Druckschrift 
2 (1477)
Entstehung
Seite
666
Einzelbild herunterladen
 

TitulusPrimus

ꝓpter horribilis ſnīe euaſionē. ibi. in die maa liberabit dn̄s.Terciū iniqͥtas hec ē effugāda ꝓpter pn̄tisvite fructificatōeꝫ. ibi. dn̄s ꝯſeruet.Ꝙͣtum ad primū.§. j.oſtendit̉ vitiū hoc eſt eradicandū hocꝯtrariū ſuadet̉ .ſ. ſubuenire pauperibꝰ. Quomodo em̄ poteſt aliqͥd efficatiꝰ ſuaderi ꝙͣ cuꝫoſtendit̉ ex eo beatitudinē adipiſci? Beatusinqͥt qui intelligit. Cōtraria em̄ mutuo ſe expellūt. Sed ſufficit dare elemoſinam niſidet̉ debito modo. Un̄ Ecc̄i. vij. dr̄. Et face̓ elemoſinā ne deſpicias donec īuenias iuſtū .i. teneas tantū quouſqꝫ debite poſſit erogari.Et hoc notat pſalmiſta. ait. Bt̄us ītelligit .i. ītellectu rōe ꝓuidet pauꝑibꝰ egenis. Ordinē notauit Ray. ponēs circa hoc diſtinctōem. dicēs eſſe diſcernendū int̓ petēteselemoſinā. Aut petūt qͣſi ex debito. vt p̄dicatores p̄lati. Aut ſimpliciter corꝑis ſuſtētatōe. In pͥmo caſu diſtingue. qꝛ aūt ſūt notiaut. Si ſūt noti ꝯſtat eos miſſos velſtitutos ad p̄laturā r̄cipiēdi ſūt. j. ad Cor̄. ixQui altari deſeruiūt altari ꝑticipant̉. Et alligabis os bouis triturātis ⁊cͣ. Si veroſūt incogniti dubitat̉ an eis tale officiū ſitꝯceſſū. pͥmo debēt examinari an ita ſit. quiacirca maiora maius ꝑiculū vertit̉. eistm̄ dat tꝑalia ſꝫ ſpūalia accipit: ī qͥbꝰ vertit̉ꝑiculū magnuꝫ. diſ. xlij. Quieſcamꝰ. Poſſentem̄ falſa diſſemīare vt heretici ſimulāt ſanctitatē. cerretani multa mēdacia fingūt.In ſcd̓o caſu .ſ. petūt ſimplicit̓ ſuſtentatione corꝑis iterū ſubdiſtingue. qꝛ aut poteshabūdare ſeu ꝓuidere oībꝰ. aut. Si oībusſufficis. oībꝰ indiſtincte ſubuenire debes habentibꝰ indigentiā. Inuitāt nos ad hec exēpla Abrahe et Loth quia om̄s indifferenterrecipiebant: inter alios etiaꝫ angelos reciꝑemeruerunt Gen̄. xix. Et ī hoc caſu dīc CriſoꝰQuieſcamus ab hac abſurda diabolicaemptoria curioſitate .ſ. diſcernendo int̓ pauperem et pauꝑem. Non em̄ ex vita eoꝝ quosrecipis mercedem tibi retributurus ē deꝰ: ſedex volūtate honorificentia multa et mi ſericordia bonitate. diſ. xlij. c. Quieſcamꝰ. Etqd̓ dictum eſt de dando omnibꝰ indiſtīcte adſuſtentationem vbi quis ſufficiat. intelligen niſi recipiēs elemoſinā abute̓t̉. vtputa vl̓male expendēdo. vel ꝓpter hoc trade̓t ſe negligentie ꝯfiſus de ꝓuiſione ſibi facta. ar. v. q. vc. Non om̄is. Indigentibꝰ autem ad mortemꝙͣtūcūqꝫ malis. obſtinatis excōmūicatis. hereticis. iudeis. infidelibꝰ alijs ſemꝑ ſubueniendum eſt. et ab oībus etiāſi oporteret furtoaccipere inueniret̉ aliter ad ſubueniē. diſ. lxxxvj. Paſce. In ſcd̓o vero caſu .ſ.qͦs poteſt oībꝰ ſuffice dicit Ambro. nouēꝯſideranda .ſ. fidē. qꝛ fidelis p̄ferendus eſt in-

fideli. qd̓ intelligendum videtur ceteris paribus. et p̄cipue equalitate indigentie. Cauſāquia illi qui tenentur captiui ab hoſtibꝰ ſūtalijs preferēdi. Locum. vt ſi captus ꝓpter debitum iuſtum excrucietur in carcere: nam ſiomnibꝰ debet̉ miſericordia: iuſto ampliꝰ illis.Tēpus. nam ſi tēpore afflictōnis ſue nil a teimpetret ⁊cͣ: ſi tempore quo ducit̉ ad mortē.ōdū. vt totū nec vni ſil̓ oēs opes effundant̉ ſed diſcrete diſpenſent̉. hoc niſi aliqͥsex toto vellet mundum deſerere. vt religioſi.Exempluꝫ ī Pelÿſeo. Et ſi poteſt pluribꝰ ſufficienter tradere. melius eſt ꝙͣ vni tm̄ dare. ſꝫ melius eſt vni vel paucis ad ſufficientiamꝙͣ multis ad inſufficientiam qͣſi nihil ſcd̓mTho. vbi ſupͣ. Neceſſitudinē. vt ꝓpinqui ſanguinis extraneis p̄ferant̉. Debilitatem. quiaclaudi. ceci. inualitudinarij alijs preferēdiſūt. Nobilitatē .i. verecundiaꝫ que ingenuosꝓdit natales. Etatē. quia ſenes iuuenibꝰ (ceteris paribꝰ) p̄ferēdi ſūt. hoc plene habes di.lxxxvj. ſatis Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. xxxj. dicitExhibitō caritatis bn̄ficioꝝ ad magis ꝓpīquos attinētes magis eſt extendēda. Sedꝓpinqͥtas vniꝰ hoīs ad alteruꝫ poteſt attendidiuerſimode ẜm diuerſa in quibꝰ ſibi homīesadinuicē ꝯmūicant. vt ꝯſanguinei ī naturali cōiūctōe. ꝯciues in ciuili. et fideles in ſpirituali. ſic de alijs: ſcd̓m diuerſas ꝯiunctōesſunt diuerſa beneficia īpendenda. Nam vnicuiqꝫ eſt magis īpendēdū beneficium pertinens ad illā rem ẜm quā eſt nobis magisiunctus ſimplicit̓ loquendo. tn̄ poteſt variari ẜm diuerſitatē locoꝝ tempoꝝ negociorum. Nam in aliquo caſu magis ſubuenien eſt extraneo puta in extrema neceſſitateꝙͣ patri patiēti illā neceſſitatē. Item dīcTho. vbi ſupͣ. nullū benefactoris ē bn̄fitiūſicut parentū. Ideo ꝑentes ī recōpenſandisbeneficijs ſunt oībꝰ alijs p̄ferendi. niſi neceſſitas ex alia ꝑte p̄ponderet. vel aliqua aliaditio. puta ꝯmūis vtilitas eccleſie vl̓ reipublice. Un̄ ī extrema neceſſitate magis eſſentdeſerendi filij ꝙͣ ꝑentes..§. ij.Ꝙͣtum ad ſecūdūSciendū miſcd̓iam elemoſinarū euadit̉ſnīa horribilis damnatōnis qua dicetur. Itmaledicti in ignē et̓nū. De elemoſina em̄ dr̄Thob̓. xij. Elemoſina a morte liberat: et ipſaeſt purgat pct̄a. Et hoc ē qd̓ ait pſalmiſta.In die mala liberabit dn̄s .ſ. a penis. Dies mala dicit̉ dies iuditij ꝑticularis et vniuerſalis que mala eſt reprobis ꝓpter damnationis ſnīam durā ꝯtra eos publice latā. Ecōtra autē vt dr̄ Iac̄. ij. Iudicium ſine miſericordia .ſ. liberante. fiet illi fecit miſericordiā inhumanꝰ exiſtēs. Un̄ pͣs. xlviij. de diuite auaro ait. Non dabit deo placatōꝫ ſua. p̄ciū redemptionis aīe ſue laborabit ⁊cͣ.