Druckschrift 
2 (1477)
Entstehung
Seite
668
Einzelbild herunterladen
 

TitulusPrimus

Doſpes fui et non collegiſtis me Math̓. xxv. Eſt ſextū opus miſcd̓ie corꝑalis redimerecaptiuos. eos detinent̉ apud infideles redime̓ maxīa miſcd̓ia ē. ibi ꝑiclitet̉ nōſolūcorpus ſedētiā aīa: quo etiā calices cōflari et vendi ſuadet Ambro. dicens. Ornatusſacroꝝ eſt redemptio captiuoꝝ. Et vere illaſūt vaſa precioſa: que redimūt aīas a morteIlle verꝰ ē theſaurus: qui oꝑatur qd̓ ſāguīsxp̄i oꝑatus eſt. xij. q. ij. c. Auꝝ. Et idem etiaꝫdicitur ex ſnīa ſexte ſynodi vniuerſalis quehabet̉ ea. q. c. Apl̓icos Paulinꝰ ep̄s Nolanꝰvir ſāctiſſimus. vt refert Gregꝰ in libro dialogoꝝ. qꝛ redēptione filij vidue ſe ẜuitutiſubiecit infideli. Omnes captiuos xp̄ianosdetinebant̉ ab infidelibꝰ longobardis petijta rege et obtinuit liberari et remitti ad propria. Eos quoqꝫ qui detinent̉ in carceribꝰdebitis p̄cipue ſine culpa ſua redimere proeis ſoluendo creditoribus vel mutuando magna elemoſina eſt. Et multomagis qͦs debetdebitores ſuos quos nouit īpotētes ad ſoluēdum ex miſcd̓ia relaxare: qd̓ dn̄s p̄cepit dicens ÿſa. lviij. Dimittite eos qui ꝯfracti ſuntliberos. Illos etiā īiuſte ponunt̉ ad carceres iuuare vt abſoluāt̉ qͥlibet poſſe debꝫ laborare. ſicut fecit Abdemelech eunuchus regis Sedechie ꝓcurās precibus ſuis et obtinens a rege Pieremiam ꝓphetam miſſum inlacum .i. puteū ſine aqua ad inſtantiā ſacerdotum ꝓpter veritatē quā p̄nunciabat future captonis Hieroſolimoꝝ. inde extrahi ſibi ꝓuideri ex quo multum deo placuit. vt hr̄Piere. xxxviij. Inſuꝑ a ẜuitute liberare ſeruos p̄cipue poſtꝙͣ effecti ſūt xp̄iani et credipoteſt eos bn̄ vſuros ſua libertate eſt magnamiſcd̓ia. ſicut et ip̄a ſeruitꝰ ē magna miſeriaUn̄ et Gregꝰ dicit ſalubriter agit̉ ſi hoīesquos liberos ab īitio natura ꝓtulit. iustiū iugo ſubſtituit ſeruitutis. in ea qua natifuerāt manumittētis beneficio libertati reddant̉. xij. q. ij. Cum redemptor. vbi ponit exemplum ad hoc inuitans noſtri redemptorisqui nos diaboli captiuos libertati donauit. Ultimum opus miſcd̓ie corꝑalis ē cōdere.i. ſepelire mortuos Thobias ſepeliēs etiamꝯͣ p̄ceptum regis Senacherib mortuos populo ſuo: et aliqn̄ dimittens prandiū vt hocexequeretur. nec timens minas vel periculamortis: ꝓpter hoc multum deo placuit vt ſibidixit Raphael angelus Thob̓. xij. Et ex magna miſeria cecitatis paupertatis deuenitad illuminationem et magnam ꝓſperitateꝫcum filio ſuo. Filij Iacob magna diligentia fecerūt officiū ſepulture ip̄ius. vt hr̄ Gn̄plt̄. Et in penaꝫ dictū fuit de iniqͦ Ioachim.Sepultura azini ſepeliet̉ Hiere. xxij. Azinꝰmanet inſepultus. Deuote etiā mulieres marie cum Nichodemo et Ioſeph multum con-

mendant̉ de ſepultura pie glorioſe exhibitaxp̄o Math̓. c. penul̓. Ad hoc etiā facit qd̓ hr̄.xiij. q. ij. c. Ebron. et. c. ſe. Et ꝙͣuis ſepulturamortui non ꝯferat mortuo ꝙͣtum ad ſenſumquem corpus non habet poſt mortē: ꝓpter qd̓ſaluator ponit intra oꝑa miſcd̓ie ī iudiciorequirēda. Illa em̄ tm̄ ponit que ſubueniūtvite hūane. etiā non memorat ea. quia homines ex ſe ad hoc inclinant̉ ex humanitateet ex vtilitate ne corꝑa infecta aerē inficiāt. ẜm. b Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. xxxij. ꝑtinet ad defunctū qͦd de eiꝰ corꝑe agat̉. ꝙͣtū ad hocpiuit in memorijs hoīuꝫ cuius honor dehoneſtatur ſi maneat inſepultus. ꝙͣtū ad affectum quē adhuc biuens habeat de ſuo corꝑecui pioꝝ affectus ꝯformari debet poſt mortēeius: ideo laudabile opus eius eſt.Ꝙͣtum ad tercium.§. iij.principale on̄dit̉ fructus magnꝰ miſcd̓ie ī vita pn̄ti. Unde. j Thimot̉. iiij. dicit̉. Pietas adoīa valet ꝓmiſſionē vite que nūc eſt habens.ſ. ſpūalis. corꝑalis future. Et hoc declaratpſalmiſta ponēs quadruplicē fructū. Primꝰeſt. Dn̄s ꝯſeruet .ſ. in vita gr̄e ī ꝓſꝑitatetꝑali. Scd̓us ē. viuificet: ſpūaliter. qꝛ vtdr̄ Thob̓. iiij. Elemoſina ab pct̄o a morteliberat. Un̄ filiꝰ vidue Sareptene ꝓpter elemoſinam ſuſcitatus fuit. iij Re. xvij. Terciꝰfructus ē. beatū faciat in terra .i. felicē etfamoſū. Dicit em̄ Boetius largitas hoīesclaros facit: auaritia v̓o odioſos. Quartꝰtradat ī manꝰ īimicoꝝ eius: ſpūaliū .ſ. demonū. Un̄ ꝯͣ Iob fuit elemoſinis deditꝰ nonpotuit preualere diabolꝰ cum ſuis malitijs etflagellis. Sed vtꝝ dare elemoſinam ſit exp̄cepto ita peccet mortaliter non dat:℟eo. ẜm. b. Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. xxxij. ſic. quiaomittendo punit̉ eternaliter. vt pꝫ Math̓.xxv. Ite maledicti in ignē eternū ⁊cͣ. qd̓ procauſa dānatōnis ponitur omiſſio elemoſine.Eſuriui em̄ et dediſtis mihi ⁊cͣ. Sed nullpunitur igne eternaliter niſi pro mortali.huius eſt. quia ꝓximi dilectio ſit ſub precepto ẜm illud Ioh̓. xv. hoc eſt preceptū meuꝫvt diligatis inuicē. Neceſſe eſt oīa illa cadereſub p̄cepto ſine quibꝰ dilectio ꝓximi conſeruatur. Ad dilectionē aūt ꝓximi pertinetpt nōſolū velimus ei bonū ſedētiā operemurad hoc. ẜm illud. j Ioh̓. iij. Non diligamꝰ verbo neqꝫ lingua: ſed oꝑe veritate. Ad hoc at̄ velimus et oꝑemur bonū alicui requiritur eius neceſſitate ſubueniamus. Unde. jIoh̓iij. dr̄. Qui viderit fratrem ſuum neceſſe habere et clauſerit viſcera ſua ab eo: quomō caritas dei manet in illo? Et ideo elemoſinarumlargitio eſt in p̄cepto. Sed quia p̄cepta dant̉de actibꝰ virtutū neceſſe ē hoc bonum elemoſine cadat ſub precepto ſcd̓m eſt actus