Druckschrift 
2 (1477)
Entstehung
Seite
693
Einzelbild herunterladen
 

CapitulumQuartum

vt. xij. q. ij. De laicis. Ubi vero certa ꝑſona deputata eſt a teſtatore illa ꝑſona debet exequivt ī p̄dicto. c. de laicis. extra de teſta. c. Tuanobis. immo credo ipſe raptor incerta quedebent pauꝑibus erogari poteſt ipſa pauꝑibus erogare abſqꝫ licentia et auctoritate ep̄ivel alteriꝰ iudicis eccleſiaſtici. vt ſatis colligitur extra de vſuris. c. tu. Et hoc etiā īnuitclare glo. extͣ homi. c. Sicut dignū. §. eos.Nec obſtat illa decre. extra iudeis. Cuꝫ ſit. quā ꝓbat Poſti. ſuam opinionem. Naꝫ illadecre. loqͥt̉ de iudeo. xp̄iano. cuiꝰ actꝰ veldiſpenſatō merito habet̉ ſuſpecta ab eccl̓iaad xp̄ianos. ideo iuſte bn̄ dicit ibi ẜm ꝓuidetiā dioceſani. ſuſpitō ceſſat ī xp̄iano. ſicdubito ep̄us habet ſe intromittere de talibꝰ. hec Archid̓. io. lig. idē ſentit. adducithāc rōnē. Qui indebitū extorſit obligatꝰ ē exmaleficō vel qͣſi illis qͥbꝰ extorſit ſi extant. alpauꝑibꝰ. Et regula habet debitor pt̄ ſolūtionē ſe liberare. Inſti. qͥbꝰ mo. tolli. obli. pertotū. Tu dicis ꝯtrariū da mihi caſū exp̄ſſūꝯtra regulā. Nec ē veꝝ ſit ī dicto. c. ſitqꝛ non loquit̉ in xp̄iano ſed in iudeo. vt dixitArchid̓. Hanc opinionē ſecūt̉ Paulꝰ. Gētiſuꝑ cle. i. de p̓uil̓. Hoc etiā ꝯſuluerūt Io. cal. Recupus. Sed dn̄s Pugo vtriuſqꝫ iurisꝑitꝰ. frater Clarꝰ. vt habet̉ ī quadā ſūmula. ꝯcordauerūt ī hoc nullū ius exp̄ſſū hocdicit. nec ī decretis. nec alubi: niſi ep̄us eſtꝓcurator pauꝑū. Illud vero adaptat̉ pt̄curare de ſuo ꝓprio ſi habet vel de bonis eccleſie .i. fructibꝰ. vel alijs modis. Sed qꝛ ſacerdotes ſimplices ſūt īꝑiti maiori ꝑte. ep̄i veroreputant̉ ſufficientes. hinc inoleuit hmōireſtitutōnes r̄mittant̉ ad ep̄os. Un̄ ſi ꝯfeſſorꝑitꝰ ſit ſciat in hoc ſufficiēter ꝯſulere eſtneceſſe remittere ad ep̄os. hec ibi. Huiꝰ etiaꝫſnīe eſt Io. mo. hoc etiā īnuit Inno. extra deīmu. eccleſiaꝝ. c. Quia pleriqꝫ. ar. xxiiij. q. iijc. Si quis romipetas. Ad rōnē aūt ſuꝑius īductā alia opinione poſſꝫ reſpōderi ꝙͣuisep̄i p̄lati ſint diſpenſatores reꝝ dataꝝ eccleſijs. tn̄ ſequit̉ ſint diſpenſatores oīuꝫſcd̓m deū ſunt in diuinū cultū ī pauꝑes eroganda: ſed ſolum in diuinū cultū iam ordinata vt redditꝰ eccleſiaꝝ. hmōi. Nam ſi eſſentbiſpenſatores erogandoꝝ oīuꝫ. ẜm hoc eſſentdiſpēſatores oīuꝫ ſuꝑfluoꝝ que diuites ex diuino p̄cepto deberent pauꝑibꝰ erogare quoda nullo cōceditur. Sed. b Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q.lxij. dicit ſi ille cui fieri debet reſtitutō oīnoignotꝰ eſt: debet reſtitui ei ſicut poteſt .ſ. dando in elemoſinas ſalute eiꝰ ſiue ſit mortuꝰſiue viuus: p̄miſſa tn̄ diligenti inqͥſitōe eius.Et de auctoritate ep̄i nihil dicit Scotꝰ ī. iiij.biſ. xv. dicit. Si queras cuiꝰ manus debeāttalia .ſ. incerta diſpenſari. ℟o. non īuenioquis neceſſario ſit determinatus mediator in

iſta pauꝑibꝰ diſpenſanda. Uidet̉ aūt mihi ſeip̄m ꝯſilio tn̄ boni viri poteſt pauꝑibuserogare hec. quia tali mediatori ad diſpenſādum tribui poſſet de cuiꝰ fidelitate p̄ſumeret tn̄ ſibi appropriaret vel in alios pſus cōuerteret ꝙͣ deberet. Un̄ vbi lex diuina vel eccleſiaſtica non ligat: ſequenda eſt naturalis.Illa aūt dictat tenetur reſtituere magishoc faciat ſe ꝙͣ alios. exclubēdo tn̄ perhoc ꝯſiliū boni viri: ſed īcludēdo. hec Scotꝰ.Quidā alij faciūt circa hoc diſtīctōꝫ vt videlicꝫ ꝙͣtū eoꝝ in qͥbꝰ cōpetit repetitō. vt furto.rapina. vſura. fraude. et huiuſmodi diſpenſatio incertoꝝ ꝑtineat ad ep̄m: ſed alioꝝ vbiꝯpetit repetitio. etſi erogatio fienda ſit pauꝑibus. vt in ludo. iniuſte acceptis a iudiceiudicando. vel a teſte pro teſtimonio. meretritio. hmōi. quilibet ſe poteſt diſpēſare.vel de ꝯſilio ꝯfeſſoris. Ego credo ſnīam opinionē Archid̓. ſequētiū omnino verā ſimpliciter excepto vno caſu videlicꝫ īcertis publicoꝝ vſurarioꝝ. quem caſū dubito om̄esalios excepiſſe intende̓. quia ibi exp̄ſſe clare ius ꝓuidit. vt .ſ. diſpenſatōnem dioceſani talia incerta determinent̉ diſpenſent̉. vtextra de vſuris. ꝙͣꝙͣ. li. vj. vbi traditur formade huiuſmodi. de qua habes ſupͣ ti. j. c. ix. Inhoc caſu tm̄ pt̄ intelligi qd̓ dr̄ tertiā opinionē .ſ. in vſuris publicis incertis. Etſi queritur vtruꝫ ep̄us poſſit ſua ſynodalia hocſtatuere. vt .ſ. ſibi retineat diſpenſationē īcertoꝝ alius poſſit ſe intromittere. Dicit īhoc caſu Io. de lig. ſuꝑ. c. cum ſit. vſuris.qͥcqͥd dicat Io. an. dubiū eſt an poſſit. Et Iocal. in quodā ꝯſilio ſuo dicit exp̄ſſe pt̄.Hugo. frater Clarꝰ dicūt poteſt epūsde iure excōmunicare ſacerdotes ſe intromittūt de diſpenſatōne incertoꝝ.Ꝙͣtū ad ſecūdum .ſ. .§. j. quos debet fieri reſtitutō certoꝝ. Ad qd̓ reſpondet̉ abſtulit ſeu recepit vſurasmale ablata. poteſt etiam aliam ꝑſonamquācūqꝫ facere. In hoc em̄ vera ē regula iuris. Qui aliū facit ꝑinde eſt ac ſi ſe facerevideat̉. de re. iur̄. in. vj. Si tn̄ vitiū vſure velfurti vel alteriꝰ damni eſt occultū. et reſtitutio occulto modo ſe vel aliū fiēda ē vtdetegat̉ ꝑſona. ar. ij. q. j. c. Si peccauerit. Caueat etiā diligēter aliū facit. ita faciat caute is recipiat cui dꝫ. ille ſibi retineat. qꝛ eēt ꝓpt̓ hoc lib̓atꝰ: nec cōfidat dep̄dicatoribꝰ ꝯfeſſoribꝰ q̄ſtuarijs queruntpecunias aīaꝝ ſalutem. Etſi is rapinaꝫvel vſurā vel fraudē fecit reſtituit cuꝫ he̓steneat̉ ad oīa onera defūcti inꝙͣtuꝫ ſufficiathe̓ditas: tenet̉ ip̄e facere dictam reſtitutōꝫextra vſuris. c. Michael. Et eadē rōe hereshe̓dis ſic in infinitū ſcit̉ ab eis hereditas