TitulusSecundus
¶ Quinto ꝙ nō poſſit tolli ꝑ viā donatōis ꝓbat ſic ꝑ has ꝓpoſitōnes. Ille cui reſtitutō fieri dꝫ donare nō pt̄ p̄uſꝙͣ ſit reſtitutꝰ. ⁊ ipſeiniuſte detinēs aliena anteꝙͣ reſtituat ablatacertificari nō pt̄ de tali donatōe vtꝝ ſit veradonatō. pͥmā ſic ꝓbat. Donatio niſi ſit liberanō ē donatō vera vt. ff. de adimen. lega. l. remlegatā. Iſte aūt qͥ talit̓ donat .ſ. anteꝙͣ ſit reſtitutꝰ nō libere donat. qꝛ non libere illud hꝫcū nō actualit̓ illud habeat. Etſi dicat̉ ꝙ reſtituendꝰ libere pt̄ habe̓ ⁊ ꝑ ꝯn̄s ⁊ donare libere pt̄. qꝛ detentor bonoꝝ ſuoꝝ paratꝰ ē reddere. talis inſtātia nihil valet. qꝛ reſtituendꝰcertificari nō pt̄ ꝙ talis habēs ſua male ablata ſit paratꝰ ad ea reſtituēdū. niſi ea ſtatiꝫcū pt̄ reddat. vel ꝓ eis reddēdis ſufficiētē faciat cautōꝫ. qd̓ ꝑtinet ad ſecūdā ꝓpoſitōꝫ. Nāetſi videant̉ aliqͣ ſigna qͥbꝰ paratū ſe oſtendatad ſatiſfaciēdū nō ꝓbāt̉ eē ſufficiētia. cū illisvti poſſit ita qͥ nō hꝫ intētōeꝫ reſtituēdi ſicutille qͥ habet. Et talis alienoꝝ detētor īiuſtuscui donatō fit an̄ reſtitutōꝫ. nō pt̄ eā vt verādonatōꝫ acceptare cū bona ꝯſcīa. Ad qd̓ rn̄det̉ ꝙ nō ſolū donari pn̄t res habite: ſed iura⁊ actōes ⁊ q̄ ſperāt̉ hr̄i: nec ꝓpt̓ea pt̄ dici n̄ eēdonatō libera. qꝛ res nō actu habet̉. Et cū negociū agat̉ ⁊ diſcutiat̉ ẜm forū ꝯſcīe vbi credendū ē cuilibꝫ ꝓ ſe ⁊ etiā ꝯͣ ſe. ⁊ nemo ſit arbitrandꝰ īmemor ſue ſalutis. vt dr̄. j. q. vij. c.Sancimꝰ. exquo debitor offert ſe paratuꝫ adreſtituēdū ſi vult: rogat tn̄ vt donet n̄ coactꝰnō deceptꝰ ſed ſpontaneꝰ. pt̄ ſibi ꝑſuade̓ ⁊ credere libere donaſſe. p̄cipue cū nō egeat multū. Nec p̄ſumit̉ qͥs defacili iactare ſua et donare. ¶ Sexto ꝙ nō poſſit tolli ꝑ viā renuntiatōis ꝓbat ſic. Ubi renūciatō nō hꝫ locuꝫ.obligato tolli nō pt̄ ꝑ viā renūciatōis: ſꝫ anteꝙͣ fiat male ablatoꝝ reſtitutō nō pt̄ ille cuifieri dꝫ reſtitutō renūciare gͦ nō p̄t tolli obligatō detinētis īiuſte aliena ꝑ viā renūciatōisMaior ē nota. Minor ꝓbat̉. Nā renūciatō illa q̄ fit a ſpoliato anteꝙͣ reſtituat̉ ip̄e. decernit̉ nulla eē ſicut. iij. q. jEp̄is. ⁊ extra d̓ reſti.ſpō. c. Solicite. ⁊ hoc ideo qꝛ nō p̄ſumit̉ libere fieri. qꝛ nō eſt v̓iſil̓e ꝙ ſponte iuri ſuo renūciauerit qͥ renūciat̉ ſpoliatꝰ. ſic ī ꝓpoſito vr̄dicendū ꝙ renūciās creditor nō reſtitutꝰ nonvidet̉ ſponte renūciare ſꝫ vt coactꝰ. ⁊ hꝰ. Adqd̓ rn̄det̉ ꝙ ea q̄ ꝯtinēt̉ ī dictis. c. habēt locūī foro ꝯtētioſo vbi ꝓcedit̉ ꝑ p̄ſūptōeꝫ. Sed inforo ꝯſcīe etiā ſpoliatꝰ pt̄ renunciare iuri ſuovt ī ꝓpoſito. Pret̓ea eoip̄o ꝙ offert ſe ei ad reſtitutōeꝫ ſi vult iā reueſtit ⁊ reſtituit eū iuriſuo. ¶ Septīo ꝙ nō poſſit tolli ꝑ biā ꝯueniētie aut diſcretōis ꝓbat ſic. Suppoſito dicto regule. pct̄m li. vj. Obligatō illa qͣ īiuſtꝰ detētoralienoꝝ ē obligatꝰ ad reſtituēdū. neceſſarie ēꝙ tollat̉ ꝑ viā reſtitutōis. vel aliā viā eqͥpollentē. Et querēdo q̄ ſit via eqͥpollēs reſtitutōi
ſi dicat̉ ꝙ ſit via remiſſionis vel donatōis ſequit̉ inter alia iſtud incōueniēs ꝙ pt̄ dici reſtitutō. ⁊ tn̄ ī poſſeſſione mīme poſitꝰ. qd̓ ptꝫeſſe falſū ꝑ id qd̓ hr̄. ff. d̓ v̓bo. ſig. l. plꝰ ē. Dicit̉em̄ ibi ꝙ reſtitue̓ ē nōſolū pn̄tiā rei p̄bere ſꝫetiā poſſeſſoreꝫ face̓. fructuſqꝫ redde̓. qͣꝓpternullꝰ pt̄ dici reſtitutꝰ niſi ī poſſeſſione fueritꝯſtitutꝰ. Si gͦ remiſſio q̄ fit an̄ reſtitutōemeq̄polleat reſtitutōi ip̄i. ſequet̉ hoc incōueniens ꝙ etiā nō poſitꝰ ī poſſeſſione dicet̉ reſtitutꝰ. Sed ad hoc reſpōdet̉ ꝙ ī foro ꝯſcīe ⁊ abAug. nō ſumit̉ ita ſtricte reſtitutō ſicut ī foro ꝯtētioſo ẜm iura. Nā quōcūqꝫ īpleat̉ volūtas creditoris a debitore dr̄ reſtitutio facta.Et cū qͥs cedit bonis etiā anteꝙͣ ponat eos īpoſſeſſionē reſtituit qͦ ad ꝯſcīam. Qd̓ gͦ dicitp̄fatꝰ Gerardꝰ .ſ. ꝙ nō ſufficit remiſſio nec pt̄liberari niſi reſtituat ſi pt̄ videt̉ hr̄e locū qn̄remiſſio fieret nō libere ⁊ ſincere ſꝫ remittēsinduce̓t̉ ad hoc. vi. fraude. vel timore. ſeu deſꝑatōe .ſ. nil inde ꝯſequēdi. ¶ Hāc eādē q̄ſtionem formās Lau. de ridol̓. ī tractatu d̓ vſur̄.pͥus recitat opinionē doc. dicit gͦ Glo. ſecūdaī regl̓a pct̄m. tenet ꝙ ſic. Sed Dÿ. ibidē. ꝯͣ. ſ.ꝙ n̄ ſufficit niſi pecunia ſit parata r̄ſtitutōi.Quorundā v̓o theologoꝝ opinio fuit ꝙ etiānō ſufficit ꝙ res ſit parata reſtitutōi: ſꝫ oꝫ ꝙofferat̉. Io. an. ibidem ſuꝑ glo. demū aſſumitviā mediā dicēs. ꝙ aut gerit ī mēte p̄ſurariꝰreſtitue̓. ⁊ tūc remiſſio ſufficit. aut nō. ⁊ tuncſecus. Sed Fede. de Senis ī oꝑe ſuo firmat īdiſtincte opinionē glo. ſupͣdicte ſic dicēs. Siis cui reſtitui debēt pecunie vl̓ male ablata.nō coactꝰ. vel deceptꝰ. nō circūuentꝰ. ⁊ oī dolo. vi. ⁊ calliditate. ⁊ metu. ceſſantibꝰ etiā p̄cibus vel ſeruitioꝝ exhibitōe inductꝰ. pecuniāſibi debitā. nō oblatā nec reſtitutōi paratamvſurario dimittat. liberatus ē vſurariꝰ a reſtitutōe. non tn̄ a pct̄o qd̓ ꝯtraxit exercendopſuras niſi ⁊ de illo pct̄o pnīam agat. Poteſtetiā dici qd̓ plꝰ ē ꝙ ſi vſurario ꝑſeuerāte ī crimine. ⁊ nō diſpoſito ad aliquā reſtitutōꝫ. is qͥdebet reciꝑe vſuras remittat illas ꝓp̓o motuvel ad petitōꝫ vſurarij. liberatꝰ eſt vſurariusa reſtitutōe rei. etſi nō a pct̄o. qꝛ de hoc oꝫ ſatiſfacere deo ꝑ pnīaꝫ. hec ille. ¶ Hāc opinionē firmare pr̄ Poſti. ī ſūma. ⁊ Archid̓. d̓ vſu.in. c. ꝙͣꝙͣ. li. vj. ſuꝑ v̓bo ſatiſfactū. dicēs. Satiſfactū accipimꝰ quōcūqꝫ voluntati creditoris ſatiſfiat. Idem Lapus de caſti. Idē Goff.⁊ Vil. Demū idem Lau. ſic ꝯcludit. Ut tollatur oīo omīs dubitatio an ſit vel n̄ ſit liberanimꝰ remittētis. ⁊ ꝑ ꝯn̄s clara ꝯſcīa vſurarij. ⁊ vt faciliꝰ inducant̉ hoīes ad ꝯtritōnem⁊ decetero a talibꝰ abſtineant. cautū eſt p̄dicare ꝙ non ſufficit remiſſio facta ꝙͣuis ſe diſponat ad ſatiſfaciendum ſi nō remitteret creditor. et cautius ꝙ oportet ꝙ pecunia ſit reſtitutōi parata. ⁊ cautiſſime ꝙ offerat̉ pecunia