ꝓdebito. Cum gͦ mercator vel aliꝰ frangit vl̓ vtbulgariter dicit̉ fallit. nō ſufficiēs ſatiſface̓creditoribus omībus ex integro venientibuscunctis vt ſibi ſatiſfiat. hic ordo ſeruatur ẜmGaldum de ꝑuſio. §. ꝓ debito. de bo. acto. iu.poſſi. Primo debet ſatiſfieri dn̄is reꝝ. v̓bigrādeponētibꝰ ſi depoſita erant ſibi facta. vt. ff. d̓pͥuil̓. credi. l. fi. ⁊. l. veteri. Secūdo ſatiſſit mertium venditori ſi extant merces hoc eſt ipſemerces reſtituūtur tanꝙͣ ſingulariter ꝓ precio obligate. Si aūt plꝰ valerēt. illud plꝰ reddit̉ ad cōmodū creditoꝝ. vt. ff. de acti. vendi.l. iulianus. Si aūt ipſe merces non extant ſꝫvendite ſunt. ⁊ loco eaꝝ alie ſubrogate talesſubrogate non redduntur loco earum. quianō ſunt ꝓ p̄cio obligate. vt. ff. d̓ in rem verſol. Quidā. Huiꝰ rō aſſignat̉. quia preciū ex reilla redactū obligatum nō erat. gͦ nec etiamres que emit̉. vt habet̉ extra eo. Idem qͦꝫ ī ꝑmutatōne dicendū ē. qꝛ vbi ſpēs in obligatione eſt. non ſuccedit loco alteriꝰ altera. vt notatur. ff. de v̓bo. ſig. l. labeo. Tertō ceteris paribus p̄fert̉ vxor. quia ypothecaꝫ cenſet̉ hr̄eet ideo p̄fert̉ ne dū p̄tendentibꝰ ꝑſonalē obligationē: ſed etiā p̄tendētibꝰ tacitam ypothecam. vt. l. aſſiduus. C. qui poti. ī pig. ha. Nontn̄ p̄fertur creditoribus habētibꝰ anterioresȳpothecas ⁊ exp̄ſſas. Fiſcus quoqꝫ ſil̓e habetpͥuilegium cuꝫ muliere. C. de p̓uil̓. fiſ. Ꝙͣuis.Et de hoc etiā habes extra de pigno. ex lr̄is. īglo. Qm̄. Quarto pꝰ ÿpothecas veniūt deponentes .ſ. ſi non extat depoſitū. ff. depo. l. Sihoīem. §. fi. Hoc em̄ p̄uilegiuꝫ cauſe depoſitidat̉ ꝓpter frequentia ꝯtractuū depoſitoꝝ. tn̄ſicut in. l. p̄dicta ptꝫ. tali priuilegio nō gaudent qͥ ſub noīe depoſiti mutuant ad vſuras.ypotheca aūt potior eſt. qꝛ ꝑtinet ad rē ip̄aꝫff. de pac. Reꝑtum. Quinto veniūt ſimplices